—

Odwiedziny Braci i Sióstr z Kanady w Polsce, w zborze bydgoskim (8 lipca 2024 r.)

<Dobry dzień, ja rozumieć po polsku tylko troszkę!> Nazywam się brat Ralph Grygiel z Kanady. Mieszkam w zachodniej części Kanady, w mieście Calgary. Jesteśmy bardzo małym zborem i dopiero w roku 1983 wystartowaliśmy jako zbór. Wcześniej zboru w Calgary nie było. Przyjechałem tutaj z moją żoną Cecile (Cecylią), z dwoma siostrami – Gabrielą i Teresą, i z bratem Victorem (Wiktorem). Przylecieliśmy tutaj w czwartek i zostaliśmy powitani z dużą miłość. Zbyt dobrze nas też do tej pory karmiono. Jesteśmy bardzo zadowoleni z dotychczasowego pobytu widząc tylu braci i sióstr. Wszyscy z nas jesteśmy w połowie Polakami, z wyjątkiem mojej żony, której pochodzenie jest francusko-szkockie. Mój ojciec urodził się niedaleko stąd w miejscowości o nazwie Brzostek. W czasie II wojny światowej został zabrany i zmuszony do pracy na roli, na farmie. Pod koniec II wojny światowej poznał moją matkę, która była narodowości włoskiej i po przyjeździe z żoną do Kanady tam urodziły się wszystkie ich dzieci z wyjątkiem Gabrieli, która urodziła się jeszcze w Europie, w Belgii. Wszyscy mówili wtedy w domu po polsku, więc moja najstarsza siostra, Gabriela, najlepiej nauczyła się polskiego. W czasie jednak kiedy ja się pojawiłem i dorastałem to w rodzinie dominował głównie angielski. Nauczyłem się jednak kilku słów polskich, zwykle praktycznych, związanych z życiem codziennym. Mój ojciec urodził się i został wychowany jako katolik. Ale zdał sobie później sprawę, że nie otrzymywał tam dostatecznej ilości Prawdy. Zaczął więc szukać. Najpierw udał się do świadków Jehowy, ale nie mógł zgodzić się z wieloma doktrynami, jakich oni nauczają. Pewien członek grupy świadków Jehowy zauważył go pewnego razu, jak na ich badaniu mój ojciec spierał się z jednym ze starszych tego zboru u świadków Jehowy i dał mu książkę – „Boski plan wieków”. Mój ojciec ją przeczytał i powiedział: tak, to jest prawda. Potem był jednak zajęty wychowywaniem czwórki dzieci, budowaniem domu i zarabianiem na życie. W miarę upływu czasu ja sam zacząłem szukać Prawdy i moja siostra Gabriela także. Mój ojciec zauważył to i doszedł do wniosku, że trzeba te stare książki ponownie odkopać. Zamówił zatem nowe egzemplarze „Boskiego planu wieków” i wszystkie sześć tomów „Wykładów Pisma Świętego”. Dał je nam wszystkim i w ten sposób, w roku 1983, narodził się zbór w Calgary. Mieliśmy wielu braci, którzy przyjeżdżali do nas z usługami w dawnych czasach. W ten sposób staliśmy się zborem, który obejmuje bardzo duży obszar, bardzo duży teren. Moja siostra Teresa mieszka 8 godzin na zachód od nas, moja siostra Gabriela 6 godzin jazdy samochodem na południowy zachód od nas. Zwykle więc zbieramy się online, także z innymi braćmi w Kanadzie, 3 godziny jazdy od nas. Jest tam polski brat nazywający się Daniel Podstawka. Prawdopodobnie ci z braci, którzy widzicie nasze spotkania zboru w Calgary i z Riverside w Kalifornii, pewnie widzieliście brata Podstawkę jak także przemawia. Jesteśmy wdzięczni za to, że Bóg utrzymuje nas w Prawdzie, a ja jestem bardzo szczęśliwy widząc tylu braci i tyle sióstr, którzy mają podobny sposób myślenia.

____
Zobacz inne świadectwa.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 1
– Chronologia biblijna, część 2
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 4

Chronologia biblijna – część 5: Boska pieczęć na prawdziwość chronologii brata Russella

Zapis tekstowy

Drogi umiłowani w Panu naszym Jezusie Chrystusie, Bracia i Siostry!

Z łaski Pana kończąc nasz temat o chronologii rozważymy Boską pieczęć na prawdziwość chronologii brata Russella i brata Johnsona. Gdy tych sześć, a w szczególności tę doktora Davida Rice’a chronologię w obszernym materiale pobiliśmy dowodami biblijnymi to teraz pozostaje nam, aby Pan przyłożył pieczęć na prawdziwość chronologii brata Russella jako chronologii tej, którą Pan uznał, aby ta była podstawą czasów i chwil w rozwoju Boskiego planu i obecnie dla ludu Bożego znać też czasy i chwile i nasze stanowisko przed Bogiem w odpowiednich klasach.

Gdy Br Russell przedstawiał przez wiele lat paruzji, że rok 1914 jest ważny rokiem w Boskim planie, kończy czasy pogan, a wcześniej były jeszcze myśli, że już będzie upadek królestw tego świata w jesieni 1914 r. a kościół będzie uwielbiony i w jesieni 1914 r. pójdzie do nieba. Gdy już coraz bliżej był 1914 r. Brat Russell zobaczył, że ucisk się dopiero rozpocznie w 1914 r. a to ucisk ma obalić królestwo szatana. Gdy bracia przygotowali się na 1914 r. na jesień, to na początku roku 1914 r. konwencja i bracia stawiali bratu Russellowi pytania: „bracie Russell, mamy rok 1914, a nic się na świecie nie dzieje, a myśmy już opowiadali ludziom światowym, że to rok bardzo ważny, decydujący, jak my będziemy wyglądać”. Brat Russell odpowiada: „Bracia, mamy dopiero początek roku 1914, czekajmy spokojnie do jesieni, bo rok biblijnym kończy się jesienią, a nie styczniem jak u nas. Bóg dał kalendarz Żydom i kalendarz świecki, który biegnie od Adama rozpoczyna się od jesieni, miesiącem Tiszri. I jeśli dojdziemy do jesieni a nic się nie stanie, wtedy z modlitwą do Pana wezmę ponownie chronologię czy ja wszystko dobrze obliczyłem. A na razie niech wiara ludu Bożego będzie spokojna. Czekajmy do jesieni 1914 roku.

Jesień 1914 r. jak grom z jasnego nieba. Bóg przyłożył pieczęć na prawdziwość wyliczenia brata Russella. Wybuch I wojny światowej – pieczęć od Boga.

Wiemy jednak, że były dwie wojny światowe, a Bóg dał obraz tylko o jednym wietrze. Tak w Księdze Objawienia 7 rozdziale jest tylko raz mowa „wiatr”, gdy już będą popieczętowani 144 000 członków Kościoła, to „wiatr” nie może być wcześniej, aż będę popieczętowani, liczba Kościoła skompletowana i dopiero może przyjść „wiatr” – wojna światowa.

Dlaczego Bóg dał obraz o jednym „wietrze”, tak w 1 Królewskiej 19:11-12 – gdy Eliasz po drugim obudzeniu doszedł do góry Bożej Horeb, Bóg rzekł do Eliasza: stań na górze, a oto przechodził Pan i „wiatr”, gwałtowny, silny, łamał góry, łamał i skały. Za wiatrem – trzęsienie ziemi, następna klęska jeszcze cięższa niż pierwsza (Pan nie był w onym trzęsieniu) i najcięższa – ogień, a dopiero po ogniu – głos cichy i wolny. A więc tak w 1 Królewskiej, jak i w Objawieniu mowa tylko o jednym wietrze, a tutaj fakt historii dowiódł, że mieliśmy dwie wojny światowe. Jak to więc pogodzić? Bóg daje obraz jednego wiatru, jednej wojny, a historia mówi nam, że były dwie wojny światowe.

Chociaż świat liczy jako dwie wojny światowe, to Bóg: tylko jedna wojna, w dwóch częściach. Dlaczego w dwóch częściach? Bo to, co Bóg przewidział, co miał dokonać symboliczny wiatr, to dopiero druga część wojny światowej, w latach 1939-1945, dopiero ten sukces został osiągnięty. Pierwsza wojna światowa to tylko na tle tej wojny była to wspaniała okazja głosić światu prawdę. Pierwsze takie wydarzenie w historii światowa: wojna światowa, pierwsza. Dlaczego?

Gdy chrześcijanie w swych świątyniach, kościołach stawiali pytanie księżom, duchownym, kaznodziejom: „od kogo wojna – od Boga czy od szatana?”. Kler, duchowieństwo nie było w stanie dać odpowiedzi od kogo wojna. Czemu? Bo powiedzieć, że wojna od Boga to nie pasowało. Bo wojna obalała królów, którzy mieli być z łaski Bożej. Kler głosił, że królowie są z łaski Bożej. Dlatego modlono się za królów w kościołach, w świątyniach, w szkołach przez młodzież, aby Bóg błogosławił królów, ich żony, dzieci, bo są z łaski Bożej. Więc jak może być wojna od Boga, która obalała królów powołanych z łaski Bożej? Bóg przez wojnę obalałby swoich królów z ich władzy, tych, których sam ustanowił? No ale powiedzieć, że wojna była od diabła też nie za bardzo pasowało. Dlaczego? Bo to by wyglądało, że diabeł silniejszy od Boga i diabeł rozpętał wojnę, że tych królów z Bożej łaski diabeł wyrzucał na bruk.

Gdy duchowieństwo nie było w stanie dać odpowiedzi wyznawcom, to nic dziwnego, że było wielkie zainteresowanie wtenczas ludzi światowych, którzy zwrócili się do badaczy Pisma Świętego. Skoro nasi duchowni nie znają, a wy studiujecie Pismo Święte, to wy powinniście wiedzieć od kogo wojna.

I dziwna sprawa, nie pasowała wojna od Boga, nie pasowała wojna od diabła, to od kogo w rzeczywistości ona była? Od Boga, za pośrednictwem upadłych aniołów.

Dowód: Objawienie 7 rozdział to potwierdza. Od wiersza 1 do 3 czytamy: „Potem widziałem [kto? Apostoł Jan na wyspie Patmos mając tę wizję, który tu nam przedstawia maluczkie stadko w okresie Paruzji] czterech aniołów stojących na czterech węgłach ziemi [wiadoma rzecz, że nie jest tu mowa o naszej literalnej ziemi, która nie jest kwadratem, aby miała węgła. Ta ziemia oznacza tutaj ludzkie społeczeństwo, tak jak było ono zorganizowane na jesieni roku 1914. I to ludzkie społeczeństwo było podzielone na cztery podziały, symbol: cztery węgła. Każdy z tych czterech podziałów miał swoich przywódców, czyli anioła. I czterech aniołów i cztery węgła, na których oni stali, to ci czterej aniołowie przedstawiają cztery grupy przywódców ludzkiego społeczeństwa, a cztery węgła – cztery podziały społeczeństwa. I tak: pierwszym aniołem są królowie, a węgłem: państwa, w których mieli oni władzę jako królowie. Drugim aniołem byli arystokraci, a ich węgłem, to ich posiadłości ziemskie. Trzecim aniołem była burżuazja, a ich węgło to były fabryki, banki, handel, przemysł. No i czwarty anioł to są wodzowie świata pracy, a ich węgło: robotnicy zrzeszeni w związku zawodowe. Tak wygląda czterech aniołów na czterech węgłach ziemi.]” Co dalej? Tych czterech aniołów trzymali cztery wiatry ziemi. Te cztery wiatry ziemi symbolizują nam cztery grupy upadłych aniołów. Mamy cztery grupy upadłych aniołów, tak jak potwierdza nam apostoł Paweł w Liście do Efezjan 6:12. „Albowiem nie mamy boju przeciwko krwi i ciału [poprawnie: Albowiem mamy bój nie tylko przeciwko krwi i ciału], ale ponadto przeciwko (1) księstwom, przeciwko (2) zwierzchnościom [drugi oddział upadłych aniołów], przeciwko (3) dzierżawcom świata ciemności wieku tego, przeciwko [4] duchowym złościom, które są wysoko [czwarty oddział upadłych aniołów]. Te cztery podziały upadłych aniołów w czasie potopu zostali zamknięci w naszej atmosferze jako w więzieniu, zachowani na sąd. Czytamy o nich, że tak Bóg z nimi uczynił, 2 List Piotra 2:4. „Albowiem jeśli Bóg aniołom, którzy byli zgrzeszyli nie przepuścił, ale strącił ich do piekła [w greckim: tartaroo, co oznacza: nasza atmosfera, czyli strącił ich w naszą atmosferę] pod łańcuchem ciemności, aby byli zachowani na sąd”. Również List Judy 6. Też o upadłych aniołach, co Bóg z nimi uczynił, mówi tak: „Także aniołów, którzy nie zachowali pierwszego stanu swego, ale opuścili mieszkanie [opuścili niebo] na sąd dnia wielkiego związkami wiecznemi pod chmurą zachował”. Czyli teraz wiemy, że upadli aniołowie nie mogli się materializować, gdy przyszedł potop, bo groziło im utonięcie, a jako istoty duchowe chcieli wrócić do nieba, ale Bóg im nie pozwolił, Bóg ich ograniczył. Zamknął w naszą atmosferę, jako do więzienia. Zostali „zachowani na sąd”.

Wiadomo, że sąd rozpoczął się dopiero we wtórej obecności naszego Pana. Bo Pan jest głównym sędzią. Aby mógł być sąd, Pan musiał dać prawdę upadłym aniołom. Tak, jak prawda jest podstawą sądu ludu Bożego, tak jak prawda będzie podstawą sądu całej ludzkości w tysiącleciu, tak podobnie Jezus jako istota duchowa, we wtórej swej obecności, dał prawdę odpowiednią dla upadłych aniołów jako podstawę sądu. A gdy Pan wzbudził tę część Kościoła, która spoczywa w śnie, ich Nowe Stworzenia od pierwszego – Szczepana, który był ukamienowany, z chwilą gdy Pan ich wzbudził, rozpoczęła się rozprawa. Czyli w tych trzech i pół roku od wtórej obecności Pana do wzbudzenia kościoła, Pan dał prawdę upadłym aniołom jako podstawę sądu, a gdy Pan wzbudził Kościół 16 nisan/18 kwietnia 1878 r., z tym momentem rozpoczęła się rozprawa, Pan – główny sędzia i zmartwychwstały kościół jako sędziowie w stosunku do upadłych aniołów.

Apostoł Paweł potwierdza, że Kościół miał mieć przywilej sądzenia aniołów. Popatrzmy, co mówi apostoł Paweł w 1 Liście do Koryntian 6:3 – „Azaż nie wiecie, iż anioły sądzić będziemy? A cóż te doczesne rzeczy?”. Czyli dopiero zmartwychwstały Kościół mógł mieć władzę nad upadłymi aniołami, bo – odwrotnie – upadli aniołowie, gdy Kościół był w ziemskiej pielgrzymce, to upadli aniołowie prześladowali członków Kościoła. I dlatego, rozprawa nad upadłymi aniołami rozpoczęła się po zmartwychwstaniu Kościoła, po 16 nisan/po 18 kwietniu 1878 r.

Aby ich sądzić, a przedtem oni byli związani jak czytaliśmy, tak w Liście Piotra, jak i w Liście Judy, to ten, co ich związał, musiał ich poluzować na rozprawę. A tym, który ich związał, był Bóg, przez swego Syna, dał więcej swobody upadłym aniołom. Bo nasz Pan, pierwsze dzieło Jego wtórej obecności, to było związanie Szatana. O tym czytamy w Ewangelii Mateusza 12:29. „Albo jakoż może kto wnijść do domu mocarza [mocarzem jest szatan, a domem – jego domem, szatana, mocarza – ten dom ma dwa znaczenia: 1/ oznacza rodzinę, w tym wypadku upadłych aniołów jako rodzinę, która była podporządkowana, demoni, upadli aniołowie byli podporządkowani szatanowi jako swemu wodzowi, ale dom w 2/ znaczeniu jako budynek oznacza imperium: imperium kościelne, rządowe, kapitalistyczne i społeczne.]” Czyli nasz Pan, aby mógł spróbować dom, czyli nawet najprzód i tak sądzić upadłych aniołów, jako rodzinę domu oraz zrujnować imperium szatana, to pierwsze musiał związać mocarza, czyli szatanowi odebrać kontrolę nad tym domem, a dopiero później dom jego mógł zrujnować. „Albo jakoż może kto wnijść do domu mocarza i sprzęt jego rozchwycić [przede wszystkim te sprzęty to są błędy, którymi szatan posługuje się w swoim imperium, bo szatan rządzi błędami: religijnymi, politycznymi. Aby więc te sprzęty, te błędy, obalić, powyrzucać z tego domu i dom jego doprowadzić do ruiny, to mówi: najpierw trzeba mocarza w tym domu związać.].”

Pan dokonał dzieła związania szatana w pierwszy dzień swojej wtórej obecności, gdy zstąpił z nieba na ziemię, 1 Tiszri / 12 września 1874 r. Pozbawił szatana kontroli nad jego rodziną. Pozbawił go także kontroli nad jego imperium. W tych dwóch sprawach Pan odebrał kontrolę szatanowi, „związał go”. Ale to wcale nie znaczy, że diabeł jest zupełnie nieczynny. On tylko stracił kontrolę nad „rodziną”: upadłymi aniołami i nad swym „domem”: imperium.

Jak możemy dowieść, że szatan stracił kontrolę nad upadłymi aniołami, że Pan mu tę kontrolę odebrał, gdy zstąpił z nieba na ziemię? Ile na ziemi widzimy partii, wzajemnie się kłócących, to jest to odbicie, że tyle jest podziałów pomiędzy upadłymi aniołami. Bo królestwo szatana składa się także z dwóch faz: z duchowej (upadli aniołowie) i widzialnej (ziemskiej). Ta niewidzialna część królestwa szatana, gdy wcześniej byli podporządkowani szatanowi, to gdy Pan odebrał kontroli szatana nad demonami, nad upadłymi aniołami, to nic dziwnego, że oni wtedy podzielili się na różne frakcje, partie i organizacje. Jedna partia, przykładowo, upadłych aniołów postawiła stawkę na papiestwo, inna na protestantyzm, inni na polityków, na militaryzm, inni na finansistów, inni na rewolucjonistów, na anarchistów, terrorystów, marksistów.

I ile mamy różnych partii wzajemnie się kłócących, przez to obalają jedność, zwartość tego, co przedtem istniało. Każda partia ma tak mądrych ludzi, jak wypowiadają się w debatach przykładowo u nas w Sejmie, co jeden to mądrzejszy, a coraz w Polsce się gorzej dzieje. Aby obalić królestwo szatana, to Pan odebrał diabłu kontrolę nad upadłymi aniołami, a demoni obalają królestwo szatana. Bo gdyby oni byli razem, poddani szatanowi, to byłby porządek, ale kiedy stracił nad nimi kontrolę, a oni podzielili się, bo też pomiędzy sobą dzielą się na frakcje i partie – a jedna z nich jest mądrzejsza od drugiej… Tak wzajemnie się kłócą i tak jest to pomiędzy upadłymi aniołami.

Odbiciem podziałów między upadłymi aniołami, demonami, jest podział na ziemi: podział partii, organizacji, wzajemnej się kłócących, walczących i sprzeczających.

A teraz: „dom” w znaczeniu budynku, imperium. Imperium kościelne, państwowe, polityczne, społeczne. To też damy dowód, że szatan nad swym domem w tym znaczeniu, jak wcześniej, już nie panuje. To od Pana zależy strategia, to co się dzieje na świecie. Weźmy przykład: papież, najwyższy autorytet tzw. moralny na świecie. Wybór papieża-Polaka: Pan widział, że taki człowiek na ten czas jest potrzebny. Bo to, co zrobił zrobił papież-Polak, tego nie odważyłby się zrobić żaden na jego miejscu. A cóż takiego zrobił? Przyznał się do inkwizycji. Papież przeprasza protestantów za inkwizycję. Dlaczego papież uczynił taki krok? Bo liczył, że w roku 2000 (to był wielki jubileusz kościelny), miał nadzieję, że połączy wszystkie wyznania chrześcijańskie pod swoim zwierzchnictwem. Aby przybliżyć protestantów do połączenia, to trzeba było zrobić pewien gest w stronę protestantów: przyznać się do inkwizycji i prosić ich o przebaczenie.

Tym krokiem nie połączył katolicyzmu i protestantyzmu, ale we własnych szeregach, we własnych szeregach kościoła katolickiego spowodował podział. Kościół katolicki jest wewnątrz podzielony przez krok papieża – przyznanie się do inkwizycji. Przecież kościół katolicki twierdził, że inkwizycja była święta. To jak? Za świętość przepraszać? Inkwizycja niszczyła heretyków, to jak teraz przepraszać, to znaczy: ci heretycy wobec tego są święci? A oprawcy, co robili inkwizycję, to trzeba ich wykląć z kościoła katolickiego.

Jaki inny krok uczynił papież, przez który nie udało mu się połączyć wszystkich pod swe zwierzchnictwo? Była powołana specjalna komisja kościelna katolicko-protestancka: ustalić, bo jak ma być zjednoczenie, to ustalić jakie są różnice na różnych punktach wierzeń i jak doprowadzić do wspólnego mianownika. I tak: kościół katolicki: usprawiedliwienie przez uczynki, a luteranie, protestanci: usprawiedliwienie przez wiarę. Ta wspólna komisja katolicko-protestancka połączyła: usprawiedliwienie przez wiarę i uczynki. Dla katolików bardziej uczynki, a dla protestantów: bardziej wiara. Połączenie. Przez wiarę i uczynki.

Na drugim punkcie, który też jest niezgodny, to chrzest. Chrzest u katolików – niemowląt, przez pokropienie wodą niemowlęcia. Natomiast wielu protestantów jest zwolennikami chrztu dorosłych, przez zanurzenie w wodzie, a nie dzieci przez pokropienie.

Znów – komisja wspólna katolicko-protestancka na punkcie chrztu ustanowiła taki dokument: chrzest dla niemowląt, bo katolicy od swego nie odstępują, ale zastrzeżenie protestanckie też ująć: ale protestanci mają chrzest dorosłych, przez zanurzenie. Czyli znów: kompromis. Od katolickiego nie odstąpiono, ale zarazem uznanie, że to, co robią protestanci, to też mają słuszność, bo Pan Jezus był ochrzczony w rzece Jordan, nie pokropiono, dorosły człowiek, a nie niemowlę. Więc… rzeczy, które w kościele katolickim, były jakby święte i nienaruszalne, z powodu tej komisji katolicko-protestanckiej zaczęto odstępować.

Jeszcze inna ciekawość. Gdy papież udawał się na Bliski Wschód, na górę Synaj, gdzie Bóg dał 10 przykazań przez Mojżesza Żydom, to papież spotkał się z sześcioma przywódcami religijnymi: co ciekawe, jeden z tych sześciu wodzów chrześcijańskich na Bliskim Wschodzie ma tytuł papież. No to mówią: mamy dwóch papieży. I którego słuchać? Wojtyła papież, i tam jeden, z małego związku religijnego, też ma tytuł papież. I wiecie co Wojtyła powiedział? Jakby jego tytuł papieski miałby być przeszkodą do połączenia, to on gotów byłby oddać tytuł papieski pod dyskusję. Więc dał sugestię, że można by było odstąpić od tytułu papieża, gdyby miało to być przeszkodą do połączenia wszystkich pod zwierzchnictwem Wojtyły.

A popatrzmy, co Pismo Święte mówi na nasze czasy o kościele katolickim i papiestwie. O, to jest bardzo ważne. Bo trzeba było człowieka, który wypełniłby to, co Biblia mówiła, co ma się stać w kościele katolickim i w papiestwie. A tym tekstem jest Objawienie 17:16. „A dziesięć rogów, któreś widział [a wiemy: tych dziesięć rogów, o których tu jest mowa, symbolizuje nam dziesięć grup językowych narodów Europy. Cała językowa Europa dzieli się na 10 grup: 1/ grecka, 2/ turecka, 3/ madziarska (węgierska), 4/ słowiańska, 5/ skandynawska, 6/ germańska, 7/ hiszpańska, 8/ francuska, 9/ angielska, 10/ włoska. Czyli 10 rogów to 10 grup językowych narodów] na bestii [ale nowe przykłady mówią: i bestia; nie „na bestii”, ale „i bestia”. Słowo bestia w Objawieniu 17 oznacza papiestwo. A więc 10 grup językowych narodów i bestia, czyli papiestwo] ci w nienawiści mieć będą wszetecznicę [a wszetecznica oznacza w tym wierszu kościół rzymskokatolicki].”

Dlaczego kościół rzymskokatolicki jest zwany wszetecznicą? Bo za długo było mu czekać na Jezusa Pana, więc zastąpiono Jezusa papieżem i połączono się z rządami tego świata, by można było tu na ziemi panować. Oblubienica, która zdradza Oblubieńca i ma zalotników, staje się wszetecznicą. Tak podobnie: kościół katolicki mówi, że on jest prawdziwym kościołem Chrystusowym, ale zdradził Jezusa Pana zadając się z zalotnikami [rządami tego świata], i dlatego w sensie biblijnym stał się duchową wszetecznicą.

Weźmy u nas w Polsce. Mamy ciekawą władzę. Władza ustępuje: kler ma większy głos niż rządzący w Polsce. Czy to Glemp, czy Głódź, czy Pieronek. Kardynałowie, arcybiskupi, biskupi – połączeni są z rządem. A wobec tego jest to duchowe wszeteczeństwo. Zdradzili Jezusa Pana jako Oblubieńca. Bo prawdziwy Kościół jest dziewicą. Popatrzmy, co mówi Biblia o prawdziwym Kościele.

Apostoł Paweł o prawdziwym Kościele mówi tak. 2 List do Koryntian 11:2 – „Albowiem gorliwy jestem ku wam gorliwością Bożą, bom was przygotował, abym was stawił czystą panną jednemu mężowi, Chrystusowi”. Czyli Kościół prawdziwy nie szedł na kompromis, nie łączył się z władzą tego świata. A szczególnie jest kilka kościołów połączonych z państwem, a najgłówniejszy to kościół katolicki, co Biblia potwierdza.

Czytamy o tym w Proroctwie Izajasza 19:18. „Dnia onego będzie pięć miast w ziemi egipskiej, mówiących językiem chananejskim, a przysięgających przez Pana zastępów, lecz jedno z nich Miastem spustoszenia nazwane będzie”. Te pięć miast to pięć największych nominalnych kościołów, które połączone są z rządami tego świata, dlatego nazwane są miastami, bo miasto oznacza rząd. Tymi pięcioma kościołami mającymi połączenie z rządami tego świata są 1/ Kościół katolicki, 2/ Kościół prawosławny, 3/ Kościół luterański, 4/ Kościół zwinglo-kalwiński, 5/ Kościół anglikański. To te symboliczne 5 miast. 5 kościołów, które połączone są z rządami tego świata, które dlatego zwane są miastami.

Jedno z nich, jedno z tych 5 miast, to Miasto spustoszenia. Jest to Kościół katolicki – największy pustoszyciel z tych pięciu kościołów połączonych z rządami tego świata. Natomiast u Izajasza 4:1 wymienione jest większe grono, a nie tylko tych 5 miast. Popatrzmy, co tutaj czytamy: „A w on dzień [on dzień to tutaj Wiek Ewangelii] chwyci się siedem niewiast męża jednego, mówiąc: chleb swój jeść będziemy, odzieniem swym przyodziewać się będziemy, tylko niech nas zowią od imienia Twego, a odejmij pohańbienie nasze”. Liczba siedem jest tutaj liczbą zupełną. Nie jest to tylko dosłownie siedem, ale w tej liczbie siedem wszystkie są ujęte. Matka – kościół katolicki i wszystkie córy – wszystkie kościoły protestanckie są tutaj ujęte przez użycie liczby 7. Chwytają się jednego męża, a ten jeden mąż tutaj to Jezus Chrystus. I każdy z tych kościołów mówi: my Chrystusie, jesteśmy Twoim prawdziwym kościołem. Zapytajmy baptystów: my jesteśmy prawdziwym Kościołem Jezusa Chrystusa. Zapytajmy zielonoświątkowców: my prawdziwy kościół. I tak dalej: prawosławni, anglikanie, katolicy.

Gdy w roku 2000 papież bardzo zabiegał o to, by połączyć wszystkie inne wyznania, to właśnie Pan tak sprawił, że nie było to posunięcie na korzyść kościoła katolickiego. Gdy za daleko się posunął, by połączyć się z protestantami, to kardynał Ratzinger, prefekt kongregacji wiary, a kongregacja wiary miała kiedyś kiedyś nazwę: Święte Oficjum, Święta Inkwizycja. I on przygotował dokument, a papież musiał podpisać i ogłosić, że jedynym, prawdziwym kościołem Chrystusowym, jest kościół rzymskokatolicki, a więc wszyscy protestanci: wracajcie do kościoła rzymskokatolickiego na kolanach, a nie jako partnerzy. Bo papież mówił: my wszyscy bratnie kościoły. A Ratzinger mówi: nie, nie, papieżu, za daleko poszedłeś. Kościół katolicki prawdziwy, Chrystusowy, a wszyscy protestanci jako odszczepieńcy, muszą na kolanach błagać kościół katolicki, prosić matkę o przyjęcie, zbuntowane córki.

Na to odezwał się kościół prawosławny. Kościół prawosławny powiada tak: nie, nie. Kościół rzymskokatolicki to jest sekta. To kościół prawosławny jest prawdziwym kościołem Chrystusowym. Bo kościół prawosławny jest pierwszym, a rzymskokatolicki jest późniejszy, a więc jest to sekta. I jest to prawda: kościół prawosławny albo grekokatolicki jest to pierwszy kościół odstępczy. A rzymski odszczepił się od greckiego i jest sektą.

Kościół prawosławny w ten sposób dał odwet i odpór na przygotowane przez Ratzingera dokumenty. Liczba 7 obejmuje tu więc wszystkich: matki i córki. I każda z nich mówi: Jezusie, my Twój prawdziwy kościół. I cóż mówią Panu? „Chleb swój jeść będziemy” – my nie potrzebujemy tej nauki Pisma Świętego. My mamy swoje własne creda. A nasze credo mówi kościół katolicki i wiele z tych protestanckich, nasze credo to: Bóg w trójcy jedyny, Bóg Ojciec, Bóg Syn i Bóg Duch Święty, a nie jeden tylko, jedyny Bóg Ojciec, lecz trójca.

Ty w Piśmie Świętym Jezusie w imieniu Boga mówisz, że człowiek jest dusza i jest śmiertelny, ale my mamy credo, które mówi, że to nie jest prawda. Dusza jest nieśmiertelna.

Podobnie, w Piśmie Świętym: Bóg jest miłością, chce wszystkich ludzi zbawić. To jest nieprawdą! Jest piekło. Trzeba więc wszystkich, którzy nie będą uznawali zwierzchnictwa kościelnego, jego nauk, to maszerują te dusze do piekła, ewentualnie przez czyściec, gdy upłyną tysiące lat w czyśćcu, to ewentualnie przedostaną się, bo zapłacono ofiary przez żyjących za tych, co są w czyśćcu, i przedostaną się do nieba.

Widzimy więc „chleb swój jeść będziemy”. Co więcej? „I odzieniem swym przyodziewać się będziemy”. Panie Jezusie, nie za bardzo potrzebujemy Twojej szaty sprawiedliwości. My mamy taką instytucję, która zwie się konfesjonał i przychodzi grzesznik do księdza, powie mu grzechy i ksiądz daje mu rozgrzeszenie. Nie potrzeba szaty Chrystusowej sprawiedliwości. Ksiądz ma władzę odpuszczać grzechy. Czyli to jest nasze odzienie, którym będziemy się przyodziewać.

Tylko popatrzmy, o co im się rozchodzi. „Tylko niech nas zowią od imienia Twego”, żeby mówili, że my Twój prawdziwy kościół. Na końcu jest jednak smutne: „a odejmij pohańbienie nasze”. Nie obnażaj nas, że my wszetecznicy, że zdradziliśmy Ciebie, że łączymy się z rządami tego świata, niech nie będzie tak mówione. Niech Ci wystarcza, że my będziemy się przyznawali, że my Twój prawdziwy kościół, niech Ci to wystarczy. To, że mamy zalotników, kochanków, rządy tego świata, to Ty naszych nieprawości nie obnażaj.

Tak wygląda system kościelny. Główny filar w imperium szatańskim: kościelnictwo.

Daliśmy przykład, że Pan posłużył się papieżem-Polakiem, który zamiast połączyć kościoły spowodował rozbicie w samym kościele rzymskokatolickim. Kościół rzymskokatolicki jest podzielny na konserwatystów i radykałów, i właśnie to papieskie przyznanie się do inkwizycji i inne posunięcia, nie tylko nie połączyły kościołów, ale spowodowało rozbicie. Widzimy więc, że bestia będzie miała w nienawiści wszetecznicę. Bo papiestwo ma w nienawiści swój własny kościół [wszetecznica]. Papiestwo – bestia ma w nienawiści wszetecznicę – kościół katolicki. Żaden papież poza Wojtyła nie odważyłby się tego zrobić. Myślał, że wejdzie do historii, że połączy całe chrześcijaństwo. A nie połączył, ale spowodował rozbicie wewnątrz kościoła katolickiego. A te zapisy biblijne musiały się wypełnić.

