Większość chrześcijan dzieli ludzi na zbawionych i nie zbawionych. Tych pierwszych wysyłają do nieba, tych drugich do różnych miejsc kaźni ( piekło, czyściec). Co ciekawe, nikt nie chce zostać na ziemi: 

A jednak czytamy:

Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi. / Kazn. 1: 4/

Bo tak mówi Pan, który stworzył niebiosa (ten Bóg, który stworzył ziemię, i uczynił ją! Który ją utwierdził, nie na próżno stworzył ją, na mieszkanie stworzył ją): Jam Pan, a nie masz żadnego więcej. /Izaj. 45: 18 /

Poczytajmy więcej:

Albowiem przeto też pracujemy i lżeni bywamy, że nadzieję mamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi , a najwięcej wiernych. / 1 Tym.4: 10 /

A on jest ubłaganiem za grzechy nasze; a nie tylko za nasze, ale też za grzechy wszystkiego świata. / 1 Jana 2: 2 /

Pismo Św. mówi o dwóch zbawieniach, całkowicie różnych i odrębnych, i dzieli ludzi na wybranych / klasa niebiańska, duchowa / i nie wybranych / klasa ziemska /. Ci, którzy nie znajdą się w żadnej z tych grup, umrą śmiercią drugą – na zawsze.

I dlatego czytamy:

Tedy przystąpiwszy uczniowie, rzekli mu: Dlaczego im w podobieństwach mówisz? A odpowiadając, rzekł im: Wam dano wiedzieć tajemnicę królestwa niebieskiego, ale onym nie dano. / Mat. 13: 10-11 / Wam dano teraz, pozostałym w innym czasie.

Jak widzimy Biblia rozróżnia te dwie grupy zbawionych.

Każda z nich ma swoje / jej właściwe / powołanie, wezwanie :

Jedna wyborcze / ograniczone / :

Takci będą ostatni pierwszymi a pierwsi ostatnimi; albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych. / Mat.20: 16/

A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są. Albowiem, które on przejrzał, te też przeznaczył, aby byli przypodobani obrazowi Syna jego, żeby on był pierworodnym między wieloma braćmi. A które przeznaczył, te też powołał; a które powołał, te też usprawiedliwił; a które usprawiedliwił, te też uwielbił /uczcił/. / Rzym.8: 28-30/

Widzicie zaiste powołanie wasze, bracia ! iż nie wiele mądrych według ciała, nie wiele możnych, nie wiele zacnego rodu; Ale co głupiego jest u świata tego, to wybrał Bóg, aby zawstydził mądrych… /1 Kor.1:26-27/

Druga z wolnej łaski / powszechne / :

Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi !

/ Ps.49: 2 /

Bóg nad bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego. /Ps.50:1 /

Przetoż tedy jako przez jednego upadek na wszystkich ludzi przyszła wina ku potępieniu: tak też przez jednego usprawiedliwienie na wszystkich ludzi przyszedł dar ku usprawiedliwieniu żywota. Bo jako przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wiele się ich stało grzesznymi: tak przez posłuszeństwo jednego człowieka wiele się ich stało sprawiedliwymi.

/Rzym.5:18,19/

Obejrzyjcie się na mnie, abyście zbawione były wszystkie kończyny ziemi; bom ja Bóg i nie masz żadnego więcej. Przysięgłem sam przez się; wyszło z ust moich słowo sprawiedliwe, które się nazad nie wróci: Że się mnie kłaniać będzie wszelkie kolano , i przysięgać każdy język . / Izaj.45: 22, 23 /

I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszelkiemu ludowi. / Łuk.2: 10 /

A duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech rzecze: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie; a kto chce niech bierze wodę żywota darmo. Obj.22: 17 /

Każda z nich ma swoją drogę, po której może iść:

Jedna wąską ścieżkę:

A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; a mało ich jest, którzy ja znajdują. / Mat.7: 14 /

Druga drogę świętą / gościniec /:

I będzie tam droga i ścieżka , która drogą świętą słynąć będzie; nie pójdzie po niej nieczysty,

Ale będzie dla onych samych… / Izaj. 35: 8 /

Każda z nich w związku z tym ma inny rodzaj warunków:

Jedna bardzo trudne:

Trzeźwymi bądźcie, czujcie; albowiem przeciwnik wasz diabeł, jako lew ryczący obchodzi szukając kogoby pożarł. 1 Piotr.5: 8, 9 /

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwosci; albowiem ich jest królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą, i prześladować was, i mówić wszystko złe przeciwko wam, kłamając dla mnie. / Mat.5: 10-11 /

Oraz:

I wielu fałszywych proroków powstanie, i zwiodą wielu. Ale kto wytrwa aż do końca, ten zbawion będzie. Albowiem powstaną fałszywi Chrystusowie, i fałszywi prorocy, i czynić będą znamiona wielkie, i cuda, tak, iżby zwiedli ( by można ) i wybranych. Mat.24:11, 12, 24

Utwierdzając dusze uczniów, i napominając, aby trwali w wierze, i mówiąc: Że przez wiele ucisków musimy wnijść do królestwa Bożego. Dz.Ap.14: 22

Aleć i wszyscy, którzy chcą pobożnie żyć w Chrystusie Jezusie, prześladowani będą.

2Tym.3: 12

Tomci wam powiedział, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie; ale ufajcie, jam zwyciężył świat. Jan 16: 33

Czy ci, którzy wybierają się do nieba znosili lub byliby zdolni znosić takie prześladowania?

Druga łatwiejsze:

I rzeką: Ziemia ta spustoszała stała się jako ogród Eden; także miasta puste i opuszczone i rozwalone, obronne są i osadzone. / Ezech.36: 35 /

Tak sprawiedliwy zakwitnie za dni jego, a będzie obfitość pokoju, dokąd miesiąca staje. Będzie panował od morza aż do kończyn ziemi. Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który ma pomocnika. Zmiłuje się nad ubogim; i nad niedostatecznym, a duszą nędznych wybawi. Od zdrady i od gwałtu wybawi ich; bo droga jest krew ich przed oczyma jego . / Ps.72: 7, 8; 12-14 /

Nie będą szkodzić ani zabijać na wszystkiej górze mojej świętej; bo ziemia będzie napełniona znajomością Pańską, tak jako morze wodami napełnione jest. / Iz.11: 9 /

Połknie śmierć w zwycięstwie, a Pan panujący otrze łzę z każdego oblicza, i pohańbienie ludu swego odejmie ze wszystkiej ziemi; bo Pan mówił . / Iz.25: 8 /

I będzie tam droga i ścieżka, która drogą świętą słynąć będzie; nie pójdzie po niej nieczysty, ale będzie dla onych samych. Którzy tą drogą pójdą, i głupi nawet, nie zbłądzą. Nie będzie tam lwa, a okrutny zwierz nie będzie chodził po niej, ani się tam znajdzie; bo wybawieni po niej chodzić będą. Odkupieni, mówię, Pańscy nawrócą się, i przyjdą na Syon z śpiewaniem, a wesele wieczne będzie na głowach ich; radość i wesele otrzymają, a żałość i smutek uciecze.

/ Iz.35: 8-10/

Pod nadzieją, że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli skażenia na wolność chwały dziatek Bożych. / Rzym. 8: 21 /

Przetoż pokutujcie, a nawróćcie się, aby były zgładzone grzech wasze. Gdyby przyszły czasy ochłody od obliczności Pańskiej, a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. Który zaiste niebiosa ma objąć aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.

/ Dz.Ap.3: 19-21 /

Każdej z nich dane były inne obietnice:

Jednej niebiańskie:

Błogosławieni ubodzy w duchu; albowiem ich jest królestwo niebieskie. Radujcie się i weselcie się; albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech; / Mat.5: 3, 12 /

W domu ojca mego wiele jest mieszkania; a jeśli nie wżdybymci wam powiedział. Ide, abym wam zgotował miejsce, a gdy odejdę i zgotuję wam miejsce, przyjdę zasię i wezmę was do siebie, żebyście, gdziem ja jest i wy byli. / Jan14: 2, 3 /

Przez co bardzo wielkie i kosztowne obietnice nam są darowane, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiego przyrodzenia, uszedłszy skażenia tego, które jest na świecie w pożądliwościach. / 2 Piotr. 1:4 / Uczestnicy boskiej natury.

