Wykład wygłoszony przez brata Zbigniewa Albina na spotkaniu biblijnym w Bziance (kwiecień 2024 r.): 

1 Tym. 4:10 PL Trudzimy się bowiem i walczymy dlatego, że złożyliśmy nadzieję w żywym Bogu, który jest Zbawcą wszystkich ludzi, a zwłaszcza wierzących.

I Choć w pierwszej kolejności nadzieja w Bogu dotyczy ludu Bożego, to w ogólności rozpościera się ona na cały rodzaj ludzki, o czym będę mówił w dalszej części tego wykładu.

Definicje słowa “NADZIEJA” (wyższa pierwszorzędna łaska) w potocznym rozumieniu

Nadzieja (Słownik pwn.pl) – «oczekiwanie spełnienia się czegoś pożądanego i ufność, że to się spełni, urzeczywistni» – jak najbardziej pasuje ona do ludu Bożego, w której to nadzieja silnie jest połączona z wiarą, ale z taką wiarą, która jest oparta na rzeczywistej ocenie Boga i Chrystusa oraz poleganiu serca na Nich, w odniesieniu do ich osób, charakteru, słów i czynów. W związku z tym nasza nadzieja ściśle związana jest z oczekiwaniem na Królestwo Boże i związane z nim życie wieczne  w radości i szczęściu po nieskończoność.

Nadzieja (Wikipedia) – życzenie zaistnienia określonego stanu rzeczy i niepewność, że tak się stanie – pasuje do świata ludzkości nie wierzącemu Bogu i nie znającego Jego planu.

W potocznej mowie mówiąc o nadziei, najczęściej mamy na myśli oczekiwanie na zmianę sytuacji i liczymy na pozytywne rozwiązanie danego problemu. Często takim problemem może być stan naszego zdrowia lub zdrowia naszych bliskich.

Jak spojrzymy w ogólności na całą ludzkość, to stwierdzamy, że niewątpliwie znajduje się ona w takim chorobliwym  stanie, którego przyczyną jest grzech.

Cały dramat ludzkości rozpoczął się z chwilą upadku naszych pierwszych  rodziców, gdy po upadku, Adam i Ewa zostali wypędzeni z Ogrodu Eden i znaleźli się w srogich i surowych warunkach otaczającej ich rzeczywistości. W tym czasie opiekę nad rodziną ludzką Bóg powierzył aniołom, niestety zakończyło się to niepowodzeniem i dalszą degradacją człowieka, tym bardziej, że część aniołów prawdopodobnie za namową szatana dopuściła się samowoli powołując do życia mieszany rodzaj olbrzymów, który jeszcze bardziej pogorszył grzeszny stan człowieka. Jak pamiętamy, Bóg przerwał ten proces, niszcząc w potopie zarówno cały rodzaj ludzki jak i nefilimów. Przy życiu została zachowana tylko rodzina Noego – osiem dusz. Natomiast szatan wraz z upadłymi aniołami zostali uwięzieni w atmosferze Ziemi, a po potopie ustanowili nad rodziną ludzką swoje królestwo, które trwa jeszcze do dzisiaj.

Jak spojrzymy na ten biedny świat, w którym cała historia, to jeden wielki dramat, związany z bólem, cierpieniem i umieraniem wszystkich ludzi. Ale pomimo takiego stanu, to jednak samo życie jest cudem i w większości postrzegane jako wyjątkowe i piękne, często możemy usłyszeć takie słowa, że “życie jest piękne a świat cudowny”.

Wracając do smutnego finału życia u wszystkich, to my o tyle znajdujemy się w nieporównywalnie lepszej sytuacji niż cała ludzkość, gdyż wiemy dlaczego tak się dzieje i wierzymy, że taki stan nie będzie istniał zawsze, że w przyszłości to się zupełnie zmieni.     Wiemy też i rozumiemy, że przyczyną wzdychania i cierpienia całego stworzenia jest grzech, a degradacja moralna, fizyczna, umysłowa i religijna, jest częścią zapłaty za grzech, o czym czytamy min. w Rzym. 5:12 – Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli.

Z powodu grzechu ludzkość znajduje się pod jego zgubnym wpływem i cierpi zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo.

Taki opłakany stan ludzkości jest spowodowany nie tylko samym grzechem ale również działalnością szatana i jego wpływem na ludzkość.   Sam szatan w wielu miejscach jest nazwany księciem, władcą tego obecnego złego świata.

Jana 14:30 BT Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata. Nie ma on jednak nic swego we Mnie.

Efez. 2:2 UBG W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa.

Można więc zauważyć, że królestwo szatana ma dwie fazy, albo inaczej składa się ono z dwóch części, pierwsza to ta duchowa niewidzialna, a druga to ziemska, ludzka, widzialna. Z tych dwóch faz tą kontrolującą jest faza duchowa, którą stanowi szatan jako głowa oraz inni upadli aniołowie jako ciało.

Musimy jasno podkreślić, że ani szatan ani upadli aniołowie niewiele mogliby osiągnąć pod względem panowania nad rodziną ludzką gdyby nie mieli swych ziemskich przedstawicieli realizujących ich plany.  Dlatego szatan i demony zawsze starali się znaleźć, rekrutować na swych przedstawicieli ludzi zdolnych, którzy zwiedzeni błędem i kierowani samolubstwem, mogli być manipulowani w celu realizacji ich projektów i planów. Szatan podzielił ziemską, tą widzialną fazę swego królestwa na trzy części:

1 Rządową, 2 Religijną,  3 Własnościową. Musiał więc znaleźć a następnie zwieść pewne jednostki, by stały się przywódcami w tych trzech poszczególnych sferach. Szatan również sprawił, że przywództwo takie przynosi ogromne korzyści w postaci władzy, wpływów, zaszczytów, przywilejów, wygód, bogactwa i luksusów itd.

W ten sposób przez ich zwodzenie oraz przez ich samolubstwo szatan manipulował nimi tak, by czynili i wprowadzali w życie to, co on chce, a jednocześnie ograniczał ich w czynieniu i wprowadzaniu w życiu tego, czego on nie chce.  Stosując takie metody szatan zdobył kontrolę zarówno nad panującymi jak i poddanymi.

We wszystkich trzech sekcjach swego ziemskiego królestwa, szatan wprowadził zasadę tzw. “Boskiego prawa” jako główną zasadę swego imperium, podając ją w trzech formach: jako 1.Boskie prawo władców, 2. Boskie prawo kleru i  3. Boskie prawo arystokracji. Te trzy formy doktryny Boskiego Prawa miały na celu ślepe podporządkowanie mas tym trzem grupom, jako wyniku Bożej sankcji i obowiązku, czyli jakoby pochodziły od Boga. Szatan posługując się tymi trzema fałszywymi doktrynami mógł więc kontrolować i zniewalać rodzaj ludzki.

Dzisiaj, jak dobrze wiemy, te trzy fałszywe doktryny nie mają już zastosowania, zostały one obalone przez naszego Pana w jego drugiej obecności, a szczególnie od 1914 r. gdy rozpoczął się Wielki Ucisk, i skończyły się tzw. “Czasy Pogan”, czyli  zakończyła się dzierżawa (chrześcijaństwa) jako rządów pogan i rozpoczęła się ich eksmisja, która jak wierzymy w niedługim czasie dobiegnie końca.

Należałoby postawić pytanie, w jaki sposób obecny po raz drugi Chrystus (głowa i ciało) dokona zniszczenia królestwa szatana?

Zapewne, Chrystus gdyby chciał, mógłby szatana i demonów pokonać w jednej chwili, ale jak wynika z proroctw i różnych przesłanek Pisma świętego, nasz Pan dokonuje tego w specyficzny sposób. Mamy to min. pokazane w proroctwie Obj. 20:1-3 UBG               (1): I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. (2): I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. (3): I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

Potężny anioł, o którym tam mowa, to klasa Chrystusa w chwale. Łańcuch w jego ręku reprezentuje prawdę świecką i religijną, jakiej uwielbiony Chrystus udziela rodzajowi ludzkiemu od 1874 roku.  Prawdy te stopniowo demaskują błędy szatana, aż ostatecznie zwiążą go zupełnie. Jest to więc proces stopniowy, który w słusznym czasie dobiegnie końca.

To, że Chrystus walczy z szatanem głównie przy pomocy prawdy możemy również zauważyć w Obj. 19:15 BW A z ust jego wychodzi ostry miecz, którym miał pobić narody, i będzie nimi rządził laską żelazną.    Ostry miecz – symbolizuje tutaj prawdę. Jest tutaj pokazany silny kontrast pomiędzy prawdą a fałszem. Tak jak szatan, który jest nazwany kłamcą i ojcem kłamstwa, a jego bronią jest fałsz, tak w wojnie tej Chrystus walczy prawdą świecką i religijną z błędami i kłamstwami rozpowszechnianymi przez szatana.

E 17 s. 69 możemy przeczytać:  Poza tym Pan Jezus ogłasza prawdę na tematy świeckie i religijne, pobudzając w ten sposób coraz większy sprzeciw wobec królestwa błędu i zła szatana. ……. Przy całym tym oświeceniu, uwaga wszędzie jest kierowana na kwestie dobra i zła w odniesieniu do zwykłych ludzi oraz klas i narodów w ich różnych relacjach. Pan Jezus używa wielu tysięcy narzędzi do ukazywania prawdy na te tematy. Telewizja, radio, książki, wykłady, towarzystwa, dyskusje, komisje, sądy, itp. mój dodatek (Dzisiaj jest to przede wszystkim INTERNET)

E 5 str. 414 cyt. “W czasie Paruzji i Epifanii prawdy świeckie (PAN) podaje jednak głównie przez wykłady i pisma ekspertów ze wspomnianych wyżej świeckich dziedzin wiedzy. Do rozpowszechniania takiej prawdy korzysta On z narzędzi podobnych do tych wspomnianych powyżej, użytych do obalania błędów świeckich”. Koniec cytatu.

Ci  wspomniani eksperci, to oczywiście różni naukowcy, analitycy, politolodzy, socjolodzy, profesorowie, doktorzy, prawnicy, dziennikarze itp. którzy starają się przekazywać ludzkości prawdę rzeczywistą, chociażby tą w czasie obecnym.

Ważne – Pamiętajmy, że szatan zbudował i zorganizował swoje królestwo na kłamstwie, i że ci którzy rządzili i dzisiaj rządzą światem, tą są w większości jego wybrańcy, których sam Lucyfer znalazł i wykreował.

 E 2 str. 115  (moje krótkie streszczenie) –    “KRÓLESTWO CIEMNOŚCI”

Historia „teraźniejszego wieku złego” to pasmo niekończących  wojen, rewolucji, grabieży, morderstw, zniszczeń, okrucieństw, podbojów, ucisku, degradacji, smutków, niedoli, śmierci i prześladowań.

Generalnie rzecz biorąc, szatan gdyby mógł, utrzymywałby ludzi w największej ignorancji, najgłębszym ucisku, najciemniejszych zabobonach oraz najpodlejszym otoczeniu i z najpodlejszymi charakterami.

Droga królestwa szatana wyznaczona jest wieloma złymi słowami i czynami. Prawdziwie zepsuta była i jest większość władców, arystokracji i duchowieństwa jego królestwa.

Wnioskujemy z tego, że szatan dostosowuje formę rządu, religii, społeczeństwa itd. w zależności od miejsca, czasu i zmieniających się warunków i ideałów ludzi.

Czytając literaturę Sług Pańskich z czasu Paruzji i Epifani  możemy zauważyć, że wszyscy oni dopatrywali się takiego momentu, gdy antytypiczni Nefilimii zaczną przejmować kontrolę nad światem, czyli szatan zacznie zmieniać swą formę rządzenia i kontrolowania ludzkości w zależności od miejsca, czasu i zmieniających się warunków i ideałów ludzi, a takie niewątpliwie zaistniały od czasu powrotu Naszego Pana, szczególnie od roku 1914, gdy rozpoczął się “Wielki ucisk”  składający się z trzech podstawowych części: wojny, rewolucji i anarchii.  A te trzy główne fazy, czyli wojna, rewolucja i anarchia są dominującymi fazami ucisku, każda w swoim czasie i wg. podanej kolejności.  Ale jak można zauważyć, wszystkie one się wzajemnie ze sobą przeplatają.

Na pewno pierwsza faza ucisku jaką były 1 i 2 wojna światowa doprowadziła do ogromnych zmian. Zniesiona została forma rządów autokratycznych opartych na monarchii.   Obserwując i analizując wydarzenia poprzedniego i obecnego wieku, widać, że szatan dużo zmienił w swej formie sprawowania władzy i kontroli nad światem.

Ale ktoś mógłby zadać pytanie, czy my powinniśmy się interesować obecnymi wydarzeniami na świecie.

 R 2739 “Początek i koniec Tysiąclecia”  cyt.  Jest rzeczą dobrą i właściwą mieć oczy otwarte na ważne wydarzenia w obecnym świecie i rozważać o tych rzeczach w świetle biblijnych proroctw, aby choć w przybliżeniu orientować się w tych sprawach z punktu zapatrywania Boskiego Planu Wieków i Jego obietnic dotyczących ustanowienia Królestwa Chrystusowego na ziemi…………..

