Jezus [„Wiersze Brzasku”, nr 22]

Ni wiatru powiew łagodny wśród sosen,
Ni śpiew skowronka radosny o świcie,
Ni szmer strumyków, co w cieniu płyną,
Ni deszczu dźwięki pośród nocy
Nie brzmią przyjemniej niż Jego imię.

I żadna sztuka przedstawić nie zdoła tak wdzięcznie,
A ręka mistrza nie stworzy milszego uśmiechu
Ani nie odda potęgi czystego spojrzenia owego
I płótno żadne światłości tak świętej nie znało,
Jak ta, której obraz w sercu chowam.

Czasem przyjaciel zawiedzie w potrzebie,
Z serc czułych i miłych też chłodem powieje,
Najbliżsi nie słyszą smutnego wołania,
W wesołym tłumie samotny żyję
I tylko Jezus zrozumieć mnie może.

Niech wpada w ucho muzyka Twego imienia
I niech ten dźwięk najsłodszy trwa,
I niech Twój obraz w mym sercu jaśnieje,
Bym patrząc nań, stawał się Tobie podobny.
Niech Twa obecność się nigdy nie kończy.
Mój Jezu, przychodź i panuj w mym sercu na wieki.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Ustawiczna pomoc [„Wiersze Brzasku”, nr 20]

Chociaż dzień ten tak ponury,
Bóg w jasny zmienić go może.
Ufaj Panu Bogu, który
Pieśń ci przyśle w nocnej porze.

Chociaż ścieżka jest ukryta,
Bóg wskaże nam gdzie droga,
Gdy szukamy przewodnika,
Gdy modlimy się do Boga.

Choć krzyż ciąży niesłychanie,
Wciąż czujemy przy swym boku
Wielkie z nami odczuwanie,
Pomoc Pana na każdym kroku.

Chociaż serce me złamane,
Chrystus może je uleczyć.
Serce na Kalwarii dane
Lud swój pragnie ciągle cieszyć.

Chociaż życie szare, smutne,
Choć nadziei w nim brakuje,
Bóg napełni je swym światłem,
Odpocznienie wnet poczujesz.

Choć grzech dręczy oraz smutek,
Chociaż troska i utrata,
Wszystko zanieś do Jezusa,
U stóp zostaw Zbawcy Świata.

O cóż prosić, Panie, mamy?
(Obiecałeś, nie zawiedziesz)
Tyś schronieniem przed burzami,
Tyś pomocą w każdej biedzie,

Naszym Zbawcą, Przyjacielem,
Naszą cząstką tu i w niebie.
Ojciec dał nam Syna Swego ,
Wszystko darmo dał od Siebie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Zawsze do Jezusa [„Wiersze Brzasku”, nr 19]

Ja zawsze do Jezusa,
Gdy kłopot albo znój.
W Nim schraniać się wciąż muszę,
Bo w Nim spoczynek mój.
Przedstawiam Mu swe prośby,
Przynoszę smutki moje.
A gdy me usta mówią,
On ulgę sercu daje.

Kiedy jestem ponury
I we łzach cały tonę,
Odpędza ciemne chmury,
Obawy gna na stronę.
Słabości me rozumie,
Wie, co mi grozi, jak pomóc.
On zbroję mi szykuje,
Bym grzech mógł pewnie przemóc.

Gdy zimni i niewierni,
Co wierni i czuli byli,
Swym sercem pełnym cierni
Przyjaciół swych zdradzili,
Ja zwracam się do Tego,
Co przyjaźń wieczną zna.
Znalazłem ją u Niego,
Niech wiecznie, wiernie trwa.

Ja zawsze do Jezusa.
Gdzie, kiedy, nie jest ważne.
To Jego wszędzie szukam.
Mam pewność, że Go znajdę.
Gdy radość i gdy smutek,
Potrzeba, gdy dosięgnie,
Ja dążę do Jezusa.
On da mi pocieszenie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Nie ja, lecz Chrystus [„Wiersze Brzasku”, nr 18]

Nie ja, lecz Chrystus, niech będzie czczony, kochany i wywyższany;
Nie ja, lecz Chrystus, niech będzie widziany, poznany i słyszany ;
Nie ja, lecz Chrystus, w każdym spojrzeniu moim i w tym, co robię,
Nie ja, lecz Chrystus, w każdej mej myśli i w każdym słowie.

Nie ja, lecz Chrystus czule smutki ukoi dręczące;
Nie ja, lecz Chrystus pocieszy, gdy jesteśmy we łzach.
Nie ja, lecz Chrystus podnosi i niesie brzemię męczące;
Nie ja, lecz Chrystus odpędza obawy, ucisza strach.

Nie ja, lecz Chrystus w powolnym, cichym znoju;
Nie ja, lecz Chrystus w pokornym, pilnym boju.
Chrystus, tylko Chrystus! Bez pokazów, bez znaków na niebie;
Chrystus, nikt tylko Chrystus! gromadzi będących w potrzebie.

Chrystus, tylko Chrystus, już niedługo w zasięgu wzroku;
Doskonała chwała przewyższająca wszystko.
Chrystus, tylko Chrystus każde spełni życzenie;
Chrystus, tylko Chrystus, to dla mnie wszystko we wszystkim.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Niech wątpliwości nas nie przygniatają [„Wiersze Brzasku”, nr 13]

Często wątpimy,
Lękając się, że grzech nas pokona,
Ponieważ tyle pokus wokół widzimy,
Ponieważ odwaga nasza nadwątlona.

