Odpowiedź – Dla nas paruzja (czyli „obecność”) to jest cały okres panowania Jezusa, Jego tysiącletnie królowanie. Nie mówimy więc, że BYŁA, ale że jest, że TRWA i że w swoim pierwszym etapie ma charakter niewidzialny, nierozpoznany przez większość ludzi.

Jezus po zmartwychwstaniu jest istotą duchową (1 Kor 15:45; 1 Piotra 3:18), i Jego powtórna obecność nie musi oznaczać, że będzie widoczny cieleśnie – fizycznym wzrokiem. W Ewangelii wg Mateusza 24:37-39 Jezus sam porównał swoją paruzję (obecność, a nie przyjście – większość przekładów nie dostrzega w tym różnicy) do dni Noego – ludzie „nie poznali” / „nie spostrzegli się” aż przyszła powódź. Podobnie dzisiaj – obecność Chrystusa trwa zanim świat ją rozpozna, a pozna ją w pełni dopiero na koniec wielkiego ucisku.

Zdajemy sobie sprawę, że podobne poglądy przyjęli też Świadkowie Jehowy, ale nasza interpretacja i podstawy są inne – przede wszystkim jest to dokładne studiowanie Biblii na temat paruzji, co każdy może zrobić.

Zachęcamy np. do głębszego zapoznania się z tym tematem przy pomocy wykładu pt. „Dzień powrotu Jezusa”:

(tutaj w wersji z notatkami)
https://badaczebiblii.pl/dzien-powrotu-jezusa/

CT Russell dokładnie omawia sposób powrotu Jezusa w drugim tomie swoich „Wykładów Pisma Świętego” (pt. „Nadszedł czas”). Chętnych prosimy o podanie namiarów na najbliższych paczkomat InPost oraz swoich danych (nr telefonu + adres e-mail), a z przyjemnością wyślemy Wam bezpłatnie tę książkę oraz tom 1. – „Boski plan wieków”. Dane do wysyłki podesłać możecie używając formularza kontaktowego.

Wielu ludzi zdaje sobie sprawę, że Szatan jest obecny wokół nas, choć nie jest widzialny. Czy tak samo Jezus może być pośród nas, ale niewidoczny? Trzeba wierzyć, by to zrozumieć. Jednak nic nie dzieje się przypadkiem. Czy wiedza się pomnaża? Czy wielu ludzi krąży tam i z powrotem? Czy jest to czas coraz większego zepsucia i nieprawości? To tylko niektóre ze znaków czasu, o których pisał prorok Daniel.

W Ewangelii wg św. Jana 14:19 Jezus powiedział: „Jeszcze tylko chwila a świat już mnie więcej nie zobaczy”. A jednak zapowiadał też swój powrót i to taki, który ostatecznie zobaczy każdy. Nie jest to wcale niespójne, gdy rozróżnimy widzenie okiem naturalnym i okiem wiary – okiem zrozumienia. (W tym ostatnim: jak w przypadku pola magnetycznego, które obserwujemy przez oznaki jego działania)

Podobnie, jak można zobaczyć dowody na istnienie czegoś, czego nie można zobaczyć gołym okiem, tak samo solidny uczeń dostrzeże w Piśmie Świętym pewne wskazówki i będzie mógł zobaczyć w otaczającej rzeczywistości znaki obecności Jezusa.

Słowniki i niektóre przekłady Biblii, jak angielski „Emphatic Diaglott”, wskazują, że słowo 'przyjście’ w Nowym Testamencie powinno być tłumaczone z języka greckiego jako 'obecność’.

Robi to wielką różnicę, czy ktoś ma przyjść do Twojego domu, czy już jest obecny po swoim przybyciu. Chrześcijanie głównego nurtu wierzą przeważnie, że Jezus przyjdzie albo wcale nie zastanawiają się nad tą sprawą. Ja wierzę, że On już TU jest – jest obecny po raz drugi na Ziemi.

W tej drugiej obecności plan Jezusa (jako Króla przejmującego władzę) to, w początkowej fazie, obalić Szatana i jego zastępy. Z tego powodu bardziej odpowiednie jest Jego przyjście jako istoty duchowej, w podobnej naturze i postaci do tej, w której włada Ziemią jego przeciwnik i władca-uzurpator, dawny cherubin i wysokiej rangi anioł. Jezus jest jeszcze kimś potężniejszym, jest w Boskiej naturze. Jako człowiek Chrystus nie mógłby tego zrobić, a zresztą człowiekiem stał się na krótki czas, po to, by oddać swoje ludzkie życie na śmierć, aby odkupić człowieka spod przekleństwa.

Można podać wiele biblijnych argumentów, że takiej niewidzialnej obecności Pana możemy się spodziewać i że Jezus Chrystus jest już z nami jako obecny Pan i Król. Jest to bardzo pocieszające i zachęcające jednocześnie.

Istnieją jednak etapy powrotu Jezusa, rozróżnione w biblijnej grece przez słowa:

1. paruzja – παρουσία (parousía) – obecność

2. epifania – ἐπιφάνεια (epipháneia) – objawienie, ukazanie się

lub apokalipsa – ἀποκάλυψις (apokálypsis) – odsłonięcie, zdjęcie zasłony

(to ten sam etap widziany z dwóch punktów widzenia)

3. bazylea – βασιλεία (basileía) – docelowe królowanie już po obaleniu zastałego w czasie paruzji porządku, który ma zostać doszczętnie zniszczony w epifanii lub apokalipsie – w czasie wielkiego ucisku i ostatecznej tzw. bitwie armagedonu

(Te słowa – paruzja, epifania i bazylea – występują w Biblii w swoich szerokich i wąskich znaczeniach)

Pierwsza obecność Mesjasza na ziemi (2000 lat temu) nie była czymś ogólnie znanym. Mało osób o niej wiedziało, a jeszcze mniej uwierzyło prawdziwie w Tego, który przyszedł nas zbawić. Powrót Jezusa miał być podobny; może właśnie w tym, że z początku niejasny i nieuznawany? Powrót Izraela do dawnej ziemi to wielki znak tej obecności Jezusa (proroctwa wiele o tym mówią). Nie jest to na razie Izrael zdrowy i gotowy na przyjęcie swojego Króla, ale według proroctw na obecnym etapie obecności Jezusa Izrael miał być właśnie taki, jaki jest, nieskruszony i oddalony od Boga. Taki miał być zresztą cały świat [„Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?” – Łukasza 18:8].

Wiktor

Więcej w wykładzie „Dzień powrotu Jezusa”:

—

„I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.” 

– Księga Objawienia 20:1-3

Wykład jest próbą zrozumienia tego tematu, szczególnie w związku z Obj. 20:2, które stwierdza, że szatan został związany na 1000 lat, po czym ma być rozwiązany na krótki czas. Problemem jest to, że chronologicznie już od ponad 140 lat jesteśmy w Tysiącleciu, a szatan wciąż nie wydaje się być związany. Jak zatem może być związany na całe 1000? A może ma być wiązany przez 1000 lat, co obejmowałoby nie tylko związanie go jako istoty, lecz także usunięcie jego wpływu ze wszystkich ludzi, co zajmie ok. 1000 lat? (mało prawdopodobne, a po analizie dowodów biblijnych okaże się zupełnie nieprawdziwe).

Zacznijmy od Obj. 20:1-3 i ustalmy, co tam pisze.

Zapraszamy do wysłuchania wykładu, który brat Adam Urban wygłosił 6 marca 2016 r. na spotkaniu zboru w Chełmie: 

Dowiadujemy się zatem, że jakiś anioł z nieba, mający klucz (moc otwierania i zamykania) oraz łańcuch (głównie prawdy świeckie i religijne ograniczające działalność szatana), chwycił szatana (przedstawionego tutaj aż w czterech imionach – smok, wąż dawny, diabeł, szatan) i związał go na 1000 lat (pomimo braku w oryginale przyimka „na” chodzi o związania szatana na 1000 lat, gdyż sugeruje to (1) dokonana forma czasownika [„związał”, a nie „wiązał” – tak samo w greckim], oraz (2) w.3, który stwierdza, że szatan został zamknięty w otchłani, aż się dopełni 1000 lat – a więc chodzi o okres, na który ma być on zamknięty, a nie przez który ma być zamykany – szczegóły za chwilę).

Po związaniu szatan zostaje wrzucony do otchłani / przepaści / bezdennego dołu (najlepsze tłumaczenie dla stanu błędu, pozbawionego podstawy), by już nie zwodził narodów.

Drugi ważny tekst – słowa Jezusa z Mat. 12:29.

„Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza i zagrabić jego własność, jeśli najpierw nie zwiąże mocarza? Dopiero wtedy ograbi jego dom.”

Kluczowe pytanie brzmi: jaki dom i jakie sprzęty mocarza (szatana) Jezusa ma na myśli, gdyż wyraźnie mówi tutaj, że zanim zacznie je grabić, zwiąże mocarza? Wystarczy zatem ustalić początek grabienia, by zlokalizować w czasie związanie / początek wiązania, który musiał mieć miejsce wcześniej!

Dom szatana = jego królestwo, jakim z dozwolenia Boga przez uzurpację dość swobodnie zarządza od chwili doprowadzenia do upadku Adama i Ewy (jako „bóg tego świata” – 2 Kor. 4:4, z powodu którego obecne czasy są takie złe – Gal. 1:4).

Sprzęty szatana = wszystkie skutki, efekty panowania szatana nad ludzkością (grzech, błąd, przesądy, ignorancja, niesprawiedliwość, złe instytucje, choroby, proces umierania i stan śmierci w grobie – 1 Jana 3:8; 1 Kor. 15:24-26).

Jednym ze sprzętów pod kontrolą szatana jest zatem grób. Wyprowadzenie kogokolwiek z tego stanu oznacza zatem początek ograniczenia / stan związania szatana, gdyż jak podaje Paweł w Żyd. 2:14 to właśnie szatan posiada(ł) władzę nad śmiercią / grobem.

Kiedy ktokolwiek został wyprowadzony przez Jezusa ze stanu grobu, wyzwolony spod tego skutku działalności szatana wśród ludzkości? (Pomijamy 3 przypadki wskrzeszeń dokonane przez Jezusa, ponieważ osoby te nie zostały wyzwolone z mocy grobu, gdyż za jakiś czas ponownie tam trafiły).

Pierwszym przypadkiem pełnego wyzwolenia kogokolwiek od tego skutku panowania szatana / władzy szatana ( jednego z „ dzieł diabelskich ”) było I zmartwychwstanie członków Kościoła w 1878, z czego wniosek, że w tym czasie szatan musiał być już związany, gdyż Jezus wyraźnie powiedział, że zanim zacznie grabić sprzęty mocarza, najpierw go zwiąże.

Logiczne wydaje się więc, że początek wiązania miał miejsce w 1874, jako pierwsze dzieło Jezusa po Jego przybyciu na ziemię w II adwencie. Porównaj dwa pozostałe zapisy Ewangelii na temat wiązania szatana:

Mar. 3:27, gdzie mowa o uprzednim przyjściu Jezusa i związaniu szatana przed rozpoczęciem grabienia;

Łuk. 11:21-22 dodatkowo pokazuje pokonanie szatana przez Jezusa przed rozpoczęciem grabienia [„ przyszedłszy zwycięży go”]. Tutaj przed grabieniem, nazwanym „rozdawaniem łupów” – oddawaniem ludziom tego, co zabrały im rządy szatana, łącznie z życiem – następuje zwyciężenie szatana, jako odpowiednik związania go z Mateusza i Marka.

Zatem związanie szatana = zwyciężenie / pokonanie go!

Takie związanie uzurpatora wydaje się bardzo właściwym aktem ze strony Króla, który przychodzi, by odebrać uzurpatorowi nienależne mu Królestwo i czyni to na samym początku WT, antytypicznego sabatu, którego jest Panem (Mar. 2:28).

Potwierdza to też pierwszy element siódmej trąby, trąbiącej od 1874 do końca WT (Obj. 11:15 – można przeczytać do 19, jako że opisane tam sprawy mają teraz miejsce). Już wtedy rozpoczęła się pewna wojna – wojna słowna: prawdy z błędem, która później przeszła w wojnę orężem, w dwóch fazach.

Czy wiązanie to od razu dobiegło końca w 1874?

Nie, ponieważ jest stopniowe!

Skąd wiadomo, że stopniowe? Z łańcucha, którym jest wiązany = ograniczania wpływów szatana, głównie przy pomocy prawd świeckich i religijnych. Takim łańcuchem nie można nikogo związać za jednym podejściem, nawet kłamliwego człowieka.

Wiązanie szatana to proces trwający od 1874 do jakiegoś czasu w przyszłości. W sumie można wyróżnić 4 główne jego części:

1) 1874 do 1914 roku – prawdą świecką i religijną, w wyniku czego nie mógł już panować nad narodami przy pomocy trzech podstawowych doktryn swego imperium (o Boskim Prawie królów, arystokracji i kleru; oraz doktryn pomocniczych – o świadomości umarłych, przemianie ludzi w chwili śmierci w duchy i szczęściu lub wiecznych mękach zmarłych). Pod każdym innym względem szatan nadal pozostał aktywny.

2) Od tamtej pory próbuje podtrzymywać je innymi błędami, szczególnie zjednoczeniowymi (ONZ, UE, NATO, przymierza między narodami, instytucje finansowe, korporacje, związki zawodowe i religijne). Przez prawdy świeckiej i religijnej Jezus wykazuje ich fałsz do takiego stopnia, że by zachować królestwo, szatan zmuszony będzie uciec się do rewolucji, przez co obali obecny porządek. Odwołanie się do światowej rewolucji potwierdzi fakt zakończenia drugiego etapu jego wiązania. Pod każdym innym jeszcze nie związanym względem szatan nadal pozostaje aktywny. Prawdopodobnie obecnie jesteśmy na tym etapie (choć być może już na następnym, zważywszy na socjalistyczny charakter wielu rządów Europy; gdyby tak było, jesteśmy znacznie bliżej Królestwa, niż mogłyby się wydawać).

3) Na fałszywych naukach ustanowi on socjalistyczną formę rządów, którą Jezus w trzecim etapie jego wiązania prawdą świecką i religijną objawi jako błędną. By zachować jakąś formę władzy nad ludzkością, szatan poprowadzi ludzi do anarchii, która potwierdzi zakończenie trzeciego etapu jego wiązania. Pod każdym innym jeszcze nie związanym względem szatan nadal pozostanie aktywny.

4) Czwartym etapem będzie ujawnienie przez naszego Pana prawdą świecką i religijną jego rozpaczliwych i nienawistnych wysiłków użycia anarchistycznych resztek ze wszystkich narodów przeciwko Żydom (II faza ucisku Jakuba). Ówcześni ludzie albo uwierzą, że to może poprawić ich los, albo zrobią to w ataku furii, po czym nie uwierzą już w nic więcej, co szatan mógłby wymyślić.

I tak skończy się cały okres jego zwodzenia. Wielki łańcuch prawdy ograniczy go pod każdym względem, po czym zostanie wrzucony do bezdennej przepaści i do końca WT pozostawiony własnym domysłom i spekulacjom, z dala od możliwości poznania jakiejkolwiek dalszej prawdy.

Wiązanie oznacza zatem ograniczanie szatana prawdą na jakimś polu, z jednoczesnym pozostawieniem mu wolności działania na innych polach, na których jest on ograniczany później. Dopóki ten proces trwa, szatan pozostaje aktywny na polach, na których nie został jeszcze związany . Gdyby zatem wiązanie trwało całe 1000 lat, oznaczałoby to jakąś aktywność szatana do końca WT, co jest nie do pomyślenia w warunkach NP, pod rządami Chrystusa i Kościoła.

Bardzo wyraźnie pokazuje to Obj. 20:1-3: Szatan ma przebywać w przepaści, aż się dopełnią / skończą 1000 lat, co potwierdza, że między jego pochwyceniem a położeniem nad nim pieczęci w przepaści mija jakiś czas, w czasie którego szatan wciąż działa pomimo rozpoczętego i trwającego procesu wiązania (patrz lista czynności, jakie są wobec niego wykonywane – „pochwycił, związał, wrzucił, zamknął, położył pieczęć, aby już więcej nie zwodził” pod żadnym względem, gdyż wtedy – dopiero wtedy, po zapieczętowaniu – szatan nie ma już żadnego pola manewru – jest całkowicie związany i nieczynny).

ZAUWAŻMY: proces wiązania kończy się położeniem nad nim pieczęci, aby już więcej nie zwodził narodów, aż się dopełni te/owych 1000 lat (aż minie ich pozostała część), co oznacza, że część tego 1000 lat zajmuje proces jego wiązania, a pozostałą część wypełni jego przebywanie w otchłani, co w sumie daje pełne 1000 lat (licząc od początku tego aktu w 1874 do 2874, zapewne co do dnia). Potem ma być na krótko wypuszczony, ale to jest dla nas w tej chwili mniej istotne.

Problemem dla nas jest to, że wyobrażamy sobie związanie szatana jako jednorazowy akt, który od razu pozbawi go wolności, a to jest proces, w którym łańcuchem wiążącym jest prawda, a ta wymaga czasu, by obalić błąd w jego licznych rozgałęzieniach.

Związanie szatana na 1000 lat obejmuje zatem dwie rzeczy (w sumie trwające 1000 lat):

(1) nieznany jeszcze dokładnie proces jego wiązania (od 1874 do II fazy ucisku Jakuba);

(2) stan jego związania (od II fazy ucisku Jakuba do rozwiązania pod koniec WT),

gdyż związanie szatana to ograniczanie jego działalności (częściowe lub całkowite), które trwa już od 1874, ponieważ w obecności Króla WT szatan w żadnym wypadku nie może robić tego, co by chciał, co widzimy gołym okiem w walącym się jego królestwie!

Wykład wygłoszony przez brata Adama Urbana w roku 2020 (jest też wersja audio): 

Obietnica „przemiany” i połączenia się z Jezusem po Jego powrocie skierowana była tylko do Jego uczniów, nie ogółu ludzi, nie do świata. Jeśli chodzi o świat, Jezus powiedział dwie pozornie sprzeczne rzeczy:

• 

  fot. Albin Marciniak

  że gdy odejdzie, świat już Go więcej NIE ZOBACZY (Jana 14:19 – gdy Jezus ukazywał się (11 razy) po zmartwychwstaniu, ukazywał się tylko swoim uczniom, nigdy światu; Jego ukazywanie się w różnych ciałach dowodzi, że po zmartwychwstaniu nie był już człowiekiem, lecz istotą duchową, która mogła tworzyć dowolne ciała fizyczne i ukazywać się w nich wybranym osobom);

• że wszystkie pokolenia ziemi ZOBACZĄ Go na obłokach nieba, przy czym miał temu towarzyszyć jakiś znak, a ludzie mieli w tym czasie biadać, czyli znajdować się w stanie udręki, wielkiego strachu (Mat.24:30).

Z przykrością trzeba zauważyć, że z ogółu chrześcijan na świecie bardzo nieliczni czekają na powrót Jezusa i Go wyglądają. Większość albo nie czeka wcale, albo odkłada ten powrót na odległą przyszłość, tak odległą, że aż nierealną; prawie nikt nie żyje tym powrotem, nie pociesza się nim, i to pomimo codziennego powtarzania słów modlitwy „Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi”. A jak mogą się one spełnić bez powrotu Jezusa i założenia przez Niego Królestwa na ziemi, by tu na ziemi w końcu pełniona była wola Boga, tak jak pełniona jest w niebie? Czy ktoś wierzy, że zrobi to taki czy inny tzw. kościół chrześcijański?

Powrót Jezusa jest niezbędny do zaprowadzenia na ziemi Królestwa Bożego i pełnienia na niej woli Boga!
Nie dokona tego żaden kościół chrześcijański, gdyż każdy z nich dba tylko o samego siebie i swoich urzędników, o pieniądze, pozycję i wpływy, zamiast Ewangelii głosząc własne nauki, których głównym celem jest zniewalanie i podporządkowywanie sobie wyznawców jako źródło dochodów i poddanych do panowania, a nie przyprowadzanie ich przez Jezusa do Boga!

Wracamy do sposobu powrotu Jezusa na ziemię: skoro z jednej strony świat miał już nigdy więcej Go nie zobaczyć, a z drugiej miał zobaczyć Go na obłokach, to albo Jezus nie wiedział, co mówi, albo mówił z dwóch różnych punktów widzenia. Jakie mogą one być? Biorąc pod uwagę, że:

• po powrocie Jego uczniowie mieli być „przemienieni” w istoty duchowe, by Go ujrzeć i się z Nim połączyć;
• dzieło, jakiego ma On wtedy dokonać (obalenie obecnego porządku na ziemi i zaprowadzenie na niej Królestwa Bożego) wymaga działań potężnej istoty duchowej, nie człowieka z ograniczeniami ludzkiej natury;
• Jego powrót miał być odkryty nie na podstawie zobaczenia Go przez kogokolwiek, choćby przez Jego uczniów, lecz na podstawie pewnych znaków, widocznych okiem fizycznym i wskazujących na Jego obecność jako taką niewidoczną dla fizycznego oka…

…dochodzimy do wniosku, że te dwa różne punkty widzenia są następujące: nikt z ludzi, w tym Jego uczniowie żyjący w czasie Jego powrotu, nie mieli Go zobaczyć wzrokiem fizycznym, lecz poznać, że On powrócił po dostrzeżeniu pewnych znaków Jego obecności i właśnie tego spodziewali się uczniowie Jezusa; por:

• pytanie uczniów z Mat.24:3 („jaki znak twojej obecności”) dowodzące, że wiedzieli oni, iż powrót Jezusa będzie niewidzialny; w odpowiedzi Jezus podaje wiele wydarzeń historycznych, jakie miały poprzedzać Jego powrót i mu towarzyszyć;
• argumentację Pawła w 2 Tes.2:1-3, gdzie obalając propagowany wówczas błąd, że Jezus już powrócił, Paweł nie odwołuje się do wzroku fizycznego („Czy ktoś z Was Go widział”?), lecz wskazuje na wydarzenia jako znaki potwierdzające lub nie fakt Jego powrotu;
• argumentację Piotra z 2 Piotra 3:3-4, z której wynika, że w czasach ostatecznych, w czasach ogłaszania drugiej obecności / paruzji Jezusa, niektórzy będą szydzić z tego faktu; dlaczego? ponieważ nie widząc Go wzrokiem fizycznym, nie będą wierzyć, że powrócił, zwłaszcza że początkowo świat nie będzie widział żadnych tego oznak, już widocznych dla ludu Bożego, gdyż bezpośrednio po powrocie Jezus najpierw zajmuje się swoim ludem, który w niewiedzy przed światem w czasie żniwa gromadzi do prawd religijnych, jakie po powrocie podaje po cało-wiekowym okresie siania; Jego druga obecność miała pozostawać niewidoczna dla świata nawet wtedy, gdy już stała się widoczna dla czuwającego ludu Bożego.

Nie każdy miał bowiem równie szybko dostrzec drugą obecność Jezusa i nie każdy miał to uczynić na podstawie tych samych znaków!
Najpierw miał ją zauważyć Jego lud, czuwający i wyglądający Jego powrotu, a dopiero potem reszta ludzkości / świata, długo zajęta własnymi sprawami i niezważająca na nauki Biblii, a obudzona dopiero tym, co jest w stanie zauważyć i zrozumieć – hukiem walącego się świata, porządku rzeczy opartym na niesprawiedliwości, kłamstwie i oszustwie, z jednoczesnym obłudnym powoływaniem się na Boga i wartości chrześcijańskie.

Pokazuje to obraz użyty przez Jezusa w Mat.24:27-28 (greckie astrape = silne światło, blask [por. Łuk.11:36, gdzie astrape = blask]; biorąc pod uwagę, że astrape z Mat.24 przesuwa się od wschodu na zachód, „błyskawica” nie wydaje się dobrym tłumaczeniem, gdyż błyskawice z reguły poruszają się między niebem a ziemią (wertykalnie), a nie horyzontalnie po niebie, i to ze wschodu na zachód. Bardziej pasuje tu astrape jako słońce, które jest silnym światłem i rzeczywiście przemierza niebo ze wschodu na zachód.

Jako źródło światła, słońce dobrze ilustruje prawdę, w tym prawdę o Jezusie (Ps. 119:105; Jana 8:12).

Po powrocie Jezusa, w znacznie większej ilości niż wcześniej miała pojawić się prawda na tematy religijne i świeckie (co zrozumiałe), jednocześnie stając się znakiem Jego powrotu. Tak jak nie wszyscy w tym samym czasie widzą jednak światło wschodzącego słońca (zależnie, kto jak mocno śpi i o której wstaje), tak nie wszyscy w tym samym czasie widzą światło wskazujące na obecność Jezusa, bo większość mocno i długo śpi, a są i tacy, którzy wstają dopiero koło południa.

Jako pierwszy prawdy drugiego adwentu, te na tematy religijne, dostrzega lud Boży, który zlatuje się do nich niczym orły do padliny (padlina, pokarm to także symbol prawdy z punktu widzenia wzmacniania ludu Bożego, tak jak słońce jest jej symbolem z punktu widzenia oświecania umysłu).

Głównym znakiem drugiej obecności Jezusa miała zatem być prawda – religijna dla ludu Bożego i świecka dla świata; ta druga przede wszystkim po to, by pokazać ludziom, jak bardzo zawsze były i wciąż są naruszane wobec nich zasady prawdy i sprawiedliwości. To tylko i wyłącznie temu ludzkość zawdzięcza m.i. wyzwolenie się w XX wieku spod zniewalającego panowania królów, kleru i arystokracji panujących, jak twierdzono, z Bożej łaski nad całą resztą ludzkości.

Jezus podaje prawdy świeckie w celu obalenia królestw tego świata. Dlaczego chce je obalić, i to wszystkie, co do jednego? Ponieważ ich „bogiem jest szatan”, nie Bóg Jehowa i nie Jezus (por. słowa Pawła z 2 Kor. 4:4 – „bóg świata tego”). To dlatego wszystkie one – w swych symbolicznych niebiosach (systemach religijnych) i symbolicznej ziemi (porządku społecznym) – mają w sobie tyle zła.

Prawda (świecka i religijna) jest głównym czynnikiem, który prowadzi i niebawem doprowadzi do końca wstrząsanie obecną ziemią i niebem, tak by w trakcie tego wstrząsania zniszczyć wszystko to, co chwiejne, bo nie oparte na prawdzie i sprawiedliwości, tak by pozostało tylko to, co niechwiejne: „Którego głos wstrząsnął wówczas ziemią, a teraz obiecuje, mówiąc: Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem. A słowa „jeszcze raz” ukazują usunięcie tego, co się chwieje, jako tego, co stworzone, aby pozostało to, co się nie chwieje” (Żyd.12:26-27, UBG).

Znaki widoczne tuż przed Jego powrotem są podane w Mat.24:29: słońce się zaćmi, a księżyc nie zajaśnieje swym blaskiem = dla większości chrześcijan NT i ST przestaną być źródłem światła, głównie z powodu panoszącego się wyższego krytycyzmu wśród nauczycieli religijnych, którzy dowolnie i wybiórczo podchodzą do zapisów Biblii, podważając w niej wszystko to, co im wydaje się nierealne i często z obrzydzeniem patrząc na zapisy ST odnośnie wojen, ofiar i niektórych jego historii.

Gwiazdy na religijnym niebie to nauczyciele religijni, którzy zamiast pokazywać ludziom drogę w czasie nocy grzechu obniżają loty i spadają do spraw społecznych, politycznych, filozofii, moralizatorstwa, natomiast moce niebieskie to ogół kościołów przeżywających jeden wstrząs po drugim, w drodze do całkowitego upadku ich wszystkich (=spalenie obecnych niebios [i ziemi] z 2 Piotra 3:7,12-13 + zwijanie niebios z Obj. 6:12-14).

Znakiem, po którym świat miał poznać drugą obecność Jezusa, miały być obłoki, w których ma On być dostrzeżony przez świat, które równie dobrze i trafniej można przetłumaczyć jako chmury, lepiej oddające ich znaczenie przy objawianiu się Jezusa światu, bo chodzi o chmury ucisku, kłopotów i problemów, których rozwiązanie przekracza zdolności człowieka i które ostatecznie doprowadzą do upadku wszystkiego, co stworzył grzeszny człowiek. Oto wersety NT na ten temat:

Mat.24:30; 26:64; Mar.13:26; 14:62; Łuk.21:25-28; Obj.1:7

(Obj.14:14-16, pokazujące Jezusa przychodzącego na białym obłoku, nawiązuje do Dz.1:9-11 i sposobu Jego odejścia – cicho i w niewiedzy przed światem, żegnanego tylko przez najbliższych uczniów, co wg słów aniołów było też ilustracją Jego powrotu – „tak przyjdzie, jak go widzieliście idącego do nieba” = cicho i w niewiedzy przed światem, w tym przed nominalnym chrześcijaństwem).

Zbierzmy razem informacje z tych wersetów: wszelkie oko, wszyscy ludzie, łącznie z tymi, którzy Go przebili, mają zobaczyć Jezusa na / w chmurach nieba, przychodzącego z wielką mocą i chwałą, siedzącego na prawicy mocy Bożej i oświecającego świat coraz bardziej rosnącym światłem prawdy (religijnej i świeckiej), która miała być znakiem Jego obecności, przy czym narody miały wtedy być bezradne, miały biadać, lamentować, „omdlewać z trwogi w oczekiwaniu tych rzeczy, które przyjdą na świat”, podobne do wzburzonego morza i jego niespokojnych fal.

Na jakie zobaczenie Jezusa przez świat wskazują te i wcześniejsze wersety (że świat już Go więcej nie zobaczy, pytanie uczniów o znak Jego drugiej obecności, argumentacja Pawła i Piotra z 2 Tes.2:1-3 i 2 Piotra 3:3-4)?

Jako człowieka widzialnego dla fizycznego wzroku czy widzialnego dla oczu zrozumienia?
Musi chodzić o oczy zrozumienia, zobaczenie umysłem, zrozumienie, że Jezus jest obecny na podstawie widocznego obalania przez Niego obecnego religijnego i społecznego porządku wśród ludzkości, opartego na kłamstwie, oszustwie, niesprawiedliwości i wyzysku, bo:

• czy ludzie fizycznie zobaczą, jak Jezus siedzi po prawicy mocy Bożej? (fizycznie nie, ale umysłem tak);
• czy fizycznie zobaczą Jego chwałę? (fizycznie nie, ale umysłem tak);
• a jak zobaczą Jego moc? (tylko po efektach jej działania); plus
• słowa Jezusa o „ujrzeniu, zobaczeniu” Go przez Żydów z Mat. 23:39 (wypowiedziane w środę, a Żydzi widzieli Go fizycznie jeszcze przez dwa kolejne dni; mówiąc o niewidzeniu Go odtąd aż do wypowiedzenia słów „Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim”, Jezus musiał zatem mieć na myśli widzenie umysłem, zrozumienie kiedyś przez Żydów, kim jest On dla nich i dla reszty świata = „ujrzą go ci, którzy go przebili” z Obj.1:7).

Ludzie widzą chmury zbierające się nad światem i odczuwają lęk, ale to za mało.

Wg Biblii świat musi jeszcze zobaczyć w nich Jezusa – musi zrozumieć, że widoczne dla ich fizycznego oka chmury to znak obecności niewidocznego dla ich fizycznego oka Jezusa, obalającego obecny porządek rzeczy.

Im dłużej świat tego nie uczyni, tym chmury te będą coraz gęstsze i groźniejsze, aż w końcu okażą się wystarczająco ciężkie, by dać ludziom do myślenia i zmusić ich do poszukiwania wyjaśnienia tej sytuacji. Zobaczenie Jezusa w chmurach to bowiem zrozumienie, że obecne kłopoty świata to po prostu jego stopniowy rozpad, demontaż, dokonywany za pomocą prawdy religijnej i świeckiej przez obecnego po raz drugi potężnego Jezusa w chwale Boskiej natury, w celu ustanowienia na ziemi Królestwa Bożego z jego zasadami prawdy, sprawiedliwości i ofertą wiecznego życia

(por. obraz z Dan. 2:31-35 + 44 z wyjaśnienia snu przez Daniela)!

Z Dan.12:1 wynika, że ludzkość będzie potrzebowała sporo czasu, by to zrozumieć,

i dlatego ucisk ten musi osiągnąć niespotykane wcześniej rozmiary, co nie dziwi, jeśli weźmiemy pod uwagę stosunek ogółu ludzi do nauk Biblii: większość, w tym większość chrześcijan, nie jest nimi zainteresowana, woląc takie lub inne ludzkie teorie, zawsze błędne.

Pod ciężarem chmur utrapień zostaną oni jednak zmuszeni do uznania tych nauk, gdyż w pewnym momencie nie pozostanie już nic innego: wszystkie ludzkie teorie i pomysły okażą się śmiertelnym złudzeniem, nie potrafiąc niczego wyjaśnić ani dać jakiejkolwiek nadziei.

A Bóg daje nadzieję, nawet gdy karze! Bóg nie uderza, by zabić, lecz by uleczyć i podnieść do doskonałości i wiecznego życia, które już w Edenie zaplanował dla człowieka, lecz w wyniku jego nieposłuszeństwa postanowił pozwolić mu doświadczyć na własnej skórze skutków grzechu – pójścia własną drogą, którą człowiek kroczy do dzisiaj, na co Bóg dotąd dozwalał, bo w międzyczasie realizował inne elementy swojego planu – wybierał „lud dla imienia swego”, by po zakończeniu tego wyboru wszystkim potomkom Adama i Ewy pominiętym w tym wyborze dać szansę skorzystania ze śmierci Jezusa, gdyż Jezus umarł dosłownie za każdego (Oz.6:1-2; Sof.3:8-9; Dz.15:14-17; Obj.21:1-5).

Na koniec krótka wizja Eliasza, pokazująca 3 główne etapy niszczenia „teraźniejszego złego świata”, ale też zapowiedź następującego po nich cichego głosu Królestwa Bożego (1 Król.19:11-12).

By się w nim znaleźć i usłyszeć ten chichy głos, warto przejść przez każdy ucisk i przeżyć każdą chmurę.

Brat Łotysz szeroko omawia działalność Pana Jezusa jako Żniwiarza i Króla, a także jako wybranego Anioła PANA, który miał związać i wrzucić do przepaści szatana.

Nagrania pochodzą z roku 2004.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 1
– Chronologia biblijna, część 2
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 5

Wersja tekstowa:

Drodzy w Panu naszym Jezusie Chrystusie, Bracia i Siostry!

Z łaski Pana będziemy mieli 12 i ostatni, najważniejszy dowód pobijający kombinacją chronologię, a udowadniający czasy i chwile, w których żyjemy. Tym dowodem jest wtóra obecność Pana, tysiącletni dzień Pański. Dzień siódmy, sobota Pańska. Tak jak sam Pan powiedział w Ewangelii Mateusza 12:8 – Mat 12:8 bg „(8) Albowiem Syn człowieczy [tytuł Pana Jezusa] Panem jest i sabatu.”

Sabat Pański, siódmy dzień. Ten dzień specjalnie jest w Piśmie św. podkreślony w planie Boga, bo w Dziejach 17:31 apostoł Paweł o tym dniu mówi tak: ct 17:31 bg „(31) Przeto iż postanowił dzień [Bóg Jehowa, Ojciec niebiański], w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tym wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.”

Bóg w swym planie ma szczególny jeden dzień przeznaczony dla Jezusa Pana, który ma osądzić całą ludzkość, wszystkie klasy. Wiadomo, że ten dzień jest z kolei siódmym. Pan powiedział, że jest Panem sabatu, a sobota jest siódmym dniem. Wiadomo, że nie literalna sobota, 24-godzinna doba, ale Apostoł Piotr 2 List 3:8 wyjaśnia, że naszych tysiąc lat u Boga jest jak jeden dzień (2P 3:8 bg „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.” ), a więc tym dniem, który Bóg ustanowił w swym planie jest tysiącletnim dniem, natomiast z kolei siódmym dniem, sobota Pańska, i apostoł Piotr o tym dniu mówi tak: „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana [u Boga] jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.”

Bóg gdy dał przepis Izraelowi – Zakon, to 2 Mojż. 20:8-10 mówi tak: Exo 20:8-10 bg „(8) Pamiętaj na dzień odpocznienia, abyś go święcił. (9) Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. (10) Ale dnia siódmego odpocznienie jest Pana Boga twego; nie będziesz czynił żadnej roboty weń, ty i syn twój, i córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja, bydlę twoje, i gość twój, który jest w bramach twoich;”

To był przepis Boga w Zakonie o siódmym dniu – Sabacie. Natomiast, ten siódmy dzień był poprzedzony sześcioma dniami pracy. I Bóg powiedział, że sześc dni macie pracował, tak jak wiersz 9, czytamy: „Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. „ I potwierdza jeszcze wiersz 11: Exo 20:11 bg „(11) Bo przez sześć dni stworzył Pan niebo i ziemię, morze, i cokolwiek w nich jest, i odpoczął dnia siódmego; przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia, i poświęcił go.”

Więc jeżeli siódmy dzień sabatowy – dzień Chrystusowy – dzień trwa 1000 lat naszych, to sześć dni pracy, wiadomo logika wskazuje,że też każdy dzień ma tę samą długość czyli 1000 lat, więc sześć dni pracy = 6000 lat przekleństwa grzechu i zła. Rozpoczęły się one, tych 6 dni pracy, od grzechu Adama – jesień 4127 r p.n.e. i te sześć dni pracy kończą się w jesieni 1874 r. Gdy nastąpił 1 dzień siódmego tysiąca lat, kalendarz jaki Bóg stosuje to jest kalendarz jaki Bóg dał Żydom. On się rozpoczyna świecki rok żydowski w jesieni, miesiąca Tiszri, 1 Tiszri w roku 1874 to był 12 wrzesień. Dlatego mamy dokładny dzień wtórej obecności Pana – 12 września 1874 r. I cóż czyni Bóg? Posyła swego Syna z nieba na ziemię, bo przyszedł dzień Chrystusa Pana, dzień tysiącletni. Wiadoma rzecz, że właśnie tak się stało, że Bóg go posyła z nieba na ziemię, jak czytamy w Dziejach Apostolskich 3:20-21 – Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [tu zapowiadał ap. Piotr, „gdyby przyszły”, bo w tym czasie, co mówił zapowiada przyszłość tego wydarzenia… ale my czytamy: gdy już przyszły czasy ochłody…] od obliczności Pańskiej [czyli Boga Jehowy], a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) [W jakim celu go posyła? Wiersz 21, przekład gdański, stary jest niedokładny:] Który zaiste niebiosa ma objąć [odwrotnie: którego niebo musi zatrzymać, czyli niebo zatrzymało Pana gdy on wstąpił po zmartwychwstaniu do nieba to on w niebie był zatrzymany, aż go Bóg posyła z nieba na ziemię, dlatego mówi: którego niebo musiało zatrzymać -Pana- od czasu zmartwychwstania aż przyszedł czas ochłody, to znaczy:] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

Czyli posyła Go z nieba do naprawienia wszystkich rzeczy. Opuszcza niebo, przychodzi na naszą ziemię na okres naprawy wszystkich rzeczy, dokonania restytucji. Wtóra obecność naszego Pana jest w dwóch ważnych urzędach. Bo Pan ma aż 21 urzędów, ale dwa są z nich w tej wtórej obecności Pana jakby najważniejsze. I czytamy o nich w jakich urzędach Pan Jezus specjalnie zstąpił z nieba na ziemię w Obj. 14:14-16 – „(14) I widziałem, a oto obłok biały; a na onym obłoku siedział podobny Synowi człowieczemu [czyli już wiemy, że tytuł Syn Człowieczy dotyczy Jezusa Pana], który miał na głowie swojej koronę złotą [korona złota czyli urząd Króla], a w ręce swojej sierp ostry [czyli urząd Żniwiarza, czyli w dwóch ważnych urzędach jako Król – korona złota i jako Żniwiarz – sierp ostry w ręce]. (15) A drugi Anioł wyszedł z kościoła [drugi anioł przedstawia lud Boży, cały wiek ewangelii, a gdy przyszła wtóra obecność Pana to lud Boży wołał głosem wielkim jako anioł, dlatego na tego, którzy siedział na obłoku:], wołając głosem wielkim na tego, który siedział na obłoku: Zapuść [dosłownie: poślij] sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął, ponieważ się dostało żniwo ziemi. (16) I zapuścił [dosłownie: rzucił] ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię i pożęta jest ziemia.” Dwa główne urzędy: jako Król złota korona i jako Żniwiarz sierp ostry w ręce.

Czyli ten dzień tysiacletni Pański to od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. I ten okres Tysiąca lat dzieli się na trzy okresy. Te trzy okresy to nazwa ich jest w języku greckim, wiadomo, spolszczona:

1) Paruzja

2) Epifania / Apokalypsis

3) Bazylea

Tysiącletni dzień Pana dzieli się na trzy okresy. Paruzja, Epifania lub Apokalypsis (2 okres) i trzeci okres – Bazylea. Będziemy rozważać pierwszą działalność Pana w urzędzie jako żniwiarza, bo to dotyczy więcej nas jako ludu Bożego, a potem będziemy rozważać drugi jego urząd, bardzo ważny urząd, jako Króla. A więc 1 jako żniwiarz, działalność Pana w stosunku do ludu Bożego. To Paruzja lub obecność Pana. Ścisły okres to był 40 lat. Od jesieni 1874 r. do jesieni 1914 r. Ten okres 40-letni to był sąd Maluczkiego Stadka, bo Pan miał wszystkich osądzić w tym dniu, więc w pierwszym okresie Sąd maluczkiego stadka, czyli próba kościoła. Ten sąd potwierdza nam, że rozpoczął się od klasy Kościoła we wtórej obecności Pańskiej, czytamy o tym w 1 Piotra 4:17-19 – „(17) Albowiem czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego; a ponieważ najprzód zaczyna się od nas [tj. od Kościoła], jakiż będzie koniec tych, co są nieposłuszni Ewangielii Bożej? (18) A ponieważ sprawiedliwy ledwie zbawiony będzie, niezbożny i grzeszny gdzież się okaże? (19) Przetoż i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niechaj jemu, jako wiernemu Stworzycielowi, poruczają dusze swoje, dobrze czyniąc.”

Więc ten dzień, Paruzja, dla maluczkiego stadka zwany jest też dniem lub czasem Żęcia. Tak jak już czytaliśmy w Obj. 14:14-16, ten dzień też jest zwany: praca w winnicy Pańskiej, o czym mamy napisane w Ew. Mateusza 20:1-16. Praca w winnicy Pańskiej. Tam występuje pięć wezwań do pracy w Winnicy Pańskiej:

– bardzo rano

– godzina 3

– godzina 6

– godzina 9

– godzina 11

Bo to był dzień dwunastogodzinny, bo dzień pracy w tym czasie był 12-godzinny i ci wezwani o godz. 11 pracowali tylko jedną godzinę czyli do godziny 12 wieczór i o wieczorze przyszła zapłata za pracę w winnicy Pańskiej. Czyli ten okres Paruzja zwany jest też dniem pracy w winnicy Pańskiej, pracy zbierania dojrzałych winnych gron. Te dojrzałe winne grona to są członkowie Kościoła Chrystusowego. Ten dzień jest też dniem pięciu przesiewań, próby Kościoła w okresie Paruzji, o czym mówi nam 1 Koryntian 10:1-13. Tam mamy podane pięć przesiewań Żydów w podróży po pustyni, ale (apostoł mówi) to są obrazy dla nas, dla ludu Bożego, na wtórą obecność Pana, czyli dla Kościoła na okres Paruzji – 5 przesiewań. Ten okres też już wiemy jest zilustrowany w podróży proroka Eliasza, gdy drugi raz był obudzony przez anioła to podróżował przez 40 dni i 40 nocy i doszedł do góry Bożej – Horeb – o tym mamy opisane: 1 Królewska 19:7-8. Czyli to wszystko są obrazy na ten okres 40-letni Paruzji. Czyli jest to sąd kościoła w tym czasie, kto ostatecznie zatrzyma swoją koronę, nie odpadnie od maluczkiego stadka w okresie Paruzji, to był okres żęci,m godzina żęcia („zapuść sierp”), a godzina żęcia a żniwo przyszło, by żął. To był dzień pracy w winnicy Pańskiej, dzień 12-godzinnej tej pracy. Był to okres sądu 5 przesiewań i był to okres 40-dniowej podróży Eliasza po drugim obudzeniu przez anioła [tym aniołem był nim brat Russell, wierny sługa] i obudził klasę Eliasza, podróż jego trwała 40 dni i 40 nocy – 40 lat, która doprowadziła do góry Bożej Horeb, czyli do gwarancji królestwa Kościołowi, bo Góra Boża Horeb to symbol Królestwa. Większa część Kościoła już była zmartwychwstała, a ci co w jesieni 1914 r. byli pod przewodnictwem br. Russella na ziemi to była gwarancja, że nikt z nich już nie odpadnie. Jakby bardzo dobitnym dowodem to my czytaliśmy Obj. 14:14-16 – Zapuść sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął… Godzina. Więc godzina z dnia Pańskiego. Więc gdy dzień Pański trwa tysiąc lat, to godzina 1/24 część z 1000 lat. Czyli trzeba 1000 lat / 24 to mamy długość jednej symbolicznej godziny, godziny żęcia, gdy 1000 / 24 to długość tej godziny jest 41 lat i 8 miesięcy. 40 lat okres żęcia, a 1 rok i 8 miesięcy – pokłosie. Tych 40 lat żęcia to już wiemy od wtórej obecności Pana jesieni 1874 do jesieni 1914 r., a rok i 8 miesięcy pokłosie od jesieni 1914 r. do wiosny 1916 r. – pokłosie. No i pokłosie było wyjątkowe, bo miało zastosowanie jedynie do Ameryki, a nie do Europy. Dziwna sprawa. Dlaczego tylko do Ameryki, a nie do Europy? Bo w Objawieniu 7:1-3 popatrzmy i tu właśnie możemy być pewni, że tylko dotyczy pokłosie Ameryki, a nie Europy: Rev 7:1-3 bg „(1) Potemem widział czterech Aniołów, stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr [wojna światowa] na ziemię [ludzkie społeczeństwo], ani na morze [zbuntowane elementy ludzkie], ani na żadne drzewo [przywódców]. (2) I widziałem inszego Anioła występującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego [lud Boży na czele z bratem Russellem], i zawołał głosem wielkim na onych czterech Aniołów, którym dano, aby szkodzili ziemi i morzu; (3) Mówiąc: Nie szkodźcie ziemi ani morzu, ani drzewom, aż popieczętujemy sługi Boga naszego na czołach ich.”

Czyli gdy już przyszedł wiatr, wojna światowa, a ona się rozpoczęła w jesieni 1914 r. w Europie to w Europie skończyło się tak żęcie jak i pokłosie do jesieni 1914 r., a że w Ameryce jeszcze wojny światowej nie było, czyli ten rok i 8 miesięcy ma zastosowanie tylko do Ameryki, bo gdy przyszedł wiatr do Ameryki -wojna światowa- to już skończyła się praca żęcia i pokłosia. Dlatego wyjątkowo Ameryka, która nie miała jeszcze wojny w jesieni 1914 r. więc dlatego ten rok i 8 miesięcy miało zastosowanie wyłącznie do Ameryki. Zdobywanie członków Kościoła w Ameryce z Babilonu do prawdy, ale oni już byli członkami Kościoła do jesieni 1914 r. Tylko nie byli jeszcze w prawdzie paruzyjnej, nie mieli jeszcze pieczęci czoła czyli zrozumienia prawd aby opuścić Babilon. Tak, czyli zauważyliśmy, że pierwszy okres z trzech okresów wtórej obecności Pana, Paruzja, specjalny okres do skompletowania maluczkiego stadka, liczby 144 000. Drugi z kolei okres, Epifania, wyraz Epifania znaczy jasne światło, czyli jasna prawda. Prawda epifaniczna jest silnym światłem, każda rzecz jest tak drobiazgowo rozbierana, udowadniana przez posłannika epifanii br. Johnsona, że w stosunku do prawdy paruzyjnej który była więcej ogólne zarysy dawane Boskiego planu przez br. Russella to przez br. Johnsona każda rzecz dobitnie, drobiazgowo rozbierana. Tak więc nic dziwnego, że Epifania greckie słowo na polskie znaczy jasne światło, jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością w okresie Epifanii, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Nic się nie da ukryć. Bywa że jakaś konferencja robiona jest w tajemnicy, aby nie wyszło nic na światło dziennie. Jeszcze konferencja nieskończona, a już są komunikaty w radio, telewizji podawane przez dziennikarzy, tu i tu obradowali, to i to się działo. To jest dziwne. Czyli rzeczywiście Epifania jest szczególnym okresem czasu. Objawia osoby, zasady i rzeczy. Okres Epifanii to ściśle 40 lat. Tak jak Paruzja ściśle 40 lat, tak i Epifania. Od jesieni 1914 r. do jesieni 1954 r. Ten okres był szczególnie dla dwóch klas Lewitów. Tak jak Paruzja była szczególnie dla klasy kapłanów i maluczkiego stadka, tak Epifania szczególny okres dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii, Lewitów (Merarytów Tysiąclecia) i druga klasa Lewitów – klasa Młodocianych Godnych, Lewici (Gersonici Tysiąclecia). Jesień rok 1954 tak jak jesień 1914 r. był gwarancją kto ostatecznie zakwalifikował się do klasy Kościoła, tak podobnie jesień 1954 r. to był datą stwierdzającą, kto ostatecznie miał być członkiem Wielkiej Kompanii. Rok 1954 decydował, choć żyli jeszcze wiele lat po tej dacie aż br. Jolly skończył pielgrzymkę jako ostatni 14 lutego 1979 r. ale już w jesieni 1954 r. była gwarancja kto z nich ostatecznie będzie zwycięskim członkiem Wielkiej Kompanii. Podobnie, powołanie do klasy Młodocianych Godnych skończyło się w jesieni roku 1954 i kto poświęcił się w sercu Bogu, nie symbol chrztu z wody, ale kto poświęcił się w sercu Bogu czy to poświęcenie było w papiestwie, czy protestantyzmie czy w ruchu epifanii czy grupach badaczy Pisma Św. czy organizacji Świadków Jehowy – bez różnicy. Kto w sercu swym poświęcił się Bogu do 16 września 1954 r. był objęty powołaniem do klasy Młodocianych Godnych i niektórzy z tych, co się poświęcili w Babilonie w sercu, a przychodzili do prawdy po tej dacie, dopiero później przyjmowali symbol, no i przyjmowali jako Poświęceni Obozowcy Epifanii, a oni u Boga: członkowie klasy MG. No i odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole chrztu nawet kilka lat przed rokiem 1954, my ich mamy za MG, a oni nie mieli zupełnego poświęcenia i są u Boga, że poświęcili się w sercu po 1954 i są członkami klasy POE choć przyjęli symbol kilka lat przed rokiem 1954. Jeżeli nie było to zupełne poświęcenie w sercu, a tylko symbol chrztu z wody, to ten symbol chrztu z wody nie ma ważności przed Bogiem. Albo nawet bo osoba mogła być z początku poświęcona gdy przyjmowała symbol i gorliwa, ale potem zamierało to poświęcenie ,gdy przyszła 1954 r. ta osoba już straciła poświęcenie, czyli wypadła z MG. Gdy przyszła jesień 1954 r. ta jednostka była wyrzucona z dziedzińca epifanicznego do obozu epifanicznego. Dlatego jest bardzo ważna sprawa jesień 1954 r. Koniec powołania klasy Młodocianych Godnych. A bez różnicy gdzie jednostka przez imię Jezus poświęcała się Bogu w sercu czy to w systemie papieskim, protestanckim czy w Organizacji ŚJ, czy w grupach Badaczy Pisma Św., czy w ruchu Epifanii byli objęci powołaniem klasy MG. Natomiast te jednostki, wiadoma rzecz, gdy się poświęciły w Babilonie, a nie w prawdzie na czasie, do prawdy przychodzą później po tej dacie, my nie wiemy kiedy się oni poświęcili w sercu, przyjmujemy fakt kiedy oni przyszli do zgromadzeń ludu Bożego, przyjęli symbol jakiś czas po roku 1954 i my ich mamy do obecnej klasy kwalifikujemy, a u Boga oni do klasy MG, bo oni dokonali w sercu poświęcenia przed jesienią 1954 r. I odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole kilka lat przed rokiem 1954 my ich mamy za MG, a Bóg mówi: niestety, oni nie mieli zupełnego poświecenia, dlatego ja ich nie objąłem powołaniem klasy MG do jesieni roku 1954, ale były tam takie jednostki, które mogły mieć być z początku poświęcone wierne gorliwe, ale zamierało to poświęcenie i gdy przyszła jesień 1954 r. oni już nie miel poświęcenia to Bóg ich wyrzucił z dziedzińca do obozu Epifanii, gdy się nawet potem ożywili po roku 1954 to już nigdy nie powrócą z obozu na dziedziniec, czyli nie przejdą w członkostwo klasy MG to jest bardzo ważna sprawa – Epifania, okres 40-letni ściśle dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii (merarytów Tysiąclecia) i Młodocianych Godnych (Gersonitów Tysiąclecia). Natomiast, Epifania w szerszym zarysie jest dłuższa niż 40 lat i w tym szerszym zarysie trwa dalej od jesieni 1954 r. aż do obalenia Królestwa Szatana. I ta część okresu Epifanii od jesieni 1954 r. do obalenia Królestwa Szatana jest dla obozu epifanicznego czas, już nie dla dziedzińca, nie dla klasy Lewitów tylko dla Izraelitów w obozie. Dla Poświęconych Obozowników Epifanii, którzy mają przywilej poświęcenia się od 16 września 1954 r. aż do obalenia królestwa szatana i dla usprawiedliwionych a nie poświęconych, którzy też wchodzą w obóz epifanii i dla Izraela, który też Izraelici jeżeli są wierzącymi w przymierze, jakie Bóg zawarł z Abrahamem, albo w przymierze jakie zawarł na Górze Synaj – 10 przykazań. To też wchodzą w Obóz Epifanii. Czyli w szerszym zarysie Epifania po roku 1954 do obalenia królestwa szatana jest dla antytypicznego obozu Epifanicznego: w części poświęconej i usprawiedliwionej z pogan i Żydów składającej się. To w skrócie omówiliśmy działalność Pana jako Żniwiarza.

Pan nasz w działalności przeciw szatanowi i upadłym aniołom długość działań Pana jako Króla jest 1000 lat. Całe tysiąc lat. Cały dzień Pański Tysiąclecie jest Pan Królem. Od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. gdy odda królestwo Bogu, Ojcu, w jesieni 2874 r. i w tym czasie w stosunku do szatana, księcia ciemności, pierwszą czynność Pan podjął w stosunku do szatana, jak czytamy w Ewangelii Mateusza 12:29 – Mat 12:29 bg „(29) Albo jakoż może kto wnijść do domu mocarza [tu mocarzem jest szatan, książę ciemności dom to dowiemy się co oznacza jego dom, ale pierwsze – mocarzem jest szatan, ale jest zapytanie: kto może wejść do domu mocarza?], i sprzęt jego rozchwycić [w tym domu tego mocarza], jeźliby pierwej nie związał mocarza onego? toż dopiero dom jego rozchwyci.”

Czyli aby wejść do domu mocarza [szatan], jego domem, dom ma 2 znaczenia: ‘rodzina’ w tym wypadku upadli aniołowie podlegający szatanowi i ‘dom’ jako budynek co oznacza imperium królestwa szatańskiego (polityczne, finansowe, klerykalne/kościelne). Aby ten dom Pan splądrował i sprzęty jego rozchwycił to pierwsze musiał związać mocarza; czyli obezwładnić szatana, pozbawić go kontroli nad jego domem. Bo przykładowo, że brat Maciej nam przewodniczył, więc powiemy, że on gospodarz tego domu, naszego zebrania dzisiaj, no ale przybył w nocy no bo już się robi ciemno, Michał książę wielki i związał Macieja, a wy mówicie: co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni na zebraniu? On nam przewodniczył, a tu silniejszy od niego przyjechał i go związał. Postawił go w kąt. A wy mówicie, a co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni, a tu silniejszy od niego. A Michał książę to jest nasz Pan silniejszy od szatana – mocarza. Czyli szatana – mocarza nasz Pan we wtórej obecności związał czyli pozbawił go kontroli nad jego domem. To nie znaczy, że on w zupełności jest nieczynny tylko stracił kontrolę nad swoim domem. To jest różnica. Nie mówimy, że już zupełnie jest nieczynny. Tylko nie kontroluje swego domu. Nie ma kontroli nad swoją rodziną i nad budynkiem w którym mieszkał diabeł. Nad swoim imperium. Czyli w tych dwóch kierunkach stracił kontrolę. Nad domem jako rodziną, czyli nad upadłymi aniołami, którzy byli mu posłuszni – poddani. I stracił kontrolę nad swoim imperium. Nie od diabła zależy kto będzie prezydentem, kto będzie papieżem, pierwszym sekretarzem partii. Od Pana zależy. Pan Bóg jak pionkami na szachownicy – przesuwa. Na ten czas będzie potrzebny ten człowiek. Bo mają się w tym czasie pewne zarysy dokonać na arenie politycznej, kościelnej, kapitalistycznej i taki człowiek w tym czasie jest potrzebny. Nam się wydaje, że to przecież ludzie głosują, wybierają, to wszystko inne, papieża, wszystko inne, ale Pan steruje sytuacją. Od Pana zależy i on układa, kieruje świeckimi wydarzeniami. Przykładowo: zamach jaki stał się w Madrycie spowodował upadek partii, która miała silną władzę. Gdyby nie to wydarzenie to dalej w Hiszpanii rządziliby kapitaliści, a zwyciężyli socjaliści, choć wcale nawet się nie spodziewali, że zwyciężą. Czyli ten konflikt uznają, ze dlatego że Hiszpania poparła Amerykę w konflikcie w Iraku, więc uderzenie 200 śmiertelnych ofiar, 1500 rannych, rząd kapitalistyczny w Hiszpanii jest winien tego ataku, bo gdyby się nie angażowali po stronie Ameryki, nie wysłali wojsk do Iraku to by nie było ataku. Więc przegrała partia silna u steru, co 20 lat rządziła w Hiszpanii, przegrała. A wygrali socjaliści, co się nawet nie spodziewali takiego zwycięstwa. Czyli widzimy potrzebne, aby Ameryka była opuszczana przez… a akurat oddział hiszpański wojska to jest 3000 żołnierzy w sektorze polskim i gdy teraz wycofała swoje wojsko, to już wypowiedziało bo właśnie wygrali socjaliści bo zapowiadali nie mamy nic do szukania w Iraku: co za cel naszego popierania Ameryki? Jak ona sobie rozgrywki robi na świecie, to co my będziemy głowę nadstawiać za amerykańskie cele? Socjaliści powiedzieli i dlatego wygrali tym bardziej że ten wypadek mówią: to jest zapłata za wysłanie naszych wojsk po stronie Ameryki do Iraku i ofiary ponieśliśmy. I Polska teraz: wycofać nasze wojska? To utrata prestiżu. No ale aby więcej polskiego wojska wysłać nie ma pieniędzy. Biedny budżet Polski, więc nie ma pieniędzy, trzeba uszczuplać budżet Polski, no ale więc dojdzie i do tego że Polska będzie zmuszona opuścić Amerykę i wojska swoje wycofać. Tak. To jest wola Pana. Ameryka ma zostać na lodzie sama sobie zostawiona. I Pan w sposób ludzki, normalny […] przychodzi socjalista i mówi: wycofujemy wojska z Iraku i koniec. Czyli na tych 2 punktach diabeł stracił kontrolę jako mocarz w swym domu – nad swą rodziną (upadłymi aniołami – nie kontroluje już ich) i stracił panowanie nad swoim imperium politycznym, finansowym i kościelnym. I tego dzieła związania Pan dokonał w swój pierwszy dzień gdy zstąpił z nieba na ziemię wtenczas go związał. 12 września 1874 r. Pan odebrał kontrolę nad jego domem. To związanie trwa pełnych 1000 lat. Szatan ma pełnych tysiąc, jak Jezus Pan ma pełnych 1000 lat urząd Króla, tak w tym samym czasie diabeł jest związany jak Pan jest królem. Od 12 września 1874 r. gdy go Pan związał jako mocarza w jego domu, aż gdy będzie rozwiązany gdy 1000 lat dojdzie do końca w jesieni 2874 r. na krótki czas. Natomiast drugi rodzaj wiązania o którym mówi Pismo św., Obj. 20, to jest inne wiązanie niż to co czytaliśmy w Ewangelii Mateusza. Obj. 20:1-3 – Rev 20:1-3 bg „(1) I widziałem Anioła zstępującego z nieba [Tym aniołem jest Pan Jezus Chrystus w jego drugiej obecności] mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej. [wiadomo, że nie literalny klucz, od literalnej przepaści; klucz – jak literalny klucz jest to narzędzie dla odmykania lub zamykania zamka. Czyli klucz literalny jest narzędziem którym można coś otworzyć albo zamknąć – władza odmykania lub zamykania błędów lub prawdy, Pana klucz, a przepaścią jest błąd – czyli Pan ma władzę do zamykania błędu, przepaści. Klucz. Czyli kiedy diabeł trzyma ludzi w przepaści, w błędach, to on sam będzie ostatecznie wrzucony w przepaść błędu i nie wydostanie się z tej przepaści błędu, aż nie minie tysiąc lat, czyli dlatego Pan ma klucz od przepaści, ma władzę od ciemnoty i zabobon tej symbolicznej przepaści,wrzuci tam diabła i zamknie go, pozbawi go możności wystąpienia z przepaści, aż się skończy tysiąc lat. Ma nie tylko klucz od przepaści, ale też łańcuch w ręce. Prawdy religijne i świeckie. Szatan rządzi błędami – Trójca, piekło, dusza nieśmiertelna i inne dziwactwa, albo błędy polityczne, historyczne, ekonomiczne, Szatan swoje królestwo zbudował na błędach, a Pan odwrotnie – prawda, ma łańcuch w ręce swej – prawdy religijne i świeckie i wiąże nimi szatana. Więc szatana zwiąże, wrzuci go do przepaści, a kluczem go zamknie, czyli ogranicza aby się z tej przepaści nie wydostał. Tak czy tu mamy że ma klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej] (2) I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest dyjabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat; [nasz przekład gdański mówi związał na tysiąc lat, lecz słowa „na” nie ma w tekście greckim, trzeba skreślić słowo „na”. Wielu braci Wolnych mówi: jest „na”, więc wg Ewangelii Mateusza Pan jeszcze zupełnie nie związał, więc dopiero związane będzie na 1000 lat; a tu niestety, słowa „na” nie ma. Związał go tysiąc lat, a nie na tysiąc lat. To nie znaczy wcale, że całe 1000 lat ma go wiązać, już go wiąże 130 rok [130 lat obecności Pańskiej], a jeszcze Panu zajmie kilkanaście lat na zupełne związanie to o tyle będzie krócej do końca 1000-letniego dnia Pańskiego. Więc ile Panu zajmuje tej początkowej części wiązania to już będzie krócej do końca gdy już będzie związany do końca tysiącletniego dnia. Czyli związał go tysiąc lat, nie NA tysiąc lat. Tyle będzie krócej do końca 1000 lat. Słowo „na” skreślamy, bo go nie ma w tekście greckim. Gdy go związał: (3) I wrzucił go w przepaść [błąd, ciemność, zabobony, tak jak on trzymał przez błędy, ciemności zabobony ludzkość, tak on sam będzie w przepaści ciemności] i zamknął go, i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwodził więcej narodów, ażeby się wypełniło [TE] tysiąc lat [które 1000 lat? Od jesieni 1874 r., co się skończą 2874 r.]; a potem [po jesieni 2874 r.] musi być rozwiązany na mały czas.” To wiązanie z Obj. przebiega przez 4 etapy i każdy etap zakańcza się pewnym wstrząsem, obalaniem się jego imperium, jego domu:

1 okres wiązania z Obj. 20 trwał 40 lat. Prawdy jakie Pan dał religijne przez br. Russella i częściowo świeckie przez br. Russella, tylko częściowo, bo br. Russell nie zajmował się w całości naukami świeckimi, bo nie miał nawet przygotowania do wszystkich dziedzin nauk świeckich, dlatego Pan miał narzędzia świeckie do nauk świeckich, do nauk politycznych, ekonomicznych, historycznych czyli potrzebne prawdy religijne przez br. Russella, częściowo świeckie, a przez biegłych świeckich nauki świeckie i rezultat 40 lat Paruzji, rok 1914, pierwsze uderzenie w imperium szatana: WOJNA ŚWIATOWA. Pierwszy etap wiązania 40 lat paruzji prawdami religijnymi, świeckimi. Wynik tego wiązania: PIERWSZA WOJNA ŚWIATOWA, uderzenie w jego imperium, obalenie arystokracja, szlachta pozbyli się majątku, teraz z powrotem te majątki w Polsce chcą, co stracili, a rząd przywraca, demokracja, przywracanie praw, biedna Polska rozdawała ziemię obszarników, nadała rolnikom, a teraz kapitaliści – zapłaćcie nam za tę ziemię z budżetu państwa, a budynki jakie tam będą postawione, na gruntach państwowych – szkoły, szpitale to już są nasze mówią obszarnicy, kler – to już są nasze. Czyli Polska jest dziwaczna. Pan już to obala w roku 1914, a Polska przywraca majątki klerowi i kapitalistom. Pierwszy etap wiązania – Paruzja. Pierwszy etap obalania imperium szatana – wybuch I wojny światowej.