A oto kilka krótkich fragmentów  z literatury Br. Russella, Johnsona i Jolle, jak oni postrzegali udział antytypicznych nefilimów  w sprawowaniu władzy nad światem przez szatana.

R- 4797 zatytułowanym “OLBRZYMOWIE ZIEMSCY” gdzie  Pastor Russell  nawiązuje w nim Ew. Łuk. 17:26   A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego.

Jak olbrzymowie za dni Noego kontrolowali wszystkim, tak obecni olbrzymowie zdobywają coraz większą kontrolę nad całą sytuacją. Jak się rzecz miała wówczas, tak i obecnie ci olbrzymowie zdają się opanowywać cały świat. Jak potop zniszczył tamtych olbrzymów, tak teraz on wielki kataklizm, ucisk zburzy wszystkie te trusty i handlowe agencje, które gnębią ludzkość. Czytamy w Słowie Bożym, że one będą zupełnie zniszczone, bez żadnej nadziei ponownego powstania. – Iz. 26:13,14  UBG   13  PANIE, nasz Boże, panowali nad nami inni panowie niż ty, ale my, ufając tylko tobie, wspominamy twoje imię.

14  Umarli oni i nie ożyją, są martwi i nie powstaną, ponieważ nawiedziłeś ich i wytępiłeś, i zgładziłeś wszelką pamięć o nich. ( koniec)

Br. Johnson w E 17 s. 417 omawiając Obj. 20:4 tak to przedstawia: „I widziałem trony  [wielkie władze narodowe, organizacje polityczne, instytucje finansowe (np. korporacje, trusty, fuzje), stowarzyszenia religijne itp., które uciskają i wykorzystują ludzkość. Szatan udzielił im władzy i używa ich do propagowania w obecnym złym świecie swych celów. Natychmiast odrzuca wszelkie z nich, których nie może już dłużej używać], a usiedli na nich [władcy polityczni, finansowi i kościelni], i wydano na nich wyrok [greckie krima – wyrok, jaki został na nich wydany: mieli być zdjęci i obaleni przez naszego Pana, by nigdy więcej nie powstać]; (koniec)

O tym, że korporacje miały przejmować władzę i kontrolę nad światem również pisał Br. Jolle potwierdzając i utrzymując przewidywania Br. Russella i Br. Johnsona.   Oto krótki fragment z TP Nr 285,286 z roku 1976 s.25 (sprawozdanie roczne)

Pewnego razu Tomasz Jefferson ostrzegał: „Wierzę, że instytucje bankowe bardziej zagrażają naszej wolności, aniżeli stałe armie… Jeśli naród amerykański kiedykolwiek pozwoli prywatnym bankom kontrolować emisję waluty, wpierw przez inflację, później przez deflację, to banki i korporacje, które wyrastają na około, stopniowo pozbawią ludność wszelkiej własności, aż jej dzieci przebudzą się bezdomne na kontynencie, który podbili ich ojcowie”    (koniec)

A oto krótki rys historyczny królestwa szatana.

Dawniej wielkie mocarstwa opierały swą potęgę głównie dzięki sile militarnej i poprzez podboje innych narodów. Tak było w przypadku znanych nam wielkich IMPERIÓW z historii ludzkości, jak Babilon, Medo Persja, Grecja i Cesarstwo Rzymskie.  Później nastała Era kolonializmu, gdzie świat został podzielony pomiędzy ówczesne potęgi takie jak: Wielka Brytania, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Belgia i inne kraje Europy zachodniej. Od czasów kolonializmu pojawiają się nazwiska wielkich rodów, które m. in. na kolonializmie i zapoczątkowaniu rewolucji przemysłowej dochodzą do ogromnych majątków. Większość tych rodów w czasach kolonialnych rządziła światem głównie z Wielkiej Brytanii, kilkadziesiąt lat później, ci sami ludzie, te same rodziny rządzą światem z poziomu Stanów Zjednoczonych wykorzystując do tego media i odpowiednią propagandę.

Pojawił się tutaj nowy, w pewnym sensie ukryty sposób sprawowania władzy nad światem przez szatana za pomocą wspomnianych wcześniej antytypicznych olbrzymów – korporacji. Pod pozorem demokracji rozwinęli i umocnili oni swoją władzę i panowanie nad światem w sposób niezauważalny dla większości społeczeństw.  Obecnie nad światem zachodnim i ich byłymi koloniami, władzę sprawują nie tyle rządy poszczególnych państw, lecz wielkie i potężne korporacje i sprzymierzone z nimi międzynarodowe banki centralne.

Jak to możliwe? Na dowód tego przeczytam krótki fragment wypowiedzi pewnego eksperta w tej dziedzinie, amerykańskiego ekonomisty i pisarza, Johna Perkinsa m. in. autora książki “Hit Man – Wyznania ekonomisty od brudnej roboty”, a oto jej krótki fragment:

Kim są ci tajemniczy, owiani złą sławą  ekonomiści od brudnej roboty?

To sowicie opłacani profesjonaliści, którzy oszukują państwa na całym świecie na miliardy dolarów. Kierują pieniądze z Banku Światowego, Amerykańskiej Agencji Rozwoju Międzynarodowego (USAID) i innych zagranicznych organizacji „świadczących pomoc” do skarbców wielkich korporacji i na konta kilku bogatych rodzin, które kontrolują zasoby naturalne naszej planety. Do narzędzi wykorzystywanych przez owych fachowców zaliczają się sfałszowane raporty finansowe, sfingowane wybory, przekupstwa, wymuszenia, seks i morderstwa. Ci ludzie uczestniczą w grze, która jest tak stara jak sama koncepcja imperium, ale w naszej epoce globalizacji osiągnęła nową, przerażającą skalę.  koniec cyt.

Oto inny fragment jego wypowiedzi:

Współczesne imperium zostało zbudowane subtelnie i zakulisowo. Dawniej kreowano je w oparciu o armię. Tak postępowali Brytyjczycy, Francuzi, Niemcy, Rzymianie i Grecy. Podboje takie usprawiedliwiano rozwojem cywilizacji, krzewieniem religii itp. Wszyscy jednak wiedzieli o co chodzi, my nie wiemy. Dzisiaj większość Amerykanów nie zdaje sobie sprawy z tego że czerpie korzyści z imperium, a współczesny świat jest zniewolony jak nigdy dotąd. Zapytacie więc, skoro stanowimy Imperium to kto jest cesarzem? oczywiście nie prezydenci Stanów Zjednoczonych. Cesarzy się nie wybiera, nie panują przez określoną kadencję i przed nikim nie odpowiadają, a naszych prezydentów to nie dotyczy. Ale mamy twór który można uznać za odpowiednik cesarza, nazywam go korporatokracją. Termin ten dotyczy grupy osób kierującymi największymi korporacjami, to one są cesarzami. Kontrolują Media poprzez wykup pakietów kontrolnych lub rynek reklamy. Podporządkowują sobie polityków sponsorując ich kampanie wyborcze. Grupy tej nikt nie wybiera, ich urząd nie jest kadencyjny, i nikt ich nie rozlicza. Ci, co naprawdę rządzą Ameryką pozostają niewidoczni. Decyzje polityczne zapadają w korporacjach, to tam rozstrzyga się o sposobach działania i priorytetach, a potem ową strategię przedstawia się rządowi. To zażyła więź i nie głoszę teorii spiskowej. Ci ludzie nie muszą knuć, łączy ich jednakowe nastawienie. Dążą do maksymalizacji zysków bez względu na koszty dla społeczeństwa i środowiska. Korporatokracja manipuluje światem poprzez wpędzanie w długi, korupcję i przewroty polityczne. Zjawisko to nazywa się globalizacją. Tak podtrzymuje zniewolenie amerykańskiego społeczeństwa zadłużając je, windując inflację i stopy procentowe. Na skalę globalną tę samą rolę odgrywa Bank światowy. Sposób jest prosty, należy doprowadzić do zadłużenia się państwa z powodu lekkomyślności jego władz, albo je skorumpować, a potem narzucić im warunkowość lub program stabilizacyjny, często polegający na dewaluacji waluty. Ze spadkiem wartości pieniądza maleje wartość wszystkiego za co nimi płacimy. Zagraniczne firmy wykupują wtedy za bezcen ogromne majątki. Dochodzi do prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Ważne i duże firmy przejmuje zagraniczny kapitał zainteresowany tylko zyskiem.

Kolejnym sposobem jest liberalizacja handlu i zniesienie wszelkich restrykcji w handlu zagranicznym. Umożliwia to korporacjom sprzedaż własnych tańszych wyrobów co uderza w lokalnych producentów i niszczy miejscową gospodarkę. Takim Przykładem może być Jamajka, gdzie po zaciągnięciu pożyczki w Banku światowym zawaliło się rolnictwo niezdolne rywalizować z zachodnimi importerami. Wielu farmerów zbankrutowało nie mogąc konkurować z wielkimi firmami. Kolejny sposób to tworzenie fabryk, w których zmusza się ludzi do niewolniczej pracy wykorzystując trudną sytuację ekonomiczną kraju. Ponadto deregulacja produkcji prowadzi do wyniszczenia środowiska i grabieży zasobów naturalnych. koniec

Podczas gdy elity przeznaczają miliardy w szukaniu wody na księżycu, czy Marsie, to w tym samym czasie na Ziemi codziennie umiera z głodu i braku dostępu do wody pitnej 19.700 osób czyli ok. (7.200.000 w ciągu roku) Przekłada się to na jeden zgon co 4 sekundy, w większości są to dzieci poniżej piątego roku życia. Tymczasem wielcy tego świata przeznaczają miliardy na zbrojenia i związane z tym najnowsze technologie.

Zobaczmy jak nasz Pan wypowiadał się na temat władców tego świata: Mat. 20:25 PD Jezus jednak przywołał ich i powiedział: Wiecie, że władcy narodów podporządkowują je i wielcy tyranizują je.

Obecnie żyjemy w czasie gdy współcześni nefilimi, czyli obecne elity finansowe działające pod szyldem wielkich korporacji, instytucji finansowych i banków międzynarodowych dążą do zupełnego zniewolenia i podporządkowania sobie całej ludzkości.  Dysponując przy tym ogromnym kapitałem, wiedzą, technologią i mediami  próbują już nawet ingerować i modyfikować ludzkie DNA, co może być niezwykle niebezpieczne.

Ogólnie rzecz ujmując przy pomocy obecnej technologii można przejąć świat w którym żyjemy i uczynić ludzi swoimi newolnikami. Dzisiaj za pomocą sztucznej inteligencji można zastąpić niemalże całą ludzką siłę roboczą.  Znany fizyk Stephen Hawking (1942-2018), uważał że w nadchodzących dekadach przy pomocy sztucznej inteligencji można stworzyć nieobliczalne korzyści jak również ogromne zagrożenia, np. stworzyć broń, której nawet nie będziemy w stanie zrozumieć.  Dla przykładu – nanocząsteczki istnieją już od ponad 50-ciu lat, a ostatnie postępy sprawiają, że jest to coś z czym będziemy mieli do czynienia w przyszłości. Istnieje jednak kilka niebezpieczeństw związanych z tego rodzaju technologią. Nanocząsteczki mogą być niebezpieczne z trzech głównych powodów, na przykład mogą one uszkodzić płuca, co dowodzą obecne badania, mogą dostać się do organizmu przez skórę, płuca i układ pokarmowy, może się to przyczynić do powstania wolnych rodników, które mogą spowodować uszkodzenie komórek i uszkodzenie DNA, i również obawa, że gdy nanocząsteczki znajdą się w krwiobiegu będą w stanie przekroczyć barierę krew mózg. Istnieje też możliwość wprowadzenia nanocząsteczek lub technologii które mogłyby być wstrzykiwane do organizmu człowieka umożliwiając innym technologiom ich śledzenie.

Dla orientacji, jedna nanocząsteczka, to jedna milionową cm.  Choć istnieją pozytywne zastosowania nanotechnologii jak na przykład w medycynie, to wprowadzenie do organizmu jakiejkolwiek obcej technologii może być bardzo niebezpieczne. Szczypawki z nanotechnologią mogą atakować wirusy, ale także uszkadzać zdrowe komórki w organizmie lub mogą być wykorzystywane do śledzenia osoby która ją przyjęła, i taka nanotechnologia może zostać uruchomiona by wywołać chorobę a nawet pozbawić życia.  Nanotechnologia jest już ogromnym przemysłem na którego badania i rozwój przeznacza się miliardy dolarów na całym świecie. Wciąż jest wiele do odkrycia na temat potencjalnych korzyści jak i zagrożeń związanych z tą technologią. Nanotechnologia może doprowadzić do znaczącego rozwoju medycyny, produkcji i informatyki, może jednak również przynieść nowe znaczące zagrożenia dla zdrowia. Współczesne możliwości technologiczne mogą być błogosławieństwem ale też i przekleństwem dla ludzkości, wszystko zależy od tego, przez kogo zostanie ona wykorzystana.

Oczywiście znając Boski Plan możemy być spokojni, gdyż wierzymy, że wszystko jest pod kontrolą Chrystusa Pana, który w odpowiednim momencie zatrzyma ten proceder.      Nie mówię o tym wszystkim, żeby wzbudzić w nas lęk, przerażenie, lecz przeciwnie. Przypominamy sobie słowa Naszego Pana gdy mówił o czasach końca: Łuk. 21:28 PW  Wy jednak, gdy to wszystko się zacznie, śmiało podnieście głowy, bo wasze wyzwolenie jest blisko!

Na koniec została nam pocieszająca część tego wykładu, bo pomimo ogromnego zagrożenia ze strony szatana i jego ziemskich przedstawicieli,  dla ludzkości jest wspaniała nadzieja, a tą nadzieją jest Królestwo Boże.

Aggeusz 2:8(7) BG “Poruszę, mówię, wszystkie narody, i przyjdą do Pożądanego od wszystkich narodów; [i pragnienie wszystkich narodów się spełni] i napełnię ten dom chwałą, mówi Pan zastępów“.

Poruszę, mówię, wszystkie narody – to poruszenie ma miejsce w czasie ucisku i dotyczy wszystkich narodów.

Ag.2:8 cd. – i przyjdą do Pożądanego od wszystkich narodów – narody zapragną Królestwa Bożego i panowania pokoju. Po takim poruszeniu (wstrząśnieniu), które będzie przebiegać poprzez symboliczny wiatr, trzęsienie ziemi i ogień (który zakończy to poruszanie), przyjdzie pożądanie wszystkich narodów, bo cała rodzina ludzka rzeczywiście pragnie lepszych czasów.

Jak stwierdza Paweł w Rzym. 8:19  Bo stworzenie z tęsknotą oczekuje objawienia synów Bożych, – zachowuje postawę oczekiwania, które będzie trwało aż do nadejścia Królestwa, które będzie pożądaniem wszystkich narodów. Kiedy przyjdzie to Królestwo, poruszanie dobiegnie końca;

i napełnię ten dom chwałą, mówi Pan zastępów – tym domem (świątynią) jest oczywiście Chrystus – Głowa i Ciało, jako niebiańska faza Królestwa. Ziemska faza Królestwa będzie reprezentowana przez Starożytnych i Młodocianych Godnych. Bóg napełni ten dom (całe Swe Królestwo) w jego obydwóch częściach chwałą mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy.

 Rzym. 8: 19-22: NP (19) Bo stworzenie z tęsknotą oczekuje objawienia synów Bożych, – Chrystusa i Kościoła w chwale, których świat wyczekuje podświadomie jako tych, którzy zaprowadzą pokój i sprawiedliwość na świecie. Z tego punktu widzenia wcześniejsze wersety 17-19  pokazują nam, że Wiek Ewangelii jest czasem cierpienia dla wybranej klasy, po czym ma ona objawić się w celu błogosławienia ludzkości, która nie będąc tego świadoma, oczekuje na to, co objawienie synów Bożych w chwale rzeczywiście jej przyniesie.

(17): A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli. (18): Albowiem sądzę, że utrapienia teraźniejszego czasu nic nie znaczą w porównaniu z chwałą, która ma się nam objawić.    W wersetach 20-22 apostoł wyjaśnia z kolei przyczynę klątwy, jaka spadła na rodzinę ludzką i związane z nią wielorakie cierpienia, ale jednocześnie gwarantuje uwolnienie od tego wszystkiego w przewidzianym przez Boga czasie – Wieku Tysiąclecia.

Rzym.8: (20) Gdyż stworzenie zostało poddane znikomości nie z własnej woli, lecz z woli tego, który je poddał w nadziei , (21) Że i samo stworzenie będzie wyzwolone z niewoli skażenia ku chwalebnej wolności dzieci Bożych. 22. Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.

Wierzę i tak to widzę, że my znający Boży Plan powinniśmy być spokojni o przyszłość i korzystać z pokoju Bożego, tego pokoju, o którym mówi nasz Pan w  Ew. Jan 14:27 PL  Pokój zostawiam wam, mój pokój wam daję; daję wam go inaczej niż daje świat. Nie ulegajcie trwodze, nie bójcie się.

Izaj. 26:3 UBG Człowieka polegającego na tobie zachowujesz w doskonałym pokoju, bo tobie ufa. 

I jak łatwo zauważyć, nie jest to pokój jaki może dać świat ani wypływający z obojętności czy np. lenistwa, lecz jest to pokój, który bez zastrzeżeń ufa Boskiej mądrości, miłości, sprawiedliwości i mocy. Jest to pokój, jaki Bóg obiecuje wszystkim wiernym i polegającym na Jego obietnicy, że cokolwiek by się działo z nami i wokół nas, to wszystko jest pod Jego kontrolą i współdziała dla naszego dobra duchowego. Jeżeli posiadamy taki pokój, to możemy przyjąć wiarą wszystko, na co Boska opatrzność dozwoli, oraz spoglądać choć nieraz przez łzy, ale z radosnym oczekiwaniem ostatecznych błogosławieństw, które Pan obiecał.   Ale aby dzisiaj cieszyć się posiadaniem takiego pokoju,  niezbędne jest wierne trzymanie się Pana i Jego zasad. Takim i tylko takim Bóg obiecuje doskonały pokój i który wzrasta proporcjonalnie do naszego ducha poświęcenia.

Kiedy przyjdzie Królestwo Chrystusa, to ono rzeczywiście będzie „pożądaniem wszystkich narodów”, dokładnie tym, czego wszyscy ludzie potrzebują i za czym podświadomie tęsknią, to jest ta ich cicha nadzieja. Wierzymy, że nasz Pan rozpoczął już swoje panowanie i obecnie dokonuje niszczenia królestw tego świata, używając do tego prawdy i laski żelaznej.

Gdy nastanie Królestwo Chrystusa, wtedy ludzkość zacznie doświadczać wielkich błogosławieństw Jego panowania. Prawda i sprawiedliwość zostaną wprowadzone na niezawodnej i stałej podstawie. Izaj. 28:17 „I uczynię prawo miarą, a sprawiedliwość wagą” Rozpocznie się wielkie dzieło restytucji, nastąpią gruntowne reformy moralne, wielkie przedsięwzięcia wychowawcze i dobroczynne. Nasz Pan jako „Wielki Lekarz” uleczy wszystkich przez wiarę z każdej choroby umysłowej i fizycznej oraz z każdego kalectwa.   Nie sposób przy tym nie wspomnieć o dziele zmartwychwstania, które będzie zapoczątkowane stopniowym wzbudzaniem wszystkich ludzi ze stanu śmieci. A wszystkie gorzkie doświadczenia świata minionych sześciu tysięcy lat, okażą się cennymi lekcjami odnośnie bezmiaru i okropności grzechu. Pomoże to wszystkim ludziom uznać Boskie prawo sprawiedliwości i żyć w zgodności z doskonałą wolą Boga. Życie wieczne stanie się udziałem tych wszystkich, którzy przyjmą go na warunkach miłości, wierności i posłuszeństwa swemu Stwórcy. Wtedy wypełni się znane proroctwo Obj. 22:17 „kto chce, niech bierze wodę żywota darmo ”

woda żywota – to prawdy Wieku Tysiąclecia, które będą dostępne dla wszystkich,

darmo – nie tak jak w Wieku Ewangelii i jeszcze obecnie, prawda jako symboliczna woda nie była i nie jest za darmo. Dzisiaj trzeba za nią zapłacić, kupić ją, oczywiście nie za pieniądze, lecz za cenę pokuty, wiary, poświęcenia, pokory, szczerości i świętości serca i umysłu. Dlatego nikt teraz nie otrzymuje prawdy za darmo.  W Tysiącleciu prawdę każdy będzie mógł otrzymać za darmo, albowiem Bóg postanowił, że wtedy wszyscy przyjdą do pełnej znajomości prawdy, bez względu na stan serca lub życzenia. Jan 1:9 UBG Ten był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.

Ten czas dozwolenia na zło i panowania królestwa szatana ostatecznie okaże się bardzo wartościową i cenną lekcją dla wszystkich, gdyż w czasie Tysiąclecia poprzez błogosławieństwa panowania Chrystusa, człowiek dostąpi odmiennych doświadczeń ze sprawiedliwością. Kontrast miedzy niedolą doznawaną w doświadczeniu ze złem a błogosławieństwami przeżywanymi w doświadczeniu z dobrem skutecznie nauczy ludzi nienawidzić i unikać grzechu, a miłować i praktykować sprawiedliwość. Gdy zostanie osiągnięty ten wspaniały rezultat, wtedy wszyscy zrozumieją, że fakt dozwolenia przez Boga na to, by upadły rodzaj ludzki przez ponad 6000 lat przechodził przez gorzkie doświadczenia ze złem jest szczytowym osiągnięciem Boskiej mądrości, sprawiedliwości i miłości dla najwyższego dobra człowieka.

Myślę, że wszyscy z niecierpliwością oczekujemy tego stanu i jesteśmy wdzięczni Bogu za to, że w swej niezgłębionej mądrości opracował taki plan, który swym zasięgiem obejmuje każdą istotę ludzką i daje każdemu pełną możliwość należenia do Wielkiej Rodziny Bożej. Jedni korzystają z tego wcześniej, inni później, ale nikt nie zostanie pominięty i zapomniany. Niech Bogu i Chrystusowi będzie wielka cześć, chwała i uwielbienie za to wszystko.

Fragment Pisma Świętego, jaki rozważamy, często jest czytany tak, jak gdyby był jednym powiązanym ze sobą opisem, a nie kilkoma powtórzeniami, które upiększają temat.

Z powodu niewłaściwego odróżniania, niektórzy uważają, że „wielki biały tron” będzie ustanowiony po Wieku Tysiąclecia i po zniszczeniu szatana; w wyniku tego nie wiedzą dlaczego umarli powstają w tym czasie lub w jaki sposób mogą mieć próbę po Wieku Tysiąclecia, i ogólnie są w wielkim zamieszaniu.

W celu lepszego zilustrowania odrębności i harmonii każdego z tych obrazów przedstawiliśmy je w poniższej tabeli:

Uwaga: Tabela ilustruje główny akcent każdego obrazu. Brak wpisu pod „Małym Okresem” lub „Wiekami Chwały” oznacza po prostu, że okres ten nie jest omawiany w danym obrazie. 

SIEDEM OBRAZÓW Obj. 20-22

1. Obj. 20:1-3 …..Temat główny: Szatan związany na 1000 lat.
2. Obj. 20:4,5 …..Temat główny: Obalenie władz rządowych; Odpoczynek i panowanie świętych.
3. Obj. 20:6-10…..Temat główny: Błogosławione panowanie Chrystusa; Mały Okres: Rozwiązanie szatana; Próba ludzkości; Wieki Chwały: Usunięcie zła na wieki.
4. Obj. 20:11-15….Temat główny: Tron sprawiedliwości; Próba do życia dla świata; Mały Okres: Koniec próby świata; Wieki Chwały: Doskonała ludzkość żyje w wiecznym szczęściu.
5. Obj. 21:1-8……Temat główny: Święte miasto; Oblubienica; Bóg mieszka wśród ludzi; Zniesienie klątwy; Mały Okres: Zniszczenie złych; Wieki Chwały: Wierni odziedziczają nowy świat.
6. Obj. 21:19-27….Temat główny: Nowe Jeruzalem światłem narodów.
7. Obj. 22:1-3,17…..Temat główny: Rzeka wody żywota; Wieki Chwały: Śmierci już nie ma.

1. SZATAN ZWIĄZANY. ZŁO ZAHAMOWANE.

OBJ. 20:1-3

I widziałem Anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej. I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.

Pierwszy obraz pokazuje ograniczenie zła – a więc szatana, uosobienia złych zasad i praktyk w tym Wieku pokoju i błogosławieństwa. To oczywiście nam się wydaje słuszne, ponieważ porządek prawa sprawiedliwości oznacza ograniczenie dla niesprawiedliwości.

W zacytowanym wersecie widzimy anioła z kluczem do bezdennej „przepaści” oraz łańcuchem (greckie abussos, co dosłownie oznacza „dół bez głębi”, otchłań).

Klucz tego anioła przedstawia władzę, a łańcuch moc. Anioł jako posłannik Boga wskazuje nam, że Boska moc zostanie wprowadzona przez wyznaczonych przez Niego sług, którzy z Jego upoważnienia pokonają przeciwnika prawdy i prawości. W tym dziele wiązania z pewnością wystąpi wiele innych czynników, a jednym z najmocniejszych jest wzrost wiedzy. Mimo to, te wszystkie czynniki są razem pokazane w tym jednym posłanniku.

Wydaje się, iż ten obraz wskazuje na Jezusa Chrystusa i Jego Ciało, Kościół Pierworodnych jako na tego Jedynego, w którego ręku spoczywa władza wiązania zła i panowania nad nim: „Aby wiązali pętami królów ich, a szlachtę ich okowami żelaznymi; aby postąpili z nimi według prawa zapisanego. Tac jest sława wszystkich świętych jego” (Ps. 149:5-9). Język ten przypomina nam także o tym Jedynym, który oświadcza, iż ma te klucze (Obj. 1:18).

Zło będzie związane.

Obj. 11:16,17 pokazuje nam Jehowę ujmującego władzę. Czyni to w osobie swojego Syna, który jako Tysiącletni król będzie wykonywał wyroki Ojca. Uważamy, że sposób przejmowania przez naszego Pana Jego wielkiej władzy i wiązania zła różni się bardzo od ogólnych pojęć na ten temat. Prawda wiąże błąd, i na odwrót: te dwie rzeczy są sobie przeciwne. W obecnym wieku władzę sprawują moce ciemności i błędu, lecz pod panowaniem Chrystusa panować będzie światło i prawda.
Wierzymy, że ten nowy Władca już przyszedł. Tak jak wszystkie chwalebne i duchowe rzeczy, On jest widziany tylko przez oko wiary oświecone Słowem Bożym (polecamy bezpłatną ulotkę „Drugi Adwent Jezusa”).

Wiązanie trwa już od pewnego czasu. Zgodnie z Boską zasadą, „sąd zaczyna się od domu Bożego” (1 Piotra 4:17). Błędy i zło, czyli „diabeł w kościele”, muszą być związane, a prawda uwolniona najpierw pośród tych, którzy mienią się dziećmi światłości. Prawda – religijna i świecka – wyjdzie wtedy na zewnątrz do ogółu świata, obalając błędy w sprawiedliwości i demaskując złe rządy wśród ludzi światowych (dowodem na to obalenie apartheidu w Afryce Południowej). W ten sposób kościół i świat będą błogosławione, chociaż doświadczenie to przez jakiś czas dla obu może wydawać się klątwą.

Narzędzia tej zmiany.

Liczne są narzędzia używane w tym dziele: niektóre z nich to piękne i wypolerowane narzędzia z laboratorium Pana; niektóre to moralni i prawi niewierzący, uczciwi w swej niewierze; a niektóre to przynoszący hańbę Bogu i buntowniczy niewierzący, wszyscy na swój sposób i najczęściej nieświadomie pomagają usuwać błędy i przygotowywać miejsce dla prawdy.

Także między narodami Bóg przez Chrystusa, który powrócił, sprawi, że gniew ludzki będzie Go chwalił. Zadziwiający wzrost ruchów zawodowych i społecznych, walczących przy końcu XIX i na początku XX wieku o prawa oraz późniejszy szybki wzrost swobód osobistych, szczególnie w krajach zachodnich, położył podwaliny pod upadek społecznego porządku tego świata.

2. OBALENIE WŁADZ RZĄDOWYCH. ODPOCZYNEK I PANOWANIE ŚWIĘTYCH.

OBJ.20:4,5

I widziałem stolice, a usiedli na nich, i dany im jest sąd, i dusze pościnanych dla świadectwa Jezusowego, i dla słowa Bożego, i którzy się nie kłaniali bestii ani obrazowi jej, i nie przyjęli piętna jej na czoło swoje i na rękę swoją; i ożyli i królowali z Chrystusem tysiąc lat. A insi z umarłych nie ożyli, aż się skończyło tysiąc lat. Toć jest pierwsze zmartwychwstanie.

Ten obraz pokazuje przeniesienie władzy od niegodnych do godnych. Werset 4 mówi: „I widziałem stolice, a usiedli na nich, i dany im jest sąd”. Wielkie narodowe władze, organizacje polityczne, instytucje finansowe, nieprawne związki religijne – wszystkie one zajmowały w pewnym czasie stanowiska władzy („stolice”). Na ogół będą one potępione jako nie nadające się do sprawowania władzy: „i dany im [wydany na nich] jest sąd”.

„I widziałem … dusze [osoby] pościnanych dla świadectwa Jezusowego i dla słowa Bożego”. Nie chodzi tu o literalne ścięcie, lecz zgodnie z innymi figurami o ścięcie symboliczne. Figura ta ilustruje samozaparcie się klasy Kościoła, rezygnację z własnej „głowy” – własnej woli – i przyjęcie woli Boga wyrażonej w Chrystusie. A zatem obraz ten pokazuje w jaki sposób powstaje ta klasa. Ta wierna grupa wstępuje obecnie na królewski tron ze swym Panem, żyje i panuje z Nim przez okres Tysiąclecia (E 17, s.417,418).

Pokrewna perspektywa.

Z innego punktu widzenia i w kontekście dnia dzisiejszego widzimy, że w chrześcijaństwie jest wiele tak zwanych ciał: metodyści, prezbiterianie, baptyści itd. Każde ciało oczywiście potrzebuje głowy, zwierzchności, od której pochodzi rząd i prawa. Często nazywane są one konferencjami lub synodami.

Przy obecnym spadku wartości chrześcijańskich w głównych denominacjach podejrzewamy, że ci, którzy „świadczą dla Jezusa” przez zajęcie stanowiska przeciwnego bezbożnym wierzeniom i praktykom kościołów (takim jak lekceważenie Pisma Świętego jako natchnionego przez Boga czy wyświęcanie praktykujących homoseksualistów) będą traktowani tak jak opisano – „ścięci” – odcięci od głów tych kościołów. To jest zgodne z wersetem 4, który mówi, iż nie czcili oni bestii ani jej obrazu, i nie przyjęli jej piętna.

3. BŁOGOSŁAWIONE PANOWANIE CHRYSTUSA. KONIEC ZŁA.

OBJ. 20:6-10

Błogosławiony i święty, który ma część w pierwszym zmartwychwstaniu; albowiem nad tymi wtóra śmierć mocy nie ma; ale będą kapłanami Bożymi i Chrystusowymi, i będą z nim królować tysiąc lat. A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej. I wynijdzie, aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga i Magoga, aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski. I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je. A diabeł, który je zwodził wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestia, i fałszywy prorok; I będą męczeni we dnie i w nocy, na wieki wieków.

Ten fragment pokazuje świętość i szczęśliwość panującego wówczas Kościoła. Następną myśl nasuwa fakt, iż oni będą kapłanami do nauczania, jak również królami do rządzenia. Nie tylko będą się zajmować wprowadzaniem w życie Boskich praw, lecz uczyć i pomagać ludzkości, tak aby umożliwić jej zachowanie posłuszeństwa.

W czasie panowania Chrystusa cały rodzaj ludzki zostanie doprowadzony do znajomości prawdy (1 Tym. 2:4). Ujmując to inaczej, prawdziwe Światło oświeci każdego człowieka, który kiedykolwiek się narodził (Ew. Jana 1:9). Wszyscy zostaną doprowadzeni do poznania Chrystusa i do uznania władzy Chrystusa Jehowy. Każde kolano się ugnie i każdy język wyzna Ojca przez Syna (Fil. 2:9-11). Każdy naród, jaki kiedykolwiek istniał, przyjdzie i będzie Go czcił (Ps. 22:28; Obj. 15:4). Wszyscy ludzie będą błogosławieni sposobnością osiągnięcia ludzkiej doskonałości i wynikającego z tego doskonałego szczęścia w życiu wiecznym.

Doskonałość zdobywana etapami.

Po pokonaniu wszelkiego zła to królestwo na ziemi zostanie przekazane Bogu. Apostoł Paweł mówi o Chrystusie: „Bo on musi królować, póki by nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi jego. A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, jest śmierć” (1 Kor. 15:25,26). Zniesienie śmierci i jej wszystkich wstępnych faz choroby i cierpienia będzie stopniowym procesem; dopiero wtedy Chrystus przekaże Królestwo Ojcu.

„Mały czas”

Rzeczą godną odnotowania jest tutaj to, że chociaż wszyscy poddani Tysiącletniego Królestwa otrzymają pełną sposobność uzyskania doskonałości, wieczne życie będzie im udzielone dopiero po wypróbowaniu. Dlatego szatan, ten starodawny kusiciel, będzie rozwiązany „na mały czas”, w celu wypróbowania wierności rodzaju ludzkiego. Ta ostatnia próba zdecyduje czy posłuszeństwo ludzi jest zakorzenione w sercu, czy być może jest jedynie służeniem samemu sobie.

Jak zło będzie związane ograniczeniami Tysiącletniej władzy, tak odpowiednio zło zostanie uwolnione przez dozwolenie na to, by złe czyny przez pewien czas pozostawały bez kary, dokładnie tak, jak dzieje się to w obecnym wieku (Ps. 50:16-21; Mal. 3:15-18).

Mając pełną wolność wybierania dobra lub zła, postępowanie każdej jednostki objawi prawdziwe usposobienie serca. Spodziewamy się, że większość pozostanie wierna; w kontekście tamtej ery będą to święci. Wielu z tego licznego świata („jako piasku morskiego”) przyłączy się do buntu zła. Spadnie na nich kara „ognia” – sądu – i wszyscy oni zostaną wrzuceni do jeziora ognia i siarki. (Ogień reprezentuje sąd, ucisk, a siarka reprezentuje unicestwienie; żadne ludzkie życie nie jest odporne na płomienie siarki, stąd moc tego symbolu jako przedstawiającego unicestwienie). W ten sposób objawione zostaną dwie klasy (w.7-10).

„Ogień”

Ucisk i sąd, w które będą wrzuceni diabeł i jego naśladowcy, są tego samego rodzaju, do których przy końcu Wieku Ewangelii zostali wrzuceni bestia i fałszywy prorok. Uznajemy je za symbole reprezentujące nie rzeczywiste osoby, lecz systemy. Dla zrozumienia tego ustępu istotne jest dostrzeżenie tej różnicy. Jest powiedziane, że te systemy „żywcem” (to znaczy w trakcie swego działania) są wrzucane do tego samego jeziora ognia, ucisku i zniszczenia. Wierzymy, iż ogień ten rozpoczął się od czasu ucisku, począwszy od 1914 roku, wraz z rozpoczęciem pierwszej wojny światowej, która, jak zgadza się historia, była wydarzeniem na stałe zmieniającym oblicze społeczeństwa, szczególnie na Zachodzie.

Diabeł i jego naśladowcy będą „męczeni” we dnie i w nocy na wieki wieków; bardziej poprawnie: „aż” nastaną doskonałe wieki. To „męczenie” ma znaczenie dogłębnej analizy i oceny przez świat postępujący w kierunku świętości i porównujący swe doświadczenia pod panowaniem grzechu z doświadczeniami pod panowaniem sprawiedliwości.

Obecnym przykładem tego jest ponowna ocena traktowania czarnej ludności w latach handlu niewolnikami. Bardziej współczujące umysły „męczą” lub badają te praktyki. Greckie słowo basanizo w wersecie 10 zawiera myśl „badania kamieniem probierczym”. Doskonałe, prawe umysły przez całą wieczność będą rozmyślać o swych doświadczeniach w poprzednich wiekach zła i identyfikować się z Boskim osądem.

4. TRON SPRAWIEDLIWOŚCI. PRÓBA DO ŻYCIA ŚWIATA.

OBJ. 20:11-15

I widziałem stolicę wielką białą i siedzącego na niej, przed którego obliczem uciekła ziemia i niebo, a miejsce im nie jest znalezione. I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed oblicznością Bożą, a księgi otworzone są; i druga księga także otworzona jest, to jest księga żywota; i sądzeni są umarli według tego, jako napisano w onych księgach, to jest według uczynków ich. I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, także śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli; i byli sądzeni każdy według uczynków swoich. A śmierć i piekło wrzucone są w jezioro ogniste. Tac jest wtóra śmierć. A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.

Stolica, Królestwo Chrystusa, będzie czyste, czego symbolem jest tutaj biel, symbol pokoju i czystości. „Laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego” (Żyd. 1:8).

Siedzący na tronie to Chrystus, przede wszystkim Jezus, „głowa”, lecz także zwycięzcy, „ciało”, którzy siedzą wraz z Nim i dzielą Jego chwałę i moc (Obj. 3:20,21).

Przypominamy tutaj definicje symboli: „ziemi”, „nieba” i „morza”: niebo – władza duchowa; ziemia – zorganizowane społeczeństwo; morze – niespokojne masy bez (religijnych) ograniczeń.

Przed lub w obecności Chrystusa na stolicy muszą „uciec” wszystkie formy zła, ucisku i niesprawiedliwości, gdyż nie może być dla nich żadnego miejsca.

„Ziemia” ucieka

Obecny porządek społeczny, z jego korupcją i ogromną nierównością, przeminie, nigdzie nie znajdzie miejsca, gdy na ziemi zostanie ustanowiony tron Sprawiedliwości; a jego miejsce zajmie nowa ziemia (społeczeństwo). Wtedy rządzić będą zasady wiary w Chrystusa, miłości do Boga i posłuszeństwa nowemu porządkowi.

Ta zmiana społeczeństwa zacznie się dopiero wtedy, gdy Bóg przez Chrystusa ujmie Swą wielką moc i rozpocznie panowanie, a obecny porządek rzeczy zostanie wcześniej obalony w czasie ucisku, jaki obecnie ciąży nad światem.

Pokrewne temu proroctwo można znaleźć u Iz. 40:4: „Każda dolina niech podniesiona będzie, a każda góra i pagórek niech poniżony będzie; co jest krzywego, niech się wyprostuje, a miejsca nierówne niech będą równiną”. Rozumiemy, że jest to jeszcze jeden sposób pokazania, iż społeczeństwo będzie zrekonstruowane i że zapanuje równość, ponieważ obecne nierówności zostaną wyrównane.

