Tematem tego kazania jest przesłanie 1 Listu św. Pawła do Tesaloniczan 4:7 – „Nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do świętości”.

Mamy nadzieję, że jego wysłuchanie będzie dla wszystkich zachętą i błogosławieństwem.

Nagranie:

Słowo to występuje w Nowym Testamencie równo 100 razy, a większość z tych miejsc to różne rady, jak powinniśmy żyć RAZEM i jak wspierać JEDNI DRUGICH na drodze do Królestwa Bożego.

Zapraszamy do WSPÓLNEGO rozważenia słowa ALLELON.

Zaczynamy od pozytywnych rad, czyli takich, które mówią, co mamy robić.

Nr 1 – KOCHAJCIE JEDNI DRUGICH

Ta myśl pojawia się najczęściej. Co najmniej 12 razy wprost napisano w Biblii: „Kochajcie jedni drugich”. „Miłujcie się wzajemnie”, „społecznie” czyli allelon. Na przykład w Ew.Jana 13:34 czytamy słowa Pana Jezusa: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się społecznie miłowali; jakom i ja was umiłował, abyście się i wy społecznie (greckie allelon ) miłowali. Stąd poznają wszyscy, żeście uczniami moimi, jeśli miłość mieć będziecie jedni wobec drugich ( [znów:] allelon ).”

Czy można realizować miłość bez bycia „jedni z drugimi”? A dodatkowo czym w ogóle jest miłość w działaniu? Tak wiele mówimy o miłości, ale jak ma się wyrażać? Mam nadzieję, że pomogą nam nieco kolejne rady ze słowem „allelon”.

Rada Nr 2 – Szanujcie jedni drugich

Rzym. 12:10 – W okazywaniu szacunku jedni drugich [allelon] wyprzedzajcie.

Dobry przykład takiego szacunku to pewien muzyk-pianista, którego przyjaciel tak go wspomina – posłuchajcie – „To, co podziwiam w tym człowieku najbardziej, to jego pragnienie, aby ci, którym akompaniuje wypadli i brzmieli jak najlepiej. Obserwowałem Go w takich sytuacjach i jestem zachwycony. Bez przerwy kontroluje głośność swej gry, tak by nie zagłuszyć wokalisty. Biegniki i tremola, które wypływają spod jego palców tylko podkreślają cudzy występ. Gdy zachodzi potrzeba potrafi nawet zatuszować czyjeś błędy. Co najważniejsze, największą satysfakcję sprawia mu to, gdy osoba, której akompaniował, została przez słuchaczy nagrodzona pochwałami za dobre wykonanie.”

Tutaj mowa o muzyce, ale tak samo jest w życiu. Czy staram się żeby ci wokół mnie brzmieli jak najlepiej? Czy potrafię się cieszyć kiedy są doceniani i kiedy coś im się uda

Szacunek wyraża się też poprzez wzajemną pomoc. I taką też zachętę mamy w Nowym Testamencie. Rada nr 3 – SŁUŻCIE JEDNI DRUGIM.

Galatów 5:13 – „Bo wy ku wolności powołani jesteście, bracia! tylko pod zasłoną tej wolności ciału nie pobłażajcie, ale z miłości służcie jedni drugim. [służcie sobie allelon]”

Może czasem byśmy chcieli w jakiś wielki sposób służyć, żeby ktoś to też zauważył.
Ktoś jednak dobrze to ujął: „na dole drabiny zaszczytów zawsze jest dość miejsca do służby.” Powtórzę, bo to ważne: „na dole drabiny zaszczytów zawsze jest dość miejsca do służby.”Przed ostatnią wieczerzą żaden z apostołów nie zabrał się za mycie nóg drugim. Zrobił to dopiero Jezus. Nauczyciel i PAN dał nam wszystkim przykład.

Na pewno w takich czasach jak dziś jest dużo okazji, by pomagać drugim. Wystarczy mieć otwarte oczy. Pytanie czy mi się chce robić te rzeczy, których nie robią drudzy?

