Nucą góry, wód potoki
Co się biorą z gór wysokich.
Krystaliczne górskie zdroje
Wysławiają imię Twoje.

Wychwalają bracia leśni –
Drzewa, Ciebie Boże w pieśni.
Ciebie chwalą puszcz zwierzęta;
„Twa istota, Boże, Święta”.

Ciebie chwalą ptasząt głosy
Nucąc chwałę pod niebiosy.
Kwiaty, zioła – pieśń z weselem
Nucą, żeś jest Stworzycielem.

Tylko człowiek, król stworzenia
Ciebie, Boże nie docenia.
Biorca darów w obfitości
Zapomina o wdzięczności.

Kiedyś przyjdą takie czasy
Kiedy wyzna język wszelki
Żeś jest Stwórcą, Panem naszym.
Żeś jest Święty, Boże Wielki.

22.05.07.

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –

Tron Wiecznego ponad wieki
Trwa w wieczności oceanie.
Choć podnoszą swój głos rzeki
Nic bez Niego się nie stanie.

Boże bliski i daleki
Wszędzie Twe władanie sięga.
Tobie ludów wody rzeki.
Tobie życia wieczna księga.

Tobie szemrzą leśne zdroje,
Tobie bije serce moje.
Tobie góry, wód odmęty
Nucą chwałę; święty, święty.

6.05.07.

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –