Biblia

Stary Testament

Pierwszy z budynków, ten najbardziej starożytny, nosi miano Komnat Prawa i Sprawiedliwości. Tych komnat jest pięć. Są to Księgi Mojżesza. Jedna z komnat jest w pewnym sensie przejściem do innych i jest przyrównana do długiej galerii ozdobionej portretami i malowidłami scen zadziwiająco interesujących – wspomnieniami o osobach i wydarzeniach, które miały miejsce zanim był położony kamień pod budowę. Do tych postaci należą: Abel, Enoch, Noe, Melchizedek, Abraham, Lot, Sara, Agara, Izaak, Rebeka, Jakub, Ezaw oraz Józef i sceny takie jak: Raj, wygnanie z niego Adama i Ewy, potop, podróż Abrahama z Ur Chaldejskiego i jego doświadczenie z aniołami u drzwi namiotu w Mamre, płonące miasta w dolinie, ofiarowanie przez niego Izaaka, sen Jakuba o drabinie, Rebeka przy studni i rządca Egiptu płaczący w ramionach swoich braci.

Z komnat Prawa i Sprawiedliwości przechodzimy do szeregu apartamentów o imponującej przestrzeni – do Komnat Dokumentów Historycznych. Znajduje się w nich biblioteka tego gmachu, w której mieszczą się archiwa ludu Bożego za okres ponad tysiąca lat. Pokojów tych jest dwanaście począwszy od Jozuego do Estery.

Następnie zbliżamy się do wielkiego terenu, który możemy nazwać Gimnazjum budynku lub miejscem doświadczeń wierzących – Księga Ijoba. Przechodząc na prawo znajdujemy się w Galerii Muzyki – Psalmy – gdzie jest orkiestra tego domu i gdzie znajdują się wszyscy synowie i córki pieśni z cymbałami, trąbkami, psałterzami i harfami. Wychodząc stamtąd przechodzimy od razu do Komnaty Handlu – Księgi Przypowieści, znajdującej się niedaleko miejsca Pokuty, gdzie pełni smutku bankruci i inni przestępcy mogą przez jakiś czas pozostawać dla swej korzyści – Księga Kaznodziei Salomona.

Trochę dalej wchodzimy do maleńkiego saloniku położonego w środku wielkiego pokoju – Komnaty Sympatii dla pogrążonych w bólu. Jest to Księga Trenów Jeremiaszowych. Rozglądając się wokoło zachwycamy oko tak rozkosznymi oranżeriami kwiatów jak Księga Ruty i Pieśń Salomona. Potem wchodzimy do wspaniałego kompletu wyniosłych apartamentów, niektóre z nich odznaczają się wielkimi wymiarami, urządzonych z niezwykłą wspaniałością – jest ich nie mniej niż siedemnaście. Są to Sale Starożytnych Proroków, które następują kolejno po sobie od Izajasza do Malachiasza.

Nowy Testament

Stamtąd przechodzimy do części gmachu o nowoczesnej konstrukcji i wchodzimy do czterech przestronnych komnat o szczególnej piękności. Są one z najjaśniejszego marmuru jaki kiedykolwiek był wydobyty ze starożytnych kamieniołomów, są to komnaty, w których nie wiadomo co bardziej podziwiać, prostotę czy wykwintne wykończenie. Naraz uwagę naszą przyciągają mury. Dostrzegamy na nich nie złotą płaskorzeźbę z drzew palmowych, lilii, jabłek granatu i cherubinów, lecz cztery portrety naturalnej wielkości samego Pana tej budowli sporządzone niezrównaną ręką Ducha Świętego. Są to Księgi czterech Ewangelistów.

Postępując dalej słyszymy głośne dźwięki maszynerii w ruchu. Wchodzimy do długiej sali, w której znajdujemy się w obliczu mechanizmów, wałów, korb i zębatych kół, których siła, powodująca ich ruch, jest ponad i poza zasięgiem naszego wzroku, a która wprowadza zmiany na całym świecie. Jest to Komnata Niebieskiej Mechaniki, wielka pracownia gmachu – Księga Dziejów Apostolskich.

Po opuszczeniu zaś tej komnaty przechodzimy do okazałych Sal Listów Apostolskich, których w szeregu jest nie mniej jak dwadzieścia jeden. Złote drzwi czternastu z nich są pokryte zaszczytnym imieniem Pawła, Apostoła pogan, a siedem pozostałych imionami Jakuba, Piotra, Jana i Judy. Wewnątrz tych sal są zgromadzone niektóre wyborowe skarby Pana.

Na końcu przybywamy to tajemniczej galerii, gdzie błyszczące światła i ciemne cienie wzajemnie ciekawie się zmieniają i gdzie są odsłonięte wzniosłe symbole historii Kościoła Jezusowego, aż do przybycia Oblubieńca – Wielka Apokalipsa.

Tak więc dotarliśmy do najbardziej odległej części gmachu. Wyjdźmy na balkon i rozejrzyjmy się dookoła.

Widzimy poniżej rozciągającą się wspaniałą łąkę, przez którą płynie czysta rzeka Wody Żywota. Po obu jej brzegach rosną Drzewa Żywota z dwunastoma rodzajami owoców i pięknymi liśćmi „służącymi ku uzdrowieniu pogan”. W pewnej odległości, wysoko na szczytach Wiecznych wzgórz, miasto całe ze złota, skąpane w świetle i drgające chwałą – Nowe Jeruzalem. Jego mury z jaspisu, fundamenty z drogich kamieni, bramy z pereł, strzeżone przez aniołów – miasto nie potrzebujące ani słońca, ani księżyca: „albowiem chwała Boża oświeciła je, a świecą jego jest Baranek”. O! Uczyńmy ten umiłowany dom NASZYM MIESZKANIEM! Boże, „… odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył cudom z zakonu twego” (Ps. 119:18)

Polecamy:

• Pismo natchnione od Boga
• Czytaj Biblię w internecie

Źródło: Sztandar Biblijny