Rada nr 4 – PRZYJMUJCIE JEDNI DRUGICH. Rzymian 15:7 – „Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem [przygarniajcie siebie allelon], bo i Chrystus przygarnął was – ku chwale Boga.” Przygarniajcie, przyjmujcie lub akceptujcie siebie nawzajem – tak tłumaczone jest greckie słowo „proslambano” z tego wersetu.

Czy takie akceptowanie lub przyjmowanie jedni drugich to trudna sprawa czy łatwa sprawa? Jest łatwa, dopóki ktoś naprawdę nas nie zdenerwuje. A może się wzajemnie denerwować na wiele sposobów, bo po prostu jesteśmy różni i mamy różne wady.

Zobaczmy List do Rzymian 15:1 – „A my, którzy jesteśmy mocni [w wierze], powinniśmy znosić słabości tych, którzy są słabi, a nie szukać tylko tego, co dla nas dogodne. Niech każdy z nas stara się o to, co dla bliźniego dogodne – dla jego dobra, dla zbudowania. Przecież i Chrystus nie szukał tego, co było dogodne dla Niego”

Chrystus nie szukał tego, co było dogodne dla Niego. Spójrzmy na Jezusa i pomyślmy jak bardzo szukał dobra innych. Najpierw zrezygnował z nieba i chwały w niebie, po to, żeby przyjąć zadanie od Ojca i stać się człowiekiem, urodzić się w biednej rodzinie.
na Golgocie dla nas. Kiedy był na ziemi zniżył się do grzeszników i biedaków, ale rozmawiał też z uczonymi w Piśmie i faryzeuszami. Nikim nie gardził. Popatrzmy na Niego. Zdecydował się, że przejdzie przez Drogę Krzyżową i odda swoje życie za nas…

To największy wzór. Ale to „akceptowanie jedni drugich” znaczy coś jeszcze. Nie osądzajmy się w sprawach, o których Biblia nie mówi wyraźnie, że są grzechem. Nie twórzmy pozabiblijnych reguł, których trzeba przestrzegać, by zyskać „uznanie”.
Z drugiej strony, jeśli cieszymy się wolnością, ale wiemy, że dla innych pewne rzeczy mogą być problemem, nie starajmy się „szokować” drugich na siłę. Rzymian 14:13 – „Przestańmy więc wyrokować jedni o drugich. A raczej to zawyrokujcie, by nie dawać bratu sposobności do upadku lub zgorszenia.”

Rada 5 – „BĄDŹCIE JEDNOMYŚLNI MIĘDZY SOBĄ”

Rzym. 15:5 – A Bóg cierpliwości i pociechy niech wam da, abyście byli jednomyślni między sobą [allelon] według Chrystusa Jezusa. (BW)

Wśród chrześcijan jest miejsce na wiele różnic. A jednak mamy też zachętę do bycia jednej myśli. Co to znaczy? Udzielę tu głosu bratu Russellowi, którego czasami cytuję w tych nagraniach. Napisał on tak:

„„[wszyscy] muszą pojąć rzeczy podstawowe – 1 – że wszyscy są grzesznikami, – 2 – że Jezus Chrystus, nasz Przewodnik, odkupił nas przez swą ofiarę dokonaną na Kalwarii, – 3 – że znajdujemy się teraz w szkole Chrystusowej, gdzie uczymy się i przysposabiamy do Królestwa i naszej w nim służby, i że do szkoły tej mają wstęp tylko ci, którzy wszystko poświęcili dla Pana. Wszyscy muszą te rzeczy rozumieć oraz zawsze i całkowicie się z nimi zgadzać(…) wszyscy jednak potrzebujemy wzajemnej cierpliwości i wyrozumiałości dla odmienności innych, za tym wszystkim musi stać miłość, która pomnaża każdą łaskę ducha, w miarę jak dochodzimy do jej pełni.”

Gdyby tylko stosować się do tych myśli, wiele sporów by się skończyło. Wszyscy mogliby duchowo rosnąć, ale każdy w swoim tempie. Trzeba tu jednak pamiętać, że cierpliwość i wyrozumiałość jednych nie powinna być nadużywana przez drugich. Każdy powinien mieć na względzie dobro drugich.

