„15 sierpnia

?JEZUS TAK ? CHRYSTUS NIE?

?Pytam więc: czy Bóg odrzucił swój lud? Bynajmniej. (?) Jeśli bowiem odrzucenie ich jest pojednaniem świata, to czym będzie przyjęcie ich, jeśli nie powstaniem do życia z martwych?? (Rzym. 11:1,15)

Pisarz francuski Claudel powiedział o Żydach, że są niepokojem świata, sejsmografem, który rejestruje kroki Boga w historii ludzkości. Ktoś inny wyraził się, że są oni małą wskazówką na zegarze świata wskazującą, że zbliża się godzina dwunasta. Żydzi jako naród są pod wieloma względami inni niż pozostałe narody. Różnica ta ujawnia się szczególnie w ich stosunku do Jezusa Chrystusa. Wydali Go w ręce pogan, wołając: ?Precz z nim! Ukrzyżuj go!? Ap. Paweł daremnie starał się ich przekonać, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym, Zbawicielem. Jak kciuk przeciwstawny jest pozostałym palcom dłoni, tak Żydzi różnią się od innych narodów, gdy chodzi o stosunek do Jezusa Chrystusa. Odrzucili Jezusa jako Mesjasza. ?Czy Bóg odrzucił swój lud? Bynajmniej? ? pisze apostoł. ?Chcę wam, bracia, odsłonić tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą?. Niewiara Izraela będzie trwała tylko do pewnego czasu. Najpierw Ewangelia musi być zwiastowana wszystkim narodom. A to już się dzieje. Żydzi też już zaczynają innymi oczyma patrzeć na Jezusa. Einstein powiedział: ?Jestem Żydem, ale jestem olśniony świetlaną postacią Nazarejczyka?. Inny Żyd wyznał: ?Jezus jest dla mnie najwznioślejszą postacią wszystkich czasów?. Jednak Jezus jest dla nich nadal człowiekiem, a nie Chrystusem i Synem Bożym. Mówią: ?Jezus ? tak, Chrystus ? nie!? Zbliża się jednak czas, kiedy naród żydowski przestanie czekać na Mesjasza i uzna, że jest nim Jezus. Wypełniają się też proroctwa, że Żydzi powrócą ze wszystkich krajów do swojej ojczyzny. Jeszcze na początku naszego stulecia zdawało się to rzeczą niemożliwą, a oto na mapie pojawiło się państwo Izrael. Wypełnia się i to, że pustynie zamienią się znów w ogrody warzywne i w sady owocowe. Tu mamy jeden ze znaków czasu, na które kazał nam patrzeć Pan. Zbliża się dzień przyjęcia czasowo odrzuconego ludu. O ten dzień modlił się apostoł. To powinno być i naszą modlitwą. A bacz, żeby pierwsi nie stali się ostatnimi, bo ostatni mogą stać się pierwszymi. Bacz, żebyśmy zostali wierni aż do końca.

?Jak jeleń krzyczy do strumieni,
Tak dusza moja Ciebie wzywa,
Żywego Boga pragnie żywa!
O, kiedyż przed oczyma Twemi
Stanie spragniona, nieszczęśliwa??
– Julian Tuwim”

Autor powyższych myśli napisał słusznie: „Jeszcze na początku naszego stulecia zdawało się to rzeczą niemożliwą, a oto na mapie pojawiło się państwo Izrael.”

Myślę, że ciekawy jest fakt, że już ponad 100 temu byli chrześcijanie, którzy właśnie wtedy (gdy zdawało się to rzeczą niemożliwą) na podstawie proroctw Tory zapowiadali, że wszystko to bardzo szybko się stanie. Zapowiadali powrót Żydów do Palestyny, utworzenie państwa i odradzanie się Izraela. Wiele z tych zapowiedzi spełniło się. Wypełnienie innych jest jeszcze przed nami.

Wśród ludzi, którzy jeszcze w XIX wieku rozpoczęli ogłaszać żydowskie nadzieje i obietnice, szczególną postacią był chrześcijański przyjaciel Żydów, Charles Taze Russell, który dzielił się z nimi słowami pociechy i zachęty z ich własnych Świętych Pism (np. w swojej słynnej serii 12 artykułów o odnowie Izraela: http://www.izrael.badacz.org/pomoc_duchowa/pomoc.html i w VII rozdziale książki pt. „Przyjdź Królestwo Twoje: http://pastor-russell.pl/t3/dziela-t3-13.html).

Kilka lat temu, obecny premier Izraela, Benjamin Netanjahu ciekawie skomentował wydanie przez Davida Horowitza (w 1990 r.) biografii tego pisarza i mówcy pt. „Pastor Charles Taze Russell An Early American Christian Zionist” (pol. Pastor Charles Taze Russell – wczesny amerykańskich chrześcijański syjonista):

„Dawid Horowitz w sposób otwarty przedstawił wierzenia i osiągnięcia Ch. T. Russella. Uznanie tak ważnej roli pastora Russella jako wczesnego chrześcijańskiego obrońcy syjonizmu jest bardzo spóźnione. Pan Horowitz wykonał godną podziwu usługę przywracając do publicznej wiadomości historię tego wybitnego chrześcijańskiego syjonisty.” (B.Netanjahu)

W swej książce D. Horowitz pisze:

„Zmarły pastor (Russell) (…) wyprzedził Teodora Herzla w przynaglaniu Żydów z całego świata, aby ponownie ustanowili swoje starożytne państwo w Palestynie (…) przepowiedział powrót narodu żydowskiego do Palestyny wyprzedzając Teodora Herzla. Już w 1889 r. zanim świat żydowski usłyszał o Herzlu i syjonizmie, pastor Russell opublikował książkę: Nadszedł Czas, w której przedstawił proroctwa zaznaczające ważną zmianę dla wybranego ludu Bożego – Izraela.”

Temat jest ogromnie ważny (A przynajmniej tak go widzę!). W Biblii nadzieja Żydów jest bowiem nadzieją całego świata (List do Rzymian, rozdział 11).

Dawid Ben Gurion (pierwszy premier nowożytnego Izraela) w dziesiątą rocznicę proklamacji państwa Izraela powiedział: „Państwo nie powstało w tym wielkim dniu 14 maja 1948 roku. W tym wielkim dniu, kiedy ono powstało, na tej ziemi żyło 650 tysięcy Żydów. Pionierska działalność poprzedziła deklarację niepodległości, począwszy od 1878 roku, kiedy to powstało pierwsze osiedle żydowskie? w kraju – Petah Tikva”.

Nazwa Petah Tikva znaczy 'drzwi nadziei’.

* * *
Jest to oczywiście pewna ciekawostka, jednak w szczególny sposób łączy się z myślą biblijnych proroctw.

Omawia ona liczne proroctwa dotyczące Izraela, te, które już się wypełniły i te, które są obecnie w trakcie wypełniania.