„Niebo” ucieka

Przeminąć ma nie tylko obecne społeczeństwo, lecz także teraźniejsze „niebiosa”, władze duchowej kontroli. Słowo Boże stwierdza, że szatan jest „książęciem, który ma władzę na powietrzu”, który „teraz jest skuteczny w synach niedowiarstwa” (Efez. 2:2). Nazwany jest „książęciem świata tego” (Ew. Jana 14:30). Będzie całkowicie związany (Mar. 3:24-27). W wyniku tego ustanie jego kontrola, czyli duchowa władza, sprawowana obecnie na korzyść czynienia zła.

Powróćmy do Obj. 20: „I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed oblicznością Bożą, a księgi otworzone są; i druga księga także otworzona jest, to jest księga żywota; i sądzeni są umarli według tego jako napisano w onych księgach, to jest według uczynków ich” (w. 12).

Nie jest prawdopodobne, by miało to oznaczać zebranie ludzkości w rzędach i w szeregach przed literalną ławą sędziowską. W czasie okresu Tysiąclecia rodzaj ludzki będzie żył pod badawczym okiem współczującego Sędziego. Podobna figura to obraz owiec i kozłów z Ew. Mateusza 25:31-46.

Krino

Greckie słowo oddane tutaj „sądzeni” pochodzi od krino i ma znaczenie doświadczony, wypróbowany. Potwierdza to używanie tego słowa przez św. Pawła. Cytujemy tutaj 1 Kor. 6:1,2, gdzie trzykrotnie używa on tego samego słowa (krino). Poprawne oddanie podane jest kursywą:

„Śmie kto z was, mając sprawę z drugim, sądzić się przed niesprawiedliwymi, a nie przed świętymi? Azaż nie wiecie, iż święci będą sądzili świat? A jeśli świat od was będzie sądzony, czyście niegodni abyście sądy mniejsze odprawiali?”

Apostoł Paweł odnosi się tutaj do przyszłej próby świata, kiedy zwycięzcy obecnej próby będą jego sędziami: sędziami, którzy podobnie jak ich Głowa, Jezus, nie tylko będą w stanie pomagać światu jako królowie, lecz także mu współczuć, ponieważ sami byli wcześniej kuszeni.

Umarli obejmują cały ród Adamowy, który w Wieku Ewangelii nie uniknie potępienia jakie ciąży nad światem – śmierć – przez stanie się uczestnikami duchowego życia przez Jezusa. „Przez jednego [Adama] upadek na wszystkich ludzi przyszła wina ku potępieniu„, lecz „teraz żadnego potępienia nie ma tym, którzy są w Chrystusie Jezusie”, ponieważ prawo życia w Chrystusie uwolniło takich od potępienia śmierci (Rzym. 5:18; 8:1,2).

Ludzkość uniknie śmierci

Jak w obecnym wieku niewielka liczba ludzkości unika potępienia śmierci przez uzyskanie duchowego życia ofiarowanego na pewnych warunkach (2 Piotra 1:4), tak rozumiemy, że świat ludzkości będzie miał przywilej uniknięcia potępienia śmierci przez posłuszeństwo prawom zbliżającego się Królestwa na ziemi. Ich prawo do tej oferty wiecznego życia jest wynikiem dostarczenia przez Jezusa okupu za nich.

Otworzone księgi, według których oni będą sądzeni, rozumiemy jako księgi Biblii. Wybrany Kościół był sądzony według tych samych ksiąg. Zgadza się to także z oświadczeniem Jezusa, że Jego słowa „będą sądzić w ostateczny dzień” – dzień Tysiąclecia z Jana 12:48.

Słowa Jezusa nie będą już ukryte w przypowieściach i niejasnych wypowiedziach; rzeczy skryte zostaną wówczas odsłonięte. „Księgi” będą otworzone, a znajomość Pana napełni całą ziemię. Ponieważ Bóg „chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i ku znajomości prawdy przyszli” (1 Tym. 2:4; Jer. 31:31-34).

Obj. 20:13 mówi, że „wydało morze umarłych, którzy w nim byli”. Anarchistyczne masy ludzkości zostaną wówczas wyprowadzone ze stanu śmierci i poddane ograniczeniom białego Tronu. W wyniku tego, kiedy wszyscy zostaną ograniczeni, „nie będzie już morza” Ps. 46:1-4; Juda 13). „Śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli; i byli sądzeni każdy według uczynków swoich”.

Sąd ten dotyczy całego świata. W ten sposób całe wzdychające stworzenie może być uwolnione z niewoli skażenia do chwalebnej wolności synów Bożych (Rzym. 8:19-22).

Została otwarta „księgę żywota”. To wskazuje, że jak jest księga, rejestr życia, w której zapisywane są imiona wszystkich zwycięzców Wieku Ewangelii, godnych Boskiego życia, tak będzie księga, rejestr, w następnym wieku dla tych godnych doskonałego życia na ludzkim poziomie.

Sąd świata różny od sądu Kościoła

Pewną różnicą między sądem świata a sądem klasy wiary Wieku Ewangelii jest to, że chociaż od ludzkości wymagane będzie posiadanie wiary, to jednak postęp w kierunku doskonałości będzie zależał od uczynków – będą „sądzeni według uczynków swoich”. W obecnym wieku doskonałe uczynki są oczywiście niemożliwe; wiara rządzi próbą chrześcijanina. Teraz nasze uczynki mogą być wykonywane według naszych najlepszych zdolności; to znaczy, że zawsze brak im doskonałości.

Do końca owego wieku próby proces umierania, stan śmierci i wszyscy niezapisani w księdze żywota zostaną zniszczeni, co symbolicznie jest opisane jako wrzucenie ich do jeziora ognia („śmierci” i „piekła”). To nastąpi w czasie Małego Okresu wspomnianego wcześniej w tym artykule. Umierający w tym czasie nie będą już umierać pod potępieniem Adamowym, lecz za swe własne grzechy (Ezech. 18:1-4,19-32). „Wtóra śmierć” to śmierć wskutek egzekucji wykonanej przez Boga na niepoprawnie złych z rodzaju ludzkiego, no i oczywiście na szatanie, który nie będzie żył po Małym Okresie.

5. ŚWIĘTE MIASTO. OBLUBIENICA. BÓG MIESZKA MIEDZY LUDŹMI. KLĄTWA ZNIESIONA

OBJ. 21:1-8

Potemem widział niebo nowe i ziemię nową; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęła, a morza już więcej nie było. A ja Jan widziałem ono święte miasto, Jeruzalem nowe, zstępujące z nieba od Boga zgotowane, jako oblubienicę ubraną mężowi swemu. I słyszałem głos wielki z nieba mówiący: Oto przybytek Boży z ludźmi, i będzie mieszkał z nimi; a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi, będąc Bogiem ich. I otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich; a śmierci więcej nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły. I rzekł ten, który siedział na stolicy: Oto wszystko nowe czynię. I rzekł mi: Napisz, bo te słowa są wierne i prawdziwe. I rzekł mi: Stało się. Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywej. Kto zwycięży, odziedziczy wszystko, i będę mu Bogiem, a on mi będzie synem. Lecz bojaźliwym i niewiernym i obmierzłym, i mężobójcom, i wszetecznikom, i czarownikom, i bałwochwalcom, i wszystkim kłamcom część ich dana będzie w jeziorze gorejącym ogniem i siarką: Tać jest wtóra śmierć.

Tutaj ukazuje się chwalebna strona owego Wieku Tysiąclecia. Do tego czasu zupełnie przeminą poprzednie niebiosa i ziemia, a rozpoczną się nowe niebiosa i ziemia. Nowe Jeruzalem zstępujące od Boga na ziemię, które później ma być miejscem przebywania Boga, to piękna reprezentacja Kościoła jako królestwa, lub rządu, na ziemi.

Fałszywy system, kościół – nazywany jest w Piśmie Świętym „antychrystem” – usiłował w ciągu Wieku Ewangelii rządzić narodami ziemi na wzór prawdziwych rządów, jakie mają nadejść. Prawdziwy Kościół, złączony ze swą głową, Chrystusem, posiądzie to prawdziwe królestwo ziemi.

Rządy antychrysta są w Piśmie Świętym nazywane owym wielkim „miastem”, jakie panuje nad królami ziemi. Mówi się o nim także jako o „Babilonie” (Obj. 18); nazwa „Babilon” oznacza zamieszanie. Prawdziwy Kościół, Chrystus, na odwrót: będzie silnym miastem zwanym Syjonem i Nowym Jeruzalem. Bóg będzie „w pośrodku jego, nie będzie poruszone” czyli usunięte (Ps. 46:5,6).

Bóg zamieszka z ludzkością

Jako miejsce mieszkania Boga, to Święte Miasto będzie miejscem, z którego On będzie błogosławić cały świat; gdy ofiara Jezusowa usunie grzech Adamowy, właściwe będzie zaangażowanie się Boskiej mocy w podnoszenie i błogosławienie wszystkich. Taka jest Jego obietnica (Dz.Ap. 3:20,21).

O tak, Sam Bóg otrze wszystkie łzy z ich oczu. Taki był Jego plan od samego początku: Bóg tak umiłował świat, że zesłał Jezusa; tak więc z Niego i przez Niego oraz dla Niego są wszystkie rzeczy (Jan 3:16,17; 2 Kor. 5:18,19).

Nie tylko minione zarysy Jego planu pokazują, że Bóg był w Chrystusie, jednając świat ze Sobą, gdy Jezus Swoją śmiercią zapłacił okup wymagany przez własną Boską sprawiedliwość, lecz teraz dowiadujemy się, że dzieło Tysiąclecia jest także Jego. To Jehowa otrze wszystkie łzy. Tak jak w dawnych wiekach, będzie używał środków i pośrednictwa, w tym wypadku Chrystusa Jezusa oraz Jego Oblubienicy, by wykonać swoje dzieło.

Łzy będą trwać tak długo, jak długo będzie istnieć ich przyczyna – niedoskonałość, ból i śmierć. I tak jak zauważyliśmy, zostaną one całkowicie usunięte dopiero przy końcu okresu Królestwa. Dopiero wtedy, zgodnie z prawdą, będzie można powiedzieć, że „śmierci więcej nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły” (w. 4). Te połączone formy zła są częścią klątwy Adamowej, wynikiem grzechu, a ponieważ wszystko zostało odkupione przez Tego, który stał się przekleństwem dla całej ludzkości, właściwe jest, by w odpowiednim czasie wszyscy dostąpili tych błogosławieństw, a klątwa na zawsze usunięta.

„Oto wszystko nowe czynię”

„I rzekł ten, który siedział na stolicy: Oto wszystko nowe czynię”. O tak, dla tej przyczyny Chrystus oddał swoje ludzkie życie jako cenę wykupienia człowieka z grzechu. Odkupiwszy w ten sposób człowieka w jego niskim stanie, Chrystus powstał z martwych, by zastosować korzyści tego odkupienia i błogosławić rodzaj ludzki pełną sposobnością odzyskania utraconego stanu – obrazu swego Stwórcy. „Napisz”, mówi Jezus, „bo te słowa są wierne i prawdziwe” (w. 5).

On jest Alfą i Omegą – grecki odpowiednik „A do Z” – początkiem i końcem wielkiego zbawienia ludzkości. Tak jak powiedział, wszystkim spragnionym udzieli wody żywota darmo: wszyscy chętni mogą przyjść i pić życiodajną prawdę i dochodzić do harmonii z Boską wolą.

Wtóra śmierć, śmiercią ostateczną

Tak jak było z Kościołem w Wieku Ewangelii. Ci, którzy wówczas okażą się godni wiecznego życia, zostaną nazwani zwycięzcami i odziedziczą duchowe rzeczy, chociaż ich poziom istnienia na zawsze pozostanie ludzki. Ci, którzy wtedy nie wyrzekną się uczynków ciemności, będą mieli swą część w jeziorze ognia i siarki – będą przeznaczeni na wtórą śmierć. Ta śmierć nie będzie śmiercią Adamową (pierwszą śmiercią), lecz śmiercią za ich własne świadome i możliwe do uniknięcia grzechy. Ta śmierć jest wieczna – nie daje żadnej nadziei zmartwychwstania.

Wówczas, po wymazaniu grzechu i wymarciu wszystkich grzeszników, wszystkie rzeczy na niebie i na ziemi będą wyśpiewywać chwały i podziękowania temu wiecznemu Królowi, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu mądremu Bogu.

6. NOWE JERUZALEM ŚWIATŁEM NARODÓW

OBJ. 21:19-27

A grunty muru miasta ozdobione były wszelkim kamieniem drogim. Pierwszy grunt był jaspis, wtóry szafir, trzeci chalcedon, czwarty szmaragd, piąty sardoniks, szósty sardyjusz, siódmy chryzolit, ósmy beryllus, dziewiąty topazjusz, dziesiąty chrysopras, jedenasty hiacynt, dwunasty ametyst. A dwanaście bram jest dwanaście pereł; a każda brama była z jednej perły, a rynek miasta złoto czyste jako szkło przeźroczyste. Alem kościoła nie widział w nim; albowiem Pan, Bóg wszechmogący, jest kościołem jego, i Baranek. A nie potrzebuje to miasto słońca ani księżyca, aby świeciły w nim; albowiem chwała Boża oświeciła je, a świecą jego jest Baranek. A narody, które będą zbawione, będą chodziły w świetle jego, a królowie ziemscy chwałę i cześć swoją do niego przyniosą. A bramy jego nie będą zamknięte we dnie; albowiem tam nocy nie będzie. I wniosą do niego chwałę i cześć narodów. I nie wnijdzie do niego nic nieczystego i czyniącego obrzydliwość i kłamstwo, tylko ci, którzy są napisani w księgach żywota Barankowych.

To spojrzenie przywraca nas do obecnego czasu jako punku wyjściowego. Jan, reprezentujący żyjących członków towarzyszących Oblubienicy, widzi Święte Miasto zstępujące na ziemie. Zanim jednak mógł je zobaczyć musiał w duchu wznieść się znacznie ponad ziemski poziom (w. 9).

Podobnie Kościół w ciele mógł oczami wiary widzieć zstępowanie Królestwa Bożego – początek panowania Najwyższego rozpoczynającego kierowanie i obalanie rzeczy ziemskich, przygotowując warunki na pełne przyjęcie woli Boga na ziemi, tak jak jest w niebie.

Jak mówią o tym słowa „bitewnego hymnu republiki”:

Widzimy jego zbliżające się sądy jak okrążają całą ziemię.

Zapowiedziane znaki i wzdychania, które poprzedzają drugie narodzenie.

W rozpadających się tronach ziemi odczytujemy jego sprawiedliwy wyrok,

Zstąp Jeruzalem!

Potrzeba nam dogodnego punktu obserwacji

Nie wszyscy mogą dostrzec to Królestwo, które jest już w drodze. Aby je rozpoznać, trzeba wznieść się ponad rzeczy tego świata, by niejako uzyskać inny punkt widzenia. W duchu naszych umysłów musimy udać się na wielką i wysoką górę (królestwo Boże); to znaczy musimy dojść do pełni sympatii i wierności wobec tego niebiańskiego królestwa. Dopiero wtedy możemy zdobyć zaufanie Króla; dopiero wtedy dostrzeżemy jego chwałę i moc. Tylko z tego punktu widzenia będziemy mogli zobaczyć to, czego większość nie widzi, że to Królestwo będzie duchowe i wszechmocne – „mające chwałę [majestat i moc] Bożą” (w. 9-11).

Wersety 19-27 są symbolicznym opisem tego wspaniałego rządu na ziemi. Całe miasto jest ze szczerego złota (w. 18), co reprezentuje Boską chwałę – chwałę, która nie straci swojego blasku, chwałę Samego Boga. Mówiąc symbolicznie, ono ma „zbawienie w murach” (Iz. 60:18); mieszka w nim ochrona i bezpieczeństwo, jego mury nigdy się nie rozpadną, ponieważ jego fundamenty są wykonane z symbolicznych drogocennych kamieni, a sam mur jest z jaspisu (prawdopodobnie chodzi tu o diament), czystego jak kryształ. Mury zbawienia pewnie opierają się na zakończonym odkupieniu, ukończonym fundamencie wyrażonym w Jezusie, Apostołach i Prorokach (Efez. 2:19,20).

Nowe Jeruzalem – symboliczne i literalne

„A położenie miasta onego jest czworograniaste, a długość jego taka jest jak i szerokość … a długość i szerokość i wysokość jego równe są” (w. 16). Innymi słowy miasto to jest sześcianem, doskonale symetrycznym kształtem. Jest to kolejny sposób pokazania jego doskonałości: Jest ono doskonałe względem Boga, jak również względem ziemi.

Począwszy od tego stulecia, a szczególnie od 1948 roku jesteśmy świadkami odbudowy literalnego Izraela i literalnego Jeruzalem. To Jeruzalem, które jest w górze (Gal. 4:26), jest wyższe. Lecz ziemskie Jeruzalem ma mieć udział w tym Królestwie, w istocie rzeczy ma być jego centrum (Izaj. 2:1-5). Izrael – dzieci Abrahama według ciała – zgodnie z Boską obietnicą będą przewodem, przez który od duchowego nasienia – Chrystusa (Gal. 3:16,26,29; por. Rzym. 11:25-33) – na wszystkie narody ziemi spłyną błogosławieństwa.

Czytamy także, że to Święte Miasto, duchowe Jeruzalem posiada bramy w każdym kierunku z wypisanymi na nich imionami 12 pokoleń duchowego Izraela. Stosując to do ziemskiego Jeruzalem, wydaje się to doskonale ilustrować ówczesną pozycję Izraela jako przewodu, drogi do bram, którą świat może przystąpić do niebiańskiego rządu. Przy bramach było 12 aniołów. Najwyraźniej wskazuje to, że od ziemskiego narodu Izraela, do tego czasu już nawróconego, wyjdą posłańcy, by wszystkim stworzeniom obwieścić miłość i poznanie Pana.

Światło słońca i księżyca

Miasto z objawienia nie będzie potrzebowało słońca ani księżyca. Wierzymy, że słońce oznacza posłannictwo Ewangelii, a księżyc Zakon Mojżeszowy, (który był cieniem jaśniejszego światła Ewangelii). Chociaż obecnie poznajemy częściowo i widzimy niewyraźnie, jakby w zwierciadle (1 Kor. 13:12), wtedy poznamy, tak jak jesteśmy poznani – chwalebną światłość Boga niezależną od pism zawartych w Biblii.

Ale narody zawsze będą potrzebować zarówno słońca, jak i księżyca (literalnego i symbolicznego). W rzeczywistości, czyste i pełne światło Ewangelii i Zakonu będzie świecić i błogosławić ludzkość dopiero wtedy, gdy otworzone zostaną „księgi” (Stary i Nowy Testament – Obj. 20:12). Prorok mówi: „Światłość też miesiąca będzie jako światłość słoneczna; a światłość słoneczna będzie w siedmiornasób [doskonała] … dnia, którego zawiąże Pan złamanie ludu swego [spowodowane grzechem], a ranę zbicia jego uleczy” (Izaj. 30:26).

Znajomość Pana będzie wypływać nie tylko z otwartych ksiąg, lecz samo miasto będzie rzucać na nich światło przez kolejne jeszcze nieznane objawienia (1 Kor. 2:9). „A narody, które będą zbawione, będą chodziły w świetle jego” (Obj. 21:24).

„A królowie ziemscy chwałę i cześć swoją do niego przyniosą … I wniosą do niego chwałę i cześć narodów” (w. 24,26). Królami tutaj są święci Wieku Ewangelii (Obj. 5:10), którzy będą odpowiedzialni za wpuszczanie do miasta tylko tych, którzy będą manifestować umiłowanie sprawiedliwości – tych czcigodnych z ich rodzaju. Ten rząd będzie początkowo zawierał chwałę duchowych królów ziemi, a następnie, w miarę postępu Wieku Tysiąclecia, chwałę wszystkich czystych i dobrych na ziemi – tych, którzy będą uznani za godnych życia.

7. RZEKA WODY ŻYWOTA OBJ. 22:1-3,17

I ukazał mi rzekę czystą wody żywota, jasną jako kryształ, wychodzącą z stolicy Bożej i Barankowej. A w pośród rynku jego, z obu stron rzeki, było drzewo żywota, przynoszące owoc dwanaścioraki, na każdy miesiąc wydawaj ące owoc swój, a liście drzewa służyły ku uzdrowieniu pogan. I nie będzie więcej żadnego przekleństwa, ale stolica Boża i Barankowa w nim będzie, a słudzy jego służyć mu będą. A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech rzecze: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie; a kto chce niech bierze wodę żywota darmo.

Teraz obraz się zmienia. Widzimy Święte Miasto ustanowione na ziemi i napełniające ją szczególnymi błogosławieństwami. Widzimy rzekę wody życia i drzewa życia, których owoce podtrzymują życie i których liście uzdrawiają narody. Przypomina to pierwszą księgę Biblii, l Mojżeszową, z jej opisem raju, z którego Adam i Ewa zostali usunięci z powodu grzechu. W tamtym ogrodzie też było drzewo życia. Nie mając dostępu do jego owoców, Adam i jego rodzaj umierał.

Modlenie się o Królestwo

Ach, co za obraz „naprawienia wszystkich rzeczy” (Dz.Ap. 3:19-21)! Co za widok: leczenie wszystkich dotkniętych klątwą, usuwanie grzechu Adamowego oraz jego całego nieszczęścia, bólu i śmierci!

Woda życia, która tam będzie wypływać z tronu, jest wspaniałym obrazem przyszłości i, jak mamy nadzieję, nie jest zbyt odległa. Wciąż modlimy się: „Przyjdź królestwo twoje”; odpowiedź na tę modlitwę przyjdzie wtedy, gdy woda życia zacznie płynąć. Wodą życia jest wiedza, lecz nie jakakolwiek wiedza: jest nią Boska Prawda, której obecnie pragnie rodzaj ludzki, chociaż jest tego nieświadomy. Ta woda popłynie obficie wtedy, gdy będzie z ludźmi Przybytek Boga. Wówczas spragniona ludzkość, wzdychająca w bolesnej niewoli grzechu i śmierci, zostanie odświeżona i podniesiona.

Rzeka na pustyni

My dostrzegamy pewien obraz ludzkości w warunkach Izraela na puszczy. Spragnieni, wołali do Pana o wodę. Mojżesz uderzył w skałę i wypłynęły z niej strumienie na pustynie (2 Moj. 17:5,6). Tak i teraz modlitwy i wzdychania ludzkości zostały wysłuchane przez Jehowę (Rzym. 8:19-22). On uderzył w skałę, Jezusa. Typiczny Izrael pił typiczną wodę z typicznej skały, lecz antytyp dotyczy Chrystusa i całego świata – wszyscy spragnieni mogą przyjść do rzeki życia i pić darmo (1 Kor. 10:1-4).

Stosunkowo niewielu posiadało obecnie prawdziwą wiedzę o Bogu, lecz w następnym wieku, w Tysiącleciu, poznanie Boga będzie dostępne dla wszystkich, niczym pełna, szeroka rzeka. Wówczas „maluczkie stadko” (Łuk. 12:32), które do tego czasu zostało uwielbione i połączone z Oblubieńcem, wraz z Nim będzie zapraszać do picia: „A duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech rzecze: Przyjdź] A kto pragnie, niech przyjdzie; a kto chce, niech bierze wodę żywota darmo” (w.17).

Wydaje się, że drzewa życia symbolizują świętych Wieku Ewangelii, których „liście” – wyznania wiary – nauki, będą leczyć ludzkość i których owoc będzie dostosowany do zmieniających się warunków ludzkości w miarę doprowadzania jej do doskonałości jako owoc życia odpowiedni do postępu w górę każdego członka rodzaju. W ten sposób ludzkość zostanie przywrócona do stanu utraconego.

„I nie będzie więcej żadnego przekleństwa” – klątwa będzie stopniowo usuwana, a człowiek uwolniony z jej mocy pod wpływem błogosławieństw tego wspaniałego wieku (w. 3).

Tęsknimy i modlimy się o ten wiek wyzwolenia. Oby przyszedł szybko. Amen!

_______
Źródło: Sztandar Biblijny nr 129–130 [kliknij numer, by pobrać wersję pdf], listopad-grudzień 1998.

O takich czasach przeczytać można w Biblii, w Dziejach Apostolskich 3:19-21. „Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze, aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa, którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił Bóg przez usta świętych proroków swoich.”

1 – Czasy ochłody w innych przekładach – czasy orzeźwienia, odświeżenia, pocieszenia, wytchnienia (jak spalona upałem i suszą ziemia odczuwa takie odświeżenie, gdy spadnie deszcz)

2 – Czasy odnowienia w innych przekładach – naprawienia, przywrócenia, w języku greckim: apokatastaza, a w języku łacińskim: restitutio, w angielskm: restitution czyli nasza tytułowa: ‚restytucja’

Powiedziałem, że te „czasy ochłody” to pewne nawiązane do przyrody. Jest w Biblii więcej takich nawiązań, i tak prorok Izajasz 40:6-8 porównuje ludzkość do uschniętej trawy: „I objawi się chwała Pańska, i ujrzy to wszelkie ciało pospołu, gdyż usta Pana to powiedziały. Głos mówi: Zwiastuj! I rzekłem: Co mam zwiastować? To: Wszelkie ciało jest trawą, a cały jego wdzięk jak kwiat polny. Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje nań. Zaprawdę: Ludzie są trawą! Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo Boga naszego trwa na wieki.”

Nie da się ukryć, że to bardzo dobrze opisuje dzisiejsze społeczeństwo, nękane przez biedę, głód, choroby, a w tym też choroby cywilizacyjne: depresje, pracoholizm, nałogi itd. Na te wszystkie problemy zaradzić ma panowanie Chrystusa, które będzie jak orzeźwiający deszcz, który przyniesie odświeżenie i ochłodę uschniętej trawie ludzkości. Psalm 72:6-7 – „Niech będzie jak deszcz, który pada na łąkę skoszoną, jak ulewa zraszająca ziemię! Niech zakwitnie sprawiedliwość za dni jego i obfitość pokoju, póki stanie księżyca!”

Ilu ludzi żyje obecnie na świecie? Mam tutaj taką małą animację jak w czasie rzeczywistym przybywa ludzkości, to jest stan na 13 października 2021 r. Z tego około 30% to chrześcijanie różnych odłamów (z oficjalnych statystyk, czyli np. w Polsce około 94%), ale 70% to ludzie innych religii oraz ludzie niewierzący. To oznacza około 5,5 mld ludzi, którzy nie wierzą w Pana Jezusa Chrystusa, którzy żyją często w tragicznych warunkach i często nie mają też okazji się o nim dowiedzieć. A pozostałe niecałe 2,5 mld ludzi czyli chrześcijanie to bardzo często ludzie, którzy nie pokutują, nie wierzą w Pana Jezusa jako swojego osobistego Zbawiciela i nie starają się uczynić Boga Panem swojego życia, więc według Biblii ich wierzenie także nie przynosi owoców. Mamy tu obraz spalonej ziemi, uschłej trawy, która bardzo potrzebuje deszczu.

Powiedzmy sobie coś o samej restytucji. Co oznacza taki termin? Często używa się go np. w ekologii i w konserwacji zabytków:
1) restytucja to przywrócenie gatunku zagrożonego wyginięciem na jego dawne miejsce (np. mówi się o restytucji dzików w lasach polskich)
2) restytucja to jest odtworzenie zabytku połączone z wbudowaniem oryginalnych, zachowanych elementów we właściwe im miejsca, tak było po wojnie w Warszawie, gdy restytucji poddano zamek królewski

Są trzy myśli zawarte w słowie odnowienie lub restytucja –

1) istniało coś dobrego (coś, co jest godne odtworzenia)
2) to coś przestało istnieć lub bardzo odeszło od stanu pierwotnego
3) jeśli możliwość przywrócenia pierwotnego stanu; a czasami efekt jest nawet piękniejszy niż było to przed restytucją

Popatrzmy teraz na nas jako ludzi, na ludzkość. Nasz werset z Dziejów Apostolskich 3:19-21 mówi o odnowieniu wszechrzeczy – o przywróceniu rodzaju ludzkiego oraz całego świata do stanu, jaki istniał początkowo. Werset na, który obecnie patrzymy odpowiada na pytanie, jaki był to stan? Księga Rodzaju 1:27,31 – „I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i kobietę stworzył ich… I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre.”

Wszystko, co Bóg uczynił było bardzo dobre. Wystarczy rzut oka na obecny świat, by odpowiedzieć, że ten początkowy stan przeminął. Że wymaga on restytucji, jeśli jest ona możliwa.

Jaki był ogólnie Boży plan dla ludzi i dla Ziemi? Księga Rodzaju 1:28 – „I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię, i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad wszelkimi zwierzętami, które się poruszają po ziemi!”. Księga Izajasza 45:18 – „Albowiem tak mówi Pan, Stworzyciel nieba, On Bóg, który ukształtował i utwierdził ziemię, który ją mocno osadził, który nie stworzył jej bezładną, lecz przysposobił na mieszkanie: ja jestem Pan i nie ma innego.”
Więc, według Bożego planu, człowiek miał wiecznie żyć na Ziemi i dbać o nią, tak jak Bóg dba o cały wszechświat. Oto jedno z podobieństw do siebie, na które Bóg nas stworzył.
Pytanie: czy Bogu nie udało się zrealizować tego planu, tego pomysłu? Czy Bogu mogłoby się coś nie udać?

Pozornie moglibyśmy pomyśleć, że tak. Przecież ludzie zgrzeszyli, na świecie pojawił się grzech i śmierć. Ten początkowy bardzo dobry stan całkowicie przepadł. Potwierdza to nasza obserwacja świata i sama Biblia. Jak czytamy w Liście do Rzymian 5:12 – „Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli”.

A jednak wierzymy, że Wola Boża spełni się i to zgodnie ze słowami modlitwy, której nauczył nas nasz Pan Jezus. Każdy chrześcijanin modli się o to, by przyszło Królestwo Boże, a na Ziemi zapanowała Boża wola. Słowa te są wołaniem o odnowienie tego co zostało utracone przez grzech – są wołaniem o restytucję.

Jednak choć modlą się o to wszyscy chrześcijanie, to większość skupiona jest na niebie i nadziei spędzenia wieczności z naszym Panem. Często wiąże się to też z wizją potępienia dla miliardów ludzi, którzy z różnych powodów nie przyjmują ewangelii. Rzadko chrześcijanie zastanawiają się nad tym, że ich poglądy nie są ewangelią dla większości ludzi. I że największe obietnice są w Biblii przeznaczone dla szczególnej grupy świętych, których postawa i charakter są godne życia w niebie, którzy sprawowali swoje zbawienie w Chrystusie, „z bojaźnią i drżeniem”. Dlatego, ponieważ tak mało się o tym mówi, chciałbym żebyśmy dzisiaj skupili się na restytucji Ziemi, a przede wszystkim człowieka.
Wierzę, że Bóg jest w stanie tego dokonać, bo obiecał to, a jeszcze wszechmocny – Psalm 135:6 – „Pan czyni wszystko, co zechce, na niebie i na ziemi, W morzach i we wszystkich głębinach”.

Czego Bóg chce? Co Bóg postanowił? 1 List do Tymoteusza 2;4-6. „Który chce [w gr. użyte słowo ‚thelo’, oznaczające mocne postanowienie] Który POSTANOWIŁ, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.” I jeszcze Ezechiela 18:24 – „Czy rzeczywiście mam upodobanie w śmierci bezbożnego – mówi Wszechmocny Pan – a nie raczej w tym, by się odwrócił od swoich dróg i żył?”

Bóg coś postanowił. Widzimy, że ludzkości bez Boga nie udało się zmienić o własnych siłach. Pokazało to prawo Mojżeszowe, ale też to, że nikt z ludzi nie umie w pełni postępować zgodnie z własnym sumieniem. Tylko Adam w raju był w stanie sprostać temu zadaniu, tylko on był określony jako bardzo dobry – doskonały – zdolny do przejścia próby, na którą wystawił go Bóg. Reszta ludzi była już naznaczona grzechem. Tak też napisano: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego. [Rzym. 3:10]
Dopiero Jezus, który był w niebie i stał się człowiekiem, sprostał temu zadaniu. Zdobył prawo do życia wiecznego na Ziemi, które stracił Adam. Ale Jezus zrobił coś wspaniałego. Oddał możliwość życia wiecznego jako człowiek, by wykupić to prawo dla Adama. Zrezygnował ze zwykłego życia i ziemskich potomków i oddał swoje prawo do tego, na rzecz Adama i jego dzieci. Tylko okup naszego Pana pozwoli na wzbudzenie ludzi z grobu. W ten sposób wszyscy będą zbawieni czyli ocaleni z grobów. Ale Bóg zrobi coś jeszcze. Można to zobaczyć w słowach świętego Pawła – „aby wszyscy ludzie … doszli do poznania prawdy”. W pewnym momencie wszyscy ludzie mają poznać prawdę. Mają poznać wielką miłość Bożą, którą nam okazał jako łaskę. Ta łaska jest w niczym nie zasłużona. Pan Jezus nie musiał do nas przychodzić i nie musiał za nas umierać. Ale tego zapragnął dla nas Ojciec i to z radością przyjął Syn. Oni nas bardzo kochają, jak żaden człowiek nie potrafi kochać, choć jest to najlepszy wzór.

Wszyscy ludzie dowiedzą się o śmierci naszego Pana w ofierze, o zmartwychwstaniu naszego Pana. I to jeszcze nie wszystko – bo wszyscy poznają prawdę na temat tego, jak można żyć bez zła, bez wojen, zdrad, chorób, nałogów i wszystkiego, cokolwiek zatruwa ludziom życie w obecnym złym świecie. Taka lekcja i życie w warunkach udoskonalonej Ziemi sprawi, że wielu ludzi odwróci się od swoich dróg i będzie żyć.
Zobaczmy teraz, czy Biblia mówi – po pierwsze – o:
1) wzbudzeniu wszystkich ludzi
2) udoskonaleniu warunków na Ziemi – czyli przywróceniu warunków raju
3) sprawiedliwej, osobistej próbie dla każdego
4) wspaniałych efektach – życiu wiecznym dla ludzi

Wszyscy mają powstać z grobów. To obietnica naszego Pana. „Nie dziwcie się temu; bo przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu.” Niektórzy powstaną na sąd? Co to znaczy? Czy powstaną tylko, żeby wydano na nich wyrok potępiający? Czy o takim samym sądzie mówił Jezus, gdy powiedział, że „Lżej będzie w dzień sądu ziemi sodomskiej i gomorskiej niż temu miastu [Kafarnaum]” (Mateusza 10:15). Co oznacza, że będzie im lżej w dniu sądu? Łatwiej będzie im wysłuchać wyroku skazującego? Nie, trzeba przyznać, że taka interpretacja nie jest zbyt logiczna.

Na razie wystarcza nam, że werset ten jest dobitnym dowodem na to, że Bóg obiecuje w swoim słowie wzbudzenie wszystkich ludzi z grobów.

Teraz zastanowimy się jeszcze, czy Stary Testament też zapowiada wzbudzenie wszystkich ludzi.

Psalmista Dawid stawia sprawę jasno i mówi, że wszystkie narody będą kłaniać się przed Bogiem i wielbić Jego imię. Ps. 86:9 – „Wszystkie narody, któreś Ty stworzył, przyjdą i kłaniać się będą tobie, panie, i wielbić imię Twoje!” Skoro wiele narodów przestało już istnieć, to znaczy, że muszą one zostać przywrócone z grobów, ze stanu niebytu. Ktoś może jednak powiedzieć, że werset ten mówi tylko o narodach, które dotrwają na Ziemi do tych czasów. To nie prawda.

Potwierdzenie, że mowa tu o wszystkich narodach znajdziemy w wielu innych miejscach Starego Testamentu. Np. prorok Ezechiel mówi, że pełne nieistniejące już narody będą przywrócone do życia. Ks. Ezechiela 16:55 – „Siostry zaś twoje, Sodoma i jej córki, wrócą do swego pierwotnego stanu, i Samaria, i jej córki wrócą do swego pierwotnego stanu, ty także [Jerozolimo] ze swoimi córkami wrócisz do pierwotnego stanu”

Gdy omawialiśmy powstanie ludzi z grobów trafiliśmy na fragment, który mówił, że dobrzy powstaną na powstanie żywota, ale pewna część ludzi powstanie na sąd [Nie dziwcie się temu; bo przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu. (Jana 5:28-29)]. Nie mamy teraz czasu szerzej omówić tej kwestii, robię to np. w nagraniu na YouTube „Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych”. Spróbujmy jednak w skrócie przedstawić logiczne i zgodne z Biblią wyjaśnienie.

Pomoże nam w tym klika wersetów:

Dzieje Apostolskie 17:31 – „Gdyż [Bóg] wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych.” To Jezus będzie sądził świat sprawiedliwie.

O dniu sądu z zacytowanego wersetu mówi też apostoł Piotr (2 list 3:7-8) i apostoł Jan w Objawieniu (20:4). Czytamy tam, że dzień sądu to dłuższy okres czasu niż 24 godziny. Apostoł Piotr podaje, że może on trwać tysiąc lat. Podobną myśl czytamy w Objawieniu, gdzie napisano, że święci [czyli dobrzy, którzy „mają wstać do żywota”] mają panować razem z naszym Panem przez tysiąc lat. Nie powstaną oni na sąd – powstaną oni do życia. Czy będą razem z Jezusem sądzić świat?

Według apostoła Pawła: tak. 1 List do Koryntian 6;2 – „Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą?” A więc nasz Pan razem ze świętymi będą sprawiedliwie sądzić narody.

Ten sąd nie będzie polegał na natychmiastowym wydaniu wyroku. Każdy otrzyma to, czego wcześniej mu brakowało – pozna miłość Boga, życie bez różnego rodzaju zła – będzie żył w czasach orzeźwienia, w czascah restytucji. Jeśli ktoś odwróci się od zła, a wybierze dobro, to przejdzie w ten sposób proces restytucji, przywrócenia do stanu, który utracił Adam. Czas, w którym nastąpi ten proces to zapowiadane „czasy odnowienia” czyli restytucja. Jest to dokładnie ten sam czas, co dzień sądu i 1000-letnie królowanie Chrystusa.

Spójrzmy, co nasz Pan mówi o świętych w Królestwie Bożym. „Wtedy sprawiedliwi zajaśnieją jak słońce w Królestwie Ojca swego.” Słońce daje światło i ciepło potrzebne do życia (nie byłoby fizycznego, biologicznego życia na Ziemi, gdyby nie było Słońca). Jezus i święci poprzez swoje panowanie i sądy będą dawać ludziom pouczenie, orzeźwienie i odnowę, która może poprowadzić do życia wiecznego.