Rada nr 6 – Zachęcajcie i napominajcie jedni drugich

1 Tesaloniczan 5:11 – „Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie.”

Zachęcanie się allelon to całkiem łatwe zadanie. Każdy z nas może zachęcać drugich swoim przykładem, przeczytaniem wersetu z Biblii, opowiedzeniem historii ze swojego życia, przez śpiew, przez rozmowę, głoszenie ewangelii i zwykłe bycie jeden z drugim, czasami „allelon” wystarczy tylko po prostu BYĆ. Każda nasza okazana zaleta może być zachętą dla drugich.

Czymś trudniejszym jest napominanie. Pisze o nim apostoł Paweł w Rzymian 15:14 –
„A pewny jestem, bracia moi! i ja sam o was, że jesteście i wy sami pełni dobroci, napełnieni wszelką znajomością, i możecie jedni drugich napominać.” (BG)

Greckie słowo noutheteo tłumaczone tutaj w Biblii Gdańskiej jako napominać oznacza korygować czyjeś postępowanie lub ostrzegać kogoś. Apostoł Paweł daje tu konkretne kwalifikacje osób, które mogą z powodzeniem napominać:

1) Trzeba być pełnym dobroci – bo tylko miłość; dobroć to dobra motywacja do napominania

2) Trzeba być napełnionym wszelką znajomością – chodzi tu o znajomość Biblii, zwłaszcza w temacie, w którym chcemy kogoś napominać

Ostatnia rada, nr 7 — Bądźcie członkami jedni drugich— Zobaczmy Efezjan 4:25 – „Dlatego odrzuciwszy kłamstwo: niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego, bo jesteście nawzajem dla siebie członkami.”
Mamy tu powód, dlaczego mamy tak się starać i czynić wszystkie inne rzeczy. Wg Biblii nie tylko jesteśmy jedną Bożą rodzinę, ale jako społeczność tworzymy jeden organizm, jedno ciało, którego głową jest Jezus.
Rzymian 12:3-5 – „Mocą bowiem łaski, jaka została mi dana, mówię każdemu z was: Niech nikt nie ma o sobie wyższego mniemania niż należy, lecz niech sądzi o sobie trzeźwo – według miary, jaką Bóg każdemu w wierze wyznaczył. Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają te sama czynność – podobnie wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami.”

Apostoł Paweł uczy tu ważnych spraw:
1. żaden chrześcijanin nie może działać efektywnie w pojedynkę. My naprawdę jesteśmy członkami jedni drugich. Żaden członek społeczności nie może powiedzieć: Nie potrzebuję innych. Wszyscy potrzebujemy siebie nawzajem ( czyli allelon ). Jeśli nie widzisz tego jak potrzebujesz innych, odwróć pytanie i spytaj: co ja mogę zrobić dla kogoś?
2. żaden członek zboru ( czyli ciała ) nie może czuć się ważniejszy od innego.
Tak jak w ciele każda jego część ma określoną funkcję, tak i w zborze. Nie każdy będzie okiem, nie każdy uchem, nie każdy ręką i nie każdy nogą. Lecz liczy się cały organizm i wszyscy jesteśmy po prostu tam, gdzie umieścił nas Bóg. To byłby poważnie chory organizm gdyby jedna część ciała zazdrościła drugiej części jej roli. Gdyby ucho chciało przejąć funkcję oka, a ręka – nogi.

Oczywiście są i napomnienia negatywne, czyli takie, którą mówią czego nie mamy robić allelon. Na przykład:

1 – „Nie obmawiajcie się allelon” – nawzajem – jeden drugiego (Jakuba 4:11)

2 – „Nie okłamujcie się allelon” – nawzajem (Kolosan 3:9)

3 – „Nie zazdrośćcie sobie allelon” – jedni drugim (Galatów 5:26)

4- „Nie drażnijcie się allelon” – się nawzajem (Galatów 5:26)

5 – „Nie krzywdźcie się allelon” – jeden drugiego (Dzieje 7:26)

Myślę, że zastanowienie nad słowem allelon może pomóc nam w relacjach wszędzie gdzie żyjemy pośród ludzi, a szczególnie w rodzinie i w zborze. Oby dobry Bóg pokazał nam jak mamy się allelon miłować i budować jedni drugich.

Jeśli znacie jakieś inne biblijne użycia słowa ALLELON – co mamy robić, a czego nie mamy robić sobie nawzajem – to podzielcie się nimi w komentarzach. Serdecznie pozdrawiam!

Mam pięć takich pytań.

Posłuchaj nagrania:

***

Pytanie pierwsze. Księga Rodzaju, 1 księga Biblii. Rozdział 3, werset 9. „Ale Bóg Jahwe zawołał człowieka, pytając: – Gdzie jesteś?”
Gdzie jesteś? To pytanie o naszą pozycję. Jeśli chcemy dokądś iść to musimy określić swoje położenie i wtedy można wyznaczyć trasę. Moje położenie w życiu to po pierwsze stan mojego ducha, umysłu i mojego ciała. Trzeba szczerze pomyśleć jakie mam słabe i mocne strony, co w sobie chciałbym zmienić, a co chciałbym rozwinąć. Po drugie, jakie mam otoczenie. Kim są ludzie wokół mnie i jakie mam z nimi relacje. Jaka jest moja rola w tych relacjach. To też pytanie gdzie jestem w czasie – czy Bóg daje jakieś znaki czasów, w których żyje i czy mówi coś o tym, jak się w nich odnaleźć.

Drugie pytanie. 1 Księga Królewska, rozdział 19, werset 9. „Potem [Eliasz] ukrył się w pewnej grocie i tam spędził całą noc. I oto przemówił do niego Jahwe: Co ty tu robisz, Eliaszu?” Co ty tu robisz? To pytanie o nasze działanie. Każdy z nas coś robi. Eliasz akurat nic nie zrobił, schował się, ale to też było jego zajęcie, bo ‘nicnierobienie’ to też coś. Zwykle jednak cos robimy. Bóg zadaje pytanie: co ty tu robisz?, ale odpowiedź jest ważniejsza dla nas. Czy robię w życiu to co chciałbym robić? A może tylko płynę z prądem i się poddałem. Komu się poddałem? Może otoczeniu, a może własnym przyzwyczajeniom i nawykom? Czy to co robię w życiu doczesnym ma jakikolwiek sens? To dobre pytania. Ale ważniejsze – jaki wygląda moje życie duchowe? Czy robię coś, żeby było lepsze? Czy staram się o kontakt z Bogiem w jakiejś formie? Czy się modlę i rozważam Boże słowo? Czy staram się o kontakt z przyrodą? Czy daje sobie czas chwilę pomyśleć o moim życiu i moim działaniu?

Trzecie pytanie. Księga Wyjścia, czyli 2 Księga Mojżeszowa. Rozdział 4, werset 2.
„A Pan rzekł do Mojżesza: Co masz w ręku swoim? A on odpowiedział: Laskę.”

Może jest tak, że jestem tu – gdzie jestem i chciałbym zacząć robić coś dla Boga. W takim razie muszę się zastanowić co do mnie należy. Łatwiej nam wymienić czego nie mamy prawda? „Nie mam czasu”, „nie mam pieniędzy”, „nie mam siły”, „nie mam dość wiary”, „nikt mi nie pomaga” itd. ||| Pomyślmy jednak, że Mojżesz był prostym pasterzem kiedy dostał to pytanie. Miał swoje stado owiec, prowadził je po pustkowiu, a w ręku miał tylko laskę albo kij, na którym się opierał. Kawałek drewna. Pamiętacie może czego Mojżesz dokonał przy pomocy tego kija, gdy był z nim Bóg?

