Otwieramy pierwsze kartki naszych nowych kalendarzy,
Zapisywać będziemy to co się nam ważnego przydarzy.
Będą to ważne wydarzenia, dni, tygodnie, miesiące,
Te mroźne, deszczowe ale i takie kiedy świeci słońce.

Niech obawa o brak zdolności do tego pisania,
Nie odbiera nam chęci i szczerość serca odsłania.
Pisanie, które mam na myśli nie będzie na papierze,
Będzie ono wypisane na naszym sercu tak szczerze.

Niechaj nas nie dopada, depresja, zwątpienie, trwoga,
Piszmy ten pamiętnik będąc blisko Boga.
Kiedy trudności przyjdą, niech nas to nie powala,
Stwórca na zbyt srogie próby przecież nie dozwala.

Piszmy nasze kalendarze i głęboko ufajmy Bogu,
Zacznijmy już od dzisiaj, teraz, na Nowego Roku progu.
Kiedy już tak nieśmiało i z bojaźnią próg ten przekroczymy,
Oczy nam się otworzą i wiele komnat z pewnością ujrzymy.

Każdy bowiem ma serce no i pisać też potrafi,
Bóg nie stosuje tam żadnych zasad ortografii.
Tajemnica to nie jest przecież żadna między nami,
Oceniani nie jesteśmy ortografią ale naszymi sercami.

____
Styczeń 2025 – by Walter Onyszko

Zobacz pozostałe wiersze.

Słowo wygłoszone przez brata Wiktora Szpunara na spotkaniu zboru w Bydgoszczy, 5 stycznia 2025 r.

– rozmyślania i troski związane z nowym rokiem
– pomodliłem się w piątek z prośbą do Pana o wskazówki i opatrzność

co zobaczyłem po modlitwie to słowa od pewnego brata, które mi wysłał:

List do Filipian 4:6-7 – „O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.”
– opatrznościowa odpowiedź (?!), zależy jak spojrzeć, ale myślę, że tak

– znaczenie modlitwy ( Mat. 14:23 – „Po rozpuszczeniu tłumów Jezus wstąpił na górę, samotnie, aby się pomodlić. A z nastaniem wieczoru był tam sam”)

– dawny szabat Izraela – spokój, odpoczynek, święta cisza

– lud Boży porównany jest do orłów, które zawsze są samotnikami, choć izraelskie orły spotykały się przy posiłku jakim dla ludu Bożego jest prawda

– Jezus – wśród ludzi, ale i w samotności

– my też potrzebujemy chwil z Panem; zamienić FOMO (fear of missing out) na JOMO (joy of missing out); pastor David Whitehead z Nashville w stanie Tennessee i jego pomysł cyfrowego postu (28 dni: 1. Odłączenie, 2. Odkrycie, 3. Zachwyt (świadectwa), 4. Określenie (przyszłego działania))

FIL. 4:6-7 – nie troskajcie się o nic – nie martwcie się, nie niepokójcie, nie obciążajcie umysłów przesadnie; w każdej sprawie – praca, mieszkanie, przyszłość, zdrowie praca; wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem – kiedy prosimy? Gdy przyznamy, że sami nie wiemy co robić. Błaganie/prośba – zgodnie z obietnicą, że Bóg będzie się o nas troszczył. Z dziękczynieniem – bo wszystko co do tej pory posiadaliśmy pochodzi od Boga (10 mln dolarów, wdzięczność) Werset 7 – „A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.”  – pokój nieziemski, nie światowy spokój, ale radość w Panu wśród trudności; wynikający się z oddania swoich spraw w ręce Boże. W Chrystusie Jezusie – ponieważ wszystko mamy w Nim i przez Niego, przystęp do Boga tylko dzięki Jego ofierze, kierownictwo tylko przez Niego;

Fil. 4:5 – „Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko!”; manna 27 II: umiarkowanie, delikatność, brak zbyt kategorycznego domagania się swoich spraw, miłosierdzie, wyrozumiałość. —- 2 kom: „Prawdziwy chrystianizm nie wywołuje fanatyzmu”