I uczyniłeś nas Bogu naszemu królami i kapłanami, i królować będziemy na ziemi.

/Obj. 5:10/ Królowie i kapłani.

Inne wersety:

A jakośmy nosili wyobrażenie ziemskiego, tak będziemy nosili wyobrażenie niebieskiego.

/1Kor.15: 49/

Wiemy bowiem, że jeśli tego naszego ziemskiego mieszkania namiot zburzony będzie, budowanie mamy od Boga, dom nie rękoma urobiony, wieczny w niebiesiech. Albowiem w tym namiocie wzdychamy, domem naszym, który jest z nieba, żądając być przyobleczeni.

/2 Kor.5: 1, 2/

A wyrwie mnie Pan z każdego uczynku złego, i zachowa do królestwa swego niebieskiego; któremu chwała na wieki wieków, Amen. /2Tym. 4: 18/

Wspomnijcie na dni pierwsze, w których będąc oświeceni, znosiliście wielki bój utrapienia. Lubo to, gdyście byli i urąganiem i utrapieniem na podziw wystawieni, lub też gdyście się stali uczestnikami tych, z którymi się tak obchodzono. Albowiem i z więzienia mego zemną utrapieni byli, i rozchwycenie majętności waszych przyjęliście z radością, wiedząc, że macie w sobie lepszą majętność w niebie, i trwającą. /Żyd.10: 32-34/

Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa od umarłych. Ku dziedzictwu nieskazitelnemu i niepokalanemu i niezwiędłemu, w niebiesiech dla nas zachowanemu. /1Piotr 1: 3,4/

Drugiej ziemskie:

Ufaj w Panu, a czyń dobrze; mieszkajże na ziemi, a żyw się sprawiedliwie. Albowiem złośnicy będą wykorzenieni: lecz którzy oczekują Pana, ci odziedziczą ziemię. Lecz pokorni odziedziczą ziemie i rozkochają się w wielkości pokoju. Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemie; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni. Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i będą w niej mieszkali na wiek. / Ps.37: 3, 9, 11, 22, 29 /

Albowiem cnotliwi będą mieszkali na ziemi, a szczerzy trwać będą na niej./ Prz.Sal.2: 21 /

Lud także twój, którzykolwiek byli sprawiedliwi, na wieki odziedziczą ziemię; będą latoroślą szczepienia mego, dziełem rąk moich, abym w niem był uwielbiony. / Iz.60: 21 /

I będą mieszkać w onej ziemi, którąm był dał słudze memu Jakubowi, w której mieszkali ojcowie wasi; będą, mówię, w niej mieszkali oni i synowie ich, i synowie synów ich aż na wieki, a Dawid, sługa mój, będzie książęciem ich na wieki. / Ezech.37: 25 /

I nawrócę zaś z więzienia lud mój izraelski, i pobudują miasta spustoszone, a mieszkać w nich będą ; sadzić też będą winnice, i wino z nich pić będą; sadów też zaszczepią i owoc ich jeść będą. A tak ich wszczepię w ziemi ich, że nie będą więcej wykorzenieni z ziemi swojej, którąm im dał, mówi Pan, Bóg twój. / Amos 9: 14, 15 /

Mamy więc odpowiedź na pytanie: kto zamieszka ziemię?

Od pierwszej obecności Jezusa do końca tzw. Wieku Ewangelii wybierana była klasa niebiańska. Co działo się wcześniej ( przed Chrystusem) i potem ( po skompletowaniu klasy niebiańskiej; 144 000)?

Pewne światło na ten temat rzuca Ewangelista Mateusz, przywołując słowa Jezusa:

Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy się z niewiast rodzą, większy nad Jana Chrzciciela: ale który jest najmniejszym w królestwie niebieskim, większy jest, niżeli on.

/Mat. 11:11/

Co znaczą te słowa? Przeczytajmy:

Mężowie bracia! Mogę bezpiecznie mówić do nas o patriarsze Dawidzie, żeć umarł i pogrzebiony jest, a grób jego jest u nas do dnia dzisiejszego. Albowiem Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam powiada: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej.

/Dz. Ap. 2: 29, 34/

Obyżeś mnie w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mnie! Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej. Zawołasz, a ja tobie odpowiem; a spraw rąk twoich pożądasz. /Ijob. 14: 13-15/

Przeto iż postanowił dzień, w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tem wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.

/Dz. Ap. 17: 31/

A nikt nie wstąpił do nieba, tylko ten, który zstąpił z nieba, Syn człowieczy, który jest w niebie. /Jana 3: 13/

Jak zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię; Tak sprawiedliwy zakwitnie za dni jego, a będzie obfitość pokoju, dokąd miesiąca staje.

/ Ps. 72: 6, 7/

Spośród Izraelitów przed przyjściem Jezusa, Mesjasza, Bóg wybrał ludzi, którzy mu byli wierni, o których czytamy w 11. rozdziale Listu do Żydów. Nazywamy ich Starożytnymi Godnymi. Są oni związani z ziemskim zbawieniem. Dostąpią oni lepszego zmartwychwstania; mimo to ziemskiego, jako ludzie. Nie poszli do nieba. Będą oni działać na rzecz ludzkości, gdy Chrystus obejmie Królestwo. Po drugim przyjściu Jezusa, gdy niebiańskie powołanie się zakończyło (drzwi zamknięte), w dalszym ciągu byli i są jeszcze ludzie, którzy chcą służyć Bogu i poświęcają się Jemu na służbę. Mówimy o nich jako o Młodocianych Godnych i innych. Oni również są przygotowani do warunków ziemskich i wraz ze Starożytnymi Godnymi będą stanowili ziemskich przedstawicieli Boga na Ziemi.

Dlatego Apostoł napisał:

Przeto, że Bóg o nas coś lepszego przejrzał, aby oni bez nas nie stali się doskonałymi.

Żyd. 11: 40/

Kto komu pomoże?

Członkowie niebiańskiej klasy ( słowa te mówi jeden z nich ) będą mieli udział w doprowadzeniu do ludzkiej doskonałości Starożytnych Godnych, Młodocianych Godnych i reszty ludzkości.

Taki jest plan Boga względem ludzi!

—

Ciasna brama (Mateusza 7:13). Zmieścisz się w niej, ale swój „bagaż” musisz położyć przed wejściem (Źródło: The Ram’s Horn Press, 1899).

W tej lekcji pragniemy zastanowić się nad naszym poświęceniem, a szczególnie nad zaproszeniem Boskim skierowanym do tych, którzy tej decyzji jeszcze nie podjęli. Temat dzisiejszej lekcji zaczerpnięty jest z Ewangelii wg Mateusza 7:13-14 [„Wchodźcie przez ciasną bramę! Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują!” – Biblia Tysiąclecia].

Wchodźcie przez ciasną bramę!

Nasz Pan w tych słowach wskazuje nam w jaki sposób możemy zdobyć życie trwające wiecznie, życie bez końca, życie w szczęściu i radości, życie w społeczności z Bogiem, życie szczęśliwe, w którym nie będzie już chorób, boleści i cierpień, które dzisiaj rodzaj ludzki doznaje. Myślę, że to pragnienie jest udziałem wszystkich ludzi (Rzymian 8:22, Objawienie 21:1-5).

Mamy  zaproszenie – nasz Pan Jezus Chrystus wskazuje nam drogę i mówi, że jeżeli na nią wstąpimy i będziemy po niej podążali i dojdziemy do jej mety, to otrzymamy życie wieczne. Chociaż wydawałoby się, że taka oferta spotka się z szerokim aplauzem, że ludzie uczynią wszystko, żeby otrzymać to upragnione życie wieczne, to jednak niewielu jest tych, którzy poważnie potraktowali słowa Jezusa i którzy przyjęli to zaproszenie.

Wielu nie widzi tej bramy i drogi

Nieraz może zastanawiamy się dlaczego tak jest? Czyżby ludzie nie wiedzieli o tej propozycji? Czyżby nie chcieli żyć wiecznie? Zdajemy sobie sprawę, że jest to pragnieniem każdego człowieka. Chociaż to życie jest przepełnione chorobami, cierpieniami, zmartwieniami, różnymi kłopotami to jednak ludzie pragną żyć. Pismo Święte odpowiada na te pytania.

Mówi, że Szatan zaślepił umysły ludzkie, żeby nie widzieli tej drogi (2 Kor. 4:4). Mówi także, że brak jest im wiary i nie wierzą tym słowom Jezusa. Dlatego rozważając znaczenie tych słów, które Jezus wypowiedział, chcemy powiedzieć, że Jezus powiedział, że ciasna brama, o której te wersety wspominają jest to symbol poświęcenia się Bogu na służbę. Wąska droga jest to postępowanie w stanie poświęcenia. Słowo poświęcenie oznacza odłączenie się i przeznaczenie dla specjalnego, świętego celu. Jako kontrast tej drogi Nasz Pan Jezus Chrystus wskazuje przestronną bramę i szeroką drogę. Bramę nieposłuszeństwa, grzechu przez którą przeszedł Adam, jak również i całe jego potomstwo. Szeroka droga to droga grzechu, samolubstwa i na niej zrodzony został cały rodzaj ludzki.

Świat na szerokiej drodze

Nasz Pan Jezus Chrystus powiedział, że mało jest tych, którzy przechodzą przez ciasną bramę, czyli tych, którzy poświęcają się Bogu na służbę, i mało jest tych, którzy kroczą wąską drogą poświęcenia. Mówi natomiast, że wielu jest tych, którzy przechodzą przez przestronną bramę i kroczą szeroką drogą.

Pismo Święte mówi, że my wszyscy jesteśmy grzesznikami. Potwierdzają to słowa Apostoła Pawła z Listu do Rzymian 3:10-12 [„Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, nawet ani jednego, nie ma rozumnego, nie ma, kto by szukał Boga. Wszyscy zboczyli z drogi, zarazem się zepsuli, nie ma takiego, co dobrze czyni, zgoła ani jednego” – Biblia Tysiąclecia]. Pismo Święte również nam mówi, że Bóg jest pełen miłości, że przygotował plan zbawienia dla całego rodzaju ludzkiego. Znamy ten tekst z Ewangelii Jana 3:16 [„Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”]. Bóg przygotował plan zbawienia dla całej ludzkości – dla Adama i dla wszystkich Jego dzieci. Nauka o okupie jest piękną, wspaniałą prawdą, która pociesza serca i wskazuje na wielką miłość Boga, którą On objawił w Swoim Synu, a naszym Panu – Jezusie Chrystusie.

Jezus – nasza brama i droga do życia

Nie ma innej drogi do pojednania z Bogiem jak przez Jezusa Chrystusa. Jest to jedyna droga, która prowadzi do zbawienia. Jednak zanim ci, którzy poświęcą się Bogu na służbę, mogą wejść na tę wąską drogę postępowania śladami Jezusa, muszą przedtem, jak wskazuje Pismo, wejść na drogę pokuty.

Ścieżka pokuty

Z biblijnego punktu widzenia pokuta jest to głębokie przeżycie grzesznika, który odwraca się z drogi grzechu i podejmuje wysiłki sprawiedliwego życia. Pamiętamy, że jest to siedem elementów, które obejmuje żal za grzech i trzy elementy prowadzące taką jednostkę do sprawiedliwości (Więcej: Przygotowanie serca do służby Bogu). Idąc taką drogą pokuty, grzesznik jest przygotowywany żeby wstąpić na drogę usprawiedliwienia.

Usprawiedliwienie z wiary

Apostoł Paweł w liście do Rzymian 5:1 podaje nam definicję usprawiedliwienia: „Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa” (Biblia Warszawska). Te słowa nam wskazują, że usprawiedliwienie otrzymujemy przez wiarę w Jezusa Chrystusa i grzesznik, który podejmuje wysiłki, żeby postępować sprawiedliwie, przekonuje się, że jest grzeszny, że jest niedoskonały, że nie jest w stanie sprostać doskonałemu prawu Bożemu, że to prawo jego potępia i że Bóg jest święty, że Bóg jest doskonały, że Bóg jest sprawiedliwy i nie może mieć nic do czynienia z grzechem i z grzesznikami.