Bóg jest potężny i to jego mocą Izrael wyszedł z Egiptu, ale Mojżesz miał dać swój kawałek drewna i samego siebie na służbę Bogu. Pamiętacie Jezusa, kiedy nakarmił kilka tysięcy ludzi? To był cud, ale od czego się zaczęło? Ewangelia wg Jana, rozdział 6, od wersetu 8. „Rzekł do [Jezusa] jeden z uczniów jego, Andrzej, brat Szymona Piotra: Jest tutaj chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest na tak wielu? Rzekł Jezus: Każcie ludziom usiąść. A było dużo trawy na tym miejscu. Usiedli więc mężczyźni w liczbie około pięciu tysięcy. Jezus wziął więc chleby i podziękowawszy rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym, podobnie i z ryb tyle, ile chcieli. A kiedy się nasycili, rzekł do uczniów swoich: Pozbierajcie pozostałe okruchy, aby nic nie przepadło!”

Wszystko zaczęło się od chłopca, który miał pięć chlebów i dwie ryby. Miał śniadanie i postanowił się nim podzielić. Jezus to pomnożył, ale na koniec dodał: „pozbierajcie okruchy, żeby nic nie przepadło”

Takich historii znajdziemy w Biblii wiele. Dawid miał procę i pięć kamieni i pokonał Goliata. Żydzi mieli trąby i potężne miasto Jerycho upadło. Trzystu żołnierzy Gedeona miało pochodnie i rogi do trąbienia i pokonali wielka armię (z Bożą pomocą, bo znowu stał się cud). Pewna wdowa miała garść mąki i jedną baryłkę oliwy. Podzieliła się tym z prorokiem Eliaszem i tej oliwy i mąki nie ubywało jej aż do końca suszy. Maria miała perfumy i z miłości wylała je na głowę i nogi Jezusa. Ma to być już zawsze opowiadane, na jej pamiątkę. Jezus miał miskę z wodą i ręcznik i umył nogi uczniom. Dał im na zawsze przykład wzajemnej miłości, służby i pokory.

Ale pytanie brzmi: Co Ty masz w swojej ręce i co ja mam w swojej? Czym mogę usłużyć Bogu i drugiemu człowiekowi.

Pytanie czwarte. Ewangelia wg Jana, rozdział 21, werset 15. „A gdy zjedli, Jezus zapytał Szymona Piotra: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie bardziej niż ci?” Są przekłady, które oddają końcówkę: czy miłujesz mnie bardziej niż te? W domyśle: te rzeczy, na które wspólnie patrzymy nad jeziorem. Twoje sieci, ryby, łódź rybacka, interes. I w tym kierunku może pójść nasze pytanie. Czy dla mnie zbawienie, Królestwo Boże i przede wszystkim Jezus Chrystus stanowią wartość przewyższającą wszystko, co posiadam? Oczywiście jest to temat do indywidualnych rozważań.

Ostatnie pytanie. Księga Rodzaju. Rozdział 4, werset 9. „Wtedy Bóg zapytał Kaina: <<Gdzie jest twój brat, Abel?>>” To pytanie padło wtedy, kiedy Kain zabił brata. Ale nas Bóg może zapytać o to, gdy zapominamy o naszych braciach i siostrach. A może czasami to ja czuje się samotny i opuszczony? Pytanie co wtedy robię? Czy tylko narzekam, czy sam szukam innego samotnego człowieka, brata lub siostrę? Może wtedy i on, i ja nie będziemy już tacy samotni? Biblia podkreśla jakie jest znaczenie relacji z drugimi, społeczności chrześcijańskiej. Pan Jezus powiedział: „gdzie was jest dwóch lub trzech zgromadzonych w moim imieniu, tam ja jestem z wami”.

Nasze życie to te pięć pytań. Gdzie jestem, co robię i czym służę Bogu? Te pytania wiążą się z pytaniem czy kocham Boga nade wszystko. Gdzie jest mój brat? To znowu pytanie czy nie tylko kocham Boga, ale czy kocham też drugiego człowieka.

Jeśli chcecie to zostawiam Wam jeszcze dwie propozycje: „Dobre pytania” (wykład Daniela Kalety, który bezpośrednio mnie zainspirował), „Co masz w ręku swoim?”