Przemiana [„Wiersze Brzasku”, nr 35]

Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem,
Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem
I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą,
Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo.

Była łamana, ugniatana, wałkowana,
Uplastyczniana, by mogła być formowana.
Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie,
Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie.

Własne JA zdeptane być musi, jak ziemski pył,
Nim człowiek będzie gotowy, by z Panem żył.
Nieważny koszt – wszystko na ołtarzu złożone,
Pycha i samowola muszą być porzucone.

Spójrzmy! Czyż ten wspaniały wazon powstający,
Pełen wdzięku i piękna, wzrok przyciągający,
Nie był nędzną gliną? Tak, to niezwykła zmiana,
Sprawiona przez garncarza, cudowna przemiana.

Ni śladu ziemi, ni tworzywa śladu, gliny,
To pieca trawiące płomienie je wypaliły.
Garncarza talent zdumiewający – Jemu chwała,
W Jego rękach przemiana ta się dokonała.

Tak jest z duszami w rękach Boga spokojnymi,
Przed mocą Jego się nie opierającymi,
Które formowane, by skarb trzymać z ochotą,
Nędzna glina przemieniana w najczystsze złoto.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Zupełne poświęcenie [„Wiersze Brzasku”, nr 34]

O, święty związku z Umysłem Wspaniałym!
Szczęście bez granic Ty tylko możesz dać.
Szczęśliwy, gdy Perłę znajdzie wytrwały,
Ginąc dla świata, dla Pana będzie trwać.

Tak więc, gdy zmarły me ludzkie nadzieje,
Stracony na zawsze dla innych prócz Ciebie.
Szczęśliwy nad śmiercią już nie boleję,
Znalazłszy życie u Pana w niebie.

Lekcji krzyża uczymy się z radością.
Śladami Pana staramy się kroczyć należycie.
Dla nas obecne sprawy nicością,
Niszcząc swoje ja znajdujemy życie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Boskie powołanie [„Wiersze Brzasku”, nr 32]

Dziś, jutro, nieustannie,
W noce ponure, bez gwiazd wysoko,
Nie pytaj: Daleko? Nie pytaj: Dokąd?
Radując się mimo bólu, który łamie,
Weź swój krzyż
I naśladuj Mnie!

Nie obiecuję bogactwa, beztroski,
Sławy, długich dni, uznania, przyjemności,
Gdyż mają więcej niż się wydaje próżności.
Jeśli więc możesz porzucić te sprawy dla Boskich,
Weź swój krzyż
I naśladuj Mnie!

Doskonały pokój obiecać ci mogę,
Ten słodki pokój, trwający w trudach dzielnie,
Wieczną miłość i życie trwające wiecznie,
I odpocznienie, gdy skończysz drogę,
Weź więc swój krzyż
I naśladuj Mnie!
Jarzmo Moje łatwe – włóż je.
Brzemię Moje lekkie – weź je.
Kto idzie za Mną otrzyma koronę.
Krzyż dziś niesiony decyduje o niej,
Weź więc swój krzyż
I naśladuj mnie!

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Jeden jest tylko [„Wiersze Brzasku”, nr 23]

Psalm 73:25

Jednemu tylko możemy bezpiecznie
Wszystkie swe myśli powierzyć.
Jeden też tylko, jeden bezsprzecznie
Głębię smutku naszego zmierzy.

Jeden jest tylko, którego współczucie,
Jak rosa pada na serca zranione.
Jeden też tylko, który nie rzuci,
Choćbyś przez wszystkich był porzucony.

Jeden jest tylko, gdy nie ma nikogo,
Kto otarłby łzę w twoim oku.
Jeden też tylko, co strach słabego
Uleczy i ranę w sercu głęboką.

Jeden jest tylko, który rozumie
I wszystkie nasze uczucia przenika.
Jeden też tylko każdy błąd umie
Dostrzec i każdy problem rozwikłać.

Jeden jest tylko, który podtrzyma
I łaski w każdej potrzebie udzieli,
By nas nad miarę smutek nie zginał
I żyć bez skazy byśmy umieli.

O, błogi Jezu, w przyjaźni stały!
Wznieśże nad nami w opiece swe ramię.
Póki jesteśmy w tym świecie zuchwałym,
Zło jego i wina niech nas nie złamie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

On leczy mą duszę [„Wiersze Brzasku”, nr 21]

Często zmęczony jestem smutkiem
I walką z grzechem umęczony.
Z bojaźnią myślę o mym jutrze,
Czy mi nie będzie wstęp wzbroniony
Do odpoczynku wspaniałego,
Zapewnionego w Mieście Boga,
Gdzie nie przeniknie już nic złego,
Gdzie już nie wkroczy ani cień wroga.

Lecz kiedy bój mój jest najsroższy,
Gdy chmury ciemne trwożą duszę,
Twój Kubek Panie jest najsłodszy,
Więc go wypijam: zdrów być muszę.
Z nieprzebranego źródła zbawienia
Boskie najczystsze wody piję.
W sercu tryumfu czuję brzmienia,
Dreszcz mnie przenika – czuję, że żyję.

Nie inna ręka, Mistrzu, lecz Twoja
Może pocieszyć, podnieść na duchu,
Gdy nieszczęść dotyk jest cząstką moją
I gmatwa drogę, przeszkadza w ruchu.
Żadne spojrzenie, inne niż Twoje,
Nie da nam światła, gdy noc nadchodzi.
Gdy człowiek sprawdził już siły swoje,
Bezradny widzi, że sam zawodzi.

Twa pomoc, Panie, zawsze najbliższa
I nie ma innej z żadnej strony.
Słowo Twe dla nas stanowi wszystko,
Panie, na krzyżu swym rozciągniony.
I zawsze, gdy się na burzę zbiera,
Spieszę do Ojca, szukam schronienia,
Za pośrednika Syna wybieram,
Wtedy strach znika, ustają drżenia.

On duszę leczy, ja wielbię Tego,
Którego miłość olejkiem, koroną.
On duszę leczy, więc śpiewam Jemu
Pieśń tę dla Niego tylko stworzoną.
Często zmęczony będąc smutkiem
I walką z grzechem umęczony
Z utęsknieniem wyglądam poranka,
Gdy każdy już będzie uwolniony.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Zawsze do Jezusa [„Wiersze Brzasku”, nr 19]

Ja zawsze do Jezusa,
Gdy kłopot albo znój.
W Nim schraniać się wciąż muszę,
Bo w Nim spoczynek mój.
Przedstawiam Mu swe prośby,
Przynoszę smutki moje.
A gdy me usta mówią,
On ulgę sercu daje.

Kiedy jestem ponury
I we łzach cały tonę,
Odpędza ciemne chmury,
Obawy gna na stronę.
Słabości me rozumie,
Wie, co mi grozi, jak pomóc.
On zbroję mi szykuje,
Bym grzech mógł pewnie przemóc.

Gdy zimni i niewierni,
Co wierni i czuli byli,
Swym sercem pełnym cierni
Przyjaciół swych zdradzili,
Ja zwracam się do Tego,
Co przyjaźń wieczną zna.
Znalazłem ją u Niego,
Niech wiecznie, wiernie trwa.

Ja zawsze do Jezusa.
Gdzie, kiedy, nie jest ważne.
To Jego wszędzie szukam.
Mam pewność, że Go znajdę.
Gdy radość i gdy smutek,
Potrzeba, gdy dosięgnie,
Ja dążę do Jezusa.
On da mi pocieszenie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Nie ja, lecz Chrystus [„Wiersze Brzasku”, nr 18]

Nie ja, lecz Chrystus, niech będzie czczony, kochany i wywyższany;
Nie ja, lecz Chrystus, niech będzie widziany, poznany i słyszany ;
Nie ja, lecz Chrystus, w każdym spojrzeniu moim i w tym, co robię,
Nie ja, lecz Chrystus, w każdej mej myśli i w każdym słowie.

Nie ja, lecz Chrystus czule smutki ukoi dręczące;
Nie ja, lecz Chrystus pocieszy, gdy jesteśmy we łzach.
Nie ja, lecz Chrystus podnosi i niesie brzemię męczące;
Nie ja, lecz Chrystus odpędza obawy, ucisza strach.

Nie ja, lecz Chrystus w powolnym, cichym znoju;
Nie ja, lecz Chrystus w pokornym, pilnym boju.
Chrystus, tylko Chrystus! Bez pokazów, bez znaków na niebie;
Chrystus, nikt tylko Chrystus! gromadzi będących w potrzebie.

