„Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia.” – Filipian 4:13

• „Nie mogę.”
• „Nie potrafię kontrolować mojego zachowania.”
• „Nie mogę skoncentrować się na mojej pracy.”
• „Nie potrafię utrzymać myśli w czystości.”
• „Nie potrafię się modlić.”
• „Nie mogę zwycięsko żyć.”
• „Nie potrafię przestać się martwić.”

List naszych niemożności jest nieskończona…

Nasze „nie potrafię” pokazują nasze zniechęcenie. Oczywiście, mamy pewne ograniczenia. Istnieją pewne zadania, które wymagają większej siły umysłowej i duchowej, niż możemy z siebie wydobyć. Są też problemy, które wymagają większej mocy umysłowej i duchowej, niż możemy zebrać. Zbyt często jednak żyjemy poniżej naszych możliwości. Zbyt często myślimy, że nie możemy stawić czoła wyzwaniu do walki życiowej. I zapominamy wziąć pod uwagę pomoc, która jest po naszej stronie.

Apostoł Paweł był osobowością, która okazała wiele wrodzonego męstwa i znosił on wiele trudów. Wiedział jak powiedzieć – „potrafię”. Oto co powiedział: „WSZYSTKO MOGĘ w Chrystusie, który mię posila.” (Filipian 4:13). Chociaż Apostoł Paweł sam wykazał znaczną siłę woli, wiedział też, że siła, która pomogła mu czynić to, co w innym wypadku wydawało się niemożliwe, pochodziła z góry.

Paweł mógł dokonać rzeczy, które musiały być wykonane – przez moc pochodzącą od Boga. Wy posiadacie to samo źródło mocy, a i dla was pozostaje wiele do zrobienia. Czy dokonacie tego, co wam powierzono? Czy już nauczyliście się powiedzieć „mogę”?

Goliat – jeden z potężnych ludzi opisanych w Starym Testamencie, którzy nie byli jednak potomkami nefilimów z czasów Noego (1 Moj. 7:21-24; 2 Piotra 2:5).

Jeden z naszych czytelników zapytał: czy niektórzy nefilimowie (giganci) z czasów Noego przeżyli potop?

Istnieje kilka wersetów, które mogłyby sugerować coś takiego. Na przykład 4 Ks. Mojżeszowa 13:28-34 mówi, że zwiadowcy izraelscy widzieli w ziemi Kanaan olbrzymów – potomków Anaka.

Podobny fragment to 5 Ks. Mojżeszowa 3:11. Jest tam napisane, że niejaki „Og, król Baszanu, był ostatnim z rodu olbrzymów”.

Wyjaśnienie tych wersetów znajduje się w 1 Ks. Mojżeszowej 7:21-24 – „… wyginęło wszelkie ciało poruszające się na ziemi … Wszystko, co miało w nozdrzach tchnienie życia… Pozostał tylko Noe i to, co z nim było w arce.” Dlatego żadni giganci (nefilimowie – potomkowie upadłych aniołów i córek ludzkich) nie przeżyli potopu Noego.

Kiedy więc Mojżesz pisał w 5 Moj. 3:11, że tylko Og pozostał z olbrzymów (hebr. rephaim) to nie odwoływał się do olbrzymów (hebr. nephilim) z czasów Noego, ale do potężnych, wielkich fizycznie ludzi żyjących po potopie za czasów Abrahama, prawdopodobnie rody: Refaitów, Zuzytów i Emitów z 1 Ks. Moj. 14:5. Zostali oni pokonani przez króla elamskiego Kedorlaomera, wspieranego przez innych królów (14:1), a ten z kolei został pokonany przez Abrahama, gdy uwalniał on Lota i jego domowników z niewoli.

Znamy też historię Goliata, Filistyńczyka, zabitego przez Dawida (1 Samuela 17:4). Widzimy z tych przykładów, że po potopie w wielu pokoleniach żyli wielcy ludzie (w tym sensie olbrzymi), ale żaden z nefilimów z czasów potopu.

Jeśli chodzi o opis tchórzliwych zwiadowców z 4 Moj. 13:28-34 to warto zauważyć, że była tu spora hiperbola [wyolbrzymienie opisu]. Zwiadowcy twierdzili, że „wydali się sobie przy nich [przy mieszkańcach Kanaanu] jak szarańcza”, co nie może być rozumiane dosłownie. Najlepszy dowód, że nie byli to starodawni, przedpotopowi giganci (potomkowie synów Bożych), to ten, że dwaj odważni zwiadowcy, Jozue i Kaleb, nie przestraszyli się ich.

4 Ks. Mojżeszowa 14:6-9 – 

„A Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, spośród tych, którzy zbadali tę ziemię, rozdarli swoje szaty i rzekli do całego zboru izraelskiego: Ziemia, przez którą przeszliśmy, aby ją zbadać, jest ziemią bardzo, bardzo dobrą. Jeżeli Pan ma w nas upodobanie, to wprowadzi nas do tej ziemi i da nam tę ziemię, która opływa w mleko i miód, Tylko nie buntujcie się przeciw PANU! Nie bójcie się mieszkańców tej ziemi. Tak! Padną naszym łupem! Nie mają osłony! Z nami zaś jest PAN! Nie bójcie się ich!”

Ostatnie potwierdzenie pochodzi z Nowego Testamentu. W 2 Liście Piotra 2:5 czytamy, że „Bóg starożytnego świata nie oszczędził, lecz ocalił jedynie ośmioro wraz z Noem, zwiastunem sprawiedliwości, zesławszy potop na świat bezbożnych”.

*****

Polecamy również nasz artykuł pt. Koniec świata (synteleia tou aionos) oraz wiele materiałów zgromadzonych w naszym specjalnym wpisie na czas epidemii.