Poza nami jest już też druga wojna światowa (1939-1945). Druga część wiatru, jeden wiatr – jedna wojna światowa – tylko w DWÓCH CZĘŚCIACH. 1914-1918,1939-1945 – jeden wiatr. Czemu? Przerwa przecież długa, 20 lat przerwy. A czemu u Boga jest cały czas tylko wiatr, wojna? Bo w tym 20-letnim okresie po I wojnie światowej nie było pokoju tylko był tak zwany rozejm, przerwa walk. To czego nie dokończono w pierwszej wojnie światowej, dokończono w drugiej. Podział świata na dwa przeciwstawne obozy państw. Obóz konserwatywny na czele z Ameryką kapitalistyczną i radykalny na czele z byłym Związkiem Radzieckim. Już nie tylko II wojna światowa, która miała swe wypełnienie, ale i upadek komunizmu już miał swoje miejsce. Silne imperium komunistyczne, ZSRR z Rosją na czele – obalone. Nastąpiło to nie przez wojnę, nie przez rakiety amerykańskie, lecz Pan dokonał tego doskonałą rewolucją, Tego dokonał nasz Pan. Tak drugi etap wiązania prawdami religijnymi i świeckimi, żyjemy pod koniec. Po roku 1914 drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji. Czyli sytuacja która dziś jest tak napięta na świecie z jednej strony powiększa się bieda ludzka, bezrobocie się powiększa w państwach świata, a mała garstka ludzi się bardzo bogaci. Ogromna dysproporcja. Nawet dziś w jednym tam wyciągniętym czytaliśmy, że sześć osób dysponują 59% bogactwem całego świata. 6 osób (!). W ich rękach. Tych sześciu to Amerykanie. Mają 59% całego bogactwa światowego w swoich rękach, a przeogromna liczba mas – biedota. Ta biedota się powiększa. Ta biedota się powiększa liczebnie i biednieje. Nie tylko Biblia co nam daje proroctwa, ale logika wykazuje, że musi dojść do eksplozji. Biedota coraz biedniejsza i większa nie wytrzyma widząc bogacenie się ogromne nielicznych jednostek. Wystąpi bunt. Przelew rewolucji. Drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji – symbolicznego trzęsienia ziemi. Symbol rewolucji światowej. Według br. Russella i br. Johnsona rewolucja ma się rozpocząć od Włoch, od kraju papieża. Poparcie tekstu biblijnego, Dan. 7:7,8,11 –

Dan 7:7-11 bg „(7) Potemem widział w widzeniach nocnych, a oto bestyja czwarta straszna [bo pierwsza bestia lew – symbol Babilonii, druga – niedźwiedź – Medopersja, trzecia – lampart symbol Grecji a czwarta straszna czyli Rzym pogańsko-chrześcijański, czwarta straszna bestia] i sroga i bardzo mocna, mająca zęby żelazne wielkie, która pożerała i kruszyła, a ostatek nogami swemi deptała; a ta była różna od wszystkich bestyj, które były przed nią, i miała dziesięć rogów [10 rogów czyli 10 form rządu Rzymu pogańsko-chrześcijańskiego]. (8) Pilniem się przypatrywał rogom, a oto róg pośledni mały wyrastał między niemi, i trzy z tych rogów pierwszych wyłamane są przed nim; a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie. [3 rogi wyłamane: trzy formy władzy usunięte z Rzymu, aby zrobić miejsce dla rogu małego, róg mały – papiestwo, 3 rogi wyłamane: Zachodnie Cesarstwo Rzymskie, Królestwo Herulów, Królestwo Ostrogotów w 539 r. n.e. i w 539 r.n.e. róg mały papieski wyszedł na arenę „a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie” – oczy symbolizują nam wiedzę i papiestwo się chwali, że mają najwyższą wiedzę na świecie, że papież ma wiadomości codziennie od Boga z nieba przez aniołów przynoszących mu wiadomości, tak było głoszone, że papież ma tak jak listonosz przynosi wiadomości i pocztę tak aniołowie do papieża; oczy podobne oczom człowieczym, oczy symbol wiedzy, a usta – potem papiestwo przemawia, przemawia w gronie religijnym i politycznym i teraz jak długo ten róg papieski ma przemawiać?] [(9) I przypatrywałem się, aż one stolice postawione były, a Starodawny usiadł, którego szata była jako śnieg biała, a włosy głowy jego jako wełna czysta, stolica jego jako płomienie ogniste, a koła jej jako ogień gorejący. (10) Rzeka ognista płynąc wychodziła od oblicza jego. Tysiąc tysięcy służyło mu, a dziesięć kroć tysiąc tysięcy stało przed nim; sąd zasiadł, a księgi otworzone były. I CO MÓWI WIERSZ 11, JAK DŁUGO MA PRZEMAWIAĆ? (11) Tedym się przypatrywał, skoro się głos począł tych słów wielkich, które on róg mówił [papiestwo]; przypatrywałem się, aż była ta bestyja zabita [ nie róg zabity, tylko bestia, ta 4 straszna], i zginęło ciało jej, a podane było na spalenie ogniem. [ gdy teraz mówi o spaleniu ciała tzn zabicie bestii musi być głowa – Włochy, a dopiero po zabiciu, gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch, symbolicznej głowy, to dopiero ciało tej bestii, inne kraje nawiedzone rewolucją, symbolem spalenia ogniem]” Dowód biblijny, że rewolucja rozpocznie się od Włoch. Gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch wtedy ten mały róg papieski skończy przemawianie. Druga faza ucisku, symbolicznego wiązania, czyli światowa rewolucja.

Trzeci etap wiązania. Po rewolucji będą rządy socjalistyczne. Ci którzy dokonają rewolucji. Kto dokona rewolucję? Kto obali kapitalistów z Ameryką? Kościelnictwo z papieskim protestantyzmem? Kim się Jezus posłuży obecny Król aby obalić władzę kapitału Europy Jorama Izraelskiego i kapitału Amerykańskiego Ochozjasza Judzkiego i system kościelny papiesko-protestancki Jezabelę? Posłużył się Jehu. Pański pomazaniec. A Jehu to jest świat pracy, robotnicy, chłopi, pokrzywdzeni przez kapitalistów, przez kler. Ci pokrzywdzeni robotnicy i chłopi to armia Pana, Pański pomazaniec. Tak jak Pan sam dokonał obalenia komunizmu, bezkrwawa rewolucja to będzie u nas sprawa z obaleniem kościelnictwa, kapitału przez krwawą rewolucję, którą Pan dokona wypełni przez pomazańca, pokrzywdzony świat pracy robotniczo-chłopski, Jehu. Dopiero właśnie ci którzy dokonają rewolucji obalą kapitalizm i kościelnictwo obejmą władzę. Rewolucjoniści dojdą do władzy, Robotnicy, chłopi, którzy dokonają rewolucje przeciwko kapitalizmowi, kościelnictwu obejmą władzę na parę lat. A na miejsce dużego Babilonu organizacja Świadków Jehowy, tzw. Jonadab. Obejmą władzę po linii religijnej, tak jak socjaliści, rewolucjoniści po linii politycznej. Jak poprzednio papiestwo po linii kościelnej, a władcy polityczni współdziałali pomocnikami po linii papieskiej, tak mały Babilon Świadkowie Jehowy po rewolucji gdy będzie obalony duży Babilon a socjaliści jako władza polityczna będą współdziałali na kilkanaście lat. I dopiero ten trzeci etap wiązania wtenczas tymi prawdami religijnymi i świeckimi po rewolucji te prawdy w tych kilkunastu latach podawane doprowadzą do trzeciego uderzenia w imperium szatana, do światowej anarchii. Bo trzęsienie ziemi światowa rewolucja, ale ogień – światowa anarchia. Kto ma dokonać światowej anarchii? Brat Russell jak Johnson podają żółta rasa, razem z czarną. Bo ci byli najwięcej pokrzywdzeni przez białych. Bo biali rasiści wykorzystali żółtą rasę azjatycką i czarną afrykańską, biali rasiści europejscy mieli swoje kolonie w Azji, w Ameryce Łacińskiej, w Afryce i będzie to sprawiedliwość, że kolorowi się pomszczą nad białymi rasistami. To będzie sprawiedliwa odpłata, pomsta kolorowych nad białymi. Przecież Chińczyków jest ponad miliard. Indie – miliard. Ponad 1/3 ludzkości świata. A inne kraje wśród żółtej rasy? Pakistan, Afganistan?A cały czarny lud Afryki? To będzie ogromna szarańcza tej żółtej i czarnej rasy w stosunku do białych rasistów? Oni szybko przejdą zdemolują w anarchii kulę ziemską, szybko. Trzeci etap wiązania zakończy światowa anarchia, która obali rządy socjalistyczne i mały Babilon – org. Świadków Jehowy.

Czwarty najkrótszy etap wiązania. Po ogólnej anarchii, która obali socjalizm i org. ŚJ pozostanie oaza na świecie nietknięta – Izrael. A Żydzi w międzyczasie ograbią całą kulę ziemską z bogactwa, Żydzi. Bo w ich rękach są banki świata – w Ameryce, w Polsce, w Niemczech, we Francji, a nawet i w Rosji, choć tam Putin się zabiera za tych Żydów, z nimi, chce ich troszkę poskromić, ale bunty podnoszą: Zachód, że Putin odbiera swobody, wolności, nie pozwala w radio telewizji na swobodę. Wolności ogranicza, nawet podali, że zwycięstwo Putina w tych wyborach ogranicza wolności i swobodę innym, bo 70% radio telewizji było po stronie Putina, a 30% czasu dla pozostałych kandydatów, on sam 70%. Czyli widzimy, ta oaza świata – Izrael – gdy ograbi kulę ziemska z bogactwa. Jak Biblia to potwierdza, że Żydzi ograbią świat, bogactwa świata ściągną do Palestyny: Zachariasza 14 – Za 14:14 bg „(14) I tyć też, Judo! walczyć będziesz w Jeruzalemie, a zgromadzone będą bogactwa wszystkich narodów okolicznych [przez Żydów do Palestyny], złoto i srebro i szat obfitość wielka.” Czyli okoliczne narody bogactwa Żydzi zgromadzą ze świata do Izraela. W ich rękach są banki świata, no to wraz z rewolucją będą uciekać ze złotem do Izraela. Ogołocą świat Żydzi. Pomyślą: Teraz już nam nic nie zagraża, mamy złoto całego świata i uzbrojenie. Złoto i uzbrojenie, atomowe. To jest nasze bezpieczeństwo. Niepotrzebny nam ani Bóg an Mesjasz. A Bóg udowodni, że ani złoto ani uzbrojenie nowoczesne nie zbawi ich. Popatrzmy co będzie ze złotem żydowskim, co ograbią cały świat. Co Biblia o tym mówi? U Ezechiela 7:19 czytamy co będzie z tym bogactwem żydowskim co nagrabią z całego świata: Eze 7:19 bg „(19) Srebro swoje po ulicach rozrzucą, a złoto ich będzie jako nieczystość; srebro ich i złoto ich nie będzie ich mogło wybawić w dzień popędliwości Pańskiej; nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią, przeto, że im jest ku obrażeniu nieprawość ich;”

Proszę bardzo. Gdy będą głodni czy się najedzą złotem i srebrem? Nie. „Nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią [złotem i srebrem]” jako nieczystość wyrzucą. Czyli ich nie zbawi. W obozach koncentracyjnych gdy Żydzi szli na gazowanie to połykali złoto i srebro. Dlatego Hitlerowcy kroili wnętrzności i szukali złota i srebra we wnętrznościach żydowskich. Bo wielu połykało bo z początku myśleli, że idą na kąpiel, żeby byli czyści, a potem dowiedzieli się, że to jest gazowanie, nadzy na gazowanie. Połykali złoto do wnętrzności, trzeba było pruć wnętrzności i szukać złota. Nie napełnią swoich wnętrzności złotem i srebrem. Ostatek gniewu Bożego i zupełne obalenie królestwa szatana odbędzie się nad Żydami w Palestynie. Dwa rozdziały podają o tym szczegóły.

Ezechiela 38-39

Kim się Bóg posłuży w inwazji na Żydów w Palestynie?

Eze 38:1-16 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc: (2) Synu człowieczy! obróć twarz swoję przeciw Gogowi w ziemi Magog, książęciu głównemu w Mesech i Tubal, a prorokuj przeciw niemu. [Kto to jest Gog w ziemi Magog? Gog – książę, ziemia – Magog, Gog – wodzowie anarchistyczni, Magog – anarchiści. Gdy ogólna anarchia przejdzie, zdemolowanie kuli ziemskiej, to pozostaje teraz napad na Żydów, na Izrael. Wodzowie anarchistów Gog i anarchiści Magog. I teraz jakie poselstwo od Boga mają anarchiści, popatrzmy:] (3) I rzecz: Tak mówi panujący Pan: Otom Ja przeciw tobie, o Gogu, księciu główny w Mesechu i w Tubalu! (4) Bo cię zawrócę, i włożę wędzidło w czeluści twoje, i wywiodę cię, i wszystko wojsko twoje, konie i jezdnych wszystkich poubieranych w zupełny kirys, hufy wielkie z tarczami i z przyłbicami, wszystkich tych, którzy władają mieczem. (5) Persów [Iran Chomeiniego], Murzynów [Etiopia] i Putejczyków [Libia] z nimi, tych wszystkich z tarczami i z przyłbicami; (6) Gomer i wszystkie hufy jego, dom Togormy mieszkającego w stronach północnych [Europa, anarchiści europejscy], i wszystkie poczty jego, narodów wiele z tobą. (7) Gotuj się, a wypraw się, ty i wszystkie półki twoje [Bóg mówi do oddziałów anarchistycznych – gotuj się; wypraw się…], które się zebrały do ciebie, a bądź stróżem ich. (8) Po wielu dniach nawiedziony będziesz, a w ostatnie lata [tekst hebrajski: a w ostatnim z lat, jeden rok inwazji anarchistów na Żydów; ostatni z lat – ucisku, anarchii… ostatnie z lat imperium szatana] przyciągniesz na lud uwolniony od miecza, i zebrany z wielu narodów, na góry Izraelskie, które były pustynią ustawiczną, gdyż oni [Żydzi] z narodów będąc wywiedzeni, wszyscy bezpiecznie mieszkać będą. [Bo jeszcze teraz bezpiecznie nie mieszkają, to się wypełni, bo gdy upadnie kapitalizm w rewolucji, który uzbraja Arabów, bo przecież Arabowie są uzbrojeni przez kapitalistów, bo Arabowie mają ropę, a więc kapitaliści uzbrojeniem płacą za ropę i mają Arabowie uzbrojenie do walki przeciwko Żydom. Ale gdy padnie kapitalizm nie będzie już z zewnątrz uzbrojenie dla Arabów, a Żydzi mają nowoczesną broń i atom, gdy po rewolucji, zaszurają jak teraz się odgrażają przeciw Żydom jakimś incydentem, to Żydzi bombkę atomową zrzucą na Libię czy Irak to będą Arabowie siedzieli jak mysz pod miotłą. Bezpiecznie Izrael mieszkać będzie i tak na bezpiecznie mieszkającego Izraela, przez nikogo niezagrożonego targnie Gog i Magog – anarchiści] (9) W tem przyciągniesz [Gog i Magog – anarchiści] i przyjdziesz jako burza, będziesz jako obłok okrywający ziemię, ty i wszystkie poczty twoje, i wiele narodów z tobą. (10) Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Dnia onego wstąpią dziwne rzeczy na serce twoje, a będziesz złe zamysły myślał, (11) I rzeczesz: Wtargnę do ziemi, w której są wsi; przypadnę na spokojnych i bezpiecznie mieszkających [na Żydów], na wszystkich, którzy mieszkają bez muru, a zawór i bram nie mają; [na Żydów bezpiecznie mieszkających w Izraelu targną hordy anarchistów] (12) [Co anarchiści powiedzą?] Abym wziął łupy, a rozchwycił korzyści; abym obrócił rękę swoję na spustoszone miejsca już znowu osadzone, i na lud zgromadzony z narodów, którzy się bydłem i kupiectwem bawią, a mieszkają w pośrodku ziemi. [Czyli podkreślone jest Geszeft żydowski, handel, którzy się bydłem i kupiectwem bawią.] (13) Seba, i Dedan, i kupcy morscy, i wszystkie lwięta jego rzekną do ciebie: Izali ty na branie łupów idziesz? Izali na rozchwycenie korzyści zebrałeś półki twoje, abyś wybrał srebro i złoto, i zabrał dobytek i majętności, a żebyś zebrał łup wielki? (14) Przetoż prorokuj, synu człowieczy! a mów do Goga [do wodzów anarchistów]: Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Izali się w on dzień, gdy lud mój Izraelski bezpiecznie mieszkać będzie, nie dowiesz? (15) I przyjdziesz z miejsca swego z stron północnych [z Europy i Azji], ty i narodów wiele z tobą, wszyscy wsiadający na konie, lud wielki i wojsko gwałtowne; (16) I przypadniesz na lud mój Izraelski jako obłok, abyś okrył tę ziemię. W ostatnie dni [hebr. W ostatnim z dni… Dzień za rok daję tobie – w ostatnim z dni… = 1 rok inwazji na Żydów] przywiodę cię do ziemi mojej, aby mię poznały narody, gdy będę poświęcony w tobie, przed oczyma ich, o Gogu!”

I Zachariasz 14, a wiersze 1-3 (w skrócie podają tę inwazję anarchistów na Żydów:) – Za 14:1-3 bg „(1) Oto przychodzi dzień Pański, a rozdzielone będą korzyści twoje w pośrodku ciebie. (2) Bo zgromadzę wszystkie narody przeciwko Jeruzalemowi na wojnę [wszystkie narody Bóg zgromadzi przez Jezusa], a miasto wzięte będzie [Jerozolima], i domy rozchwycone będą, i niewiasty pogwałcone będą; a gdy pójdzie część miasta w pojmanie, ostatek ludu nie będzie wygładzony z miasta. [większość Żydów będą wymordowani tylko ostatek będzie ocalony, a jak ten ostatek będzie ocalony? Przecież Żydów stosunkowo mało w stosunku do anarchistycznego świata? TO jak ta garstka pozostanie?] (3) Bo wyjdzie Pan, [Bóg Jehowa przez Jezusa – Generała] i będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.”

Tak jak przez 300 Gedeona Bóg pokonał poteżną armię nieprzyjacielską, jak za dni Jozuego byli pobici nieprzyjaciele, gdy mówi: Słońce nie zachodziło jakoby przez jeden cały dzień; jakby była podwójna doba, 47 godzin. (godziny brakło do pełnych dwóch dób) Izrael miał dzień za noc, tak Jozue pomścił wrogów Izraela. Tak jak historia dowodzi że Pan był po stronie Izraela tak i tym razem – Bo wyjdzie Pan, będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.

Jakiej broni Pan użyje? Aby ocalić Żydów od anarchistów?

Za 14:12 bg „(12) A tać będzie plaga, którą uderzy Pan wszystkie narody, któreby walczyły przeciwko Jeruzalemowi: Ciało każdego stojącego na nogach swoich schnąć będzie, a oczy ich wypłyną z dołków swoich, i język ich uschnie w ustach ich.”

Epidemie chorób, jakich świat jeszcze dotychczas nie znał, tak ciężkie, że człowiek stojąc na nogach będzie ciało od niego odpadać, oczy z dołków, języki w ustach. Epidemie chorób: logiczna sprawa, bo jeżeli już dziś są niebezpieczne choroby, gdy jeszcze jest pokój na świecie, szpitale, lekarstwa, lekarze, a trudno zwalczać różne niebezpieczne epidemie chorób. To co mówić w rewolucji i anarchii? Nie będzie szpitali, nie będzie lekarstw. Będą nowe epidemie chorób i ludzie, lekarze, nie będą wiedzieli jak się za nie zabrać. Będą epidemie chorób, jakimi Pan będzie dziesiątkował anarchistów. Wtedy odwrócą uwagę od tych Żydów, których Pan zechce ocalić. Ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa jako Mesjasza, jak byliśmy 10 lat temu w Izraelu to było 3% Żydów wierzących w Jezusa jako Mesjasza.

A więc ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa oraz ci ortodoksyjni, którzy wierzą, że Mesjasz przyjdzie będą godni ocalenia. Natomiast ateiści Żydzi, militaryści nie będą godni by przyjąć zmartwychwstałych proroków. Pan zezwolił, żeby byli uśmierceni, wybici. Ale wierzący Żydzi będą godni przyjęcia starożytnych proroków i Młodocianych Godnych, Ci będą ocaleni. Dlatego epidemie chorób – człowiek będzie bezsilny w stosunku do tej broni. A co czytamy w wierszu 13?

Za 14:13 bg „(13) I stanie się dnia onego wielkie uciśnienie Pańskie między nimi [anarchistami], tak, iż rękę jeden drugiego uchwyci, a ręka jego podniesie się na rękę bliźniego swego. ”

Anarchiści wzajemnie będą się mordować. Jedni anarchiści więcej nagrabią złota żydowskiego, a inni mniej. Wzajemne porachunki. Anarchiści pozabijają anarchistów. Ogromna większość zginie w epidemii chorób, silniejsi będą wzajemnie się mordować, a mimo to nie wszyscy anarchiści zginą przez epidemię, mordowanie się nawzajem:

Za 14:16 bg „(16) A ile ich pozostanie z onych wszystkich narodów [z tych anarchistów], któreby przyciągnęły przeciwko Jeruzalemowi, będą przychodzić od roku do roku, pokłon oddawać królowi, Panu zastępów, i obchodzić święto Kuczek;”

To tym bardziej spokojni ludzie przeżyją okres ucisku, ci co nie będę brali udziału w tych zamieszkach. Jest logiczna myśl: Większość ludzi z dziś żyjących bez śmierci wejdą do Królestwa. Przeżyją rewolucję i anarchię. Gdy dziś mamy 6 mld ludzi, to ponad 3 mld przeżyją rewolucję, anarchię. Szansa przeżycia rewolucji i anarchii, wejścia w Królestwo bez śmierci. Jeżeli nawet anarchiści nie wszyscy zginą, to tym bardziej spokojniejsi, a tym bardzie wierzący. Bo przecież Obóz Epifanii gdy upadnie duży Babilon to będzie się składał z milionowych rzesz ludzi. Nie taka mała garstka jak tu ta salka tylko kilka kościołów z Leszna będą za małe, gdy upadnie duży Babilon. One się przydadzą te kościoły ludziom, gdzie będą słuchać prawdę. Tym bardziej z wierzących przeżyją, wejdą żywo do Królestwa, będą pomocnikami zmartwychwstałych Star. i Młod. Godnych, część ziemska Królestwa. Praca naszego Pana 1000 lat przeciwko diabłu i upadłym aniołom.

Obecnie od roku 1914 jest sąd narodów. Co to znaczy sąd narodów? Czyli każdy naród np. Polska katolicka jako naród ile dokonała zła w Wieku Ewangelii? Przeciwko Biblii Bożej i przeciwko dzieciom Bożym jacy byli w Polsce będąc prześladowani, bo w Polsce nie na taką skalę jak w Hiszpanii, Francji, Belgii, Włoszech… Ale i w Polsce była Inkwizycja. Uczelnia w Rakowie to była przedniejsza w tym czasie uczelnia protestancka na świecie, w Polsce. Tylko Papiestwo, Zakon Jezuitów przyjechał do Polski i stłumił reformację w Polsce. Pół szlachty polskiej była protestancka. Polska by się stała protestancka, wcale nie katolicka gdyby nie zdławiono reformacji w Polsce przez Zakon Jezuitów. Wiec ta zbrodnia nad pracą Pańską, ludem Bożym przez papiestwo zakon jezuitów, ta kara musi Polskę spotkać. Każdy naród chrześcijański ile nabroił w Wieku Ewangelii – niszcząc, paląc Pismo Święte, dzieci Boże prześladując, to swe konto obciążyli w Boskiej sprawiedliwości i teraz my będziemy pić z tego kielicha gniewu, co namierzyła co Polska i każdy naród od 1914 r. do końca anarchii – sąd narodowy. W tym sądzie narodowym cierpią biedni, niemowlęta, młodzież i dzieci, którzy nic w zasadzie złego nie robili, ale poniosą karę za ojców, matki, dziadków, pradziadków. Konflikt sądu narodów to jest czas ucisku. Natomiast po powstaniu proroków i Młod. Godnych będzie sąd każdej indywidualnej jednostki. Różnica: tu jest sąd narodowy – cały naród ponosi karę z dziećmi i starcami, a pod Nowym Przymierzem po powstaniu proroków każdy sam będzie na sądzie. Indywidualnie. Prawo NP prawo Królestwa: posłuszeństwo temu prawu, tam już nie poniesie odpowiedzialności syn za ojca, albo ojciec za syna, tylko każda jednostka indywidualnie, jak Biblia to pokazuje. A dziś właściwie nie wiadomo komu klęski są wymierzane. Potwierdza to prorok Ezechiel, popatrzmy 18 rozdział: Eze 18:1-40 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: (2) Cóż wam po tem, iż używacie tej przypowieści o ziemi Izraelskiej mówiąc: Ojcowie jedli jagodę cierpką, a synów zęby drętwieją. [ BO WŁAŚNIE: ADAM Z EWĄ JEDLI CIERPKIE JAGODY, A NAM ICH DZIECIOM ZĘBY ZRĘDTWIAŁY. Lecz ta przypowiastka przestanie iść. To już nie będzie prawdą] (3) Jako żyję Ja, mówi panujący Pan, że wy nie będziecie więcej mogli używać tej przypowieści w Izraelu. [to już się skończy] (4) Oto dusze wszystkie moje są, jako dusza ojcowska tak i dusza synowska moje są; dusza, która grzeszy, ta umrze.

I wiersz 20 w tym rozdziale:

(20) Dusza, która grzeszy, ta umrze; ale syn nie poniesie nieprawości ojcowskiej, ani ojciec poniesie nieprawości synowskiej; sprawiedliwość sprawiedliwego przy nim zostanie, a niepobożność niepobożnego nań przypadnie.

Proszę bardzo. Tam już indywidualnie. Sąd pod NP. Po powstaniu proroków prawa Królestwa Jezusa Pana. Każda jednostka stanie na indywidualny sąd. Wtenczas rozpocznie się Bazylea. Trzeci okres działania Pana jako Króla. Słowo bazylea znaczy Królestwo. Czyli po epifanii lub apokalipsie (bo okres ten ma dwie nazwy: Epifania lub Apokalipsa). Dlaczego Epifanią a nie Apokalipsą nazywamy ten okres? Bo Apokalipsis to znaczy objawienie, i Epifania jasne światło to Apokalipsis objawienie, ale objawia się Pan światu przez wydarzenia, a przez jasne światło Prawdy objawia się swojemu ludowi. To my jako lud Boży nie używa nazwy tego okresu Apokalipsis, ale Epifania – bo Epifania jest jasne światło dla ludu Bożego, ale dla świata ten okres jest Apokalipsis. Pan się objawia przez wydarzenia – I wojnę światową, II wojnę, upadek komunizmu, rewolucję światową, anarchię światową. Pan się objawia światu jako obecny Król. W apokalipsie. Sąd narodów, czas ucisku, aż do zupełnego obalenia królestwa szatana w anarchii. A wówczas dopiero bazylea, trzeci okres – Królestwo. Ziemska, widzialna faza. Faza ziemska po zmartwychwstaniu proroków i Młod. Godnych i wtenczas sąd nad indywidualną ludzkością jest pięknie pokazany słowami Jezusa Pana w Ewangelii Mateusza 25:31-46 nie wszystkie wiersze czytać będzie, ale od w. 31:

Mat 25:31-46 bg „(31) A gdy przyjdzie Syn człowieczy w chwale swojej, i wszyscy święci Aniołowie z nim [Kościół święty Chrystusowy w chwale] , tedy usiądzie na stolicy chwały swojej, [w swoim Królestwie, Bazylei, widzialnej fazie] (32) I będą zgromadzone przed niego wszystkie narody, i odłączy je, jedne od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. (33) A postawi owce zaiste po prawicy swojej, a kozły po lewicy. [czyli w Bazylei sąd dla ludzi i się podzielą na trzy kategorie, tu mowa o dwóch – owce i kozły, ale oprócz owiec i kozłów będą świadomi buntownicy, którzy nie zechcą się podporządkować królestwu Chrystusowemu, co z nimi będzie?]

Izaj. 65:20 – „(20) Nie będzie tam więcej nikogo w wieku dziecinnym, ani starca, któryby nie dopełnił dni swoich; bo dziecię we stu latach umrze; ale grzesznik, choćby miał i sto lat, przeklęty będzie.” Dwie kategorie:

– dziecię w 100 latach, świadomi buntownicy zwani dziećmi, nie fizycznie dzieci, ale nie będą przyjmowali nauk tysiącletnich, będą świadomymi buntownikami, tak oni ci świadomi buntownicy nie zechcą się uczyć pięknych nauk prawd Królestwa Nowego Przymierza to po stu latach umierają jako świadomi buntownicy

– grzeszni, kozły z Mat. To ci co 1000 lat będą pozorować posłuszeństwo Królestwu Nowego Przymierza Jezusa Chrystusa, klasa kozłów.