Chrystus, tylko Chrystus, już niedługo w zasięgu wzroku;
Doskonała chwała przewyższająca wszystko.
Chrystus, tylko Chrystus każde spełni życzenie;
Chrystus, tylko Chrystus, to dla mnie wszystko we wszystkim.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Chrystus – nasz nauczyciel! [„Wiersze Brzasku”, nr 17]

Pozwól się uczyć, o duszo znużona; (Psalm 27:11)
Niech dotyk Jego ręki uzdrowienia dokona; (Ijoba 5:18)
Pokojem Jego w sercu bądź uspokojona. (Kol. 3:15)
Pozwól, aby cię uczył!

Pozwól, aby On sprawiedliwości ścieżkami (Psalm 23:3)
Wiódł cię przez życie ze swymi błogosławieństwami; (Psalm 67:7)
Niech chroni cię przed smutkiem i utrapieniami. (Psalm 107:13)
Pozwól, aby cię uczył.

Pozwól, aby obrócił na cię oko swoje; (Psalm 32:8)
Ręka Jego niech zaspokoi potrzeby twoje; (Filip. 4:19)
Niech nasyci dobrem domu twego pokoje. (Psalm 65: 5)
Pozwól, aby cię uczył.

Pozwól, aby Jego Słowo cię uświęcało; (Jana 17:17)
A doświadczenie ognistego pieca oczyszczało; (1 Piotra 1:7)
By twoje serce już tylko Jemu ufało. (Marka 6:50)
Pozwól, aby cię uczył.

Pozwól Mu serce twoje próbować; (Psalm 66:10)
Grzech każdy znaleźć, który tam chowasz; (Psalm 139:23)
A światło chwalebne niech błyśnie od nowa. (2 Kor. 4:6)
Pozwól, aby cię uczył.

Pozwól niech Pasterz cię darzy pokarmem;
Niech mocno cię wiedzie Jego wierne ramię; (Izaj. 40:11)
On bowiem trzciny słabej nie dołamie. (Izaj. 42:3)
Pozwól, aby cię uczył.

Pozwól, by w smutku nocy dał ci śpiewanie; (Ijoba 35:10)
A ciemności w światłość wielkie przemienienie; (Izaj. 42:16)
I ducha prawego w tobie odnowienie. (Psalm 51:12)
Pozwól, aby cię uczył.

Pozwól, aby on ochraniał cię w niepokoju; (Psalm 27:5; 31:21)
Niech przy boku swym cię chowa podczas boju; (2 Moj. 33:21 )
Wielbić Pana zawsze powinnością Twoją. (Izaj. 61:3)
Pozwól, aby cię uczył.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

SŁOWO BOŻE [„Wiersze Brzasku”, nr 4]

O, jakże Słowo Boże przecudne!
Prawdziwą mądrość na kartach swych mieści.
Choćby je czytać od rana do nocy,
Nigdy nie straci swej wielkiej mądrości.
Każdy wers cenny, każda obietnica.
Ludzie, gdy zechcą, żyć mogą bezpiecznie.
Choć świat ten przeminie, zamieni się w nicość,
To Słowo Boże trwać będzie wiecznie.

O, jakże Słowo Boże przecudne!
To lampa wiodąca nas w stronę Boga.
Zawiesił to światło nasz dobry Ojciec,
Byśmy widzieli, którędy droga.
On sądy ma czyste i doskonałe,
Jego przestrogi prowadzą bezpiecznie,
Choć świat ten przeminie, zmieni się cały,
To Słowo Boże trwać będzie wiecznie.

O, jakże Słowo Boże przecudne!
W nim nasze zbawienie jedynie.
Mówi nam ono o sprawach trudnych,
O naszym grzechu i naszej winie.
Mówi o Zbawcy, na krzyż wskazuje,
Skąd przebaczenie czerpiemy bezpiecznie.
I chociaż światu się koniec gotuje,
To Słowo Boże trwać będzie wiecznie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

NIE USTAWAJ [„Wiersze Brzasku”, nr 3]

Buduj, ma duszo, pałace wysokie
I szybko, jak rok mknie za rokiem,
Opuszczaj niskie sklepienia przeszłości.
Niech każda nowa budowla starą przewyższa we wspaniałości,
Niech jej wysokość o nieba świadczy bliskości.
Aż wreszcie wolnym się staniesz,
Gdy ciasna skorupa na brzegu morza życia zostanie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku