Skoro do Chrystusa… [„Wiersze Brzasku”, nr 16]

Skoro do Chrystusa należymy,
Czym wstyd lub straty, jakie ponosimy?
Korona chwały będzie błyszcząca,
Gdy doniesiemy nasz krzyż do końca.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

„Teraz jednak nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.”

List do Rzymian 8:1

Świadomość, że nasze grzechy są przykryte wiarą w ukrzyżowanego Chrystusa, to ulga tak wielka, że jest to jak rozpoczęcie życia na nowo, otwarcie okien, aby wpuścić świeże powietrze.

A mimo to, życie nigdy nie będzie doskonałe i od czasu do czasu stare potępienie podniesie swoją groźną głowę i spróbuje nas ponownie przekonać o naszej winie.

To osobista, bolesna walka, którą wielu chrześcijan doświadcza regularnie. I choć jest to część ogólnego ludzkiego doświadczenia, sumienni i wrażliwi odczuwają te cierpienia bardziej dotkliwie.

Są chwile w naszym życiu, kiedy mówimy i robimy rzeczy, których później żałujemy i wstydzimy się ich.

Jak bardzo chcielibyśmy cofnąć czas i zrobić to lepiej lub raczej cofnąć to, co zrobiliśmy!

Młodość, brak doświadczenia, popęd seksualny, ego, ambicja, zmartwienia i mnóstwo presji społecznej lub rówieśniczej mogły przyczynić się do naszych głupstw, wydobywając z nas to, co najgorsze, i powodując krzywdę innych. Pomimo czynników łagodzących i zmian, których dokonaliśmy, często nadal czujemy pełną wagę odpowiedzialności – nawet po latach.

Syndrom „gdybym tylko…” jest znany większości z nas.

Ta potrzeba naprawienia, odzyskania straconych okazji, uzdrowienia rozbitych relacji, „rozpoczęcia od nowa”, jest jednym z najczęstszych ludzkich doświadczeń i znajduje swoje źródło w wewnętrznym niezadowoleniu, którym ludzkość jest dotknięta, i wynika z jej zerwanej relacji z Bogiem.

Biorąc to wszystko pod uwagę, nasza wiara i pełne przyjęcie przebaczającego Chrystusa przynosi promyk światła do ciemności.

Duma, chciwość, wrogie, zawzięte nastawienie – emocje, które leżą u podstaw wielu naszych grzechów – wszystkie one muszą codziennie poddać się panowaniu Chrystusa w wierzącym sercu. Uwolnieni od mocy tych i innych kompulsji będziemy w stanie na nowo ocenić świat wokół nas, dostosować nasze cele i uczucia zgodnie z myślą Chrystusa. I na pewno będziemy wzrastać w łasce.

______
Źródło: UK Bible Students, „Turning back the hands of time”