Nawet bardzo wierni ludzie często pytali Boga „dlaczego” i nie zawsze słyszeli od razu odpowiedź. Dobry przykład to Hiob. Także Pan Jezus uczył, że Bóg nie zawsze usuwa cierpienie od razu, ale że jest blisko tych, którzy cierpią i udzieli im posilenia na swój sposób. („Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a ja was pokrzepię.” – Mateusza 11:28).

Obecny czas nie jest jeszcze czasem powszechnego uzdrowienia i uwolnienia ze wszystkich cierpień (taki czas dopiero nadejdzie). Jest to raczej czas uczenia się zaufania i przygotowania serca ludzi wierzących Bogu, żeby w przyszłości mogli razem z Jezusem podjąć się dzieła odrodzenia całej ludzkości.

To, że Bóg milczy nie znaczy, że jest obojętny. Choć warto pamiętać, że On zawsze do nas w pewien sposób mówi, np. przez Biblię, przez opatrzności i przez ducha świętego w innym ludziach i w nas samych.

To, że dziś z mojej perspektywy wydaje się, że „stoję w miejscu”, nie znaczy, że Bóg nic nie robi. Bóg pracuje głębiej, w sferze duchowej i głównie chodzi Mu o naszą wieczność, nasze zbawienie i pełne, całkowite wyzwolenie od grzechu i śmierci w Królestwie Chrystusa.

Dziś mieliśmy w naszej społeczności wykład pt. „Czy umiesz chodzić po wodzie?”. Może będzie jakąś dodatkową pomocą: