Martwienie się jest najbardziej bezużyteczną ze wszystkich ludzkich emocji, ponieważ wiele z tego, o co się martwimy nigdy się nie wydarzy, a pozostałe i tak się wydarzą!

Martwienie się zniesławia Boga, a także jest dowodem wyraźnego braku wiary w Niego, ponieważ chrześcijanie – Jego lud, mają zalecenie – „[…] nie bądź niewiernym, ale wiernym” (Jana 20:27) i „[…] miejcie wiarę w Boga” (Mar. 11:22)!

Ponadto chrześcijanom zaleca się: „Nie troszczcie się [nie martwcie się] o żadną rzecz […]” (Filip. 4:6), lecz „[…] że powinni zawsze się modlić i nie ustawać” (Łuk. 18:1, BW)!

„Bez przestanku się módlcie” (1 Tes. 5:17) jest silną zachętą dla wszystkich chrześcijan, modlących się zawsze zgodnie z instrukcjami, jakie Jezus dał Swoim uczniom: „Przyjdź Królestwo twoje, bądź wola twoja [tzn. wola Boga], jak w niebie [już], tak i na ziemi [szczególnie w życiu Jego ludu, chrześcijan]” (Mat. 6:10, BW), uznając, że nigdy nie powinno być według ich woli (Ijoba 34:33)!

Żyd. 11:6 oświadcza: „A bez wiary nie można podobać się Bogu; albowiem ten, co przystępuje do Boga [w modlitwie i z prośbami], wierzyć musi, że jest [istnieje] Bóg, a że nagrodę daje tym, którzy go szukają”!

1 Kor. 10:13 (BW) zapewnia chrześcijan, że „dotąd nie przyszło na was pokuszenie [lub próba], które by przekraczało siły ludzkie; lecz Bóg jest wierny i nie dopuści, abyście byli kuszeni [próbowani] ponad siły wasze, ale z pokuszeniem da i wyjście, abyście je mogli znieść”, natomiast Rzym. 8:28 oferuje pocieszenie, „[…] iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są”!

Sam Bóg, przez którego wszystkie rzeczy zaistniały i są kontynuowane, oświadczył: „Tak jest z moim słowem [tzn. z Moim planem i Moją wolą], które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem”!

Prorok Samuel udzielił następującej, mądrej rady: „[…] Pan jest; co dobrego w oczach jego, niech czyni” (1 Sam. 3:18), w pełnym uznaniu i akceptacji faktu, że [nasze] czasy są w [Jego] ręku (Ps. 31:16)!

Nie mamy się martwić o inne sprawy oprócz tej wymienionej w Filip. 2:12: „[…] z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie”. Wszyscy, którzy są prawdziwym ludem Boga, powinni powstrzymywać się od martwienia się o wszystkie inne sprawy, jako będące narzędziami diabła (Jak. 4:7)!

Nawet uzasadnione zmartwienie związane ze sprawowaniem „zbawienia swego” powinno być niewielkie, jeśli pilnie i wytrwale, i zgodnie z naszymi najlepszymi zdolnościami okazujemy naszą wiarę przez uczynki, jak zachęcał Apostoł Jakub (Jak. 2:18)!

2 Piotra 1:10 zapewnia chrześcijan – „[…] to czyniąc, nigdy się nie potkniecie”!

___________
Źródło: „Sztandar Biblijny”, listopad-grudzień 2017, s. 95

Aby wyjaśnić czym jest biblijna nadzieja Aleksandr Chilczuk posługuje się trzema przykładami więziennymi:

W pierwszej sytuacji pewien człowiek trafił do więzienia, ale jego przyjaciele na wolności zaczęli szukać argumentów, by usprawiedliwić uwięzionego. Im więcej znajdowali takich argumentów, tym bardziej byli przekonani, że jest niewinny. Poszli go odwiedzić i mówią mu: „Mamy argumenty, że jesteś niewinny”. Z tymi argumentami idą do sądu i do prokuratora i okazuje się, ze więzień naprawdę jest niewinny.
Ten człowiek pragnął wyjść z więzienia, ale zaczął oczekiwać, że wyjdzie, gdy dowiedział się, że są do tego podstawy.

W drugiej sytuacji przyjaciele też chcieli wyzwolić swojego bliskiego. Im więcej jednak badają tę sprawę, tym bardziej przekonują się, że naprawdę jest on winny. Idą do niego i mówią: „Niestety, przyjacielu, wszystko wskazuje na to, że jesteś winny”.
Czy pragnie on wyjść? Oczywiście, ale czy może oczekiwać, że wyjdzie? Raczej nie…

I trzecia ilustracja – więzień dostał wyrok śmierci. Pytanie: czy pragnie wykonania tego wyroku? Na pewno nie. Ale czy oczekuje go? Tak, z wielkim strachem.

Tylko jedna z tych ilustracji pokazuje nadzieję – ta pierwsza. Mamy tutaj dwa elementy biblijnej nadziei – pragnienie i oczekiwanie przyszłych dobrych rzeczy.

Z wykładu można też dowiedzieć się jak rozwijać chrześcijańskie nadzieje, co ma z tym wszystkim wspólnego optymizm i jakie są wypaczenia nadziei (w jedną stronę, np. zniechęcenie i rozpacz; ale i w drugą, jak choćby fałszywa, bezpodstawna nadzieja).