https://badaczebiblii.pl/wspomnienia-o-bracie-janie-iwaniczko/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=wspomnienia-o-bracie-janie-iwaniczko Chrześcijański zbór w Bydgoszczy Wed, 16 Feb 2022 09:06:38 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 https://badaczebiblii.pl/wspomnienia-o-bracie-janie-iwaniczko/#comment-43374 Wed, 16 Feb 2022 09:06:38 +0000 https://badaczebiblii.pl/?p=8608#comment-43374 Im dalej na wschód, im trudniejsze warunki życia, tym dłużej ten punkt widzenia przetrwał. Jak wspominali wyjeżdżający tam z Polski ewangeliści (w latach 70-tych, 80-tych XX wieku), główne pytanie nie dotyczyło przynależności do jakiejkolwiek denominacji religijnej. Brzmiało ono: „Wieruszczi – Niewieruszczi?” Czy wierzysz w Boga i w Pana Jezusa Chrystusa czy też nie? Jeśli wierzysz, to chwała Bogu, mamy wspólny temat, mamy wspólną podstawę do radości, Słowo, przy którym możemy się spotkać i o którym możemy porozmawiać, mozemy wspólnie dziękować Bogu.

]]> https://badaczebiblii.pl/wspomnienia-o-bracie-janie-iwaniczko/#comment-43373 Wed, 16 Feb 2022 06:57:22 +0000 https://badaczebiblii.pl/?p=8608#comment-43373 Jan Iwaniczko po emigracji do Ameryki służył tam jako nauczyciel Słowa Bożego, nie tylko w lokalnej społeczności, ale też w wielu innych stanach USA. Wiele lat wcześniej, jako młody człowiek, z całą swoją rodziną został zesłany na roboty na Syberię, a ich jedynym przewinieniem była ich wiara. Jego żona Stefania dołączyla do niego dobrowolnie, chociaż nie było jej na tzw. Liście Innowierców.
Tam na Syberii spotkali się ludzie z różnych grup, o innych poglądach: świadkowie Jehowy, różne społeczności badaczy Pisma Św. podzielone po śmierci pastora C.T. Russella, a także adwentyści i baptyści różnych odłamów.
Już w USA jedna chrześcijanka zapytała Jana: „Czy było trudno być chrześcijaninem na Syberii?”. A on odpowiedział: „Nie, nie było trudno być chrześcijaninem na Syberii, trudno to jest tutaj w Ameryce, w Kolorado”.
To ciekawe, on mówił: „Tam duchowo żyliśmy, tam nie było żadnej walki między różnymi ugrupowaniami. Każdy cierpiał to samo i to nas łączyło, a tutaj jest zbyt wiele. Zbyt wiele się dzieje. Mamy też zbyt dużo rzeczy i nie jesteśmy za to tak bardzo wdzięczni Bogu, jak tam, gdy mieliśmy tak niewiele”.
Tam na Syberii chrześcijanie potrafili się spotykać – mieli wspólne nabożeństwa i rozważania Biblii. Potrafili rozmawiać – także dyskutować, ale w dobrym duchu, bo wszyscy wiedzieli, że dla Pana Jezusa – tak jak Go rozumieli – także druga strona wiele była w stanie poświęcić. Łączyła ich miłośc Chrystusowa i wzajemna pomoc w trudach życia.

]]>