(1) Świadomi buntownicy po 100 latach na śmierć, potem klasa (2) hipokrytów, grzeszników, kozłów, lecz nie będzie im się podobał ustrój królestwa Chrystusowemu. Będzie im się podobało Królestwo ale nie ustrój, że będę musieli być posłuszni ludowi Bożemu, prostakom, a oni wielkimi tego świata.

(3) No i większość rodzaj ludzkiego, trzecia część to będą klasa owiec, posłuszni, zbudowana z buddystów, mahometan, ateistów, komunistów i wszystkich innych którzy podporządkują się prawom Królestwa. Staną się klasą owiec, posłusznymi. Przez okres 1000 lat ostatecznie dwie kategorie – klasa owiec po prawicy, kozłów – po lewicy. Gdy 1000 lat dobiegnie końca Pan Jezus odda królestwo Bogu Ojcu, jak czytamy o tym w 1 Koryntian 15:24-28 –

1Co 15:24-28 bg „(24) A potem będzie koniec, gdy odda królestwo Bogu i Ojcu [Jezus w jesieni roku 2874], gdy zniszczy wszelkie przełożeństwo i wszelką zwierzchność, i moc. [w ciągu 1000 lat wykorzeni wszelkie ślady grzechu Adamowego] (25) Bo on [nasz Pan] musi królować, póki by nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi jego. (26) A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, jest śmierć. [śmierć Adamowa, nie wtóra. Wtóra śmierć nigdy nie będzie zniszczona, ale Adamowa – skutki tej śmierci wszystkie będą zniszczone do jesieni 1874 r.] (27) Bo wszystkie rzeczy poddał pod nogi jego [Ojciec – Jezusowi]. A gdy mówi, że mu wszystkie rzeczy poddane są, jawna jest, iż oprócz tego, który mu poddał wszystkie rzeczy. [Oprócz Ojca, Ojciec nie był sam poddany Synowi, ale wszystko inne będzie poddane naszemu Panu] (28) A gdy mu wszystkie rzeczy poddane będą [z powrotem Ojcu], tedyć też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystkie rzeczy, aby był Bóg wszystkim we wszystkim.”

Dostrzegamy Drodzy, że sąd indywidualny w Tysiącleciu polegać będzie na zupełnym posłuszeństwie Prawa Nowego Przymierza. Popatrzmy, co czytamy w dziejach Apostolskich – jak będzie wyglądać to Królestwo naszego Pana po zmartwychwstaniu proroków i władza nad ludźmi. Dzieje Apostolskie 3:20-21 – mówi o naszym Panu, którego Ojciec posyła z nieba na ziemię, aby dokonał restytucji, a potem zauważymy dalej jak to będzie wyglądać, popatrzmy

Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [my czytamy: gdy już przyszły] od obliczności Pańskiej, a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) Który zaiste niebiosa ma objąć [MUSI ZATRZYMAĆ] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

A teraz wiersz 22-23 – Act 3:22-23 bg „(22) Albowiem Mojżesz do ojców rzekł: Proroka wam wzbudzi Pan, Bóg wasz, z braci waszych, jako mię; onego słuchać będziecie we wszystkiem, cokolwiek do was mówić będzie. (23) I stanie się, że każda dusza, która by nie słuchała tego proroka, będzie wygładzona z ludu.”

Proszę bardzo, posłuszeństwo. Dziś wiarę Bóg nagradza (kto wierzy w Syna, ma żywot), a tam -posłuszeństwo. Ale dziś wiara bez uczynków jest martwa, tak jak mówi Apostoł Jakub. Tak tam uczynki bez wiary będą martwe. Bo klasa hipokrytów będzie miała uczynki, nie będzie czynić grzechu, bo będzie się bała, chciała żyć klasa kozłów, ale gdy szatan będzie rozwiązany to klasa kozłów… A więc w tym okresie żniwie Wieku Tysiąclecia, okresie 40 lat, od roku 2874 do 2914. 40-letni okres: Żniwo Wieku Tysiąclecia. I w tym okresie 40 lat żniwa będzie 5 przesiewań, tak jak było 5 przesiewań Żydów na puszczy, 5 przesiewań w Żniwie Żydowski i 5 przesiewań w Paruzji za br. Russella; tak w Tysiącleciu w żniwie w małym okresie będzie 5 przesiewań. Pięknie są one pokazane obrazowo w 2 Księdze Mojżeszowej. 2 Mojżeszowa na mały okres po Tysiącleciu jest tu właśnie pokazanych pięć przesiewań. Popatrzmy jak one występują:

2 Mojżeszowa, 15 rozdział. Jest to pieśń Mojżesza i synów izraelskich – mały okres, który zniszczy z końcem małego okresu wszystkich niegodnych życia i czytamy wiersze 14 i 15.

(14) Usłyszą narodowie, zadrżą; boleść zdejmie obywatele Filistyńskie. [obywatele filistyńskie – to przesiewacze 1 i 5 przesiewania.] (15) Tedy się polękają książęta Edomskie [przesiewacze 2 przesiewania], mocarze Moabskie [3 przesiewanie] strach zdejmie; struchleją wszyscy obywatele Chananejscy. [4 przesiewanie]

Czyli mamy:

1 i 5 przesiewanie – Filistyni

2 – Edomczycy

3 – Moabici

4 – Chananejczycy

Dlaczego 1 i 5 jest razem połączone? Bo tak jak w Paruzji 1 przesiewanie było na wtórą śmierć i 5 na wtórą śmierć. Te dwa przesiewania 1 i 5 były najniebezpieczniejsze bo prowadziły na wtórą śmierć; bo 2, 3 i 4 to bywało, ze odpadali od Kościoła do Wielkie Kompanii. Tak i tu: w 1 i 5 – Filistyni, Książęta Edomscy – 2, mocarze moabscy – 3, chananejczycy – 4. Razem pięć przesiewań w małym okresie po Tysiącleciu.

I przykładowo: kto hipokryta, kozioł w Tysiącleciu. No może tylko w 50% charakter swój zreformował za 1000 lat. A 50% ma grzechu i zła. To on w pierwszym przesiewaniu wyjdzie na widownię,w drugim może ci, co 60%, 65%, 70%, w trzecim ci co może 80%, a może tylko 20% im brakowało, w czwartym to może ci co mieli 90%, a tylko 10% im brakowało do wykorzenienia grzechu. A w piątym to choćby miał 99% rozwoju charakteru, wartości, a 1% grzechu i zła tacy staną po stronie szatana. Bo gdyby z 1% grzechu i zła Jezus Pan przepuścił takiej jednostce wejść w wieki chwały to byłaby możliwość upadku i grzechu. Przecież Bóg stworzył Adama z żadnym procentem grzechu i zła i Adam zgrzeszył, więc gdyby z 1% grzechu umożliwić jednostce wejść w wieki chwały, byłaby nowa możliwość grzechu, zła i upadku. A Biblia mówi, że już nigdy więcej grzech się nie pojawi w całym, wielkim Boskim wszechświecie nie tylko na naszej Ziemi, ale na innych planetach będą stwarzani, nigdzie nikt nie zgrzeszy. Oto dowód biblijny, że raz na zawsze grzech będzie wykorzeniony, nigdy więcej on się nie pokaże. O tym czytamy w Psalmie 107, daje on nam taką gwarancję. Psalm 107:42 –

Psa 107:42 bg „(42) To widząc uprzejmi rozweselą się [ ci co wejdą do zupełnej doskonałości ] , a wszelka nieprawość zatka usta swe. [raz na wieczność zatka usta swe, wszelka nieprawość]”

Wykorzenienie na wieki wieczne grzechu i zła i nigdy się już więcej on nie pojawi. Piękny jest symbolizm, że już nigdy więcej grzechu i zła nie będzie to gwarancja tęczy, że już nigdy więcej potopu nie będzie. Bóg się zobowiązał, popatrzmy jaką Bóg dał ze swej strony gwarancję. Idziemy do 1 Mojżeszowej, gdy Noe z rodziną wyszli z korabia, to jakie zobowiązanie Bóg wziął na siebie. 1 Mojżeszowa 9, od wersetu 8:

„(8) Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc: (9) A Ja, oto Ja stanowię przymierze moje z wami, i z nasieniem waszem po was. (10) I z każdą duszą żywiącą, która jest z wami: w ptastwie, w bydle, i w każdem zwierzęciu ziemi, które są z wami, ze wszystkich, co wyszły z korabia, aż do każdego zwierzęcia na ziemi. (11) I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi. (12) Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne. (13) Łuk mój położyłem na obłoku [czyli tęczę] , który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią. (14) I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok [czyli chmurę nad ziemią] nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku [tęcza]: (15) Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała. (16) Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi. (17) Zatem rzekł Bóg do Noego: Tenci jest znak przymierza, którem postanowił między mną, i między wszelkiem ciałem, które jest na ziemi.

Tęcza. Tak jak Bóg zobowiązał się, ze więcej nie będzie literalnego potopu, a literalny potop symbolizuje nam dwa przekleństwa:

– przekleństwo Adamowej śmierci i grzech

– i przekleństwo wtórej śmierci

Już więcej potopu nie będzie, czyli więcej przekleństwa, grzechu, kiedy – Koniec Małego Okresu jest zniszczony szatan, klasa kozłów, niepokutujący upadli aniołowie, jak o tym czytamy w Księdze Objawienia 20:7-10

Rev 20:7-10 bg „(7) A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej, (8) I wynijdzie, aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga, i Magoga, [ale tu Gog i Magog ma inne znaczenie, niż to co czytaliśmy u proroka Ezechiela. Tam Gog-wodzowie anarchizmu i Magog-anarchiści, a tu: Gog-wodzowie 5 przesiewań MO, Magog – przesiani w 5 przesiewaniach, czyli mówi:] aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski. (9) I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych [klasa Młodocianych Godnych] i miasto umiłowane [klasa Starożytnych Godnych, miasto umiłowane otoczą; jest rozumną myślą, że będą pobici członkowie obu klas – MG i proroków, bo przecież w tych ciałach nie mogą pójść w fazę duchową do nieba, ciało muszą zostawić na ziemi, aby móc rozstać się z ciałem, to będą pobici, a w nagrodę za wierność uzyskają fazę duchową. Natomiast co będzie teraz z tymi, co się targną na proroków i MG?]. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je. [ogień – symbol wtórej śmierci, zniszczeni będą Gog i Magog – wodzowie 5 przesiewań i przesiani 5 przesiewań] (10) A dyjabeł, który je zwodził, wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestyja [papiestwo] i fałszywy prorok [protestantyzm]; i będą męczeni [próbowani, doświadczani, historycznie wspominani, a nie literalnie męczeni] we dnie i w nocy, na wieki wieków.”

Rev 20:15 bg „(15) A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.” [Kto nie zakwalifikował się do klasy owiec, czyli nie będzie zapisany w księdze żywota, będzie wrzucony w jezioro ogniste, a wiersz 14 odpowiada co to jezioro ogniste symbolizuje, w którym będzie diabeł, bestia, fałszywy prorok i wszyscy co nie zapisani w księgach, popatrzmy:]

Rev 20:14 bg „(14) A śmierć i piekło [grób] wrzucone są w jezioro ogniste. Tać jest wtóra śmierć.”

Czyli tu widzimy Pan Jezus jako Król gdy rozwiązany będzie szatan na mały czas to próba w tym celu będzie potrzebne rozwiązanie szatana i niepokutujących upadłych aniołów, aby objawić klasę kozłów, co przez wiek tysiąclecia. A więc gdy wszyscy ci niegodni życia, jako klasa kozłów staną po stronie szatana to mówi: zstąpi ogień od Boga z nieba, czyli wtóra śmierć, zniszczenie.

Co jeszcze jest takie bardzo ciekawe drodzy w tym działaniu naszego Pana jako Króla? Dr David Rice w skombinowanej chronologii o dziwo podał, że Pan Jezus ma dwa przyjścia we wtórej obecności. Dwa przyjścia we wtórej obecności. Czyli 1 przyjście ma do ludu Bożego w roku 1874, a drugie ma przyjście do diabła i świata w roku 2043. To pierwsze przyjście rozpoczyna pracę żniwa Wieku Ewangelii od roku 1874 , co jest prawdą w wypadku nauk br. Russella, ale br. Russell podał, ze ten okres 40 lat paruzja, a u niego żniwo trwa 169 lat. Od roku 1874 do roku 2043. I dopiero w roku 2043 będzie drugie przyjście Pana do diabła, działalność Pana i do świata. I dopiero 2043 będzie początek siódmego tysiąca lat. Czyli br. Rice dołożył Panu więcej niż Bóg ma w swym planie. Bóg w swym planie miał tylko 1000 lat dla swego Syna, a br. Rice mówi: Jezusie 1000 lat będzie ci mało, Bóg Ci dał tylko 1000 lat – 1874-2874, a ja teraz 169 lat domawiam z piątku jeszcze, bo do 2043 r. to jeszcze z piątku. I dopiero będziesz miał całą sobotę od 2043 r. do 3043 r. to będzie Twoja sobota, siódmy Twój dzień. Czyli ma śmiałość, odwagę. „Ty Boże za krótko dałeś dla Jezusa tylko 1000 lat, ja mu dopełniłem”. Ja Rice mam władzę nad Tobą Boże. Bo Ty mu dałeś tylko 1000, a ja mu dołożyłem z piątku 169 lat i dopiero będzie miał swój 1000-letni dzień od 2043 r. Co za odważny człowiek, br. Rice. Co jeszcze jest takie dziwne w jego poczynaniach. Gdy w Dziejach Ap. 13:20, Dzieje 13:20 jest bardzo ważny tekst, którego brat Rice ignoruje, bo mu nie pasuje ten tekst:

Dz 13:20 bg „(20) A potem około czterysta i pięćdziesiąt lat dawał im sędziów, aż do Samuela proroka.”

Brat Rice podaje, że tych 450 lat gdzie Bóg dawał sędziów to mówi, że apostoł Paweł miał ten pogląd od Faryzeuszy, bo był Paweł Faryzeuszem poprzednio i mówi: to nie jest natchniony ten wiersz Pisma św., to jest od faryzeuszy, Paweł tutaj sobie potrafił napisać. Natomiast tam gdzie mu pasuje pogląd apostoła Pawła to nie od faryzeuszy, tam będą natchnione. To jest Galatów 3:17.

Brat Rice przyjmuje ten tekst apostoła Pawła, bo mu jest potrzebny i tu już jest natchniony:

Gal 3:17 bg „(17) To tedy mówię, iż przymierza przedtem od Boga utwierdzonego względem Chrystusa, zakon, który po czterechset i po trzydziestu lat nastał, nie znosi, aby miał zepsuć obietnicę Bożą.”

Czyli tych 430 lat potrzebne są Rice’owi w jego chronologii, to załatwione, ale gdy Dzieje 13:20 pobijają jego kombinacje, to mówi: nie, ten tekst to ma apostoł Paweł od faryzeuszy. A cóż mówi Pismo św., że jedne teksty są natchnione, a drugie nienatchnione? Popatrzmy co czytamy w 2 Tym. 3:16,17 –

2Tm 3:16-17 bg „(16) Wszystko Pismo od Boga jest natchnione i pożyteczne ku nauce [doktryny], ku strofowaniu [pobijanie błędu], ku naprawie [naprawianie charakteru], ku ćwiczeniu, [w sprawiedliwości] które jest w sprawiedliwości; (17) Aby człowiek Boży był doskonały, ku wszelkiej sprawie dobrej dostatecznie wyćwiczony.”

Czyli cztery kierunki Boskich prawd biblijnych:

1) Doktrynalne

2) Strofujące

3) Etyczne

4) Naprawiające

Wszystko Pismo jest natchnione. Nie tak, ten tekst który mu pasował to był natchniony ap. Pawła [z Galatów 3:17], a ten, który mu nie pasował to od Faryzeuszy miał [Dzieje 13:20]. Nie Drodzy. Widzicie tylko dwa miejsca, gdy chronologia ST nie jest dokładna to Pan zrobił poprawkę przez Apostoła Pawła. Czyli Okres od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu on nie jest dokładny w ST ten czas, to dlatego właśnie podaje przez Pawła, że od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu to było 430 lat. Jak również okres sędziów, który jest niekompletny w ST to też poprawia w Dziejach Ap. przez ap. Pawła „przez około”, czyli dokładnie to jest 449,5 lat a nie 450 lat bo mówi „przez około”, nie przez 450 tylko przez około 450 lat dawał im sędziów. Skąd właśnie br. Russell dowodzi, że Dzieje Ap. są bardzo ważne argumentem przez ap. Pawła biegłego w sprawach Zakonu, aby to jedno ogniwo chronologii w ST które jest niekompletne mogło być pojaśnione, bo 1 Królewska 6, w 1 Królewskiej 6 rozdziale popatrzmy co czytamy, wiersz 1:

1Ki 6:1 bg „(1) I stało się czterechsetnego i ośmdziesiątego roku po wyjściu synów Izraelskich z ziemi Egipskiej, miesiąca Kwietnia (ten jest miesiąc wtóry,) roku czwartego królowania Salomonowego nad Izraelem, że począł budować dom Panu.”

I tu br. Russell poprawia. Powinno być: 580 roku, a nie 480 roku. Bo co się składa, dlaczego właśnie ta pomyłka stuletnia tu występuje? Bo cyfra 4 hebrajska i hebrajska cyfra 5 są podobne jedna do drugiej. I gdy zamiast wziąć cyfrę za 5, wzięto tu za 4. Dlatego: 480 lat. Bo, po pierwsze, popatrzcie: 40 lat Żydzi w podróży po puszczy, po wyjściu z ziemi egipskiej, 6 lat podziału, 40 lat Saul król, 40 lat Dawid król i 4 rok (czyli 3 lata) Salomona. Dodajmy teraz razem: 40+6+40(Saul)+40(Dawid)+3(4 rok Salomona) = 130. Gdy odejmiemy od 480 – 130 to nam zostaje 350 na okres sędziów. Nie 450 jak w Dziejach Ap. tylko 350, bo mówi stało się roku 480 od wyjścia synów z ziemi egipskiej do budowy świątyni przez Salomona (w 4 roku jego królowania). Gdy dodaliśmy 40 lat podróż po puszczy + 6 lat podziału ziemi + 40 lat Saula + 40 lat Dawida + 4 rok Salomona to razem 130. Odjąć od 480 130 i zostaje 350. Czyli na okres sędziów zostałoby 350 i dlatego br. Russell widząc tak jawny dowód z Dziejów Ap. ze słów Ap. Pawła („Przez około 450 lat dawał im sędziów”). Czyli nie 350 lat tylko 450 lat, czyli wobec tego w tym miejscu mówi „stało się roku 580, a nie 480 od wyjścia Izraela z ziemi egipskiej” i stąd rozważyliśmy drodzy 12, najciekawszy dowód wydarzeń, co Pan czyni w tym 1000-leciu od jego wtórej obecności, od roku 1874 do 2874. W dwóch głównych urzędach jako Żniwiarz w pracy swej dla ludu Bożego w Paruzji, Epifanii a jako król w Paruzji, Epifanii, Apokalipsie, Bazylei nie tylko do ludu Bożego, ale do szatana i całego świata ludzkości. Jesteśmy bardzo wdzięczni Ojcu niebiańskiemu, że poznaliśmy, co Pan czyni w czasie swej wtórej obecności. W którym miejscu my dziś stoimy. W tej Epifanii w szerszym znaczeniu tego słowa, która trwa od jesieni 1954 r. az do upadku król. Szatana z końcem anarchii. Wiem, że Pan ma działalność w budowie Obozu Epifanii, który będzie się składał z milionów rzesz ludzi z pogan i z Żydów i obecna klasa ludu Bożego poświęcona POE i MG, którzy już nie są liczni liczebnie mają zakończyć swoją pielgrzymkę i dopiero Bazylea, Królestwo Naszego Pana, w pełni będzie miało swoje urzędowanie do świata ludzkości. Stąd przestroga jaką daje nam Ezechiela 9 rozdział, bo trzeba sobie jeszcze właśnie powtórzyć, bo jest ona bardzo ważna. Ezechiela, 9 rozdział, ma tylko 11 wierszy:

Przestroga dla nas jako ludu Bożego jest bardzo poważna

Eze 9:1-11 bg „(1) Potem zawołał, [Bóg – głos Pański] gdziem ja słyszał, głosem wielkim, mówiąc: Hetmani, nastąpcie na to miasto, mając każdy broń swoję ku zabijaniu w ręce swej. (2) A oto sześć mężów przyszło drogą ku bramie wyższej, która patrzy na północy, i miał każdy broń swoję ku wytraceniu w ręce swej; ale mąż jeden był w pośród nich odziany szatą lnianą, a kałamarz pisarski przy biodrach jego; i przyszedłszy stanęli u ołtarza miedzianego. [tych sześciu z bronią i ten z szatą lnianą i kałamarzem pisarskim] (3) A chwała Boga Izraelskiego zstąpiła była z Cherubina, na którym była, do progu domu, i zawołała na męża onego odzianego szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz pisarski. (4) I rzekł Pan do niego: Przejdź przez pośrodek miasta, przez pośrodek Jeruzalemu, a uczyń znak na czołach mężów, którzy wzdychają i narzekają nad wszystkimi obrzydliwościami, które się dzieją w pośród niego. (5) A onym [tym sześciu z bronią ku zabijaniu] rzekł, gdziem ja słyszał: Idźcie po mieście za nim; a zabijajcie; [Bóg nakazał im zabijać] niech nie folguje oko wasze, ani się zmiłujcie. (6) Starca, młodzieńca, i pannę, i maluczkich, i niewiasty wybijcie do szczętu; ale do żadnego męża, na którymby był znak, nie przystępujcie, od świątnicy mojej poczniecie. A tak poczęli od onych mężów starszych, którzy byli przed domem Pańskim; (7) (Bo im był rzekł: Splugawcie ten dom, a napełnijcie sieni pobitymi; idźcież.) A wyszedłszy zabijali w mieście. (8) A gdy ich pozabijali, a jam pozostał, tedym padł na oblicze moje, i zawołałem a rzekłem: Ach panujący Panie! izali ty wytracisz wszystek ostatek Izraelski, wylewając popędliwość swoję na Jeruzalem? (9) I rzekł do mnie: Nieprawość domu Izraelskiego i Judzkiego nader jest bardzo wielka, i napełniona jest ziemia krwią, a miasto pełne jest przewrotności; bo mówili: Pan tę ziemię opuścił, a Pan nie widzi nas. (10) Przetoż i Ja toż uczynię, nie sfolguje oko moje, ani się zmiłuję, drogę ich na głowę ich obrócę. (11) A oto mąż on odziany szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz, oznajmił to mówiąc: Uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał.”

Co oznaczają tych sześciu mężów z bronią ku zabijaniu i kogo symbolizują, a kogo ten mąż w szacie lnianej, któremu Bóg polecił iść i robić znak wszystkim wzdychającym i ci co mieli znak na czole tego atramentu, bo kałamarz pisarski, a w kałamarzu jest atrament ten mąż w szacie lniane i robił znak atramentem dla tych wzdychających. I ci mieli znak tego atramentu na czole tych sześciu mężów z bronią nie mieli prawa dostępu, a mówi kto nie ma znaku bijcie nikogo nie oszczędzając. Mąż w szacie lnianej to lud Boży pod przewodnictwem brata Russella. Brat Russell jest tu szczególnie podkreślony. W czym? Po pierwsze – bo ten mąż był w szacie lnianej przepasany (pas: symbol sługi); kałamarz przy jego biodrach – symbol literatury prawdy (6 tomów, książka pytań, Strażnice) to jest kałamarz, a atrament w kałamarzu to zawartość prawdy w tej literaturze i mówi: „idź, rób znak”, czyli lud Boży w paruzji pod przewodnictwem br. Russella głosili prawdę i ta prawda była tym znakiem na czole, aby uwolnić lud Boży z błędów papiesko-protestanckich: trójcy, piekła, duszy nieśmiertelnej. Kiedy już wiemy, że ten mąż, co ciekawe w wierszu 11, ten mąż zdał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. I brat Russell pokazał, że jest pokazany w tym mężu, umierając w wagonie pulmanowskim dzień przed śmiercią życzył sobie, aby mu Sturgeon towarzysz zrobił togę włoską. Był on bardzo zakłopotany, ponieważ po pierwsze nie jest krawcem, nie ma maszyny do szycia, nie ma materiału, a br. Russell sobie zażądał przed śmiercią togę włoską, no i gdy spostrzegł br Russell, że Sturgeon jest zakłopotany mówi tak do niego: „nie wiesz jak to zrobić?” Mówi: „nie wiem”. A on mówi: „pozwól, pomóż mi wstać”, bo br. Russell był bardzo słaby. Mówi: pomóż mi wstać, weź dwa prześcieradła czyste, jedno przywiąż z przodu mnie a drugie z tyłu, oto spinki są i pospinaj mi na ramionach pod pachami te dwa prześcieradła, a gdy mu tak uczynił to wtenczas swój wzrok niebo uniósł brat Russell, stojąc dał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. Pod moim urzędem kościół został skompletowany, wszyscy otrzymali znak na czołach, co potwierdza Objawienie 7 rozdział: 144 tysiące, bo pieczęć Boga żywego z Obj. 7 a znak na czole atramentu z Ezechiela to jest prawda na czasie, którą otrzymali członkowie kościoła, że nikt nie pozostać w Babilonie, wszyscy otrzymali ten znak. Pod urzędem br. Russella, brat Russell zdał ten raport. Klasa moja skończona. Tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu byli czynni za życia brata Russella. Bo było 5 przesiewań pod przewodnictwem tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu. Jakie to było 5 przesiewań i kto był przywódcą tych 5 przesiewań?

1 – przeciwko okupowi, wodzem Barbour

2 – niewiara, wodzem drugiego przesiewania Paton

3 – kombinacjonizm, wodzem był von Zech (pielgrzym)

4 – reformizm, wodzem czwartego przesiewania żona br. Russella

5 – kontradykcjonizm, aż trzech wodzów w 5 przesiewaniu: Willemson, McPhail, Hanninges

Czyli 5 przesiewań w Paruzji to było 5 mężów z bronią ku zabijaniu, a 6-te działa przez całą epifanię po śmierci br. Russella aż do upadku Król Szatana i dlatego wszyscy kombinatorzy występujący przeciwko naukom jakie Pan dał przez br Russella, który robił znak na czole, kto nie ma prawd, jakie Pan dał przez Pana Russella, jest pokonywany przez rewolucjonistów, przesiewaczy w Epifanii. I br. Rice ze swoją skombinowaną chronologią należy jako jeden z nich do szóstego męża z bronią ku zabijaniu. Jeżeli chcemy być bezpiecznymi, obyśmy nie ulegli przesiewaczom, to trzeba studiować Prawdę, mieć ten znak na czole. Nauki wiernego sługi br. Russella – 6 tomów, bo prawda Epifanii jest oparta na fundamencie nauk br Russella. A więc zrozumiałość tej większej nauki, trzeba mieć podstawę prawdy paruzyjnej, tego znaku, atramentu na czole. Stąd, obyśmy byli zabezpieczeni. Przyjmijmy tę przestrogę. Badajmy prawdy paruzyjne, które są podstawą prawd epifanicznych. 6 tomów, Strażnice, książkę pytań i odpowiedzi brata Russella. To wtenczas prawdy epifaniczne dalej postępujące będą nam pomocne odnieść zwycięstwo nie dać się pobić przesiewaczom. Dlatego rozważyliśmy 12 dowodów i ten 12 najkonkretniejszy podaje nam czasy i chwile, w których żyjemy, aż do obalenia królestwa szatana w pracy jako Żniwiarz Pan i potem w Bazylei gdy już Pan na całym świecie ludzkości jako król poczynając z szatanem, upadłymi aniołami, obalenie jego imperium, a w jego ziemskiej fazie królestwa da szansę naprawy świata ludzkości.

Niech te zastanowienia o chronologii, zostanie nam jeszcze jedna część, to będzie Boska pieczęć na chronologii brata Russella i pojaśnieniach br. Johnsona, to będzie zakończenie naszej tematyki o chronologii biblijnej. Pieczęć, czyli to będą dowody jakby od Boga, potwierdzające prawdziwość wyliczenia chronologii br Russella. Za te części, cośmy 12 dowodów, które Pan dawał przez br Russella z pojaśnieniem przez br Johnsona mogliśmy ujrzeć kombinacyjną chronologię Rice’a i te inne chronologie oprócz Rice’a, obyśmy byli Bogu wdzięczni za tę chronologię, którą mamy w 2 tomie br. Russella i pojaśnienia przez br. Johnsona, a wtenczas te wszelkie kombinacje, spekulacje różnych rewolucjonistów, przesiewaczy, kombinatorów nie dotkną nas, bo będziemy mieli ten znak atramentu, tę prawdę opanowaną. Ojcu niebiańskiemu Bogu Jehowie i naszemu Panu, Mistrzowi, Obecnemu Królowi i Żeńcowi chwała i cześć za pracę na naszą korzyść na obalenie królestwa szatana i jak przyjdzie czas dla całej ludzkości: chwalebna chwila po zmartwychwstaniu proroków. Cieszmy się z tej prawdy, utrwalajmy sobie te prawdy, trwajmy silnie i twardo w prawdach, jakie Pan dał przez wiernego sługę br. Russella i posłannika Epifanii i zwycięstwa w poświęceniu życzę wam wszystkim, sam pragnę, na tym kończę.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 1
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 4
– Chronologia biblijna, część 5

Życzymy owocnych rozważań:

Treść wykładu:

Drogo umiłowani w Panu Jezusie Chrystusie Bracia i Siostry. Z łaski Pana dalej prowadzimy nasz temat o chronologii. Wczoraj rozważyliśmy dwa dowody – gwarancję Bożą daną Abrahamowi: po czym pozna, iż odziedziczy ziemię. Tam Bóg powiedział Abrahamowi – weźmiesz sobie kozę 3-letnią, jałowicę 3-letnią, barana 3-letniego, synogarlicę i gołąbiątko. Wiek zwierząt 3 x 3 lata = 9 lat, ptaki = po roku czyli 2 lata, biblijny rok 360 dni; 11 x 360 = 3960 dni, a dzień za rok to mamy 3960 lat od przymierza, które Bóg zawarł z Abrahamem 15 nisan 2045 p.n.e., co doprowadza nas do 15 nisan 1916 r. n.e. – 18 kwietnia 1916 r. n.e. Najważniejsza klasa pokazana w baranie – maluczkie stadko, ostatni z tejże klasy opuścił Egipt, czyli Babilon – nominalne chrześcijaństwo, otrzymał ostatni pieczęć czoła (Obj. 7:1-4). Ta klasa jest nie tylko gwarancją dla Abrahama, SG, ale dla wszystkich klas ludu Bożego. Br. Rice tego dowodu wcale nie porusza, bo on mu wcale nie pasuje. Gdy ma chronologię krótszą o 170 lat to trzeba by było dodać do roku 1916 170 lat to mielibyśmy rok 2086, czyli choć w jego poglądzie Królestwo, 7 tysiąclecie, to jest rok 2043, czyli jeszcze 43 lata dopiero byłoby popieczętowanie Kościoła, kiedy już Pan z Kościołem miałby urzędować w chwale. Tego dowodu wcale nie porusza, bo on mu wcale nie pasuje. To jest Boska odpowiedź dana Abrahamowi, gwarancja po czym może poznać, że odziedziczy ziemię. Czyli klasa najważniejsza Maluczkie Stadko jest gwarantem wypełnienia Boskiego planu dla Abrahama, klasy proroków i całej ludzkości.

Drugi dowód – trzy proroctwa mówiące o Izraelu – Izaj. 40:1,2; Jer. 13:10-18; Zach. 9:12 – dwójnasób dla Izraela. Bóg dla Izraela miał dwa okresy równej długości, dwie częśi czasu równej długości. Jedna część czasu: okres łaski 1845 lat i druga część czasu, czas niełaski, 1845 lat. Owszem, wspomina o tej drugiej części czasu (br Rice), a więc druga część czasu rozpoczęła się dniem wjazdu Pana do Jeruzalem na oślicy jako król 4 dni przed śmiercią, gdy powiedział: Oto dom wasz zostanie pusty. Gdy do 10 nisan 33 r. n.e. dodamy 1845 lat mamy 10 nisan (wiosna) 1878 r. I widzimy, że fakt historyczny dowiódł wielkich dwóch ważnych wydarzeń. Wiosna 1878 r. – pierwsze wydarzenie to kongres narodów w Berlinie na którym uchwalono deklarację – „Palestyna krajem Żydów”. Uznano Żydów za naród i prawo ich do Palestyny. Drugie religijne wydarzenie b.ważne Nowy Testeament Delitzscha w j. hebrajskim. 11 czerwca 1878 r. n.e. Od tej daty dowód, że Boska łaska stopniowo wraca do Izraela. Brat Rice pierwszej części czasu nie porusza. Bo gdy poruszał 10 nisan 33 – 1845 lat wstecz, to mamy 23 lata przed narodzeniem się Jakuba (w jego chronologii). Jeszcze się Jakub nie narodził ,a dopiero 12 synów Jakuba błogosławionych przez niego na łożu śmierci to początek narodu Izraelskiego i łaski Bożej, zgodnie z chronologia br. Russella Nisan 1813 r.pne., a u br Rice’a 23 lata przed narodzeniem się Jakuba. Nie chciał się ośmieszyć, dlaczego zupełnie tej pierwszej części – czasu łaski Bożej – nie porusza.

3 Dowód: Jubileusze

Boski przepis dany Izraelitom o jubileuszach. 3 Mojżeszowa 25:1,2,8-15 –

3 Moj. 25:1-18 bg „(1) Rzekł nad to Pan do Mojżesza na górze Synaj, mówiąc: (2) Powiedz synom Izraelskim, a mów do nich: Gdy wnijdziecie do ziemi, którą Ja wam daję, tedy święcić będzie ziemia sabat Panu. [Po wejściu gdy wnijdziecie do ziemi, którą wam daje, będzie ziemia święcić sabat Panu]

od w. 8: – (8) Naliczysz też sobie siedem tygodni lat, to jest siedem kroć siedem lat; i uczyniąć dni siedmiu tygodni lat czterdzieści i dziewięć lat. (9) Tedy każesz zatrąbić w trąbę huczną miesiąca siódmego, dnia dziesiątego tegoż miesiąca; w dzień oczyszczenia każecie zatrąbić po wszystkiej ziemi waszej. (10) I święcić będziecie rok pięćdziesiąty, a obwołacie wolność w ziemi wszystkim obywatelom jej. Lato miłościwe mieć będziecie; i wróci się każdy do osiadłości swojej, i każdy do rodziny swojej wróci się. (11) To miłościwe lato pięćdziesiątego roku miewać będziecie; nie będziecie siać, i nie będziecie żąć tego, co się samo przez się zrodzi, ani zbierać będziecie gron z winnic zaniechanych. (12) Bo miłościwy rok jest, święty wam będzie; co się na polu przedtem zrodziło, to jeść będziecie. (13) W ten miłościwy rok wróci się każdy do osiadłości swojej. (14) Jeźli co sprzedasz bliźniemu twemu, albo co kupisz od bliźniego twego, niech nie oszukiwa jeden drugiego. (15) Według liczby lat po miłościwym roku kupisz od bliźniego twego; i według liczby lat dochody sprzeda tobie.

Trzeba ustalić rok wejścia Żydów do ziemi Chaanan, bo odtąd (gdy wnijdziecie) mieli obchodzić najważniejsze z wszystkich świąt, czyli jubileusz, rok 50. Teraz ustalimy datę wejścia Żydów do ziemi Chanaan. Dekret Cyrusa, aby Żydzi mogli wrócić z Babilonu do swej ziemi do Palestyny, a więc powrót Żydów z niewoli babilońskiej:

jest to rok 537 p.n.e. – powrót Żydów z niewoli babilońskiej

cofamy się –

70 lat niewoli babilońskiej

513 lat okresu królów

450 lat okresu sędziów

6 lat podboju i podziału ziemi

………………………………………………

data wejścia Izraela do ziemi Chanaan:

1576 r. p.n.e. – Żydzi weszli do ziemi Chanaan

Weszli na wiosnę, ale jubileusz mieli obchodzić dopiero jesienią (miesiąca siódmego, dnia 10 – w dzień pojednania obwieszczali jubileusz). W jesieni roku 1576 p.n.e. Żydzi zaczynają obliczać Jubileusze. Rok 50 jubileusz. Ile razy Żydzi mogli obchodzić jubileusze, mając w posiadaniu swoją własną ziemię Chanaan?

6 lat podboju

450 lat sędziów

513 królów

———————————
liczba lat w których Żydzi mogli obchodzić jubileusze:
969 lat

No i teraz, aby się przekonać ile jubileuszy mogli obchodzić w tych 969 latach, gdy jubileusz jest rokiem 50, trzeba podzielić: 969/50 – i będziemy mieli ile razy Żydzi obchodzili jubileusze w tym czasie: mamy 19 razy i 19 lat na dwudziesty jubileusz.

19 razy obchodzili jubileusze, 19×50 = 950 lat

19 lat na 20 jubileusz, ale nie mogli już go obchodzić, bo stracili niepodległość (niewola babilońska, medo-perska, grecka, rzymska, aż dopiero zyskali niepodległość 1948 r. n.e.)

Natomiast ta sama zasada, jaką Bóg stosuje, naliczycie sobie 7 tygodni lat, rok 50 jubileusz. 50X50, tą tzw. metodą zakonną, to jest 50X50 = 2500 lat. Więc pierwsze 19 jubileuszy odejmuje od roku 1576, więc zostajemy nam 626 r. w roku 626 p.n.e. obchodzili Żydzi ostatni 19 jubileusz przed pójściem w niewolę. Od 626 r. p.n.e. rozpoczynamy liczeniem 2500 czyli 50×50, więc wobec tego od roku 2500 – 626 = 1874 r. i trzeba dodać rok przejściowy [0] wtedy mamy rok 1875. Czyli rok 2500 jest rokiem jubileuszowym. Czyli rozpoczął się ten rok w roku 1874 i trwa nie jeden rok tylko całe 1000 lat, jest to wielki pozafiguralny jubileusz. Czyli od jesieni 1874 ten wielki pozafiguralny 2500 rok kończy się w roku 2874.

Natomiast jak wygląda to liczenie br. Rice’a? To co podałem to jest wyliczenie jakie podaje nam wierny sługa brat Russell, a teraz u br. Rice’a, gdy on skrócił o 170 lat chronologie, tzn. wejście Żydów do Chanaan nie 1576 tylko 1406 p.n.e. no i dopiero od tej daty możemy obliczać jubileusze. I oblicza nie 19 jubileuszy jak br. Russell tylko 17 jubileuszy i bierze nie po 50 lat liczone jubileusze, tylko po 49. Jak się odważył wbrew Boskiego poleceniu? Bóg powiedział 50 rok będziecie obchodzić. A u niego 49 rok jest jubileuszowym. I oblicza tych 17 jubileuszy po 49 lat i to mu daje 833 lata. I gdy od roku 1406 – 833 lata = [w niewoli babilońskiej] jak mogą obchodzić 17 jubileusz w niewoli? Przecież to jest („gdy wnijdziecie do ziemi…”), gdy macie w posiadaniu tę ziemię, a nie wzięci w niewolę babilońską. Był jednak zmuszony, bo gdyby wziął 16, a nie 17, to nic nie wychodziło i brat Rice zmuszony został nie 16 jubileuszy, ale zmuszony był podać 17 jubileuszy i że ostatni obchodzili w niewoli babilońskiej. Pozostałe wtenczas bierze 50, ale nie po 50 tylko po 49. Więc w jego konieczności takiego liczenia czasu daje nam wtenczas liczbę lat, którą był zmuszony tak sobie obliczać. I przyprowadza wtenczas w jego liczeniu czasu do roku 1877, do jesieni 1878. I u niego trwa ten 50 jubileusz po 49 lat, czyli 2450 lat i przyprowadza od roku w jego wyliczeniu tych 833 lat + 2450 to daje razem 3283 lata od roku 1406 p.n.e. do roku 1877/8 n.e. Po pierwsze, że u niego ten 50 jubileusz i wszystkich 50 liczył tylko po 49 lat nie po 50. No i ten rok 2450 u niego trwa tylko jeden rok, a nie jak w wypadku brata Russella 1000 lat, którego wymaga pozaobraz wielkiego jubileuszu. I od jesieni ten rok jego 2450 u niego trwa od jesieni 1877 do jesieni 1878.

Czyli po pierwsze – ośmieszył się, gdy 17 jubileusz obchodzą Żydzi w Babilonie w niewoli, co jest niemożliwością, bo jak w niewoli mogą obchodzić jubileusz. A po drugie to wyliczenie wyprowadza tylko pozafiguralny jeden rok, a nie tysiąc lat jak w wypadku brata Russella (1874-2874). Trzeci dowód zbijający jego kombinacyjną chronologię: JUBILEUSZE.

4 dowód też jest o Jubileuszach. 2 Kronik 36:21 – 2Krn 36:21 bg „(21) Aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez usta Jeremijaszowe, ażby odprawiła ziemia sabaty swoje; bo po wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywała, aż się wypełniło siedmdziesiąt lat.”

Bóg powiedział Izraelitom, gdy nie będą przestrzegać skrupulatnie jego przepisów prawa to będą karani. Tak jak czytamy 3 Moj. 26:32-35 – Lev 26:32-35 bg „(32) I spustoszę ziemię, że się nad nią zdumieją nieprzyjaciele wasi, mieszkając w niej. (33) A was samych rozproszę między narody, i dobędę za wami miecza; a będzie ziemia wasza pusta, i miasta wasze zburzone. (34) Tedy rada będzie ziemia odpocznieniu swemu po wszystkie dni spustoszenia swego; a wy będziecie w ziemi nieprzyjaciół waszych, tedy odpocznie ziemia, i rada będzie odpocznieniu swemu. (35) Przez wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywać będzie; bo nie miała odpocznienia w sabaty wasze, gdyście wy mieszkali w niej.”

I 42-43: Lev 26:42-43 bg „(42) Tedy ja też wspomnę na przymierze moje z Jakóbem, i na przymierze moje z Izaakiem, i na przymierze moje z Abrahamem wspomnę, i na tę ziemię wspomnę. (43) A ziemia będąc od nich uwolniona, rada będzie odpocznieniu swemu, gdy pusta będzie dla nich; a oni będą cierpliwie nosić karanie za nieprawość swą, przeto że sądy moje wzgardzili, i ustawami mojemi brzydziła się dusza ich.”

Czyli tych 19 razy Żydzi źle obchodzili ten jubileusz. Dlaczego? No bo nie mieli prawa zbierać urodzajów ziemi, już nie tylko siać, orać, ale gotowe co się urodziło nie mieli prawa zbierać z tych urodzajów. Już nie tylko w roku 50, ale nawet w 49 – sabatowym. Dwa lata pod rząd Żydzi nie mieli prawa zbierać urodzajów ziemi. Sady rodziły, bo załóżmy – sady jakie mieli to rodziły te sady w rok 49 i 50. Sady oliwne też oliwki rodziły. A Żydzi naród ekonomiczny, no to jak teraz po myśli bożej. Dziwny jesteś. Tak wielka strata. Sady rodzą, a my nie mamy prawa urodzajów z tych sadów korzystać 2 lata pod rząd. No to jak mogli Żydzi wyżywić się, jak 2 lata nie uprawiali ziemi i z sadów nie mieli prawa urodzajów używać? Zobaczmy jak Bóg gwarantował Żydom, jak będą wiernie przestrzegać. 3 Mojżeszowa 25:21-22 – Lev 25:21-22 bg „(21) Tedy rozkażę błogosławieństwu memu przyjść na was roku szóstego [rok 48], i przyniesie urodzaj na trzy lata. (22) I będziecie siać roku ósmego [roku 50 na jesień], a będziecie jeść urodzaj stary aż do roku dziewiątego [aż do zbiorów 1 roku po jubileuszu]; póki nie nadejdą pożytki jego, stare jeść będziecie.”

Na trzy lata urodzaje! Jeżeli Żydzi wiernie by przestrzegali prawo o jubileuszach to już szósty rok jak zasiali, czyli w tym wypadku 48 albo 6. Zasiejecie rok 48 i już dopiero aż na trzeci rok będziecie siać czyli na koniec roku 50, jubileuszowego, będziecie siać, a zbierać będziecie dopiero w 1 roku po jubileuszu. Na trzy lata wam daję – 48, 49, 50 i aż pierwszy rok do jesieni, do zbierana płodów. Tak Bóg błogosławił Żydom, dlatego nie potrzebowali używać tych owoców z sadów w roku 49, 50. Urodzaj miał być aż na trzy lata, aż do pierwszego roku po jubileuszu zbierać mieli urodzaje zgodnie z przepisami Bożymi. Ale że tych 19 jubileuszy Żydzi źle urodzili, a że wszystkich jubileuszy miało być 70, to teraz zauważmy. Nowe liczenie. Tzw. prorocze. Bóg proroczo znał, że Żydzi nie wywiążą się z tego obowiązku przestrzegania ściśle roku jubileuszowego, dlatego powtórka za 19 źle obchodzonych jubileuszy powtórka i 51 razy nie obchodzili. Bo Bóg już miał pewność, że będą źle obchodzili. Czyli od razu ziemia ma 70 lat swoich sabatowych = 19+51. I liczymy, 19×50=950 lat, ale pozostałych 51 jubileuszy już liczymy po 49 lat. Czemu nie po 50? No bo już nie mieli swej ziemi, byli w niewoli babilońskiej, zatem choć wrócili do swej ziemi to pod panowaniem (Medo-Persji, Grecji, Rzymu). Władza okupacyjna nie pozwoliłaby Żydom decydować. Płaćcie podatki, co nas obchodzą, jakieś wasze przepisy, jakie macie od Boga. Bóg nie mógł od nich wymagać Żydów w niewoli, albo pod panowaniem okupantów, aby mogli obchodzić jubileusze, 50 rok. Czyli jak wszystkich jubileuszy miało być 70 (niewola babilońska), dowód, że miało być 70. 19×50 + 51×49 = 950 + 2499 = 3449 lat. Rok daty wejścia Żydów do ziemi Chanaan 1576 r. pne + 3449 lat = 1874 r. n.e.. Czyli o jeden rok wcześniej przedtem mieliśmy 3450, a teraz mamy 3449. Poprzednia metoda 19×50 i 50×50 to daje nam 2500, a teraz 51×49 daje nam 2499 czyli o jeden rok krócej. Daje nam to datę wtórej obecności Pana – jesień 1874. Tak jak mamy 2500 trwał nie jeden rok ale 1000 lat, a tu ten wielki cykl prowadzi nas do jesieni 1874 i pozafiguralny wielki jubileusz 1000 lat do roku 2874. Ta druga metoda liczenia czasu pominięta przez br Rice’a. Brat Russell bierze metodę zakonną i proroczą. To wcale nie pasuje br. Rice’owi. Zupełnie odrzucić ten drugi sposób. Z powodu skróconej chronologii odrzuca to. Dwa następne dowody potwierdzające chronologię wiernego sługi Brata Russella to jublieusze. Pierwszą metodę brat Rice próbował zastosować, ale liczył jubileusze nie po 50 lat tylko 49 i 17 jubileusz obliczał w niewoli babilońskiej, co jest wbrew Boskiemu poleceniu, bo jak w niewoli mogli obchodzić jubileusz.

5 dowód – Czasy Pogan

Czytamy u Ezechiela 21:25-27 → Eze 21:25-27 bg „(25) A ty, nieczysty bezbożniku, księciu Izraelski! którego dzień przychodzi, gdy nieprawość skończona będzie: (26) Tak mówi panujący Pan: Zdejm tę czapkę, a zrzuć tę koronę, która już nigdy takowa nie będzie; tego, który w poniżenie przyszedł, wywyższę, a wywyższonego poniżę. (27) W niwecz, w niwecz, w niwecz ją obrócę, czego pierwej nie bywało, aż przyjdzie ten, co do niej ma prawo, którem mu dał.”

Te słowa prorocze odnoszą się do ostatniego króla żydowskiego, Sedekiasza. Że dopiero gdy on jest zdetronizowany, co mamy opis tej detronizacji jego w 2 Kronik 36 rozdziale, od wiersza 11:

(11) Dwadzieścia i jeden lat miał Sedekijasz, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalemie. (12) I czynił złe przed oczyma Pana, Boga swego, a nie upokorzył się przed Jeremijaszem prorokiem, który mówił z ust Pańskich. (13) Owszem i przeciwko królowi Nabuchodonozorowi powstał, który go był przysięgą zawiązał przez Boga; a zatwardziwszy kark swój uparł się w sercu swojem, aby się nie nawrócił do Pana, Boga Izraelskiego. (14) Wszyscy też przedniejsi kapłani, i lud, wielce rozmnożyli nieprawości według wszystkich obrzydliwości pogańskich; i splugawili dom Pański, który był poświęcił w Jeruzalemie. (15) A Pan, Bóg ojców ich, posyłał do nich posłów swoich, a posyłał rano wstawając; bo folgował ludowi swemu, i mieszkaniu swemu. (16) Ale oni szydzili z posłów Bożych, i lekce sobie poważyli słów jego, a naśmiewali się z proroków jego, aż przyszła popędliwość Pańska na lud jego, tak, iż żadnego uleczenia nie było. (17) Bo przywiódł na nich króla Chaldejskiego [Nabuchodonozora], który pomordował młodzieńców ich mieczem w domu świątnicy ich, a nie przepuścił ani młodzieńcowi ani pannie, starcowi i zgrzybiałemu; wszystkich podał w ręce jego. (18) Nadto wszystkie naczynia domu Bożego, wielkie i małe, i skarby domu Pańskiego, i skarby królewskie i książąt jego, wszystko przeniósł do Babilonu. (19) I spalili dom Boży, a zburzyli mury Jeruzalemskie, i wszystkie pałace jego popalili ogniem, i wszystkie jego naczynia kosztowne popsuli. (20) A tych, którzy uszli miecza, przeniósł do Babilonu; i byli niewolnikami jego i synów jego aż do królowania króla Perskiego;

Czyli widzimy, detronizacja Sedekiasza skończyła figuralne królestwo Boże w Izraelu. Od tego momentu możemy liczyć czasy pogan. Natomiast br Rice rozpoczyna liczyć 19 lat przed detronizacją Sedekiasza czasy pogan. Bo historycy tak jak wczoraj wspomniałem podają datę detronizacji Sedekiasza 588 r. p.n.e.. Więc jakby wziął od 588 liczenie czasów pogan, no to drodzy to by mu wyszło koniec czasów pogan 7 czasów 2520 lat – do roku 1933 n.e.. No jakie wydarzenie stało się jako dowód końca czasów pogan, gdy brać datę detronizację Sedekiasza [588 pne], a długość 2520 to by go doprowadziło do roku 1933. Żadne wydarzenie historyczne zewnętrzne nie miało miejsca. Nie chciał się ośmieszyć, wiedząc, że wojna światowa jesień 1914 to był zmuszony rozpocząć czasy pogan 19 lat przed detronizacją Sedekiasza. Tu pasowało mu rok 1914, bo tu fakty historyczne potwierdzające prawdziwość, gdy skończyło się czasy pogan (eksmisja: obalenie królestw świata przez wojnę światową). A więc wobec tej mylnej chronologii był zmuszony rozpocząć 19 lat wcześniej przed detronizacją Sedekiasza. Bierze 607 r. p.n.e., ale to jest 19 lat przed detronizacją Sedekiasza (w jego liczeniu). Jak można liczyć czasy pogan, gdy jeszcze działa figuralne królestwo Boże. Bóg dał w tym wypadku dowód. W Proroctwie Ezechiela bardzo ważna sprawa występuje, u proroka Ezechiela Bóg daje ważne stwierdzenie: Ezech. 21:8- Co Bóg poleca Nabuchodonozorowi, królowi babilońskiemu, jaką karę ma zadać narodowi izraelskiemu? Eze 21:8-15 bg „(8) I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: (9) Synu człowieczy! prorokuj, a rzecz: Tak mówi Pan: Powiedz, miecz, miecz naostrzony jest i wypolerowany”; Teraz wiersz „(12) Wołaj a kwil, synu człowieczy, przeto, że ten miecz będzie przeciwko ludowi memu, ten też przeciwko wszystkim książętom Izraelskim; strachy miecza przyjdą na lud mój; przetoż się w biodrę uderz. (13) Gdym ich karał, cóż to pomogło? I nie mamże rózgi wszystko lekce poważającej na nich wyciągnąć? mówi panujący Pan. (14) Ty tedy, synu człowieczy! prorokuj, a bij ręką w rękę; bo powtóre i potrzecie miecz przyjdzie, miecz mordujących, ten miecz mordujących bez litości, przenikający aż do pokojów ich. (15) We wszystkich bramach ich dałem strach miecza, aby się rozpłynęło serce, i upadków się namnożyło. Ach! wypolerowany jest, aby się błyszczał, a wyostrzony, aby zabijał.”

I wiersz 19: Eze 21:19-20 bg „(19) A ty, synu człowieczy! połóż przed sobą dwie drogi, którędyby iść miał miecz króla Babilońskiego; z jednej ziemi niech wychodzą obydwie, a na rozdrożu obierz tę ku miastu, tę obierz. (20) Pokaż drogę, którąby miecz iść miał, czyli ku Rabbacie synów Ammonowych, czyli ku ziemi Judzkiej na Jeruzalemskie twierdze.”

Czyli trzykrotnie miał użyć Bóg miecza babilońskiego króla przeciwko Izraelowi. Kiedy to te trzykrotne użycie miecza się wypełniło? Idziemy do Jer. 52:

Jer 52:27 bg „(27) I pobił ich król Babiloński, a pomordował ich w Ryblacie w ziemi Emat. A tak przeniesiony jest Juda z ziemi swojej. (28) Tenci jest lud, który zaprowadził Nabuchodonozor roku siódmego: Żydów trzy tysiące, i dwadzieścia i trzy.

W 7 roku panowania Nabuchodonozora. Pierwsza grupa niewolników. Pierwsze użycie miecza. Pojmanie Joakima króla żydowskiego w niewolę. Pierwsze użycie miecza. 7 rok Nnabuchodonozora.

(29) Roku ośmnastego [ósmego] Nabuchodonozora, zaprowadził z Jeruzalemu dusz ośm set, trzydzieści i dwie.

Poprawnie: ÓSMEGO [!]

Wraz z następnym królem który królował tylko 3 miesiące i 10 dni. 8 rok. Poprzedni przy Joakimie po 11 latach to go wziął w niewolę, a następnego króla żydowskiego tylko 3 miesiące i 10 dni królował i obala go i zabiera niewolników z Jeruzalemu do Babilonu.

To był ósmy rok jego panowania, a teraz wiersz 30 – dopisujemy wg oryginału:

W dziewiętnastym roku … (30) Roku, dwudziestego i trzeciego dnia Nabuchodonozora; zaprowadził Nabuzardan, hetman żołnierski, z Żydów dusz siedm set, czterdzieści i pięć; wszystkich dusz cztery tysiące i sześć set.

No i to miało swe miejsce przy detronizacji Sedekiasza, więc w 19 roku. Pierwsze użycie miecza w 7 roku Nabuchodonozora, drugie użycie – 8 rok, trzecie użycie – 19 rok Nabuchodonozora, w pierwszym roku jego uniwersalnego panowania. Gdy 19 lat był królem, dopiero obalony jest Sedekiasz, ostatni król żydowski i dopiero rozpoczyna się uniwersalne panowanie Babilonu w 19 roku Nabuchodonozora.

Natomiast Rice rozpoczyna od 1 użycia miecza. A dokładniej: od pierwszego roku królowania Nabuchodonozora, czyli 19 lat rozpoczyna wcześniej, gdy jeszcze istniało figuralne królestwo Boże w Królu Sedekiaszu. Jak mógł rzekomo wybitny pielgrzym br. Rice odważyć się rozpoczynać imperium babilońskie, gdy jeszcze istniało 19 lat królestwo izraelskie, aż do detronizacji króla Sedekiasza. Chciał tu aby nie naruszyć sprawę 1914 roku to musiał się cofnąć o 19 lat przed Sedekiaszem. Dlatego nie można przyjmować w tym wypadku historyków świeckich, bo wtenczas jest obalana Biblia, podstawa Pisma Św., że jeszcze istnieje figuralne królestwo Boże, a już zmuszony był obliczać czasy pogan 19 lat przed detronizacją króla Sedekiasza. Dla nas autorytetem jest w tym wypadku nie historia świecka, ale Pismo Św. Dam wam takie przykłady, przecież historycy świeccy nie tylko w tej sprawie mają poglądy różne, ale już bliższa sprawa z narodzeniem się Jezusa. Nawet teraz film „Pasja” i artykuł z tym związany, że śmierć Pana jest rok 30 n.e., nie rok 33. Czyli oni sięgają historycy świeccy o Jezusei – 6 r p.n.e. miał się narodzić, a śmierć jego w roku 30. Czyli na tym punkcie jest ogromnie bliżej niż sprawa upadku królestwa żydowskiego i znów historycy świeccy nie są zgodni co do daty narodzenia naszego Pana. Nie są zgodni co do Heroda Wielkiego. I też w wypadku Heroda, że umiera przed narodzeniem się naszego Pana. A przecież on wydał dekret rzezi niewiniątek, na mocy narodzenia się Pańskiego, więc jeżeli tu są sprawy bliżej nas i niezgodność historyków świeckich to jak możemy polegać, ze to co upadek detronizacja Sedekiasza był rok 588, a nie 607. Więc tę jedną datę, która jest zgodna historyków świeckich i Biblii to jest dekret Cyrusa, wolność Żydów z niewoli babilońskiej i przyjście do Jeruzalem, data 537. Tu jest zgodność, wszystkie poprzednie daty to musimy opierać się na Biblii, a nie na historykach, bo jeśli pomiędzy nimi nie ma zgodności, to jak my możemy brać historyków, a nie Pismo Św. jako podstawę my jako lud Boży. Dlatego gdy dekret Cyrusa i na mocy jego Żydzi przyszli do swej ziemi 537 r. p.n.e., a ziemia izraelska miała swe sabaty, gdy byli w niewoli babilońskiej 70 to dodajmy do 537 +70 lat mamy 607 p.n.e., a nie 588. Zrozumieliście? Czyli dekret Cyrusa tu jest zgodność historii świeckiej z biblijną. 537. No a niewola babilońska 70 lat. Kiedy do roku 537 + 70 = 607, a nie 588. 607 p.n.e. to jest detronizacja ostatniego króla Żydowskiego Sedekiasza i dopiero od tej daty rozpoczynają się czasy pogan, bo już figuralne królestwo Boga przestało istnieć.

Następny dowód to Proroctwo Daniela 8:14 – Dan 8:14 bg „(14) I rzekł do mnie: Aż do dwóch tysięcy i trzech set wieczorów i poranków; tedy przyjdą do odnowienia swego usługi święte.”

2300 wieczorów i poranków = 2300 dni = 2300 lat

Brat Rice rozpoczyna: rok 458 p.n.e. liczenie długości 2300 lat. No to jeżeli rozpoczyna rok 458 to 2300 kończą się w roku 1843. Co to za rok 1843 n.e.? To rok przed zawodem br. Millera, bo zawód jest rok 1844. Jak można przywrócić bo tu mówi wrócą się…. Usługi święte. Dopiero rok 1846, dwa lata po zawodzie br. Millera. Co takiego się stało w roku 1846? Powstał Ewangeliczny Związek Chrześcijan po zawodzie br. Millera. Natomiast prawdziwi członkowie Kościoła Chrystusowego nie weszli w ten związek ekumeniczny, łączenia wszystkich protestantów. Tu dopiero są te odnowione usługi świętych, tych członków Kościoła z Ruch br Millera którzy po zawodzie trzymali się wiernie nauk Pisma św. i nie przyłączyli się do Związku [1846], bo br. Russell liczy rok 455 p.n.e. i 2300 wieczorów i poranków daje nam rok 1846. U br. Rice’a rok przed zawodem usługi już są odnowione. Jak odnowione? Dopiero się oczyściła świątynia i zawód br. Millera udowodnił. Ci, którzy byli prawdziwymi członkami Kościoła, oni przyjęli list Br Millera po zawodzie (III tom br. Russella). I brat Miller pisze tak: wy poświęciliście się do śmierci, nie do roku 1846. Profesorem jest duch święty, nauczycielem jest Pan Jezus. Gdy będziemy wierni do święci nagroda nas nie minie. Prawdziwie poświęconym wystarczyły te słowa br. Millera. Nadal być wiernym, trwać wiernie w poświęceniu. Ci którzy byli połowicznie poświęceni, nominalnie, to wszystko odpadło. Sekta adwentystyczna w związku ewangelicznych chrześcijan (1846). Ci, którzy nie wstąpili, to oczyszczeni członkowie Kościoła, świątynia…. Odnowione usługi (Daniela 8:14). 2300 wieczorów i poranków, tyle lat, od roku 455 p.n.e. a nie 458, jak to liczy brat Rice.

Jeszce będzie ciekawe, gdy następny dowód, lecz jeszcze trzeba wrócić do tego odnawiania tych usług. Czyli w szóstym okresie rozwoju Kościoła Chrystusowego, filadelfijskim, jest odrzucanych wiele błędów, które wprowadziło papiestwo. Przez brata-reformatora Lutra nauka o usprawiedliwieniu – przywrócenie – przez wiarę w KREW Pana jest usprawiedliwienie. Zwingli – prawda o wieczerzy Pańskiej, Hubmaier – prawda o prawdziwym chrześcijaninie, pokuta, wiara, poświęcenie (chrzest jako dorosły). Widzimy kolejnych reformatorów i przy br Millerze koniec tego oczyszczenia i odnowienie usług. Od Lutra do Millera stopniowe oczyszczanie i przywracanie usług w Kościele Chrystusowym.

Dowód 7 – Proroctwo Daniela 9:24-27 – Dan 9:24-27 bg „(24) Siedmdziesiąt tego dni zamierzono ludowi twemu i miastu twemu świętemu na zniesienie przestępstwa, i na zagładzenie grzechów i na oczyszczenie nieprawości, i na przywiedzienie sprawiedliwości wiecznej, i na zapieczętowanie widzenia i proroctwa, a na pomazanie Świętego świętych. (25) Przetoż wiedz a zrozumiej, że od wyjścia słowa o przywróceniu i zbudowaniu Jeruzalemu aż do Mesyjasza wodza będzie tygodni siedm, potem tygodni sześćdziesiąt i dwa, gdy znowu zbudowana będzie ulica i przekopanie, a te czasy będą bardzo trudne. (26) A po onych sześćdzesięciu i dwóch tygodniach zabity będzie Mesyjasz, wszakże mu to nic nie zaszkodzi; owszem, to miasto i tę świątnicę skazi lud wodza przyszłego, tak, że koniec jego będzie z powodzią, i aż do skończenia wojny będzie ustawiczne pustoszenie. (27) Wszakże zmocni przymierze wielom ich w tygodniu ostatnim; a w połowie onego tygodnia uczyni koniec ofierze palonej i ofierze śniednej, a przez wojsko obrzydliwe pustoszyciel przyjdzie, i aż do skończenia naznaczonego wyleje się spustoszenie na te go, który ma być spustoszony.”

70 tygodni łaski Bożej dla Izraela

Początek jak 2300, rok 455 p.n.e.

Br Rice tak jak 2300 bierze trzy lata wcześniej (458 p.n.e.), tak i tych 70 tygodni bierze od 458 roku p.n.e. Co mu wtenczas wychodzi?

70 tygodni x 7 = 490 dni, dzień za rok czyli 490 lat

458 p.n.e. + 490 lat = jesień 33 r ne (koniec 70 tygodni)

Zauważmy, co Biblia mówi. Najprzód tygodni 7 potem tygodni 62 i dopiero będzie 70 tydzień, a w połowie koniec ofierze palonej i śniednej. Czemu oddziela 7 tygodni pierwszych z tych 70? 7 tygodni x 7 = 49 lat.

455 p.n.e. – 49 lat = 406 r. p.n.e.

Co stało się w roku 406 p.n.e. ,ze oddzielonych mamy pierwszych 7 tygodni z tych 70. To nas przyprowadza do proroka Malachiasza. Prorok Malachiasz najwięcej mówi o Jezusie Panu. Żaden z proroków tak na pierwszą misję Pańską oraz na wtórą obecność Pana nie daje jak daje prorok Malachiasz. Mal. 3:1- bg „(1) Oto ja posyłam Anioła mego, który zgotuje drogę przed obliczem mojem; a zarazem przyjdzie do kościoła swego Panujący, którego wy szukacie, i Anioł przymierza, którego wy żądacie; oto, przyjdzie, mówi Pan zastępów.”

Tym aniołem jest Jan Chrzciciel. Malachiasz prorokował o Janie Chrzcicielu, który ma torować drogę Jezusa Chrystusa w misji pierwszej. Jednocześnie Jan Chrzciciel, bo w czwartym rozdziale Malachiasza, wersety 5-6: Mal 4:5-6 bg „(5) Oto, Ja wam poślę Elijasza proroka, pierwej niż przyjdzie on wielki i straszny dzień Pański, (6) Aby obrócił serca ojców ku synom, a serca synów ku ojcom ich, abym przyszedłszy ziemi przeklęstwem nie skarał.”

Eliasz – Kościół Chrystusowy, tu już mowa o wtórej obecności Pana. Przygotowanie chrześcijaństwa na wtórą obecność Pana. Mal. 3:1 – Jan Chrzciciel, Mal. 4:5-6 – Eliasz, Kościół przygotowujący chrześcijańskie serca chrześcijan na wtórą obecność Pana.

Wracamy do Mal. 3:2-3 – Mal 3:2-3 bg „(2) Lecz któż będzie mógł znieść dzień przyjścia jego [paruzja], kto się ostoi, gdy on się okaże [epifania – okazanie]? Bo on jest jako ogień roztapiający [będzie oczyszczał prawdę od błędu,], i jako mydło blecharzów [będzie oczyszczał zalety charakteru ludu Bożego]. (3) I będzie siedział roztapiając i wyczyszczając srebro [będzie oczyszczał prawdę od błędów systemu papieskiego], i oczyści syny Lewiego, i przepławi je jako złoto i jako srebro, i będą ofiarować Panu dar w sprawiedliwości.”

Dlatego tych 7 tygodni pierwszych są oddzielone od tych 70, bo tych 7 tygodni prowadzą do proroka Malachiasza, który wskazywał na 1 i 2 obecność Pana. Potem są 62 tygodnie i to doprowadza nas do Mesjasza, zabicia Mesjasza. 7+62=69 tygodni. 69 tygodni daje nam 483 dni. Bo 69*7=483. Czyli 483 lata od roku 455 p.n.e. doprowadza nas do chrztu Pana w rzece Jordan. Czyli widzimy razem 69 tygodni daje nam 483 dni, czyli 483 lat od 455 p.n.e. doprowadzają nas do jesieni roku 29 – chrztu Pana w rzece Jordan. A siedemdziesiąty tydzień, w połowie jego, koniec ofierze palonej i śniednej. Misja Pana miała trwać 3,5 lat – w połowie 70 tygodnia. Tydzień ma siedem dni, 3,5 dnia, 3,5 roku, obraz z proroctwa Daniela mówi, że misja naszego Pana miała trwać 3,5 lat. Koniec ofierze palonej i śniednej, ofiary figuralne się skończyły, gdy śmierć Pana. Zasłona rozerwana w świątyni jerozolimskiej. Rozerwanie zasłony to dowód, że Bóg odrzucił figuralne ofiary. Pan Jezus uczynił kres figuralnych ofiar. Drugie znaczenie przerwania zasłony – odkrycie drogi przez Pana do nieba. Ta zasłona oddzielała miejsce święte od miejsca najświętszego. Drogę do nieba odkryła ofiara Pańska. Pan Jezus odkrył drogę ku niebu. Drugie znaczenie rozerwania zasłony dla Kościoła dla Ciała Chrystusowego. U br. Rice’a 69 tygodni doprowadza nie do chrztu Pana tylko do Piłata. Dziwna sprawa, tekst mówi o Mesjaszu, a jego wyliczenie 3 lata wcześniej, więc go doprowadza do Piłata, a dopiero koniec 70 tygodnia u niego i to jesień, nie wiosna, daje rok śmierci Pana. Dlaczego br. Rice tak skombinował? Bo wyliczenie br. Russella 70 tydzień koniec – jesień 36 i pierwszy poganin Korneliusz wychodzi na widownie. Aby to nie przeszkadzało mu, to co brat Russell wyprowadza, koniec ogólnego powołania 1881 r. 3,5 lat po łasce jaka się skończyła dla Żydów (Korneliusz 7 lat od chrztu Pana). Aby tę datę odrzucić, koniec ogólnego powołania, jaką wyprowadza brat Russell z 70 tygodnia łaski dla Żydów, a tu 7 lat od wtórej obecności Pana, no to rozpoczął trzy lata wcześniej tych 2300 wieczór i poranku, i 70 tygodni łaski. Biblia mówi jednak, że 69 tygodni doprowadza do Mesjasza, chrztu, a u niego do Piłata. U Rice’a nie ma mowy o chrzcie w tym czasie. Biedak musiał dostosować, skombinować do Piłata, a dopiero koniec 70 tygodnia jest śmierć Pana, gdzie Biblia mówi o połowie 70 tygodnia (koniec ofiar figuralnych).

Jakie dziwne kombinacje wprowadził ten człowiek chcąc zrobić poprawkę chronologii podanej przez br. Russella. Nie liczy się z inteligencją ludu Bożego. Jeśli 70 tygodni mówi o Jezusie, to jak może być Piłat zamiast Jezus. Połowa 70 tygodnia, koniec łaski Bożej, dom wasz zostaje pusty Pana śmierć kończy figuralne ofiary i kończy łaskę dla Żydów jako narodu. Cztery dni przed śmiercią: „Dom wasz zostanie pusty”. A dopiero druga połowa 70 tygodnia łaska dla jednostek żydowskich (jesień 36 r. ne.) i tu pojawia się 1 poganin – Korneliusz. A u niego doprowadza to do roku 33 i nie do poganina Korneliusza, ale do śmierci Jezusa Pana. Jak może być człowiek zaślepiony gdy ambicja i pycha popycha człowieka poprawiać to, co podał Pan przez wiernego sługę br. Russella. Jeszcze weźmiemy jeden dowód.

8: Równoległość dwóch wieków. Wiek Żydowski i Wiek Ewangelii.

Gdy patrzymy na rysunek. Wiek Żydowski od śmierci Jakuba (gdy błogosławił 12 synów – Nisan 1813 r. p.n.e.) do słów Pana „dom wasz pusty zostaje” (10 nisan 33 r. n.e.). Wiek Żydowski 1845 lat. I cielesny Izrael. Podobnie dla duchowego Izraela. Początek od chrztu Pana w rzece Jordan (pierwsze Nowe Stworzenie spłodzone z ducha świętego). 1845 lat doprowadza nas do wtórej obecności Pana – jesień 1874. Dwa wieki – równoległość. 1845 lat: Wiek Żydowski. 1845 lat: Wiek Ewangelii. Brat Rice – owszem – przyjmuje Wiek Ewangelii, że od chrztu Pana do roku 1874 wtórej obecności Pana, no ale Wiek Żydowski nie ma u niego 1845 lat tylko 170 lat krócej. Bo chronologia jego jest o 170 lat krótsza niż u br. Russella.

Jakie ciemności człowiek nie dostrzega gdy ambicja opanuje człowieka, ślepnie człowiek. On nie widzi. Ja tę jego chronologię, ponad 100 stron maszynopisu czytałem, on występuje tak w ambicji swej, że mówi: „ja pierwszy spostrzegłem, że brat Russell w chronologii swej ma jeden rok za krótko”. Tyle ludu Bożego i żaden tego nie spostrzegł. Tak, brat Russell podaje 536 r. p.n.e. (dekret Cyrusa), powinno być 537. Daje 606 powinno być 607. O jeden rok brat Russell podaje za krótko, ale nie brat Rice pierwszy to zobaczył. Konkretnie udowodnił, że brat Russell podał jeden rok za krótko. 1 rok p.n.e. to jesień i 1 rok naszej ery to matematycznie ile będzie? 2. A rzeczywiście jest: 1. Nie ma roku „0”. Czyli jesień 1 rok p.n.e. to 3 miesięcy do stycznia i rok 1 ne. Jesień to jest 9 miesięcy. Czyli razem 12 miesięcy czyli jeden rok. Dlatego brat Johnson w roku 1904, rok po poznaniu prawdy paruzyjnej brat Johnson zwrócił uwagę br. Russellowi: bracie Russell, mogą nam ludzie światowi zwrócić uwagę, że źle liczymy, brakuje nam roku. Czasy pogan gdy podajesz 606 – 1914 to wychodzi 2519, a nie 2520. W roku 1904 brat Johnson zwrócił na to uwagę. Mało tego 7 czerwca 1914 r. brat Johnson opracował obszerny list poprawek chronologicznych i ten list wysłał bratu Russellowi. 7 czerwca 1914 r. Ten list mamy w Teraźniejszej Prawdzie, nr 255-256. I całość chronologii właśnie skorygowania o ten jeden rok wszystko co się dzieje p.n.e. W naszej erze nie trzeba korygowania. To co przed naszą erą, matematycznie jeden rok więcej. Rozpoczyna się przed n.e., a kończy się w n.e., wszędzie jest korekta jednego roku, dodanie jednego roku. Wtedy jest rzeczywista liczba lat. Czyli w ambicji tak daleko doszedł, że mówi: żaden brat tego nie dostrzegł, co ja. Nikt z badaczy Pisma Św. tego nie spostrzegł, ale ja. A to przecież nie tylko br. Johnson, ale wszyscy w ruchu Epifanii wiedzieli, bo te sprawy w literaturze mamy. I czemu teraz br. Russell nie zrobił poprawki na podstawie tego listu br. Johnsona? Kilka tygodni po tym liście br. Russell podziękował br. Johnsonowi za ten list i mówi: wspaniale, że są nienaruszone czasy pogan jesiesń 1914 r., ale mówi: matryce są nastawione na 606 lub 536, więc byłoby to ogromnie wiele finansów zmianę o ten jeden rok, dlatego zachowano te matryce. Data dekretu Cyrusa 536, a powinno być 537. Tylko to że matryce drukowanych tomów i innych dat podawanych w Strażnicach sprawiło, że brat Russell nie chciał wprowadzić zmiany, ale uznał, że jest to słuszne, że jeden rok brakuje. Natomiast w wypadku liczenia Jezusa Pana, to bierze właściwie. 2 r p.n.e. podaje narodzenie się Jezusa Pana, a chrzest ma 29 ne – czyli w wypadku Jezusa Pana brat Russell przyjął właściwie. A Wiek Żydowski, Wiek Ewangelii podał błędnie, jedne rok za krótko. Ale w wypadku Jezusa Pana, 2 r. pne. Jesień, a chrzest jesień 29 r. n.e. – pełnych 30 lat. Czyli tutaj przyjął br Russell właściwie. A ogólnie Wiek Żydowski, Czasy pogan i inne podaje błędnie. Ale w wypadku Jezusa Pana jesień 2 r p.n.e. i jesień 29 = 30 lat zauważa słusznie. Pełnych 30 lat. No ale jesień 29 to jest 28 pełnych lat i 9 miesięcy i trzeba dodać rok i trzy mieisące. 2 rok p.n.e. się Pan narodził w jesieni. W 2 tomie br. Russell podaje właściwą datę narodzin Pana Jezusa i chrztu. Ale wszystkie inne brał o rok za krótko. A w wypadku naszego Pana podał dobrze brat Russell. Więc równoległość dwóch wieków.

Jeszcze jeden dowód – równoległość dwóch Żniw. Żniwa Wieku Żydowskiego i Żniwa Wieku Ewangelii. Żniwo Wieku Żydowskiego (Jesień 29 r. n.e., wiosna 33, jesień 36, jesień 69….) Podobna sprawa: równoległość żniwa Wieku Ewangelii (Jesień 1874, wiosna 1878, jesień 1881, jesień 1914)

Cztery daty żniwa żydowskiego:

Październik 29 r. n.e. – chrzest Pana, początek 40-letniego żniwa

Wiosna 33 – ukrzyżowanie Pana

Jesień 36 – koniec łaski dla Żydów, pierwszy poganin Korneliusz

Jesień 69 – początek oblężenia Jerozolimy

Cztery daty: jesień 29, wiosna 33, jesień 36, jesień 69

Tak podobnie cztery daty w Żniwie Wieku Ewangelii:

Jesień 1874 – początek żniwa Wieku Ewangelii

Wiosna 1878 –

Jesień 1881 –

Jesień 1914 –

Te równoległości Żniwa brat Rice wcale nie wspomina. Czemu? Bo u niego żniwo trwa nie 40 lat, okresu paruzji, tylko u niego Żniwo trwa 169 lat. 169 lat. I tak, owszem przyjmuje tę linię czyli rok 1874, to jest początek w jego pojęciu żniwa, ale żniwo nie 40 lat paruzja tylko 169 lat. To dodajmy do roku 1874 + 169 lat w jego pojęciu długość żniwa to nam da którą datę? 2043 r. n.e.. Czyli u niego żniwo Wieku Ewangelii nie 40 lat żęcia tylko 169 lat. Jak mógł człowiek widząc, że w narodzie żydowskim Bóg dał obrazy na to, co się miało dziać w ludzie Bożym Wieku Ewangelii i żniwo WŻ jest obrazem na żniwo WE i żniwo WŻ ma swój odpowiednik w żniwie WE. I teraz zauważmy, co już wiemy, że wtóra obecność Pana to początek żniwa WE. Bo Pan żniwiarz przyszedł, korona złota na głowie, a sierp ostry w swej ręce. Pierwszych 3,5 lat żniwa WE doprowadza nas do wiosny roku 1878. I wiosna 1878 mamy trzy ważne wydarzenia:

1) odrzucony Babilon od łaski Bożej. Tak jak mamy odrzucony kościół żydowski od łaski Bożej, wiosna 33, tak dlatego 3,5 lat od chrztu Pana w rzece Jordan; tak 3,5 lat od wtórej obecności Pana Babilon odrzucony od łaski Bożej. 10 nisan, 12 kwietnia 1878 r.n.e.. Wyrzucony Babilon od łaski Bożej. Co więcej się dzieje w tej właśnie wiośnie 1878, albo wiosna 33? Bo tam obraz w Żniwie WŻ, a tu wypełnienie w Żniwie WE. Tam 16 nisan 33 r. n.e. Zmartwychwstał Pan Jezus, sześć dni po odrzuceniu Izraela. A w żniwie Wieku Ewangelii Pan Jezus wzbudził Kościół, ci członkowie kościoła co zasnęli, zostali obudzeni. Ci co zasnęli zostali wzbudzeni w Żniwie Wieku Ewangelii. 16 nisan / 18 kwiecień 1878, Pan Jezus wzbudził Kościół, tych co zasnęli. Tak jak Bóg wzbudził Chrystusa, tak Jezus wzbudził Kościół – swoje ciało. 16 nisan 1878. Dwa wielkie, ważne wydarzenia.

3) wejście zupełności z pogan w klasę kościoła. Rzymian 11:25. Rom 11:25 bg „(25) Bo nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć, bracia! tej tajemnicy, (żebyście nie byli sami u siebie mądrymi), iż zatwardzenie [zaślepienie] z części przyszło na Izraela, póki by nie weszła zupełność pogan.”

Czyli zupełność z pogan, gdzie mieli wejść? W Kościół Chrystusowy. Wiosna rok 1878. Pierwszy raz liczba w Kościele jest 144.000. Próbnie, wiosna rok 1878. Już trzecie wydarzenie wiosna 1878. Odrzucony Babilon, wzbudzeni śpiący z Kościoła, wejście próbne z pogan w klasę Kościoła 144.000, po raz pierwszy. Wiosna 1878.

I czwarte wydarzenie – ustępuje ślepota z Izraela, bo mówi: tak długo będzie zaślepienie Izraela, pókiby nie weszła zupełność z pogan. Wiosna 1878 – ustępuje ślepota z Żydów. Kongres narodów w Berlinie i Biblia w języku hebrajskim Delitzscha, wiosna 1878. Cztery ważne wydarzenia tego roku: Odrzucenie Babilonu od łaski Bożej, 12 kwietnia 1878, 18 kwietnia 1878 (wzbudzenie Kościoła, nowych stworzeń), zupełność pogan wchodzi próbnie w liczbę kościoła (wiosna 1878). Od tej daty zaślepienie z Izraela ustępuje. Wiadoma rzecz, że brat Rice tego przyjąć nie mógł, bo to by zamknęło mu wysokie powołanie, a oni właśnie do roku 2043 u niego żniwo – 169 lat. Myślę, że na dziś starczy nam, gdyśmy wzięli kilka ważnych dowodów potwierdzających prawdziwość chronologii brata Russella, natomiast kombinacja Rice’a pali się na panewce. Fakty i Biblia są tym, co pobija tę kombinację. Powinniśmy być Bogu bardzo wdzięczny, że dał nam tyle silnych dowodów prawdziwości chronologii br Russella, a ta kombinacja co dziś robi wielkie zamieszanie wśród badaczy Pisma Św., chronologia Rice’a: obalona. Nie ma ani faktów rzeczywistych, ani dowodów biblijnych, a my jako lud Boży to Pismo Święte dla nas jest fundamentem wiary. Bądźmy Bogu wdzięczni i za tę drugą część naszej lekcji. I gdy przejdziemy całość będziemy widzieli jak wspaniały i cudowny jest Boga plan i czasy chwile, w których żyjemy. Abyśmy stali silni nieporuszeni byli Bogu za to wdzięczni, a Bóg nam będzie błogosławił, będziemy godni zwycięstwa i chwały Królestwa, a tego zwycięstwa życzę wam wszystkim, również sobie, i na tym kończę.

Przełomowe nauki badaczy Pisma Świętego, zebrane w „Wykładach Pisma Świętego” brata Russella, dotyczyły między innymi celu, sposobu i czasu powrotu Jezusa Chrystusa jako Króla w Jego tysiącletnim panowaniu.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 2
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 4
– Chronologia biblijna, część 5

Oto ustalenia badaczy z końca XIX wieku:

Cel powrotu Pana – restytucja („czasy odnowienia wszystkich rzeczy…”)

Sposób – jako niewidzialna dla ludzkiego oka istota w Boskiej naturze

Czas – po znakach rozpoznano, że nie tyle jest bliski, ale że już nastał, a dodatkowym potwierdzeniem stały się wyliczenia chronologii Biblii

(Zobacz wykład: Tysiącletnie królowanie Chrystusa)

Po śmierci brata Russella i mijających latach zaproponowana przez niego chronologia biblijna znalazła się pod obstrzałem, a wraz z podawaniem kolejnych sprzecznych poglądów na ten temat, wśród grup badaczy Pisma Świętego zaczęło się także zacierać dostrzeganie znaków czasu, a niekiedy również zrozumienie sposobu i celu powrotu Pana.

Jednym z braci, którzy w szczególny sposób bronili chronologii biblijnej, a także celu, sposobu i znaków powrotu Pana, jest Michał Łotysz, obecnie mieszkaniec Domu Betania w Miechowie, a wcześniej wieloletni podróżujący nauczyciel Słowa Bożego. Wśród wielu wykładów tego Brata o tej tematyce, jest choćby pięcioczęściowa polemika z różnymi nowymi poglądami, które ukazały się po śmierci brata Russella. Jako, że te rzekome poprawki powracają w pozmienianej formie także dziś, pomyślałem, że warto przypomnieć te myśli, także by przypomnieć pracę brata Michała Łotysza na tym polu.

Wykłady te nie są łatwe, kolejność podawania argumentów wydaje mi się zaskakująca (np. rozpoczęcie argumentacji od odroczonego dziedzictwa Abrahama). Jakość nagrań pozostawia sporo do życzenia. Pochodzą one z roku 2004. A mimo wszystko myślę, że chętni uznają, że warto się z tym materiałem zapoznać.

(Polecamy także wykład: Chronologia biblijna. Jezus Chrystus Panem sabatu)

Na razie wrzucam część 1 w wersji audio i przepisaną roboczo w wersji tekstowej (w razie literówek – proszę zgłaszać, poprawię):

Druga część w podobnej formie pojawi się za jakieś dwa tygodnie.

Oczywiście dla zainteresowanych chronologią biblijną polecaną kolejnością byłoby uważne przestudiowanie z Pismem Świętym dowodów biblijnych podanych w książkach:
– C.T. Russell, „Boski plan wieków”
– C.T. Russell, „Nadszedł czas”
– C.T. Russell, „Przyjdź Królestwo Twoje”
– P.S.L. Johnson, „Tysiąclecie”
a także w dodatku brata Johnsona do książki „Nadszedł czas” (TP 1971, s. 28)

Ta seria wykładów zakłada już dość dobrą znajomość tych zagadnień i dlatego dla niektórych osób może być jeszcze w danym momencie niestrawna.

WYKŁAD W FORMIE TEKSTOWEJ:

Drogo umiłowani w Panu naszym Jezusie Chrystusie Bracia i Siostry!

Temat, jaki będziemy rozważać w kilku częściach to: CHRONOLOGIA.

Chronologia jest jednym z ważnym zarysów Boskiego planu. Dzięki niej znamy czasy i chwile, w których się znajdujemy. Dlatego Pan przez wiernego sługę brata Russella opracował na podstawie dowodów biblijnych w drugim tomie – chronologię. Lecz przeciwko tej chronologii brata Russella po jego śmierci powstali tacy bracia, co chcieli skorygować, rzekomo poprawić, że oni lepiej pojmują niż to opracował brat Russell. I oprócz chronologii brata Russella mamy sześć chronologii. W skrócie wykażę czyje to są i na czym bazują swoje zmiany co do obliczeń chronologii brata Russella:

Pierwsza z nich to chronologia br. Oleszyńskiego. Brat Oleszyński to był prywatny sekretarz brata Russella dla braci polskich. On zmienił chronologię bazując na zmianie czasów pogan. Trzeba stwierdzić, że historycy świeccy prawie wszyscy, dziesiątki ich jest, którzy podają, że detronizacja Sedekiasza, ostatniego króla żydowskiego, nie był to rok 607 p.n.e., ale rok 588-587. Więc to skłoniło br. Oleszyńskiego, chciał uznać argumenty historyków świeckich. Dlatego zmienił datę czasów pogan. Nie – 607 p.n.e., tylko 588, czyli dziewiętnaście lat później. Jeżeli 19 lat później to automatycznie z tym że jak dodał 19 lat do daty wtórej obecności Pana, do roku 1874, to mu to wyszło rok 1893 – wtóra obecność Pana. Ale mierzył nie od upadku Adama, tylko od stworzenia Adama, czyli nie 19 lat zmienia tylko 17 lat, bo wyliczenie brata Russella – 2 lata Adam w raju przed upadkiem. Stąd: od stworzenia Adama – wyliczenie brata Oleszyńskiego – 6000 lat skończyło się 1 października 1891 r. Jako data wtórej obecności Pana. No i żniwo przyjął tak samo jak podał brat Russell, 40 lat, no i jak dodamy do roku 1891 40 lat to mamy rok 1931. 1891-1931 = 40 lat.

Gdyby ta poprawka miała być prawdziwą, opierając się na chronologii świeckiej, co uczynił brat Oleszyński, to musiałby być znak zewnętrzny prawdziwości przez Pana tej poprawki od br. Oleszyńskiego chronologii brata Russella. Wymagałoby rok 1931-1932: wybuch wojny światowej. Czemu? Bo tak było w wypadku 40 lat żniwa (1914 r. – wojna światowa, było znakiem zewnętrzny, że rozpoczęło się symboliczne palenie kąkolu). Bo gdy pszenica zżęta w 40-letnim okresie żniwa, no to następną czynnością jest paleniem kąkolu. Ogień to znaczy znak zewnętrzny, ucisk, lecz żadne wydarzenie polityczne, wojenne nie miało swojego miejsca w roku 1931-32, czyli Bóg tę rzekomą poprawkę br. Oleszyńskiego zignorował, żadne wydarzenie się nie stało, czyli tę chronologię odrzucamy br. Oleszyńskiego, a br. Oleszyński w języku polskim, natomiast bracia tzw. grupa PBI pierwsi zrobili to w j. angielskim w Ameryce. Ta poprawka chronologii br. Russella przez br. Oleszyńskiego jest w czasopiśmie braci Wolnych, „Straż” rok 1925, strona 138-139. No i czasy pogan rozpoczyna 19 lat przed detronizacją Sedekiasza, bo jak Sedekiasz zdetronizowany rok 588, no to 19 lat wcześniej, czyli bierze, gdy jeszcze istniało figuralne królestwo Boże, już rozpoczyna czasy pogan, co jest nielogiczne, bo przecież, gdy Bóg ma swe figuralne królestwo to nie mogły się rozpocząć czasy pogan. Dopiero gdy o ostatnim królu żydowskim czytamy proroctwo Ezechiela 21:25-27, popatrzmy, co czytamy. „Eze 21:25-27 bg „(25) A ty, nieczysty bezbożniku, księciu Izraelski! którego dzień przychodzi, gdy nieprawość skończona będzie: (26) Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Zdejm tę czapkę, a zrzuć tę koronę, która już nigdy takowa nie będzie; tego, który w poniżenie przyszedł, wywyższę [czyli w tym wypadku pogan wywyższę], a wywyższonego poniżę [was Żydów poniżę]. (27) W niwecz, w niwecz, w niwecz ją obrócę [koronę królestwa żydowskiego], czego pierwej nie bywało [czegoś takiego podobnego wcześniej nie bywało, że teraz odrzuca królestwo Boże figuralne na jak długi czas?], aż przyjdzie ten, co do niej ma prawo, któremu ją dał. [tu jest zapowiedź ostatniego króla żydowskiego Sedekiasza, dlatego od detronizacji Sedekiasza mogą się rozpocząć czasy pogan]”. A wiemy, że okres trwania to 2520 lat, więc dlatego opieranie się na historykach świeckich mija się z podstawą biblijną. Chyba my dla nas jako studenci Pisma Św. jest Biblia podstawą a nie historycy świeccy. Historycy świeccy w wielu wypadkach mylą się. Np. już późniejsza sprawa: narodzenie Jezusa Pana. Historycy świeccy datę narodzenia Pana dają 4 r. pn.e. do 6 r. n.e. czyli 12 lat rozbieżności na punkcie narodzenia Jezusa. Tak podobna sprawa z Herodem Wielkim, za którego prawda był dekret rzezi niemowląt. Niezgodność. Więc jak możemy, jeżeli mamy późniejsze daty historyczne i nie ma zgodności pomiędzy historykami świeckimi, uznać, że akurat na punkcie upadku królestwa żydowskiego więc to stało się rok 588 – detronizacja Sedekiasza, a nie rok 607. Dlatego Bóg odrzucił tę kombinację zmiany jaką zrobił brat Oleszyński, czy wcześniej bracia PBI w Ameryce w j. angielskim, czyli odrzucamy pierwszą kombinowaną chronologię br Oleszyńskiego, która nie ma akceptacji Pańskiej: żadne wydarzenie po 40 latach żniwa zewnętrznie nie dowiodło symbolicznego palenia kąkolu tak jak obraz tego wymagał. Pan gdy dał przypowieść o pszenicy i kąkolu podał – po żęciu trzeba kąkol związany spalić. Palenie ogniem to jest konflikt ucisku.

Druga chronologia, która zmienia wyliczenia br. Russella to chronologia braci Świadków Jehowy. ŚJ skrócili chronologię br. Russella o 103 lata. 100 lat skrócili w okresie sędziów, zamiast 450 lat ŚJ mają 350 lat okres sędziów. No i 3 lat skrócili w okresie królów. Zamiast 513 lat jak br. Russell wylicza w II tomie okres królów to świadkowie mają 510. Bardzo sobie uprościli wyliczenie czasów królów bracia świadkowie, mianowicie, wiemy że trzej pierwsi królowie królowali po 40 lat – Saul, Dawid, Salomon. I po śmierci Salomona królestwo Izraela rozdzieliło się na dwa – Judy i Izraela (buntownik – król Jeroboam). I tak świadkowie popatrzmy jak sobie uprościli wyliczenie okresu królów. Ezechiela 4:5 – od czwartego wiersza: „Potem połóż się na lewym boku, a Ja włożę na ciebie winę domu izraelskiego. Ile dni będziesz tak leżał, tyle dni będziesz nosił ich winę. (5) A Ja wyznaczę ci za lata ich winy równą liczbę dni: Trzysta dziewięćdziesiąt. Przez tyle dni będziesz nosił winę domu izraelskiego.” Ale wiemy, że tu trzeba liczyć: dzień za rok. I ile dni leżeć będziesz to będzie tyle lat nieprawość znoszona wg liczby dni, tyle lat. Dzień za rok daję tobie (w. 6). A gdy je wypełnisz układziesz się po wtóre na prawy bok twój i poniesiesz nieprawość przez 40 dni….

Czyli trzej królowie pierwsi – Saul, Dawid i Salomon po 40 lat, 120 lat. + tych 390 dni, gdy dodamy to mamy 510. Tak sobie bracia świadkowie uprościli. Po co się trudzić ilu królów było, dodawać. Pierwszych trzech było 120 lat, a następnie 390 dni = 390 lat. Te 390 dni nie ma nic wspólnego z literalnym narodem Izraela, to jest proroctwo. Dotyczyło to 390 lat w okresie szóstym filadelfijskim [rozwoju Kościoła], za błędy papieskie, w ciągu 390 lat przez reformatorów od Jana Wessella aż do Millera – znoszenie tych błędów nominalnego duchowego Izraela czyli papiestwa przez reformatorów. Nie ma tu żadnej podstawy do literalności 390 lat w stosunku do królów izraelskich. No ale też sprawdźmy czy to ich wyliczenie Bóg zaakceptował. Czyli 103 skrócili chronologię bracia ŚJ w stosunku do chronologii br. Russella. Od stworzenia Adama w ich wyliczeniu 6000 lat minęło w roku 1975. W ich publikacjach taka książka jak pt. „Życie wieczne wierności synów Bożych” (19-22 str. tabela wyliczonych różnych dat od Adama poczynając) podali rok 1975 kończy się 6000 lat i wejdziemy w millenium. Miało być już po Armagedonie, po ucisku, i królestwo Pana w pełni. Od roku 1975. Również w Strażnicy pt. „Księga ścisłych dat historycznych” cały nr Strażnicy – też wyliczenie na rok 1975. A my mamy rok 2004 i nadal istnieje królestwo szatana. Nie ma millenium, jak oczekiwali świadkowie. Już miało być po bitwie Armagedonu w ich pojęciu, królestwo diabła obalone i miało być millenium naszego Pana, siódme tysiąclecie, millenium. Tą poprawkę skombinowaną chronologii braci świadków Pan zignorował – upada.

Trzecia chronologia – brata Stachowicza, wodza „Świtu” w Polsce. Brat Stachowicz w kilku numerach „Świtu” bazował na powstaniu Bar Kochby. Powstanie młodzi żydowskiej przeciwko żołnierzom pod przywództwem Bar Kochby to były lata 132-135 n.e. O tym możemy czytać w II tomie br. Russella, s. 342-343. Brat Russell przytacza wypowiedź historyka, że upadek powstania Bar Kochby jest rok 135. Wszelkie nadzieje żydostwa do uzyskania niepodległości runęły. Brat Stachowicz mówi: „proszę bardzo, jeżeli brat Russell podawał: oblężenie Jerozolimy 69 r. n.e. i spalenie świątyni 69-70, a upadek powstania Bar Kochby jest rok 135 czyli 66 lat później czyli dodać do roku 1914 (bo 70 rok – oblężenie Jerozolimy to równoległość do 1914: wybuch ucisku) i dodać 66 lat to dodamy 66 lat do 1914 r. mamy rok 1980-1981 i miał być koniec ucisku, Królestwo w pełni. W takich Świtach jak 1970 rok, nr 6, s. 14,18,21 i w roku 1983 Świt nr 5 str. 22, 1962, Świt nr 9-10 s. 35. Tam podane są te poprawki chronologii brata Russella, że wszyscy badacze Pisma Ś.w nie zauważyli tych myśli które brat Russell podaje w II tomie, wypowiedź tego historyka. No ale znów, rok 1980-81 już miało być po ucisku, już Królestwo, ale nie ma. Mamy rok 2004. Czyli Pan również obala i tę trzecią poprawkę chronologii. Żadne wydarzenia po roku 1980-81 nie były dowodem, że już żyjemy w Królestwie naszego Pana. Nieumieralność i panowanie króla sprawiedliwość.

Czwarta chronologia jest jeszcze bardziej dziwna. Grupa w Polsce, mała grupka br. Wolnych oddzielona w Polsce, pod przywództwem br Purwina i Potempy zupełnie zaprzeczają, że wtórej obecności Pana jeszcze wcale nie ma. Pan nie jest obecny; że br. Russell w ogóle źle poobliczał, więc zamiast się trudzić, jak br. Russell podał w II tomie to oni bardzo prostym tekstem chcą udowodnić poprawność chronologii biblijnej. Łukasza 13:31-33 – „Luk 13:31-33 bg „(31) W onże dzień przystąpili niektórzy z Faryzeuszów, mówiąc mu: Wynijdź, a idź stąd; bo cię Herod chce zabić. [dziwna sprawa: tak, jakby faryzeusze chcieli zabezpieczyć Pana przed śmiercią. Jaką dał odpowiedź Pan Jezus faryzeuszom?] (32) I rzekł im: Idźcie, a powiedzcie temu lisowi [Herodowi]: Oto wyganiam dyjabły, i uzdrawiam dziś i jutro, a trzeciego dnia dokończenie wezmę. [proszę bardzo] (33) Wszakże muszę dziś i jutro i pojutrze odprawiać drogę: albowiem nie może być, aby miał prorok zginąć, oprócz w Jeruzalemie.”

Mówią: proszę. Pan mówi dziś i jutro (dni Jezusa = długość 1000 lat), więc do dni Pana 30-33 r.n.e. dodać dziś i jutro 2000 lat to mamy 2030-2033 i dopiero będzie wtóra obecność Pana i Pan błyskawicznie wszystko załatwi. Jeżeli to byłoby logiczne, dwa dni tysiącletnie to Pan by dopiero miał przyjść 2030-33. Lecz ci bracia nie zauważają wielkiej sprzeczności, bazując na tych wierszach, że Pana nie ma. To trzeba im było wracać do Babilonu, bo przed wtórą obecnością Pana lud Boży ma być w Babilonie. Pan dopiero we wtórej obecności jest żniwiarzem, i Pana głos: „wynijdź mój ludu z Babilonu”, czyli tym braciom Purwinowi itd… Trzeba wracać do katolicyzmu i spokojnie czekać na rok 2033, wtenczas ma się pojawić Pan po raz drugi i będzie głos: „Wynijdź mój ludu z Babilonu”, a oni mówią, że są w prawdzie nie w Babilonie, a mówią: Pana nie ma obecnego po raz wtóry. To bardzo zakrawa na śmieszność, bo nie zawsze te wyliczenia dni Pańskich oznaczają pełne tysiące lat. Przykładowo: Gdy Pan powiedział rozwalcie świątynię, bo ja w trzech dniach zbuduję kościół swój to czy budowa kościoła Chrystusowego ma trwać 3000 lat? Bo 3 dni jak dzień=tysiąc lat to trzy tysiące lat. My wiemy, że już kościół jest zbudowany, a wcale nawet 2000 lat nie minęło, od początku budowy kościoła, a wypełniło się 3 dni budowy. Czyli: czwarty dzień od Adama to 4000 lat. W piątym Pan rozpoczął budowę, środkowy – szósty, pełne tysiąc lat, no i trzeci dzień budowy to początek Tysiąclecia i Pan zakończył budowę Kościoła, ostatni członek kościoła – brat Johnson, rok 1950, kościół cały zbudowany poza wtórą zasłoną. Wcale nie trzy tysiące lat, a Pan powiedział, że w trzech dniach zbuduje. Albo drugi dowód, czy literalnie jak Jonasz był w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce to był dowód, że tak Pan Jezus miał być w sercu ziemi trzy dni i trzy noce? Czy był trzy doby w grobie? Przecież tylko piątku są trzy godziny, cała sobota był w środku i rano w niedzielę Pan zmartwychwstał. To trzy dni i trzy noce. Wcale nie oznacza, że dziś i jutro to dwa dni Pana, że dają nam pełne dwa tysiące lat od słów Pana, aby udowadniać jego wtórą obecność. Po pierwsze nielogiczne bo trzeba by wracać do Babilonu, a po drugie mamy dowody, że biblijne liczenia dni nie zawsze dają pełne tysiące lat (budowa Kościoła, albo Pan Jezus pełne trzy doby nie był w sercu ziemi tak jak Jonasz w brzuchu wieloryba). Odpada również i ta kombinacja, bardzo prosta chronologia braci – Purwina i Potempy. Nieakceptowalna, nierozsądna, nielogiczna z Boskiego punktu liczenia czasu.

5 Chronologia: to jest chronologia brata Wiśniewskiego w Polsce. Brat Wiśniewski wywodzi się z ruchu Epifanii z czasów Kasprzykowskiego w Warszawie i podjął się tzw. biblijnego liczbowania. Liczbowania różnych tekstów Starego i Nowego Testamentu, bo alfabet hebrajski i grecki występują nie tylko litery, ale litery występują jako cyfry. Dlatego jest tzw. biblijne liczbowanie. Opracował wiele książek swego obliczenia i te wyliczenia bazowały na takich datach: 1977 (koniec spłodzenia z ducha świętego, wybór kościoła), 1980 (zmartwychwstanie maluczkiego stadka), 1984 (koniec ucisku i zmartwychwstanie wielkiej kompanii), 1985 (zmartwychwstanie proroków). Po niespełnieniu się jego wyliczeń, bo żył aż do 1994 r., więc jak się nie spełniły jego wyliczenia zaprzestał liczenia. Ale miał swych zwolenników. Dopiero jego zwolennicy już po śmierci br. Wiśniewskiego uznali, że br. Wiśniewski był ostatnim członkiem kościoła (10 września 1994 r.) przemienionym, opracowali na nowo wyliczenia i bardzo ciekawe wyliczenia im wyszły. Prorocy zmartwychwstali 28 maja 2001 r. Żyjemy po fakcie zmartwychwstania proroków. Pytamy się: to gdzie oni jak zmartwychwstali? Odpowiadają: że schowani są. A wyjdą na arenę publiczną w ich wyliczeniu: 13 marca 2005 r. Czyli za rok czasu mają się pokazać zmartwychwstali prorocy, rozpoczną w Jeruzalem królowanie Królestwa naszego Pana na ziemi. Zmartwychwstali i schowali się. Liczba proroków zmartwychwstałych – 144 jednostki (Obj. 21:17). Popatrzmy: takim tekstem uzasadniają liczbę proroków – Rev 21:17 bg „(17) I zmierzył mur jego na sto czterdzieści cztery łokcie miary człowieczej, która jest miara Aniołowa.”

i mówią proszę bardzo – tych 144 łokci długość miasta Jeruzalem to liczba proroków: 144 jednostek. Po pierwsze, że miasto Jeruzalem wyobraża kościół, a nie proroków, a liczba 144 to wielokrotność liczby 12. 12×12 = 144. Liczba 12 to liczba maluczkiego stadka. Nie ma żadnego związku z prorokami. Kościoła Chrystusowego liczba 144 000, a proroków jako przedstawicieli kościoła na ziemi tylko 144 jednostek. Czyli prorocy ważniejsi od kościoła, bo 144 000 mają przedstawicieli 144 jednostek. Czyli 1 prorok ważniejszy, bo ma 1000 z kościoła do pomocy. Nie może być klasy proroków tak znikoma liczba, nie może być mniej jak 144 000, ale więcej niż 144 000 to tak. Bo nie może być klasa niższa w godności liczebnie mniejsza niż klasa najważniejsza, „królowie i kapłani”. Ta liczba 144 łokcie – mury Jeruzalem – nie maja nic wspólnego z klasą proroków, ale kościoła. 12X12=144, a więc liczba maluczkiego stadka. Odważyli się na taką śmieszność. Bo gdyby wyliczenia robili przed tą datą, że mają prorocy powstać, ale oni wyliczenia zrobili w zeszłym roku – 2002. Już po fakcie zmartwychwstania proroków. Wyliczenia robią w roku 2002, a prorocy już zmartwychwstali 28 maja 2001 r. Podobieństwo sędzia Rutherford swego czasu podawał, że prorocy zmartwychwstaną w 1925 r. Bracia świadkowie postawili pytanie rok 1926 – gdzie ci prorocy co mieli zmartwychwstać? Gdzie oni są? Rutherford: tak, oni zmartwychwstali, tylko są pochowani. I taka śmieszność na jaką Rutherford się naraził, odważyli się właśnie ci bracia zwolennicy Wiśniewskiego, bo on to podawał przed rokiem 25 że prorocy zmatwychwstaną, a oni już po fakcie opracowali swoje kombinacyjne wyliczenie, że prorocy zmartwychwstali w 2001 w 2002 roku. Na arenie mieli wyjść 13 marca 2005.

Czyli za rok czas dekret – zmartwychwstałych proroków 144 jednostek w Jeruzalem światu – królestwo Pana, koniec królestwu szatana. Widzicie jakie są ciekawostki na punkcie chronologicznym?

Szósta chronologia – chronologia br. Davida Rice’a, Ameryka, grupa PBI. Najwięcej skombinowana ze wszystkich kombinacji, jakie się ukazały pomiędzy badaczami Pisma Świętego. Skrócił chronologię br. Russella o 170 lat. I tak, 101 rok skrócił w okresie sędziów (nie 450 lat, ale 349 lat); 50 lat skrócił w okresie królów (zamiast 513 lat to dał 463 lata), no i 19 lat w okresie czasów pogan; czyli 101+50+19= 170 lat. Bardzo wybitną jest jednostką brat David Rice. Ta chronologia ja z nią spotkałem się na Ukrainie we Lwowie u br. Parylaka. Zagorzały zwolennik przetłumaczył tę chronologię z angielskiego na j. rosyjski. I rozesłał tę chronologię (…). Dlatego, że ta chronologia ma być najciekawsza, więc będziemy pobijali wszystkie kombinacyjne argumenty tej chronologii brata Rice’a o 170 latach zmiany.

1 Dowód prawdziwości chronologii brata Russella, a pobicie chronologii brata Rice’a, to jest taki dowód. 1 Mojżeszowa 15:7-12 → Gen 15:7-12 bg „(7) I rzekł do niego [Bóg do Abrahama]: Ja Pan, którym cię wywiódł z Ur Chaldejskiego, abym ci dał ziemię tę w osiadłość. (8) Zatem rzekł Abram: Panie Boże, po czemże poznam, iż ją odziedziczę? [tę ziemię, do której mnie prowadzisz?] (9) [gwarancja Boża:] I odpowiedział mu: Weźmij mi jałowicę trzyletnią, i kozę trzyletnią, i barana trzyletniego, i synogarlicę, i gołębiątko. (10) Wziął tedy wszystko to i rozciął na poły; a jedną część położył przeciw drugiej, ale ptaków nie rozcinał. (11) Tedy się zleciało ptactwo do onych ścierwów, i odganiał je Abram. (12) I stało się, gdy słońce zachodziło, że przypadł twardy sen na Abrama, a oto strach i ciemność wielka przypadła nań.”

Boska odpowiedź dana Abrahamowi po czym pozna, że odziedziczy ziemię. Trzy zwierzęta po trzy lata to 9 lat. Ptaki po roku to razem 11 lat. Wiek tych zwierząt ma bardzo ważną gwarancję od Boga dla klasy proroków. 1. Co te zwierzęta symbolizują? 2. Potem wiek, razem 11 lat. Pierwsza jest podana jałowica trzyletnia – jałowica symbolizuje Starożytnych i Młodocianych Godnych. Koza trzyletnia – Wielka Kompania. Baran trzyletni – Maluczkie stadko. Trzy zwierzęta, cztery klasy. Rozcięcie – symbol poświęcenia tych klas. Ptaki nierozcinane, synogarlica [figuralnie uspr. Żydzi], gołąbiątko [WE: tymczasowe usprawiedliwienie]. W ptakach uspr. niepoświęceni WŻ – Żydzi i tymczasowo usprawiedliwieni a nie poświęceni WE – gołąbiątko. W trzech zwierzętach – 4 wybrane klasy, których rozcięcie to symbol poświęcenia. Synogarlica, gołabiątko – usprawiedliwieni, ale nie poświęceni. Wiek – razem 11 lat. Trzy zwierzęta po trzy lata to 9 lat. Ptaki po roku to razem 11 lat. Ale rok biblijny, bo mamy lata – słoneczne, księżycowe i biblijne. Rok słoneczny – 365 dni, przestępny – 366. Księżycowy – 354-355 dni. Jak wobec tego Żydzi mają księżycowe lata? Jeżeli rok jest krótszy o 10 dni od naszego roku. To powinni mieć o wiele więcej lat w ciągu 6000 lat niż my licząc lata słoneczne. A nie mają więcej. Dlaczego? Cykl 19-letni. W cyklu 19 lat słonecznych Żydzi mają 7 lat przestępnych i każdy żydowski rok przestępny ma 13 miesięcy. Co trzeci rok rok przestępny – 13 miesięcy. Wyrównana jest w ten sposób różnica pomiędzy długością lat słonecznych, a lat księżycowych. W cyklu 19-letnim co do minuty to się wyrównuje. 6,8,9,11,14,17 – lata przestępne. Lata biblijne to 360 dni. Pośrodku pomiędzy słonecznym a księżycowym, to lata biblijne. 11 lat biblijnych w tym wieku zwierząt i ptaków – 11×360 dni = 3960 dni. Dzień za rok daję tobie – 3960 lat. Od jakiej daty ta Boska gwarancja dana Abrahama? Od daty zawarcia przymierza z Abrahamem. 15 nisan 2045 p.n.e. + 3960 lat => 15 nisan 1916 r. czyli 18 kwietnia 1916 r. Co stało się 18 kwietnia 1916 r.? Jak wygląda ta Boska gwarancja dana Abrahamowi? Najważniejsza klasa pokazana w tych zwierzętach – baran – symbol maluczkiego stadka. Maluczkie stadko w ostatnim członku opuściło Babilon (18 kwietnia 1916 r.). Skończyło się 40 lat żęcia, ale i pokłosie. Tak jak dalej w tym rozdziale 2 Mojż. 15 Bóg wyjaśnia Abrahamowi.

1 Mojż. 15:13-

Gen 15:13 bg „(13) I rzekł Pan do Abrama: Wiedz wiedząc, iż gościem będzie nasienie twoje w ziemi cudzej, i podbiją je w niewolą, i utrapią je przez cztery sta lat.

Kiedy te czterysta lat się wypełniły? Nasienie Abrahama wg ciała – Izaak. Izaak gdy miał 5 lat był prześladowany przez Ismaela. Od prześladowania Izaaka przez Ismaela, od tego momentu do wyjścia Żydów z niewoli egipskiej: 400 lat. Nasienie twoje trapione przez 400 lat w ziemi egipskiej.

Abraham w chwili zawarcia przymierza z Bogiem miał 75 lat, gdy się rodził Izaak miał 100 lat, czyli 25 lat później, a Izaak miał 5 lat gdy prześladowany przez Ismaela. 30 lat między przymierze a prześladowaniem Izaaka przez Ismaela. 400 lat od tego czasu aż do wyjścia z niewoli egipskiej.

w. 14 – 14) A wszakże naród on, któremu służyć będą, ja sądzić będę; a potem wynijdą stamtąd z majętnością wielką. (15) Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej 16) A w czwartem pokoleniu tu się wrócą [twe potomstwo]; bo jeszcze nie wypełniła się nieprawość Amorejczyka aż do tego czasu.

W czwartym pokoleniu… Co to czwarte pokolenie symbolizuje? I tak, teraz pokazujemy te cztery pokolenia co symbolizują:

Wiek Patriarchów – 1 pokolenie

Wiek Żydowski – 2

Wiek Ewangelii – 3

Początek Tysiąclecia – 4 pokolenie (kościół wyzwolony)

Najważniejsza klasa, maluczkie stadko, jest gwarancją. Czyli w tej odp. jaką Bóg dał Abrahamowi, maluczkie stadko jest gwarancją dla wszystkich innych klas boskiego błogosławieństwa, dla całego świata ludzkości. Do 18 kwietnia 1916 r. (ta liczba 3960 lat) ostatni członek kościoła opuścił Babilon, Egipt pozafiguralny. Nie tylko zżęci, ale popieczętowani na czołach: tyle wiedzy, by opuścić Babilon, przyjść do prawdy na czasie.

Natomiast Brat Rice o 170 lat skrócił chronologię brata Russella to trzeba by do 18 kwietnia 1916 r. dodać Rice’owi 170 lat to mamy rok 2086. Do tego roku kościół na czołach popieczętowany. A w jego obliczeniu pełnia królestwa rok 2043. Czyli 43 lata w królestwie naszego Pana dopiero miałby być kościół pieczętowany na czołach.

Odpada. Pierwszy dowód jaki dajemy przeciwko skombinowanej chronologii br. Rice’a: odpowiedź Boska dana Abrahamowi. Boska odpowiedź: 3 zwierzęta rozcięte, każde zwierzę po 3 lata i dwa ptaki nierozcinane, ptaki po roku, razem 11 lat biblijnych – 3960 dni/lat. Od przymierza z Abrahamem, teraz ci daję gwarancję, kiedy otrzymasz ziemię. Gwarancją, że ją otrzymasz w wieku tych zwierząt. Najważniejsza klasa – baran, maluczkie stadko, ona w ostatnim członku opuściła Egipt/Babilon 18 kwietnia 1916 r. To gwarancja dla proroków, zostań w swoim losie Abrahamie, czekajcie, aż Pan was z kościołem zmartwychwzbudzi was w lepszym zmartwychwstaniu, i będziecie książętami po całej ziemi. Obalenie chronologii brata Rice’a.

Drugi dowód, który obala kombinacyjną chronologię br. Rice’a to trzy proroctwa związane z Izraelem. Tymi proroctwami są Proroctwo Izajasza 40:1-2,

Isa 40:1-2 bg „(1) Cieszcie, cieszcie lud mój! mówi Bóg wasz. [komu Bóg poleca jaki Bóg cieszyć? Żydów. Duchowemu Izraelowi – badaczom Pisma Św. Co mieli powiedzieć Żydom?] (2) Mówcie do serca Jeruzalemu: ogłaszajcie mu, że się już dopełnił czas postanowiony jego, że jest odpuszczona nieprawość jego, i że wziął z ręki Pańskiej w dwójnasób za wszystkie grzechy swoje.

To jest jedno proroctwo związane z Izraelem – dwójnasób gdy się wypełni dwójnasób pocieszajcie mój lud Izraela.

Drugie proroctwo – Jeremiasza 16:10-18

Jer 16:10-18 bg „(10) A gdy opowiesz ludowi temu wszystkie te słowa, a rzekliby do ciebie: Przecz Pan wyrzekł przeciwko nam to wszystko wielkie złe? I cóż jest za nieprawość nasza, i co za grzech nasz, którymeśmy zgrzeszyli przeciwko Panu, Bogu naszemu? (11) Tedy rzeczesz do nich: Przeto, iż mię opuścili ojcowie wasi, (mówi Pan) a chodzili za bogami cudzymi, i służyli im, i kłaniali się im, lecz mnie opuścili, i zakonu mego nie przestrzegali. (12) A wy [pokolenie do którego Jeremiasz przemawiał] dalekoście gorzej czynili, niż ojcowie wasi; albowiem oto każdy chodzi za uporem złego serca swego, nie słuchając mię; (13) Dlatego wyrzucę was z tej ziemi do ziemi, którejście nie znali, wy i ojcowie wasi, a tam służyć będziecie bogom cudzym we dnie i w nocy, dokąd wam nie okażę miłosierdzia. (14) Przetoż oto dni idą, mówi Pan, że nie rzeką więcej: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi Egipskiej. (15) Ale: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi północnej, i ze wszystkich ziem, do których ich był wygnał, gdy ich zasię przywiodę do ziemi ich, którąm dał ojcom ich. (16) Oto Ja poślę do wielu rybitwów, (mówi Pan) aby ich łowili; potem poślę do wielu łowców, aby ich łapali na wszelkiej górze i na wszelkim pagórku, i w dziurach skalnych. (17) Oczy moje patrzą na wszystkie drogi ich; nie są utajone przed obliczem mojem, ani jest zakryta nieprawość ich przed oczyma mojemi. (18) I oddam im pierwej w dwójnasób za nieprawości ich, i za grzechy ich, przeto, że ziemię moję splugawili trupami obrzydliwości swojej, i sprosnościami swemi napełnili dziedzictwo moje.”

Drugi raz – dwójnasób Izraela za grzechy.

Trzecie proroctwo – Zachariasza. U proroka Zachariasza czytamy 9:12 –

Za 9:12 bg „(12) Wróćcież się tedy do twierdzy, o więźniowie [mowa do Żydów], którzy nadzieję macie! albowiemci i dziś dwojako opowiadam i nagrodzę.”

Dwojako ci oddam … (poprawne tłumaczenie)

dziś…

Kiedy to słowo dziś się wypełniło dla Żydów? Wiersz 9 pomaga zrozumieć: Za 9:9 bg „(9) Wesel się bardzo, córko Syońska! wykrzykaj, córko Jeruzalemska! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest, na oślęciu, źrebiątku oślicy.”

Dziś – wjazd Pana na oślicy jako króla (10 Nisan 33 r. n.e.)

Ten środkowy punkt dwóch części czasów „dziś” – 10 Nisan 33 r. n.e. – i kiedy skończył się czas niełaski dla Izraela? Ta niełaska trwała 1845 lat. Dodajmy do 10 nisan 33 r. n.e. 1845 lat czasu niełaski, a dojdziemy do 10 Nisan, wiosna 1878. Niełaska dobiegła końca. Fakt historyczny potwierdza prawdziwość, że ten rok skończył czas niełaski. Odbył się kongres narodów w Berlinie, na którym kongresie w roku 1878 – deklaracja uchwalona: Palestyna krajem Żydów. Czyli pierwszy dowód, że łaska Boża wraca do Żydów. Dwójnasób, druga część, czas niełaski dobiegł końca. Drugie wydarzenie, raczej polityczne: kongres berliński uchwalił: Palestyna krajem Żydów. Kongres ten wypełnił proroctwo o którym czytamy u Zach. 8:23 – Za 8:23 bg „(23) Tak mówi Pan zastępów: W one dni uchwycą się dziesięć mężów ze wszystkich języków onych narodów; uchwycą się, mówię, podołka jednego Żyda, mówiąc: Pójdziemy z wami, bo słyszymy, że Bóg jest z wami.”

Dziesięciu mężów – dziesięć grup językowych narodów Europy:

1-grecka

2-turecka

3-madziarska (węgierska/ugro-fińska)

4-słowiańska (w tym i polski język)

5-skandynawska

6-germańska (Niemcy, Belgia, Holandia, Luksemburg)

7-francuska

8-hiszpańska

9-angielska

10-włoska

Dziesięć grup językowych biorących udział w swych delegatach na kongresie narodów w Berlinie pod przewodnictwem Żyda („do podołka jednego żyda”), kongresowi berlińskiemu przewodniczył Żyd – premier Anglii: Benjamin Disraeli. Pod przewodnictwem Disrealiego uchwalono deklarację: Palestyna krajem Żydów. To była sprawa polityczna, po raz pierwszy narody świata uznały Żydów za naród i prawo do ich ojczyzny, do Palestyny.

Ważniejsza sprawa – sprawa religijna. Popatrzmy co czytamy o religijnej sprawie. Apostoł Paweł w Liście do Rzymian 11:25 –

Rom 11:25 bg „(25) Bo nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć, bracia! tej tajemnicy, (żebyście nie byli sami u siebie mądrymi), iż zatwardzenie [zaślepienie] z części przyszło na Izraela, póki by nie weszła zupełność pogan.”

Czyli zupełność z pogan, gdzie mieli wejść? Do Kościoła. Próbne wejście z pogan w klasę Kościoła. Wiosna 1878. Od tej daty zaślepienie Izraela zmniejsza się. Właśnie też w roku 1878, 11 czerwca, (tak jak deklaracja 11 czerwca 1878 r.) – wydanie Nowego Testamentu Delitzscha w języku hebrajski. Żydzi mogli w języku hebrajskim czytać Nowy Testament aby poznawali Jezusa, aby ślepota z ich oczu mogła ustępować. Dzisiaj jaka zmiana nastała w nastawieniu Żydów do Jezusa. Przed tą datą 11 czerwca 1878 Żyd nie śmiał wymówić słowo Jezus to byłaby dla niego hańba wymówić Jezus. A dziś przeciętny Żyd (którzy jeszcze nie wierzy w Jezusa-Mesjasza) mówi: Jezus to wybitny Izraelita, my się nim szczycimy. O Jezusie na uniwersytecie jerozolimskim jest w historii: Wybitny Izraelita Jezusa. To co było dla nich przekleństwem, aby wymówić słowo Jezus to nie tylko, że mamy Żydów wierzących w Jezusa jako Mesjasza, nie tylko ortodoksów co wierzą, że przyjdzie Mesjasz, ale przeciętny Żyd widzi Jezusa jako wybitnego męża w narodzie żydowskim, nie wstydzi się imienia Jezus tylko chwali się. To jeżeli druga część czasu i tak historia dała dowód prawdziwość tego [1845 lat – proroctwo pana: dom wasz zostanie pusty…] i wypełnia się 1845 wiosna 1878 kongres narodów w Berlinie i Nowy Testament Delitzscha. Pierwsza część czasu musiała być tej samej długość. Te trzy proroctwa: Izajasza, Jeremiasza, Zachariasza – dwójnasób, dwie części czasu. Jeżeli druga od słów Pana: dom zostanie pusty… Kongres berliński, NT Delitzscha, łaska Boża wraca do Izraela. To cofnijmy się od 11 nisan 33 r. n.e. – 1845 lat = początek czasu łaski Bożej dla Izraela. Kiedy się cofniemy to mamy 10 nisan 1813 r. p.n.e. wydarzenie kiedy Jakub błogosławi dwunastu synom przy swej śmierci. 12 synów Jakuba – początek Izraela, narodu izraelskiego. Jakub – ostatni patriarcha umiera i od dwunastu synów Jakuba mamy 12 pokoleń Izraela. Czyli od 10 nisana 1813 p.n.e. rozpoczęła się łaska Boża dla narodu żydowskiego 1845 lat i skończyła się gdy Pan wjechał jako król … [dziś chciałem was zgromadzić… oto wam dom wasz zostaje pusty…]

Jak to wygląda w wypadku brata Rice’a? Tą drugą część bierze. Tych 1845 lat czasu niełaski. No bo to jest od słów Pana i tego nie może zaprzeczyć, no ale nie mieści mu się w skróconej o 170 lat chronologii początek tej Boskiej łaski dla Izraela przy śmierci Jakuba. Bo jeżeli 170 lat skraca chronologię to zamiast śmierci Jakuba, a Jakub żył 147 lat, a tu jest 170 lat jego krótsza chronologia. To 170 odjąć 147 (długość życia Jakuba) to mamy różnicę 23. 23 lata przed narodzeniem się Jakuba miałaby się rozpocząć łaska dla Żydów. Jak jeszcze Jakuba nie było przy życiu, Ojca narodu izraelskiego. Te trzy proroctwa, jakie Pan dał o Izraelu: Izajasz, Jeremiasz, Zachariasz, one obalają chronologię Rice’a. Druga część w porządku, ale ta pierwsza część upada. Gdy Jakub umiera dopiero kończy się wiek patriarchów i od 12 synów rozpoczyna wiek żydowski. Rozważyliśmy dwa ważne dowody biblijne przeciwko chronologii Rice’a:

-gwarancja; Boska odpowiedź dana Abrahamowi (3 zwierzęta i ptaki) od przymierza z Abrahamem do 18 kwietnia 1916 r. gdy ostatni członek kościoła opuścił Egipt czyli świat, ta klasa jest gwarancją dla wszystkich = Abrahamie, spokojnie spoczywaj jako członek klasy proroków, bo najważniejsza klasa, kościół, ostatni członek tej klasy opuści Babilon/Egipt 18 kwietnia 1916 r. na mocy tej klasy będziecie mieli lepsze zmartwychwstanie, tak jak mówi Pan słowami apostoła Pawła w Liście do Żydów 11 rozdziale:

Heb 11:39-40 bg „(39) A ci wszyscy [wodzowie klasy proroków] świadectwo otrzymawszy przez wiarę, nie dostąpili obietnicy. [wśród nich i Abraham] (40) Przeto, że Bóg o nas coś lepszego przejrzał, aby oni [prorocy] bez nas [kościoła] nie stali się doskonałymi.”

Gwarancją dla Abrahama, że odziedziczy ziemię, bo najważniejsza klasa nasienia Abrahamowego jest kościół i na mocy klasy Kościoła, a ostatni opuścił Babilon 15 nisan/18 kwietnia 1916 r., jest obietnicą, że prorocy otrzymają lepsze zmartwychwstanie dzięki klasie kościoła.

No i drugie obalenie chronologii Rice’a to są trzy proroctwa o dwójnasobie Izraela (Izajasza, Jeremiasza, Zachariasza) – okres łaski (10 nisan 33 – 10 nisan 1878), okres niełaski (tak samo długi). Pierwsza część okresu niełaski u Rice’a rozpoczął się 23 lata przed narodzeniem się Jakuba. Rozważyliśmy tylko dwa z dwunastu dowodów, które obalają nam kombinacje chronologii br. Rice’a. Chwalimy Boga, że chronologia jaką Pan dał podana nam przez wiernego sługę Brata Russella te dwa dowody tak dobitnie, jak Bóg dał Abrahamowi gwarancję i o Izraelu dwójnasobie. Więc stójmy wiernie i mocno w chronologii jak Pan nam podał przez brata Russella skorygowaną przez br. Johnsona. Będzie nam Bóg błogosławił dozwoli do zwycięstwa i chwały Królestwa, czego wam wszystkim życzę i na tym kończę.

NOTATKI: 

Można powiedzieć, że wszystko zaczęło się od słów apostoła Pawła, który stwierdził, że Jezus zmartwychwstał jako pierwszy. Wydało mi się to dziwne, bo przecież wiemy też z ewangelii o zmartwychwstaniu Łazarza, młodzieńca z Nain i córki Jaira.

Postanowiłem zbadać temat dokładniej i okazało się, że kiedy mowa była o zmartwychwstaniu Jezusa to w grece biblijnej użyte zostało słowo „anastasis”, ale kiedy mowa była o zmartwychwstaniu Łazarza czy córki Jaira to greka biblijna używała całkiem innego słowa „egersis”.

Dlatego w tytule pojawiło się rozróżnienie: wskrzeszenie (od greckiego słowa „egersis”) i zmartwychwstanie (od greckiego słowa „anastasis”) niesprawiedliwych. Trzeba jakoś podkreślić to, że te dwa greckie zwroty nie oznaczają tego samego.

Biblijne wskrzeszenie (egersis) to przywrócenie procesów życiowych, obudzenie umarłych, nie wymaga to niczego od nich. Ono w stu procentach opiera się na Bożej łasce i na krwi Pana Jezusa przelanej za wszystkich ludzi. To jest właśnie gr. „egersis”, wskrzeszenie, którego dostąpią wszyscy. W słowach Jezusa w Ewangelii wg Jana 5:28 to wskrzeszenie zostało określone nieco inaczej, jako „usłyszenie [przez umarłych] głosu Syna Człowieczego”: Jana 5:28„Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą jego głos [czyli wszyscy zostaną „egersis” – zostaną wskrzeszeni, by to usłyszeć]; i ci, którzy dobrze czynili wyjdą na zmartwychwstanie życia [tutaj mamy już gr. anastasis], ale ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie sądu.” [też gr. anastasis]

Zmartwychwstanie, greckie „anastasis”, oznacza powstanie do doskonałości, podniesienie pod każdym względem. I tego zmartwychwstania tylko niektórzy ostatecznie staną się godni. Będzie to wymagało osobistej pracy i przyjęcia Bożej łaski. Chętni mogą o tym przeczytać w Ewangelii wg Łukasza 20:34.

W tytule wykładu była mowa o zmartwychwstaniu niesprawiedliwych, bo są w Biblii wersety, które dają nadzieję, że duża liczba niesprawiedliwych z tego życia będzie mogła osiągnąć „anastasis”, podniesienie swojego upadłego stanu i w końcu życie wieczne, pod panowaniem Jezusa w Jego tysiącletnim Królestwie.

W Ewangelii wg Jana 5:29 ta nadzieja jest np. nazwana zmartwychwstaniem sądu. Inaczej możemy to określić powstawaniem przez pewien proces przyprowadzający ludzi do dobrego postępowania i w ten sposób do życia wiecznego. Szeroko omówiłem to w pierwszym wykładzie. Na wiele pytań odpowiedziałem też w pierwszej części Q & A czyli w odpowiedziach na pytania.

—
Zobacz też: 
– Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych, część 1: wykład
– Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych, część 2: QA (1/2)
—

Dziś obiecany ciąg dalszy pytań i odpowiedzi.

Pytanie 1: Dlaczego tyle czasu poświęcasz tej sprawie, czy nie lepiej głosić Jezusa, a resztę pozostawić Bogu?

Z wielu powodów myślę, że to ważny temat. Pismo Święte nazywa Boga Ojca „Bogiem wszelkiej pociechy”. Jednak wiele grup chrześcijańskich nie znajduje żadnej wyraźnej pociechy dla osób, które umarły jako niewierzące, dla ludów, które nie poznały Jezusa, dla dzieci, który umarłe zbyt małe, by poznać Jezusa. Znam historie, gdy odbierano ludziom nadzieje na przyszłość ich bliskich, którzy popełnili samobójstwo, którzy zmarli w wyniku jakiegoś nałogu, którego nie byli w stanie pokonać i inne podobnie historie. Dla większości systemów wierzeń obecnych w chrześcijaństwie nie ma dla takich osób nadziei.

Jednak Biblia zawiera wersety mówiące wprost, że Jezus Chrystus umarł, aby odkupić wszystkich ludzi i aby każdemu dać pełną możliwość poznania prawdy i pełną szansę zdobycia życia wiecznego. Dla mnie bardzo pocieszający jest choćby fragment z 1 Listu do Tymoteusza 2:4. Święty Paweł napisał, że „Bóg postanowił, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy”. Ten fragment szeroko omawiam w nagraniu pt. „Dobra wiadomość”. Myślę, że lepsze poznanie charakteru Boga Ojca i filozofii zbawienia w Jezusie Chrystusie sprawia, że Bóg jest bardziej wychwalany i mniej zniesławiany.

Nawet ludzie niewierzący potrafią stwierdzić, że choć nie potrafią dzisiaj uwierzyć to cieszyliby się, gdyby taka była prawda. A ja widzę w Biblii wyraźnie, że nadzieja dla ludzi niezbawionych w tym życiu nadal istnieje.

Pytanie 2: Kim są „niesprawiedliwi”?

Dzisiaj pytania są bardziej techniczne i mniej opisowe. Przeczytajmy Dzieje Ap. 24:15 – „Mam w Bogu nadzieję, którą i oni podzielają, że nastąpi kiedyś zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych.”

W grece mamy tutaj „anastasis”, a więc nastąpi podniesienie z upadku przynajmniej niektórych niesprawiedliwych. Ale kim są „niesprawiedliwi”?

Według Listu do Rzymian 3:10 – „Nie ma sprawiedliwego – ani jednego!”. Ta Boska perspektywa widoczna jest też u proroka Izajasza, który w rozdziale 64, werset 6, stwierdza to bardzo dosadnie: „My wszyscy jesteśmy jak nieczyści, a wszystkie nasze sprawiedliwości są jak splamiona szata”.

Z Boskiego punktu widzenia wszyscy ludzie są pod dziedzicznym wyrokiem śmierci i wszyscy jesteśmy mniej lub bardziej skażeni grzechem. Dlatego Pismo Święte stwierdza, że nikt nie usprawiedliwi się swoimi uczynkami, „własną sprawiedliwością” i nie wykupi przed Bogiem ani siebie, ani swojego przyjaciela. Z tego powodu potrzebny był Jezus, doskonały człowiek, który pojawił się na świecie w cudowny sposób i który – sam będąc sprawiedliwy – zdecydował się umrzeć za nasze grzechy.

Według Listu do Rzymian (5:1) człowiek wierzący w Jezusa Chrystusa jak swojego zbawiciela staje się usprawiedliwiony z wiary. Znaczy to, że Bóg patrzy na taką osobę jako na czystą, ponieważ jej grzechy są zakryte. To Jezus wykonał sprawiedliwość i umarł, ale nie za własne grzechy, tylko za nasze. Izajasz znowu pięknie to opisuje. Znowu nawiązuje do pewnego ubrania, do nowej szaty, którą może założyć człowiek wierzący. Izaj. 61:10 – „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości”. Ten płaszcz to usprawiedliwienie od Boga, które zapewnić może to, że Jezus Chrystus był wierny. Ale ubiera go tylko ten, kto wierzy.

Pyt 3: Czy „niesprawiedliwi” zmartwychwstaną i pozostaną niesprawiedliwi?

Oczywiście, że nie. Kiedy apostoł Paweł mówi, że będzie „zmartwychwstanie niesprawiedliwych”, to znaczy to, że wszyscy niesprawiedliwi, którzy będą chcieli zmartwychwstać, będą musieli podnieść się do doskonałego stanu. Nie zrobią tego oczywiście sami, bo tylko Jezus Chrystus przez odkupienie i przez swojego panowanie na ziemi będzie ich mógł to tego poprowadzić.

„Zmartwychwstanie niesprawiedliwych” znaczy, że cała ludzkość będzie miała zapewnioną przez Boga możliwość powstania, gr. anastasis. Jak wiemy z Ewangelii Jana tylko „sprawiedliwi” powstaną od razu do życia. Sprawiedliwi czyli ci, którzy w tym życiu przyjęli białą szatę sprawiedliwości Chrystusowej i starali się być wierni aż do śmierci. Oni w przyszłości nie mają przechodzić sądu z całym światem, bo przeszli taki sąd (czyli taką przemianę) już w tym życiu. Mają być oni używani przez Boga w błogosławieniu wszystkich narodów ziemi. Są oni potomstwem Abrahama razem ze swoim Panem, a to znaczy, że razem z Panem Jezusem będą oni błogosławić wszystkie narody ziemi, bo to była jedna z obietnic danych potomstwu Abrahama.

O innych ludziach wiemy tyle, że wyjdą z grobów i dojdą do poznania prawdy. Wiemy, że będą błogosławieni (czyli uszczęśliwiani). Jednak nie będą uszcześliwiani na siłę. To czy zechcą i czy będą posłuszni Bogu, by zdobyć doskonałe życie i to na wieczność, no, to już zależeć będzie od każdej osoby, bo każdy na tym sądzie odpowie sam za siebie. Będzie można wybrać dobro i życie, albo zło i śmierć.

Pytanie 4: Czy są dowody, że niesprawiedliwi będą wskrzeszani w czasie tysiącletniego królowania Jezusa, a nie dopiero po nim?

Dowodzi tego wiele fragmentów Pisma Świętego. Psalm 86:9 w odniesieniu do królowania Jezusa mówi, że „wszystkie narody, które [Bóg] stworzył, przybędą i pokłonią się przed Bożym obliczem”. Oczywiście, wiele z tych narodów już od dawna nie istnieje jak choćby mieszkańcy biblijnej Sodomy i Gomory czy narody kananejskie. A jednak, jeśli ci ludzie też są objęci zwrotem „wszystkie narody”, to muszą być najpierw przywróceni z grobów, żeby przyjść i oddawać pokłon Bogu.

Ks. Objawienia też wiele razy stwierdza, że wierni będą królować z Chrystusem przez 1000 lat, a także, że będzie to królowanie nad narodami, które wcześniej były niewierzące. Jak już mówiłem w obietnicy danej Abrahamowi i jego potomstwu, którym jest Chrystus i jego wierni, Bóg obiecuje, że błogosławieństwa ze strony wiernych spłyną w końcu na wszystkie narody ziemi. Apostoł Paweł w Liście do Filipian 2:10 napisał: „Na imię Jezusa zegnie się każde kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią, a każdy język będzie wyznawał, że Jezus Chrysus jest Panem ku chwale Boga Ojca.” Na pewno takie oddanie chwały Jezusowi i wyznawanie Jego imienia przez wszystkich – łącznie z tymi „pod ziemią” (a są to zmarli) – oznacza najpierw wyprowadzenie ich z grobów, obudzenie z martwych.

Inny wyraźny dowód, że wskrzeszenie umarłych będzie miało miejsce w czasie panowania Chrystusa, a nie po nim, znaleźć można w Liście do Rzymian 14:9, gdzie czytamy: „Po to bowiem Chrystus umarł i ożył, aby i nad umarłymi, i nad żywymi zapanować”. Oczywiście, umarli muszą być najpierw wskrzeszeni, by mógł nad nimi panować. A panować będzie w czasie tysiącleniego królestwa.

Dalej można przytoczyć 2 List do Tymoteusza 4:1 – „Ja więc uroczyście zaświadczam [to] przed obliczem Boga i Pana Jezusa Chrystusa, który będzie sądzić żywych i martwych, podczas Jego pojawienia się i Jego Królestwa”. Znów, osądzenie martwych lub umarłych w Królestwie musi być poprzedzone ich wskrzeszeniem, oni będą obecni na swoim procesie sądowym.

Pytanie 5: Dlaczego podważasz, że po tysiącleciu zmartwychwzbudzeni zostaną niesprawiedliwi?

Jedyny fragment, który mógłby wskazywać na wskrzeszenie niesprawiedliwych już po tysiącleciu to fragment z Obj.20:5, że „inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat”. Podałem już w poprzednich nagraniach przekonujące argumenty, że ten fragment jest dopiskiem. W poprzednim nagraniu podałem link do wykładu, który w całości omawia tę sprawę. Chcę jednak powiedzieć coś dla tych, którzy nie są przekonani lub którzy nawet są przekonani, że te słowa należą do Biblii.

Pamiętajcie, że nawet jeśli tak jest i okaże się, że słowa: „inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat” to natchniony tekst Słowa Bożego, to jeszcze nie mówi, że ci „inni umarli” czyli „niesprawiedliwi” mają być wskrzeszeni po tysiącleciu. Przede wszystkim słowo „ożyli” jest tutaj tłumaczeniem gr. słowa „anastasis”, a nie „egersis”. Inaczej mówiąc nie chodzi o samo wskrzeszenie (bo to znaczy słowo „egersis”), ale o podniesienie ludzkości (bo to znaczy słowo „anastasis”). W odniesieniu do „niesprawiedliwych” znaczy to podniesienie kogoś do takiego stanu, jaki stracił Adam czyli do stanu doskonałego, bezgrzesznego człowieka. Oczywiście takie „anastasis” czyli takie „z-martwych-wstawanie” będzie długim procesem i będzie to zależało od posłuszeństwa i wierności każdej osoby. Skoro tak, to ci niesprawiedliwi, ci „inni umarli” z tego wersetu, osiągną tę doskonałość i zmartwychwstanie „anastasis” dopiero po zakończeniu się tysiąca lat sądu lub królowania Chrystusa. I faktycznie, „niesprawiedliwi nie ożyją aż się dopełni tysiąc lat”, tzn. nie odzyskają w pełni utraconego życia i nie uświęcą swoich charakterów, dopóki nie skończy się tysiąc lat restytucji, królowania lub sądu (bo są to w Biblii synonimy).

To nie zmienia faktu, że nadal uważam te słowa z Obj. 20:5 za dopisek, ponieważ nie ma ich w najpewniejszych rękopisach i we wczesnych tłumaczeniach Biblii. Daje to jednak odpowiedź dla tych, którzy takiej odpowiedzi potrzebują.

Pytanie 6 – jak pogodzisz nadzieję dla wszystkich z przypowieścią o bogaczu i łazarzu?

Pytający dobrze określił ten fragment Nowego Testamentu jako przypowieść. Szeroko omówiłem przypowiesć o bogaczu i łazarzu w serii „Czy Jezus nauczał o pośmiertnych cierpieniach”. Zwróćmy jednak uwagę na to, że przypowieści w Biblii bardzo często są alegoriami. W Księdze Sedziów mamy przypowieść o drzewach, które wybierają sobie króla i po długich rozmowach wybierają na króla oset. Chodziło tu o politykę starożytnego Izraela i nikt nie używa tego fragmentu Biblii na dowód, że drzewa i inne rośliny podejmują między sobą polityczne rozgrywki. Taką samą alegorią jest dolina suchych kości z Księgi Ezechiela, a w Nowym Testamencie właśnie przypowieść o bogaczu i łazarzu.

Są to alegorie, a co to jest jest alegoria w Biblii, to tłumaczy nam słownik Diaglotta: „alegoria biblijna to symboliczna wypowiedź… powszechnie używana wśród narodów wschodnich do zilustrowania jakiejś zasady lub doktryny”. Biblia wyraźnie określa, że umarli są nieświadomi, że umarli symbolicznie mówiąc „zasnęli”, że nie ma już dla nich żadnego działania ani myślenia i doświadczania, a więc także cierpienia. Wiemy choćby z Księgi Ezechiela, że to cała dusza, cała istota umiera, a nie tylko ciało. Przypowieść o bogaczu i łazarzu mówi więc o czymś innym, to symboliczna wypowiedź i naprawdę zachęcam do wysłuchania nagrania z opisu, bo znaczenie tej przypowieści jest nie tylko ciekawe, ale też ważne dla Boskiego planu zbawienia opisanego w Biblii.

Pytanie 7 – Czy nawrócenie na łożu śmierci coś daje, czy jest za to jakaś nagroda lub korzyść z tego?

Wielu chrześcijan niezbyt dobrze te sprawę przedstawia. Myślą oni, że nawróceni (nawet na łożu śmierci) pójdą do nieba, gdzie mieszka Bóg i będą z nim królować, a nienawróceni pójdą na wieczne męki do piekła. Przez taki pogląd tacy chrześcijanie dochodzą do różnych skrajnych interpretacji Pisma Świętego. Dobry przykład to scena, w której Pan Jezus obiecuje pokutującemu złoczyńcy na krzyżu, że będzie z nim w raju. To jak to w końcu będzie? Powinniśmy najpierw rozważyć czym jest raj.

Słowo „raj” oznacza „zachwycający ogród, park albo teren rekreacji”. Ogród Eden był to raj, w którym mieszkał człowiek, zanim sprzeciwił się Boskiemu prawu. Z powodu nieposłuszeństwa stracił ten raj. Kiedy ludzie powrócą do harmonii z Bogiem, gdy będą posłuszni królowi, którym będzie Jezus, to jak zapowiada Księga Ezechiela 36:35 – „Ziemia znowu stanie się jako ogród Eden”. Dojdzie do restytucji czyli do przywrócenia ludzkości do tego utraconego, rajskiego stanu. Jak mówi Izajasz, rozdział 35: „Będzie się weselić z tego pustkowie i spieczona ziemia, pustynia rozraduje się i zakwitnie jak róża”. Opis ten mówi przede wszystkim jacy szczęśliwi będą ludzie gdy raj zostanie przywrócony. Mówi też coś o samej ziemi.

Ale kiedy to się stanie? Będzie to miało miejsce, gdy nasz Pan Jezus Chrystus „przyjdzie do swojego Królestwa”.

Oto właśnie prosił dobry łotr. W Ewangelii Łukasza 23:42 czytamy słowa łotra: „Wspomnij na mnie, Jezu, gdy przyjdziesz do swego Królestwa”. Nasz Pan przyjdzie do swego Królestwa podczas swojej drugiej obecności na Ziemi, podczas tak zwanej Paruzji. Jezus nie poszedł do raju tego dnia, gdy był ukrzyżowany. Poszedł do grobu, do hadesu, jak mówi Pismo Święte i został wskrzeszony trzeciego dnia. Dlatego właśnie prawidłowe tłumaczenie odpowiedzi Jezusa to: „Zaprawdę powiadam tobie dziś, będziesz ze mną w raju.” Mówię ci teraz, w tej wyjątkowej chwili, że kiedy powrócę i ustanowię Królestwo Boże na ziemi, to i ty się w nim znajdziesz.

Taka była nadzieja tego człowieka i na pewno nawrócenie krótko przed śmiercią dało mu pokój i nadzieję. Daje to też dobry kierunek, w którym będzie można pójść dalej w czasie panowania Jezusa. Jest to naprawdę dużo, ale nie powinniśmy z tego powodu tracić nadziei dla innych. Jeśli nasi bliscy umarli, a nie zdążyli lub nie chcieli się nawrócić, to nie znaczy, że nie zostaną wskrzeszeni. Nie musimy tracić nadziei, ponieważ Jezus Chrystus obiecał, że „jeśli zostanie ukrzyżowany to pociągnie wszystkich do siebie”. I tutaj znowu odsyłam do dwóch nagrań: #1 Łotr w raju i #2 Pociągnę wszystkich do siebie.

Pytanie 8 – Czy każdy będzie miał te tysiąc lat naprawy? Ile lat będzie trwała taka indywidualna próba dla poszczególnych osób?

Plan Boga jest taki, by przez śmierć Jezusa dokonać uwolnienia całej ludzkości od potępienia w naszym ojcu Adamie. Można ogólnie powiedzieć, że tysiąc lat panowania Chrystusa jest przeznaczone na pełne powstanie ludzkości, ale to przyszłość pokaże ilu skorzysta z tej szansy. Jeśli ktoś umrze w tysiącleciu lub przy jego końcu to umrze z powodu własnych, świadomych grzechów i z braku osobistej reformy, a nie z powodu grzechu kogoś innego. Pismo Święte mówi, że w czasach panowania Mesjasza uparty stuletni grzesznik zostanie całkowicie odcięty od życia. Prorok Izajasz stwierdza, że grzesznik taki będzie zaledwie chłopcem w porównaniu z tym, kim mógłby się stać, gdyby korzystał z dostępnych wtedy możliwości. Przeczytajmy Księgę Izajasza 65:20 – „Umrze bowiem jak młodzieniec ten, kto przeżyje tylko sto lat, gdyż grzesznik w wieku stu lat będzie przeklęty.”

Ci, którzy nie będą korzystali z błogosławieństw sami poniosą tego karę. Tylko dobrowolne, osobiste odrzucenie Boga i Jego miłosierdzia w Chrystusie może skazać kogoś na całkowite zniszczenie. Każdy jednak otrzyma najpierw pełne pouczenie o Bożej prawdzie i dokładne zrozumienie Bożych zasad. Potem każdy otrzyma czas próbowania i karania, a także wiele dalszych pomocy i pouczeń.

Dopiero wtedy wydany zostanie wyrok, bez względu na to, czy ktoś przeżyje tylko sto lat, czy więcej lub czy może przeżyje do końca tego tysiąca lat, ale w stanie pewnej hipokryzji. Ostatecznie każdy będzie sprawdzony w 100%, sprawdzone będzie każde serce, a życie wieczne otrzymają tylko ludzie pełni szczerości i miłości do Boga i bliźniego. Każdy jednak otrzyma swoją szansę.

Pytanie 9 – Skoro sa takie złe warunki klimatyczne na ziemi to w jaki sposób ludzie będą żyli aż tak długo jak tysiąc lat albo nawet wiecznie na ziemi?

Dzieje Apostolskie 3:20 i 21 mówią na temat „czasów wytchnienia”, „czasów odnowienia wszystkich rzeczy”. Obejmuje to nie tylko ludzi, ale także otoczenie, podobnie jak upadek miał wpływ nie tylko na ludzi, ale też na środowisko i samą planetę. To samo czytaliśmy chociażby w Księdze Ezechiela o tym, że „ziemia znów stanie się jak ogród Eden”.

Spodziewam się, że w znany Bogu sposób obecny niedoskonały klimat i niedoskonałe warunki na ziemi ulegną zmianie. Planeta Ziemia została stworzona jako wieczne mieszkanie dla człowieka i pod rządami Jezusa będzie to znowu piękne i czyste miejsce. Pomyślmy tylko jak zmieniłaby się Ziemia już teraz, gdyby tylko pieniądze i praca nie były przeznaczone na wojnę, na niszczenie ludzi i niesprawiedliwy zysk najbogatszych, ale po to, by nakarmić głodnych, by oczyścić środowisko naturalne i mądrze edukować ludzi.

To już byłby prawie raj, a św. Paweł w 1 do Koryntian 2:9 napisał, że „Czego oko nie widziało ani ucho nie słyszało, ani nie wstąpiło do serca człowieka, to [właśnie] przygotował Bóg tym którzy go miłują”

Pyt. 10 – Jaką sektę reprezentujesz? Jakie grupy religijne nauczają w taki sposób?

Tak często bywa, że pewne poglądy, które nie cieszą się popularnością są określane mianem sekty. To przypomina mi scenę z ewangelii, kiedy Filip powiedział do Natanaela, że znalazł Mesjasza, Jezusa z Nazaretu, a Natanael zapytał go: „Czy może być z Nazaretu coś dobrego?”.

Było to uprzedzenie i takie uprzedzenie działa także dzisiaj. Najlepsza odpowiedź to właśnie to, co powiedział wtedy Filip. Ewangelia wg Jana 1:46 – „Chodź i zobacz”. Słuchaj nagrań, czytaj polecane artykuły i książki, i oceń przy otwartej Biblii, czy nauczanie to ma w niej podstawy czy nie ma.

Nie kładziemy nacisku na nasza grupę, nie prowadzimy też jakiejkolwiek agitacji, żeby inni do nas dołączali. Braćmi i siostrami w Chrystusie są dla nas ludzie nawróceni i wierzący w Jezusa Chrystusa jako swojego Zbawiciela i Pana. Mamy swoją stronę na YouTube’ie – Badacze Biblii Bydgoszcz i adres internetowy: www.badaczebiblii.pl, ale nie posiadamy monopolu na zbawienie i nie mamy też monopolu na prawdę. Chcemy tylko naśladować Jezusa i opowiadać ewangelię.

Jeśli chodzi o grupy religijne, które nauczają o zmartwychwstaniu niesprawiedliwych i są nam bliskie w tym nauczaniu, to są to w Polsce: Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego, Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego i Świecki Ruch Misyjny „Epifania”. W każdej z tych społeczności można dowiedzieć się więcej na temat restytucji, chociaż żadnej z tych grup nie uważam za jedyną Bożą organizację lub jakiś wybrany kościół na ziemi i nie szukam takiej ani sam takiej nie zakładam. Dla mnie najważniejszy jest Bóg, Chrystus i Słowo Boże, a także osobista relacja z Bogiem i z Chrystusem. Jeśli istnieje do tego możliwości kontaktu z innymi wierzącymi w duchu wolności i miłości Chrystusowej, to jeszcze lepiej. Obojętnie jednak czy będzie w to wierzyło dużo czy mało osób, to jednak wierzę, że Boski plan zbawienia się wypełnia, a wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych to bardzo ważna część tego planu. Dziękuję wszystkim za uwagę.

Mt 24:37-39 BT5 „A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem [gr. parousia – obecność] Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem [gr. parousia – obecność] Syna Człowieczego.”

Łk 17:26-27 BT5 „Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: (27) jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wygubił wszystkich.”

Dni Noego są w Słowie Bożym zestawione z dnia Syna Człowieczego. Chodzi o obecność Jezusa czyli Jego paruzję i choć każdą obecność poprzedza przyjście, to jednak słowo 'przyjście’ w tych fragmentach zawężałoby ich znaczenie.

Tutaj chodzi o cały czas budowania arki i głoszenia Prawdy przez Noego otaczającemu go światu. Były oczywiście różne podejścia do tej sprawy, tak jak różne są podejścia świata, wierzących i wierzących w teraźniejszej prawdzie, którzy w „głębszej mowie proroczej poszukują swojego wzmocnienia”.

Jest wiele wersetów opisujących ten czas: 2 Piotra 3:4-9, 2 do Tymoteusza 3:1-5.

Dz 1:9 BT5 „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu.”

Opis mówi, że Pan został podniesiony, a obłok zabrał go od oczu uczniów, został wzięty w obłoku.

W Księdze Królewskiej 18 opisaną mamy historię Eliasza i króla Achaba, a także suszę i nadchodzący deszcz, który ogłosił wcześniej Eliasz. Sługa miał iść i wracać siedem razy, a dopiero za siódmym razem widać było mały obłok. Można to zestawić z listami naszego Pana do siedmiu zborów – 7 okresów rozwoju prawdziwego Kościoła. Dopiero 7 zbór – Laodycea – w czasie żniwa doczekał się małego początku.

Oczywiście, gdy myślimy o dniach Noego, to nie tyle patrzmy na sąsiadów – świat, ale patrzmy na samych siebie. Co robił Noe w dniach Noego? Musiał znaleźć i wybrać pierwsze drzewo, musiał zdecydować jakiej użyje siekiery, musiał ściąć pierwsze drzewo i popracować nad nim, potem kolejne i kolejne. Zanim Noe wszedł do arki, wprowadził tam wszystkie zwierzęta, zebrał żywność, przygotował arkę. A gdy już wszedł z całym dobytkiem i rodziną minął jeszcze tydzień nim deszcz zaczął padać.

Działalność naszego Pana i wiernych we wtórej obecności jest podobna do działalności Noego przed i w czasie potopu. Wszystko to napisano ku naszej nauce.

Będą pojawiać się różne próby, szczególnie na dwóch punktach:

– wierności

– cierpliwości

2Tm 3:1 BT5 „A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne.”

Osbserwujemy zbliżanie się kościołów i świata ekonomii pod patronatem papiestwa, wielu braciom brakuje iwary – i w Noego (w stworzenie i w potop), i w Paruzję Pana Jezusa. Obyśmy mieli dość siły, by umacniać wiarę swoją i tych, którzy są wokół nas.

Paruzja, druga obecność lub drugi adwent. Wszystkie te określenia dotyczą powrotu Jezusa Chrystusa na ziemię. Jednak cele, sposób i znaki drugiego adwentu są często błędnie rozumiane. Oto skrótowy przegląd tego tematu:

1. Cele:

Jednym z najważniejszych jest zebranie i wyzwolenie przez Jezusa Jego Oblubienicy, małej trzódki lub Kościoła (wszystkie te określenia dotyczą tej samej grupy osób).

Główny jednak cel to błogosławienie całej rodziny ludzkiej (zarówno żywych, jak i umarłych) czasami odnowienia lub możliwością uzyskania restytucji.

Wspominają o tym Dzieje Apostolskie 3:20-21 – „I pośle Bóg tego, który był wam głoszony, Jezusa Chrystusa; którego niebo musi zatrzymać aż do czasów odnowienia [restytucji] wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.”

Restytucja oznacza powrót do początkowego stanu; dla ludzkości oznacza to przywrócenie pierwotnego stanu przed upadkiem, kiedy ludzie zamieszkiwali ogród Eden (Księga Rodzaju 1:26-27,31, [1]). [Zobacz więcej w odpowiedzi na temat biblijnych czasów odnowienia]

2. Sposób:

W Biblii pojawiają się wypowiedzi dosłowne i przenośne. Brak rozróżnienia między nimi doprowadził do niezrozumienia oznak powrotu Jezusa. Klasyczny werset na ten temat to Dzieje Apostolskie 1:11 – „Mężowie z Galilei, czemu stoicie, wpatrując się w niebo? Ten Jezus, który od was w górę został uniesiony do nieba, powróci w taki sposób, jak Go widzieliście idącego do nieba.” Wnioskujemy z tego, że tak jak w odejściu Chrystusa uczestniczyło stosunkowo niewielu – wierni – i w tajemnicy przed innymi, taki też będzie Jego powrót. Ludzkość ogólnie nie zauważy dowodów jego obecności (przynajmniej na początku).

3. Znaki:

Jeden ze znaków powrotu Jezusa dotyczy wydarzeń w tym czasie. Ma to być okres nieustającej walki, której kulminacją będzie ogólnoświatowy kryzys nie dający się opanować. Jest on zapowiedziany w Piśmie Świętym w wyrazistych figurach retorycznych (Ewangelia wg Łukasza 21:25-27): „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w chmurze z wielką mocą i chwałą”. Jezus przepowiada, że w tym okresie nastąpi szczególny wzrost bezbożności, a w konsekwencji upadek moralności w sferze prywatnej i publicznej. Opisuje to Ewangelia wg Mateusza 24:12 – „A z powodu rozmnożenia się nieprawości, miłość wielu oziębnie”.

_______
Źródło: „The Second Advent”, UK Bible Students, 2009.

[1] Księga Rodzaju 1:26-27,31 – „A wreszcie rzekł Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi! Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył … A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.”