Często Bóg jest obwiniany. Dla wielu jest On nieobecnym Ojcem, którego prawie nie znają i są skłonni żywić do Niego urazę. Wielka obietnica przekazana przez Aggeusza (2:7,8) jest jednak podpisana z dwóch stron podpisem Monarchy wszechświata, PANA zastępów. Nie może ona zawieść!

Tak mówi PAN zastępów: Jeszcze raz, po krótkim czasie, poruszę niebem i ziemią, i morzem, i suchym lądem; poruszę wszystkie narody, i pożądanie wszystkich narodów przyjdzie [pragnienie wszystkich narodów się spełni]; i napełnię ten dom chwalą, mówi PAN zastępów.

Jest tutaj Ewangelia w wielkim skrócie – łaska i pocieszenie dla świata, spełnienie pragnienia serc mężczyzn i kobiet na całym globie.

Naturalne pragnienie Izraela – chwała ich narodu

Razem z innymi pismami sług Bożych Starego Testamentu, proroctwo to było uznawane za święte i z czcią czytane – lecz mało rozumiane. Dopiero wtedy, gdy został udzielony duch święty, jako pocieszyciel wprowadzający ich we wszelką prawdę i jako objawiciel przyszłych rzeczy, drogocenne znaczenie tej obietnicy zostało wyjaśnione świętym, Kościołowi Ewangelii, przez usługę Apostołów.

W tej deklaracji Izrael prawdopodobnie dostrzegał wzmiankę, że ich naród będzie z czasem wywyższony, a wszystkie inne narody będą im podporządkowane. Lecz wieki przemijały; upadło perskie imperium, a chwała Izraela wciąż odwlekała się w czasie. Oni jedynie przeszli spod panowania Persji pod panowanie Grecji, a następnie dostali się pod zwierzchnictwo Rzymu.

W odpowiednim czasie przyszedł do nich Ten, który w Księdze Malachiasza 3:1 nazwany jest „posłannikiem przymierza” – w którym oni powinni byli się rozkoszować, ponieważ Jego misja uruchomiła bieg wydarzeń, który ostatecznie zaspokoi nieokreślone tęsknoty wszystkich ludzi, dając im prawdę, w której jest pragnienie ich serc.

Lecz niestety, po odrzuceniu przez ich naród Posłannika wysłanego przez PANA zastępów, lud Izraela został wypędzony ze swej obiecanej ziemi i rozproszony po całym świecie około 70 roku n.e.

Co wtedy? Czy Boska obietnica zawiodła?

Nie! Apostoł Paweł, pod przewodnictwem ducha świętego, przywołuje ją ponownie na umysł i wskazuje, że dom, który ma być napełniony chwałą, nie jest ziemskim królestwem Izraela, lecz duchowym domem czyli królestwem Boga – kościołem Ewangelii. Cielesny Izrael mógł stać się tym duchowym domem i do nich Posłannik został wysłany. Wielu prawdziwych Izraelitów rzeczywiście Go uznało, a wierny Symeon nawet w dziecięciu Jezus ujrzał „światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego izraelskiego” (Łuk. 2:32).

Wielki wstrząs jest przed nami

Wstrząs wspomniany w tym wersecie nasuwa na myśl wcześniejszy wstrząs, który jak Paweł wskazuje, był trzęsieniem ziemi związanym z daniem Zakonu na górze Synaj, z inauguracją tego Przymierza Zakonu, które miało służyć jako nauczyciel doprowadzający ich do Chrystusa (Gal. 3:24).

Lecz ten ostatni wstrząs ma być o wiele większy, niż Izrael kiedykolwiek doświadczył. List do Żydów 12:26-28:

Jeszcze Ja raz poruszę nie tylko ziemią, ale i niebem.

Oświecony przez ducha świętego Apostoł, widzi trzęsącą się ziemię jako symbol zorganizowanego społeczeństwa, obecnie opartego na strachu i nieufności, na samolubstwie, chciwości, błędzie i zamieszaniu przeradzającym się w potężny kataklizm.

Kto w naszych czasach może wątpić, że to wielkie trzęsienie dotyczy nie tylko „władz, które są”, lecz także każdego z nas? W tym niespotykanym, ogólnoświatowym czasie wielkiego ucisku, wstrząsy demaskują i usuwają wszystko co jest chwiejne, przemijające i niedoskonałe. Królestwa tego świata, tracąc tradycyjną kontrolę nad ludźmi, narzucają im coraz bardziej swój nadzór i ograniczenia, zamierzając ocalić to, co jeszcze pozostało w ich władzy, lecz wszystko na próżno. Działające obecnie terrorystyczne siły, których ani nie można wyraźnie określić, ani nie da się łatwo pokonać, a które są aktywne, bardzo możliwe, że z dozwolenia Pana staną się częścią wielkiego procesu oczyszczenia.

Czy niebo może być wstrząśnięte?

Tak, oczywiście! – nie miejsce mieszkania Boga, lecz symboliczne niebo, moce duchowej władzy w wielkich systemach światowego kościelnictwa są wstrząsane aż do podstaw. Codzienne demaskowanie rażącej korupcji i hipokryzji na wysokich miejscach władzy szokuje i narusza wątłą wiarę wielu. Dostrzega się, że przywódcy kościelni odrzucają Słowo Boże i lekceważą biblijne nauki jako dłużej nieużyteczne. We wstrząsaniu „niebios” poprzednie stanowiska władzy i wpływu są podkopywane lub tracone, a wstyd jest ich zapłatą.

Nowy start

Braki zostaną usunięte, sztormowe uszkodzenia naprawione, a żarliwe oczekiwanie całego stworzenia zostanie w końcu spełnione, chwała Boża będzie wyraźnie objawiona w Chrystusie i prawdziwym Kościele – w nowych niebiosach, w których sprawiedliwość panuje. Nowa ziemia, odrodzone ludzkie społeczeństwo, będzie odbijać światło i doskonałość niebios, a wszyscy ludzie, poczynając od Izraela, który pierwszy otrzymał Boską obietnicę, ostatecznie zaspokoją pragnienia swych serc. Oni wszyscy poznają swego Ojca i będą się rozkoszować chwalebną wolnością dzieci Bożych (Rzym. 8:19-21; 11:26-29; 2 Piotra 3:13).

Przeczytaj więcej na ten temat:

• Restytucja – czas naprawy
• Tysiącletnie Królestwo Chrystusa

Źródło: Sztandar Biblijny