Tak właśnie sądy Boże na ziemi opisuje Izajasz. „Moja dusza tęskni za Tobą w nocy i mój duch poszukuje Ciebie, bo gdy Twoje sądy docierają do ziemi, mieszkańcy jej okręgu uczą się sprawiedliwości.” Sąd nad ludźmi, którzy wstaną z grobu, to nie tylko wydanie wyroku. W grobie nie można się zmienić [Kaznodzieja 9:10], więc takie obudzenie, by usłyszeć wyrok potępiający nie miałoby sensu. Nie będzie to pochopny sąd bez sprawiedliwej próby. Zmartwychwstanie to szansa dla wszystkich, by spełnić Boży zamiar, by każdy chętny mógł dojść do poznania Boga i żyć, jeśli tylko odwróci się od swego złego postępowania.

Jakie będą wtedy panowały warunki? Poczytajmy o tym, na kolejnych slajdach.

Księga Izajasza 35:5-10 – „Wtedy otworzą się oczy ślepych, otworzą się też uszy głuchych. Wtedy chromy będzie skakał jak jeleń i radośnie odezwie się język niemych, gdyż wody wytrysną na pustyni i potoki na stepie… I będzie tam droga bita, nazwana Drogą Świętą, nie będzie nią chodził nieczysty; będzie ona tylko dla jego pielgrzymów. Nawet głupi na niej nie zbłądzi. Nie będzie tam lwa i zwierz drapieżny nie będzie po niej chodził, tam się go nie spotka. Lecz pójdą nią wybawieni. I wrócą odkupieni przez Pana, a pójdą na Syjon z radosnym śpiewem. Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną.”

otworzą się oczy ślepych, otworzą się też uszy głuchych [mamy tu zapowiedź przywrócenia doskonałych możliwości, jak wielu cierpi z różnych powodów]

Będzie tam Droga Święta [to będzie pouczenie, jak postępować, lekcje od Jezusa i sprawiedliwych sedziów; to będzie jak droga szybkiego ruchu, na której będą znaki jak te, gdy jedziemy samochodem, będzie dokładnie wiadomo, co robić; „nie będzie tam Lwa” – a wiemy, że ten lew, który zwodzi narody i szuka kogo pożreć to szatan, który będzie wtedy zamknięty i oddalony od ludzi

Jak mówi zakończenie: Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną [będzie to efekt restytucji, czasu odnowy, wszelka troska i wzdychanie ludzkości przeminie]

Ks. Izajasza 11:9 – „Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze.” Ks. Micheasza 4:3-4 – „Przekują miecze swe na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciwko narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny, lecz każdy będzie siadywał pod swą winoroślą i pod swym drzewem figowym; i nie będzie tego, kto by niepokoił, bo usta Pana Zastępów przemówiły.”

Te wersety mówią o ziemi i o tym, że w czasach panowania Chrystusa wszystko się tu zmieni – nie będzie krzywdzenia ani wojen, a cała ludzkość pozna Bożą prawdę.

Ks. Izajasza 35:1 – „Weselić się z tego będzie pustynia i miejsce leśne, a rozraduje się i zakwitnie jak róża.” Werset ten można traktować symbolicznie jako mówiący o tym, że ludzkość jest obecnie jak pustynia pozbawiona wody – nie wie nic lub bardzo mało o miłości Boga. Ludzie potrzebują wody prawdy oraz miłości Bożej. Słowa te zapowiadają, że nadejdą dla ludzkości czasy orzeźwienia.

Można jednak odczytywać ten fragment dosłownie. Wiele terenów uważanych obecnie za nieurodzajne może w królestwie Chrystusowym stać się terenami żyznymi i kwitnącymi niczym róża. Przykładem może być to, co dzieje się w Izraelu od czasu, gdy naród żydowski otrzymał władze nad tą ziemią, którą kiedyś obiecał im Bóg. Kiedyś pustynne tereny i nieużytki są teraz zagospodarowane i wydają plony.
(( Na zdjęciu kwitnąca pustynia Atacama w Chile. ))

Obecnie mamy wiele odziedziczonych słabości po naszych przodkach. Oczywiście Słowo Boże zachęca, żeby się im nie poddawać i toczyć z nimi walkę, szukać w tym pomocy naszego Zbawcy. Jest jednak prawdą, że od czasów grzechu Adama rodzice przekazują swoim dzieciom grzeszne, niedoskonałe ciało i usposobienie.

Prawo żydowskie pokazało, że żaden z ludzi nie był w stanie go wypełnić o własnych siłach. Dopiero Jezus tego dokonał, a oddając swoje życie za Adama stał się odkupicielem nas wszystkich. Można powiedzieć, że położył się do grobu, żeby każdy człowiek mógł powstać z grobu i stanąć na osobistej próbie. Ta próba będzie sprawiedliwa, bo wcześniej każdy zostanie pouczony, a dzięki doskonałym warunkom przyszłego świata każdy wyzbędzie się odziedziczonych wad i słabości. Więc chociaż dzisiaj to prawda, że błędy rodziców spadają często na dzieci, to nie będzie tak w czasach restytucji.

„Oto idą dni mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze… Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.”

Werset ten mówi, że Bóg zawrze nowe przymierze z Izraelem. Inne teksty Biblii pokazują nam, że rozszerzy się ono także na inne narody – Bóg obiecał Abrahamowi, to jest najlepsza obietnica. Księga Rodzaju 12:3 – „będą błogosławione w tobie wszystkie narody ziemi”. To się stanie. Nowe przymierze będzie polegało właśnie na odnowieniu ludzkości – odnowieniu jej doskonałego stanu: fizycznie, psychicznie, moralnie i duchowo. Słabości ludzkie nie będą już zaciemniały naszego zrozumienia różnych sytuacji i nie będą nam utrudniały życia. Ludzie poznają Boga i Jego prawo sprawiedliwości i miłości. Bo tym prawem jest właśnie miłość, dobra wola do wszystkich, czego obecnie bardzo brakuje temu światu.

To wszystko dzięki ofierze Jezusa, bo tylko dzięki odkupieniu, Bóg może sprawiedliwie odpuścić nam winę i nie wspominać naszych dawnych grzechów. Dzięki temu jest sprawiedliwy i może usprawiedliwić grzesznika. Gdy ludzkość zostanie w ten sposób orzeźwiona i odnowiona, każdy będzie mógł stanąć na w pełni sprawiedliwej, osobistej próbie. Każdy będzie sam wybierał zło i śmierć lub dobro i życie.

Czasy odnowy są wspaniałą nadzieją dla wszystkich ludzi. Ks. Izajasza 25:8-9 – „Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z Jego zbawienia!”

Cała Ziemia zmieni się nie do poznania, ludzie będą mogli żyć wiecznie bez wojen, strachu i łez. Myślę, że znamy z Biblii Boski charkater na tyle, że możemy spodziewać się, że nie będą to czasy wiecznego lenistwa, ale praca, którą będziemy wykonywać i która będzie dawać radość. Wiele dobrych pomysłów i marzeń. A wszystko to na chwałę Boga i dla dobra nas wszystkich.

Obecnie mamy wiele odziedziczonych słabości po naszych przodkach. Oczywiście Słowo Boże zachęca, żeby się im nie poddawać i toczyć z nimi walkę, szukać w tym pomocy naszego Zbawcy. Jest jednak prawdą, że od czasów grzechu Adama rodzice przekazują swoim dzieciom grzeszne, niedoskonałe ciało i usposobienie.

Prawo żydowskie pokazało, że żaden z ludzi nie był w stanie go wypełnić o własnych siłach. Dopiero Jezus tego dokonał, a oddając swoje życie za Adama stał się odkupicielem nas wszystkich. Można powiedzieć, że położył się do grobu, żeby każdy człowiek mógł powstać z grobu i stanąć na osobistej próbie. Ta próba będzie sprawiedliwa, bo wcześniej każdy zostanie pouczony, a dzięki doskonałym warunkom przyszłego świata każdy wyzbędzie się odziedziczonych wad i słabości. Więc chociaż dzisiaj to prawda, że błędy rodziców spadają często na dzieci, to nie będzie tak w czasach restytucji.

„Oto idą dni mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze… Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.”

Werset ten mówi, że Bóg zawrze nowe przymierze z Izraelem. Inne teksty Biblii pokazują nam, że rozszerzy się ono także na inne narody – Bóg obiecał Abrahamowi, to jest najlepsza obietnica. Księga Rodzaju 12:3 – „będą błogosławione w tobie wszystkie narody ziemi”. To się stanie. Nowe przymierze będzie polegało właśnie na odnowieniu ludzkości – odnowieniu jej doskonałego stanu: fizycznie, psychicznie, moralnie i duchowo. Słabości ludzkie nie będą już zaciemniały naszego zrozumienia różnych sytuacji i nie będą nam utrudniały życia. Ludzie poznają Boga i Jego prawo sprawiedliwości i miłości. Bo tym prawem jest właśnie miłość, dobra wola do wszystkich, czego obecnie bardzo brakuje temu światu.

To wszystko dzięki ofierze Jezusa, bo tylko dzięki odkupieniu, Bóg może sprawiedliwie odpuścić nam winę i nie wspominać naszych dawnych grzechów. Dzięki temu jest sprawiedliwy i może usprawiedliwić grzesznika. Gdy ludzkość zostanie w ten sposób orzeźwiona i odnowiona, każdy będzie mógł stanąć na w pełni sprawiedliwej, osobistej próbie. Każdy będzie sam wybierał zło i śmierć lub dobro i życie.

Czasy odnowy są wspaniałą nadzieją dla wszystkich ludzi. Ks. Izajasza 25:8-9 – „Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z Jego zbawienia!”

Cała Ziemia zmieni się nie do poznania, ludzie będą mogli żyć wiecznie bez wojen, strachu i łez. Myślę, że znamy z Biblii Boski charkater na tyle, że możemy spodziewać się, że nie będą to czasy wiecznego lenistwa, ale praca, którą będziemy wykonywać i która będzie dawać radość. Wiele dobrych pomysłów i marzeń. A wszystko to na chwałę Boga i dla dobra nas wszystkich.

Oczywiście, posłuszeństwo Chrystusowi będzie absolutnie niezbędne. Po wersecie o restytucji, o czasach wytchnienia i odnowienia, czytamy dalej w Dziejach 3:22-23 – „Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie. A każdy, kto nie posłucha tego Proroka, zostanie usunięty z ludu.”

Skoro więc my już dzisiaj wierzymy, skoro poznaliśmy dobroć Boga i poznaliśmy Pana Jezusa, to już teraz możemy korzystać z wielu błogosławieństw tych czasów odnowy. Bóg przez apostoła Pawła i innych apostołów daje nam wiele rad, jacy mamy być, żeby podobać się Bogu w tych trudnych czasach. List do Efezjan, rozdział 4, od wersetu 31… „Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie. Bądźcie więc naśladowcami Boga jako dzieci umiłowane, i chodźcie w miłości, jak i Chrystus umiłował was i siebie samego wydał za nas jako dar i ofiarę Bogu ku miłej wonności…”

„… a rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wymieniane wśród was, jak przystoi świętym, także bezwstyd i błazeńska mowa lub nieprzyzwoite żarty, które nie przystoją, lecz raczej dziękczynienie. Gdyż to wiedzcie na pewno, iż żaden rozpustnik albo nieczysty, lub chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma udziału w Królestwie Chrystusowym i Bożym.”

Jest tu wymieniona błazeńska mowa. Nie chodzi tu o poczucie humoru, które jest potrzebne. Chodzi o szkodliwy brak jakiejkolwiek powagi i szacunku.

Chciwość. Nie mamy jej milczyć z ambicją, która jest potrzebna, żeby cokolwiek zrobić. Chodzi o to, by nasze pragnienia nie stały się naszym Bogiem. Pamiętajmy, że jeśli postawimy Boga na pierwszym miejscu to wszystko trafi na swoje miejsce, ale jeśli nie postawimy Boga na pierwszym miejscu w naszym życiu, to nic nie będzie na swoim miejscu.

List do Galacjan 5:22-23 – „Owocem zas ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa.” Kto rozwija w sobie charakter oparty na takich zaletach to już teraz zmierza do życia wiecznego, którego pragnie dla nas Bóg i Pan Jezus. Jeśli dziś będziemy szli za Jezusem, to w Królestwie będzie mogli być pomocą dla drugich. Ale tylko i wyłącznie wtedy.

Życzę nam wszystkim żebyśmy dobrze skorzystali z rad słowa Bożego już teraz. Żebyśmy kierowali się sprawiedliwością i miłością. „Błogosławieni, którzy czynią przykazania jego, aby mieli prawo do drzewa żywota, i aby weszli bramami do miasta.”. Obyśmy weszli do miasta Nowe Jeruzalem, do Królestw Bożego. Restytucja to nauka nieczęsto wspominana (a nawet zapomniana), ale pokazuje ona prawdziwe oblicze Boga i Jego charakteru – jego sprawiedliwość, mądrość, miłość i moc. Bóg nie tylko pragnie, by każdy mógł zapoznać się z prawdą na temat swojego Stwórcy. Bóg pragnie by każdy mógł spróbować, czym była początkowa harmonia z Bogiem. By każdy spróbował życia bez zła. By każdy przeżył swoją własną, sprawiedliwą próbę. Bóg nie potępi nikogo za brak wiedzy lub dziedziczne słabości. Niech będzie chwała Bogu i chwała Jezusowi, po wieki wieczne, Amen!