***

„Oto Niebiański Ojciec, Starodawny, siedzi na tronie w niebie i trzyma w ręce zwój zapisany wewnątrz i zewnątrz, zapieczętowany siedmioma pieczęciami. Ten zwój, przedstawiający Boski plan, jest znany tylko Ojcu, samemu Jahwe, który trzyma go w swojej mocy – w swojej ręce – aż ktoś okaże się godny poznania tego planu i stania się jego wykonawcą jako czcigodny pośrednik i przedstawiciel Jahwe. Dalej symboliczny obraz pokazuje, że zanim nasz Pan Jezus cierpiał za nas na Kalwarii, „sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przywiódł do Boga”, nikt nie był znaleziony (nie okazał się) godny, by zająć się Boskim planem albo choćby zrozumieć jego zawartość.

Nasz Pan Jezus okazał się jednak całkowicie godny zaufania, kiedy udowodnił swoją wierność wobec Niebiańskiego Ojca – udowodnił to swoim posłuszeństwem nie tylko w upokorzeniu samego siebie, aby dla ucierpienia śmierci przyjąć postać człowieka, ale także w posłuszeństwie „aż do śmierci”, a nawet więcej – „aż do [haniebnej] śmierci krzyżowej”. Jak pisze apostoł: „Dlatego też Bóg nader go wywyższył, i darował mu imię, które jest nad wszelkie imię; aby w imieniu Jezusa wszelkie się kolano skłaniało, tych, którzy są na niebiesiech, i tych, którzy są na ziemi” – Filipian 2:9-11. Właśnie w tym miejscu rozważany przez nas obraz z Księgi Objawienia pokazuje naszego Pana Jezusa jako Baranka, który został zabity, któremu inni się kłaniają i o którym powiedziano: „godzien jest ten Baranek!”. „Godzieneś jest wziąć księgi, i otworzyć pieczęci ich, żeś był zabity, i odkupiłeś nas Bogu przez krew swoję ze wszelkiego pokolenia, i języka, i ludu, i narodu.” W ten sposób pokazano nam to wspaniałe wywyższenie przedstawiciela Niebiańskiego Ojca, „Posłańca [sługi] Przymierza”. Dzięki swojemu uniżeniu, a także całkowitemu poddaniu się i posłuszeństwu woli Ojca, będzie On odtąd uznany godnym dzielić tron razem z Ojcem; dzięki rozporządzeniu samego Ojca obwieszczenia tego dokonały zastępy niebieskie. „Godzien jest ten Baranek zabity, wziąć moc, i bogactwo, i mądrość i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo.” Na koniec „wszelkie stworzenie” przekona się, że Jahwe wielce wywyższył swego jednorodzonego Syna, dzieląc z Nim nawet swe Królestwo. Wszyscy będą wyrażali swoją radość, wołając: „Siedzącemu na stolicy [Wszechświata – Jahwe], i Barankowi błogosławieństwo, i cześć, i chwała, i siła na wieki wieków”. Nic więc dziwnego, że czytamy o tym, jak wszyscy ludzie będą odtąd oddawać cześć wywyższonemu Synowi, podobnie jak oddają cześć Ojcu, który Go tak bardzo wywyższył (por. Jana 5:23).

Apostoł stwierdza, że to uwielbienie Jezusa jest ilustracją Boskiego prawa, według którego „kto się poniża, będzie wywyższony”. Zwróćmy jednak uwagę, że w naszym symbolicznym obrazie (werset 13) wywyższenie naszego Pana Jezusa Chrystusa do chwały, czci, mocy i władzy nie oznacza, że Niebiański Ojciec w swojej łasce ustępuje z tronu niebios lub że Ojciec i Syn są jedną osobą, ponieważ jest mowa o dwóch osobach, przy czym – jak zawsze – pierwszeństwo czci i chwały przypisane są Ojcu. Znów przypomina nam to o słowach naszego Pana: „I ja wam [moim uczniom] sporządzam jako mi sporządził Ojciec mój, królestwo” – Łukasza 22:29. I jeszcze raz mówi on do swoich naśladowców: „Kto zwycięży, dam mu siedzieć z sobą na stolicy mojej, jakom i ja zwyciężył, i usiadłem z Ojcem moim na stolicy jego” – Objawienie 3:21.” (C.T. Russell, „Pojednanie”, s. 36-38)

– Jakub mocuje się z aniołem –
drzeworyt Gustave’a Dore’a

Słowo anioł, w hebrajskim i greckim, oznacza wysłannika. Aniołem Bożym może być więc ktokolwiek lub cokolwiek wysłanego przez Boga z wiadomością. Pismo Święte mówi też o aniołach jako istotach duchowych. Mogą to być święci aniołowie, którzy wiernie wypełniają wolę Bożą od tysięcy lat, ale mogą to być również aniołowie, którzy wypadli z łaski Bożej. W przeciwieństwie do czasów dawnych, Boscy święci aniołowie nie objawiają się dzisiaj nikomu. Jeśli ktoś twierdzi, że słyszy głosy lub że widzi aniołów, jest to powód do niepokoju.

Żyjemy w czasach końca, a List Judy, werset 6, stwierdza, że jest to czas osądzenia upadłych aniołów. To dlatego obserwujemy na ziemi wielki rozwój okultyzmu i spirytyzmu. Chrześcijanie szczególnie powinni się mieć na baczności, żeby uchronić się przed tym podstępnymi wrogami, ponieważ jesteśmy specjalnymi celami szatana i upadłych aniołów – demonów. „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu!” (1 Piotra 5:8-9). Moc, która pozwala być silnym i przeciwstawić się tym złym wpływom, to Słowo Boże. „Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez słowo Boże.” (Rzymian 10:17) Chrześcijanin powinien dowiedzieć się, jak i dlaczego demony tak bardzo zaangażowały się w losy ludzkości; dowiedzieć się czym jest spirytyzm i jak można ochronić siebie i swoich bliskich przed wpływami zła.

POLECANE MATERIAŁY:

Spirityzm jest demonizmem
BROSZURKA

Natury: ludzka i duchowa – odrębne i różne
„BOSKI PLAN WIEKÓW”*, WYKŁAD X

NAGRANIE WYKŁADU:
(prezentacja z wykładu w lepszej jakości dostępna jest tutaj: „Co mówi Biblia o próbach kontaktu z umarłymi?”)

* Książkę pt. „Boski plan wieków” można zamówić bezpłatnie na stronie www.boskiplan.pl