I tak wzdychamy,
Czyż to możliwe, że znamy Pana,
Czy z Panem naprawdę społeczność mamy,
Czy moc Jego słowa przez nas odczuwana?

Czy życie marne
To preludium do wieczności wspaniałej?
Czy daremnie nie walczę i czy słuszne myśli czarne,
Że upaść muszę, nim zwycięzcą zostanę?

Serce wątpiące!
Czy ty kiedyś zmądrzejesz jeszcze?
W sobie i wokół pomocy szukające,
A przecież wystarczy oczy w górę wznieść wreszcie

I zniknie zwątpienie.
Rzeczy ziemskie nie powiedzą ci, jak żyć.
Nie w sobie trzeba szukać nadziei, o nie!
Do Chrystusa po pomoc i pociechę idź!

Chrystus Opoką
Mocną, prawdziwą, wypróbowaną.
Nie wątp, nie poddawaj się burzy mrokom.
Którzy na Nim budują, w dobrym pozostaną.

Chrystus Przyjacielem.
On zna twe słabości, On da ci męstwo.
Ufaj w Jego imieniu, a osiągniesz wiele,
On zakończy konflikty i da ci zwycięstwo.

Chrystus Pokojem.
Uwolni cię od wyroku i plam.
W białej szacie sprawiedliwości swojej
Przedstawi cię Bogu, który pochwali cię Sam.

Chrystus wszystkim dla Ciebie.
Zapomnij o sobie, w Nim odpoczywaj bezpiecznie;
Wejdziesz, cokolwiek by się stało,
W pałacu błogosławionych będziesz żyć wiecznie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Chrystus – wszystko we wszystkim [„Wiersze Brzasku”, nr 12]

W Chrystusie zupełność się mieści wszelaka,
Co dla grzesznego potrzebna człowieka.
W nim pokój znajdą ciężko zranieni,
Smutek skruszonych w radość się zmieni.
I miłość znajdą, z której przebaczenie,
I łaskę troski leczącą i drżenie,

Współczucie, w którym się serce rozpływa,
I prawdę, co radość wieczną odkrywa.
Szczęśliwy, kto w służbie u Niego kroczy,
Bo ci, którzy łask Jego szukają, pomocy,
Ci głos Jego znają, są w Jego schronieniu.
Ich śmiech i radość w Jego imieniu,
Bo ich wyzwolił z grzechów skażenia.
Wszystko im daje w celu zbawienia:

W potrzebie jest skarbem, ostoją w niedoli,
Gdy słabi – siłą, świtem w melancholii,
Samotnym – gościem, wśród wrogów – obroną,
Spoczynkiem po boju, w czas burzy ochroną,
W niewoli – wolnością, ulgą w cierpieniu,
Chwałą i zyskiem w każdym życia mgnieniu.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

NIE USTAWAJ [„Wiersze Brzasku”, nr 3]

Buduj, ma duszo, pałace wysokie
I szybko, jak rok mknie za rokiem,
Opuszczaj niskie sklepienia przeszłości.
Niech każda nowa budowla starą przewyższa we wspaniałości,
Niech jej wysokość o nieba świadczy bliskości.
Aż wreszcie wolnym się staniesz,
Gdy ciasna skorupa na brzegu morza życia zostanie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

SŁOWO PRAWDY [„Wiersze Brzasku”, nr 2]

Słowo Prawdy witrażom cennym podobne,
Choć z zewnątrz widziane niezbyt nadobne,
Wyraźnych konturów nasz wzrok nie odbiera,
To jednak od wewnątrz wzniosłości nabiera.
A kto się napawać chce cudnym widokiem
Przez portal, po schodach dojść musi do okien.
Święte drzwi Prawdy katedry są niskie
I ten tylko wejdzie, kto przede wszystkim
W głębokiej to zrobi pokorze. A patrząc z bliska,
Ujrzy, jak kolor niebiańskim światłem rozbłyska.
Ręce się wzniosą na ten wzór wspaniały
W ekstazie podziwu, miłości i chwały!

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

WIELKIE PRAWDY [„Wiersze Brzasku”, nr 1]

Za wielkie prawdy więcej zapłacić trzeba,
Niż za te, wśród których człowiek żyje codziennie,
Które bez trudu przychodzą w dostatku chleba,
Które wiatr rzuca przed ciebie, przede mnie.

Dla wielkich prawd wiele trzeba poświęcić.
Przypadek nie wskaże nam drogi ni senne marzenia.
Posiądą je ci tylko, co w boju nieugięci,
Co ślady burz i wichrów przeciwnych noszą uderzenia.

Gdy kiedyś wśród starć i trudów, w żalu srogim
W moc zbrojne cię ramię Boże dosięgnie
I serca rolę przeorze, co leży odłogiem,
Ukryte prawdy ziarno zobaczy światło dzienne.

Nie w karczmie przy chlebie i winie
Ni wśród brylantów w złoto wprawionych,
Nie w głośnych salonach, night-clubach, kasynie
Ani nie w blasku królewskiej korony.

Nie w sektach różne głoszących wyznania,
Nie w niecnych przetargach kościoła ze światem,
Nie znajdzie się skarbu prawdy pięknego w łopianach
I nie zachwyci jej flagi wdzięcznym łopotem.

Bo prawda z ziemi uprawnej wyrasta jak zboże
I trud nagradza cierpliwy, gorliwość i wiarę.
Tych, co szukają, tych chętnie wspomoże
Swym skarbem możnym i wiecznym bogactwa darem.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku