Opis biblijny zgadza się z namacalnym dowodem glinianych tabliczek sumeryjskich, o których mówisz. Nie jest to więc dla mnie rozczarowanie. Wręcz przeciwnie. Biblia mówi o ogniu i siarce z nieba, które zniszczyły te miasta. Czy Bóg posłużył się szczątkami asteroidy? Czemu nie?

Archeologia i historia potwierdzają więc zniszczenie Sodomy i Gomory, a także m.in. zburzenie murów Jerycha, obecność proroka Jonasza w mieście Niniwa i działalność Jezusa. Problem w tym, że mówi się: skoro potwierdza to nauka, to nie ma w tym nic Boskiego. Dlaczego? Zawsze dziwił mnie taki tok rozumowania.

Jeśli chodzi o nauki Jezusa, to oczywiście, że miały swoje źródła w starożytnych wierzeniach. Był w końcu Mesjaszem (Pomazańcem), którego oczekiwali Żydzi od wieków. Idąc jeszcze dalej, był symbolicznym potomkiem niewiasty, który miał zmiażdżyć głowę symbolicznego węża, czyli Szatana (patrz początek Księgi Rodzaju).

Jezus mówił o zmartwychwstaniu i Królestwie Bożym. O tym, że wola Boża zostanie wprowadzona na Ziemi i w niebie. Na przywrócenie dobrych warunków na Ziemi ludzkość czekała od samego początku, więc nie dziwi, że wierzenia te pojawiły się u niektórych starożytnych narodów.

Pogańskie wierzenia są inne. Nie uznają jednego najwyższego Boga, a w jego miejsce stawiają zwykle wiele bóstw lub demonów, którym oddaje się cześć lub należy ich unikać. Pogańskie wierzenia można też odnaleźć u wróżki z Endor, z którą spotkał się król Saul: http://badaczebiblii.pl/saul-u-wieszczki-z-endor-duch-samuela/

A co do zbawienia… No cóż, religia Jezusa miała korzenie właśnie w wierzeniach starożytnych, więc trudno mówić o pogaństwie.