„Hollywood wypuszcza film za filmem przedstawiający historie i opowieści o duchach, o zmarłych, którzy wchodzą w kontakt z żywymi. Społeczeństwo zostaje zwiedzone, zaczyna wierzyć, że być może takie rzeczy są naprawdę możliwe, a potem oczywiście przychodzi telewizja. Wszystko, co najpierw pokazywane jest w kinie, prędzej czy później trafia do telewizji. Ludzie, którzy produkują ten rodzaj rozrywki, zupełnie nie troszczą się czy historie, które przedstawiają są prawdziwe czy nie. Jedyne, co ich interesuje, to żeby zarobić pieniądze. Filozofia New Age, która przyciąga wielu młodych ludzi, jest starym błędem pokazanym na nowo. Utrzymują oni, iż większość nowego światła, jakie otrzymali, pochodzi od ludzi, którzy od dawna są umarli. Mówią, że ci ludzie tak naprawdę są żywi i przekazują nam te informacje. Podjęli oni stare błędy takie jak reinkarnacja i oferują je jako coś zupełnie nowiutkiego. W wyniku takiej masowej propagandy, ogólnym przekonaniem chrześcijan staje się to, że śmierć jest złudzeniem, iluzją; iż wydaje się tylko, że ludzie umierają; że doznają oni tylko zmiany do wyższej formy istnienia. Mówią oni: ?nie ma śmierci?. I właśnie tu leży konflikt między nowoczesnymi nauczycielami, a Słowem Bożym. Pismo Święte utrzymuje, iż ?umarli nic nie wiedzą? [Koheleta 9:5,10], a współcześni teologowie utrzymują, iż umarli wiedzą wszystko. Biblia utrzymuje, że umarli są naprawdę martwi i ponieśli karę według Boskiego wyroku: ?umierając umrzesz? [Rodzaju 2:7]. Ci, którzy się sprzeciwiają tej nauce, przyjmują zwodnicze wyjaśnienie szatana, jakie przedstawił matce Ewie: ?na pewno [lub: naprawdę] nie umrzecie!? [Rodzaju 3:4]. Wierzą oni, że Boski wyrok tak naprawdę nigdy nie wszedł w życie, że zamiast być klątwą, śmierć jest błogosławieństwem, krokiem do przodu w procesie ewolucji [rozwoju człowieka]. Te dwie teorie są tak odległe od siebie jak bieguny.”