ponieważ pierwsze zbawienie jest bez warunkowe, tak jak bezwarunkowo każdy się znalazł pod potępieniem. Zbawienie do Życia wiecznego jest warunkowe i zależy od chcenia zainteresowanych.

Cyt.”Zbawienie, o jakim mówi zacytowany na wstępie werset, jak zobaczymy dalej, nie stawia żadnych warunków. Jest ono całkowicie zależne od woli „… Boga, zbawiciela naszego, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni” – nie pragnie, aby wszyscy byli zbawieni, lecz chciał On, czyli zdecydował, że będą zbawieni”

„żaden człowiek, który umarł nie znając Bożej miłości i Jego zarządzeń dotyczących ostatecznego odkupienia ludzkości z grzechu nie utraci życia wiecznego, chyba że dobrowolnie odrzuci Prawdę po zapoznaniu się z nią.”

Chyba coś tu nie gra,

Albo Bóg zadecydował, że zbawienie spływa na każdego człowieka bezwarunkowo,
albo Jego moc kończy się w momencie gdy człowiek powie NIE, odrzucam.

List do Filipian pokazuje, że chęć/chcenie i wykonanie są dwoma etapami. Tak to widzę.
Proszę o jakieś wyjaśnienie.
Pozdrawiam

Fil 2:13
Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.

Co to znaczy, że mamy „sprawować” swoje zbawienie? Znaczy to, że Bóg umieścił nas w szkole Chrystusowej i dał nam cudowną Prawdę + wszelkie pomoce do jej zdobywania, ale my sami też mamy coś do zrobienia. Mamy przyjmować tę prawdę i jej ducha do serca i starać się naśladować Jezusa każdego dnia.

Dalej jednak napisane jest, że to „Bóg jest, który sprawuje”. Gdybyśmy mieli sami dokonać naszego zbawienia, to byłoby to niemożliwe. Bylibyśmy bezsilni. Czasem próbujemy zmienić jedną cechę, a w wciąż upadamy na tym samym punkcie! To nieraz osłabia naszą wiarę…

Jeśli ktoś ma skłonność do takiego zniechęcania się to powinien zawsze pamiętać, że Bóg jest po naszej stronie. „Jeżeli Bóg jest z wami, to któż może być przeciwko wam?” On działa dla nas i z nami. Bóg chce nam pomóc, żebyśmy mogli dotrzeć do życia wiecznego.

Te wszystkie myśli pokazują, że możliwe jest utracenie zbawienia (gdy nie będzie go „sprawować” – pracować nad nim!). Z drugiej strony, żebyśmy nie czuli się zbyt przygnieceni odpowiedzialnością, Jezus mówi:

„Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.” (Mateusza 11:28)

Z pomocą Pana nie utracimy zbawienia. Powinniśmy pamiętać o tym szczególnie przy upadkach i w trudnych momentach życia. Idźmy do Pana w modlitwie z wiarą, przepraszajmy za upadki i prośmy o moc, by iść dalej. Jak obiecał, tak też zrobi: pokrzepi nas.

Pozdrawiam, Aniu! 🙂