Jak jednak powiedzieliśmy ten Bóg jest pełen miłości i miłosierdzia i dlatego przygotował zbawienie w Jezusie Chrystusie i przygotował możliwość uzupełnienia tych braków i przykrycia ich szatą sprawiedliwości Chrystusowej przez te jednostki, które wierzą w Jezusa i przyjmują Go jako swojego Zbawiciela. Dlatego tacy są poczytani za sprawiedliwych i w tym stanie mają dopiero możliwość przystępu do Boga. I w tym stanie również usprawiedliwieni z wiary mogą wejść w przymierze z Bogiem, mogą poświęcić się Bogu na służbę.

Poświęcenie się Bogu na służbę

Zauważmy, co mówi apostoł Paweł w 1 Liście do Tesaloniczan 4:3,7 „Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywanie się od rozpusty … Nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do świętości”. Jest to wolą Bożą żebyśmy się poświęcali Bogu na służbę i jest to rozumna i mądra rzecz (Rzymian 12:1), gdy człowiek podejmuje taką decyzję i podejmuje te wysiłki pod Boską opatrznością i Jego kierownictwem.

Biblijny chrzest to symbol poświęcenia okazywany przez wierzącego.

Nasuwałoby się pytanie jaki jest stosowny wiek do poświęcenia. Czy może jest jakiś wyznaczony wiek, w którym można poświęcić się Bogu? Odczytajmy słowa naszego Pana z Ewangelii Marka 16:15,16 „I rzekł do nich: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony”.

Z tych słów wynika, że najpierw powinniśmy opowiadać Ewangelię, głosić Słowo Boże, przedstawiać plan zbawienia rodzaju ludzkiego, możliwość wstąpienia na tą wspaniałą drogę. I ci, którzy uwierzą, mogą być ochrzczeni. Dlatego z tych słów wynika, że nie może tego uczynić niemowlę, ponieważ ono nie jest w stanie zrozumieć tych słów, które do niego mówimy. Każdy kto rozumie te słowa, kto ocenia te słowa, kto podejmuje drogę pokuty, kto wstępuje na drogę usprawiedliwienia, a następnie podejmuje decyzję poświęcenia się Bogu na służbę – taki może być ochrzczony, taki może ten symbol chrztu wodnego dokonać na zewnątrz przed innymi braćmi i siostrami.

Pismo Święte mówi, że szczególnie miłymi Bogu są młode serca, osoby, które w kwiecie swojego wieku podejmują decyzję poświęcenia się Bogu na służbę (Księga Koheleta 12:1): „Pomnij jednak na Stwórcę swego w dniach swej młodości, zanim jeszcze nadejdą dni niedoli i przyjdą lata, o których powiesz: Nie podobają mi się”. Pamiętamy też o młodym Tymoteuszu, do którego apostoł Paweł często kierował słowa zachęty i pocieszenia.

Poświęcenie jest miłe Bogu w każdym wieku.

Czy słyszysz jego zaproszenie?

Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 12
wyk. My Nefesh

Więcej: Muzyka chrześcijańska

1
Poprzez życia ciemne burze,
wąską ścieżką poprzez trud,
idziem wzrok utkwiwszy w górze,
gdzie Pan wzywa wierny lud.
I cel coraz się przybliża,
upragniony, święty tak.
[:Idziem za sztandarem krzyża,
bo to Chrystusowy znak.:]
2
Krzyż do Zbawcy nas prowadzi,
nas, szafarzy Jego łask,
pokarm dając dla czeladzi,
słuszny w Tysiąclecia brzask.
Sztandar ten utwierdza w mocy,
bo choć ścieżka krótka już,
[:Zapadają cienie nocy,
ucisk jest przed nami tuż.:]
3
Jednak Pan zostawił słowa,
że kto wierzy w Jego krew,
tego w łasce Pan zachowa
gdy się srożyć będzie gniew.
Choć śmierć weźmie nasze ciała,
tę powłokę, ziemski pył,
[:wejdziem tam, gdzie wieczna chwała;
Kościół w Panu będzie żył.:]