Czasem Bóg używa żywych istot, niższych od ludzi, aby działali jako Jego opatrznościowi przedstawiciele, chroniąc Jego lud od niebezpieczeństwa, jak to miało miejsce z małym ptaszkiem, który ćwierkając obudził śpiącego protestanckiego żołnierza, a następnie ten pozostałych żołnierzy armii Wilhelma I Orańskiego. Obudzony żołnierz ujrzał katolicką armię Jakuba II gotową do przekroczenia rzeki, aby zaskoczyć armię przeciwnika. Tymczasem obudzeni żołnierze natychmiast przedostali się na drugą stronę rzeki Boyne i zadali katastrofalną klęskę w walce pod Boyne armii Jakuba II. Od 260 lat na pamiątkę zwycięstwa Orańczycy corocznie obchodzą dzień 12 lipca.

Podobnie pewna wierna poświęcona, niewidoma siostra, która jak Dorka czyniła dobrze wszystkim znajdującym się w potrzebie została uleczona ze swej ślepoty przez barana, który ją ubódł w oko, dokonując w ten sposób, nieświadomie, lepszej operacji niż mogłaby tego dokonać większość lekarzy.

Niekiedy Bóg używa ludzkich przedstawicieli swojej opatrzności. Niektórzy z nich są nieświadomi, że działają jako tacy, np. dwoje dzieci poświęconych rodziców bawiło się około południa nad młyńskim strumieniem, młodszy wpadł do wody a starszy skoczył, aby go wyratować i obu zniósł prąd wody. Centymetry dzieliły ich od kół, które mogłyby ich zetrzeć na papkę, gdy zabrzmiał gwizdek południowy, koło się zatrzymało, a inżynier rozwiązał zagadkę, gdy przyszedł zobaczyć co się stało z kołami, na których znalazł dwóch trzymających się kurczowo chłopców.

___________
Źródło: Artykuł pt. Boska opatrzność. Teraźniejsza Prawda nr 432, s. 8.