Zawsze do Jezusa [„Wiersze Brzasku”, nr 19]

Ja zawsze do Jezusa,
Gdy kłopot albo znój.
W Nim schraniać się wciąż muszę,
Bo w Nim spoczynek mój.
Przedstawiam Mu swe prośby,
Przynoszę smutki moje.
A gdy me usta mówią,
On ulgę sercu daje.

Kiedy jestem ponury
I we łzach cały tonę,
Odpędza ciemne chmury,
Obawy gna na stronę.
Słabości me rozumie,
Wie, co mi grozi, jak pomóc.
On zbroję mi szykuje,
Bym grzech mógł pewnie przemóc.

Gdy zimni i niewierni,
Co wierni i czuli byli,
Swym sercem pełnym cierni
Przyjaciół swych zdradzili,
Ja zwracam się do Tego,
Co przyjaźń wieczną zna.
Znalazłem ją u Niego,
Niech wiecznie, wiernie trwa.

Ja zawsze do Jezusa.
Gdzie, kiedy, nie jest ważne.
To Jego wszędzie szukam.
Mam pewność, że Go znajdę.
Gdy radość i gdy smutek,
Potrzeba, gdy dosięgnie,
Ja dążę do Jezusa.
On da mi pocieszenie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Dla nas, chrześcijan XXI wieku, główny problem to chyba wielka dawka 'rozpraszaczy’ i innych projektów w naszym życiu. Bez skupienia na Chrystusie nasza wiara słabnie, a wtedy dzieje się to, o czym pisał już apostoł Jakub:

„Kto bowiem żywi wątpliwości, podobny jest do fali morskiej wzbudzonej wiatrem i miotanej to tu, to tam. Człowiek ten niech nie myśli, że otrzyma cokolwiek od Pana, bo jest mężem chwiejnym, niestałym we wszystkich swych drogach.” (List Jakuba 1:8)

Czy warto uczynić Boga 'numerem 1′ w swoim życiu? A jeśli tak – to w jaki sposób to zrobić?

Na temat poświęcenia zastanawiają się wspólnie Wiktor ze zboru w Bydgoszczy i Sławek z „Rozmów o Biblii”. Zachęcamy do wysłuchania nagrania:

Temat został szerzej omówiony w serii wykładów pt. „DROGA DO ZBAWIENIA”.