Weźmy teraz na punkcie politycznym. To od Pana zależy jaki człowiek na ten czas jest potrzebny. I taki jest wybierany. Weźmy prezydenta Stanów Zjednoczonych, Busha, w zasadzie miał mniej głosów w wyborach niż konkurent Gore z partii demokratycznej. I o dziwo, został wybrany prezydentem. Liczyli głosy, liczyli, nie mogli się doliczyć, Lepper chciał pojechać i pomóc im liczyć, bo jak Amerykanie nie potrafią na maszynach, to on na liczydłach będzie liczył. Jednak Ambasada Amerykańska nie dała zezwolenia i Lepper nie pojechał.

Cały świat polityczny się śmiał. Wybory przeszły i nie wiadomo kto zwyciężył. Biznes naciskał: niech najwyższy sąd amerykański podejmie decyzję. Sąd zadecydował: zwycięzcą Bush. Ten, który uzyskał mniej głosów, zwyciężył. Bo taki był potrzebny. Bo jakby był Gore, to nie byłoby wojny w Afganistanie ani w Iraku. A wojna w Afganistanie i w Iraku skierowała Amerykę w taką ślepą uliczkę, że tylko drenuje Amerykę z pieniędzy ta wojna. Na jeden rok Ameryka wydaje na zbrojenia ponad 400 miliardów dolarów. Jaka to jest suma. To piętnaście państw razem wziętych: Chiny, Rosja, Japonia, Francja, Anglia, Izrael… największe państwa świata nie miały takich wydatków. I teraz jest ogromny deficyt w banku amerykańskim. Właśnie dlatego trzeba było takiego człowieka.

Bush dzwonił do Kwaśniewskiego: trzymajmy się razem… Bush podnosił sprawę wiz. Kwaśniewski przy tej okazji naciska: bezpłatne wizy z Polski do Ameryki. Teraz opozycja domaga się, by przy okazji wyborów do Parlamentu Europejskiego zorganizować referendum: czy Polacy popierają nasze wojska w Iraku. Gdyby takie referendum było zrobione, to od razu upadłoby. Społeczeństwo polskie już przedtem było pełne obaw drastycznych ataków terrorystycznych, a teraz nie ma mowy.

A Biblia to potwierdza, że Ameryka pozostanie zostawiona sama sobie, że wszyscy ją odstąpią. Dlatego Pan pierwsze dzieło uczynił w swej obecności. 12 września 1878 r. nasz Pan związał szatana-mocarza w odniesieniu do kontroli nad jego domem. Stracił kontrolę nad upadłymi aniołami, a także nad swoim imperium. To od Pana zależy, kto na dany czas ma przyjść na dane urzędy kościelne czy polityczne.

Gdy już teraz wiemy, że szatan nie panuje nad swoją rodziną, to wracamy do Objawienia 7. Widzieliśmy tam czterech aniołów stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi. Upadli aniołowie byli trzymani, aby nie wiał wiatr. Ten inny, piąty wiatr, to jest wojna światowa. „Aby nie przyszedł wiatr”. Czyli czterej aniołowie, to są królowie, arystokraci, burżuazja i świat pracy, trzymali cztery grupy upadłych aniołów-cztery wiatry, aby nie sprowokowali polityków do konfliktu, aby nie wiał „wiatr” – wojna światowa, który miał szkodzić ziemi (społeczeństwu), morzu (zbuntowanym elementom) i drzewom (przywódcom).

Wiersz 2: „I widziałem inszego anioła występującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego”. Kto to jest ten inszy, piąty anioł z pieczęcią Boga żywego? Ten piąty, inszy anioł, przedstawia nam lud Boży z bratem Russellem na czele. Ten piąty anioł zawołał na czterech aniołów, tj. na królów, arystokrację, burżuazje i wodzów świata praca. Zawołał głosem wielkim na czterech aniołów… mówiąc: nie szkodźcie ziemi. Czyli: nie dajcie się demonom sprowokować do wojny, bo wojna przyniesie szkodę ziemi – społeczeństwu, morzu – zbuntowanym elementom i drzewom – przywódcom. Bo zanim przyjdzie wojna światowa ma nastąpić popieczętowanie sług Boga na czołach.

Powstaje pytanie: czy brat Russell jako wódz tego anioła z pieczęcią Boga żywego, czy wypełnił to, czy zawołał do tych czterech aniołów? Tj. do królów, arystokracji, burżuazji i wodzów świata pracy, żeby nie spieszyli się do wojny. Tak! W roku 1912 brat Russell wygłosił pierwsze kazanie do władców świata pt. „Siły zbierające się do Armagieddonu”. W tym kazaniu brat Russell przestrzegał polityków. Nie spieszcie się do wojny, bo wszyscy na niej przegracie. Czyli popatrzmy: to, co Biblia zapowiada, to wszystko się wypełnia z zupełną dokładnością. Pan poprzez brata Russella zawiadomił władców ziemi: nie dajcie się demonom sprowokować do wojny, nie spieszcie do niej, bo w międzyczasie miał być popieczętowany na czołach Kościół Chrystusowy. Ostatni członek Kościoła miał dostać tyle prawdy, by opuścić Babilon. Pieczętowanie czoła to udzielanie umysłowi prawdy, aby dany członek Kościoła mógł opuścić Babilon.

Teraz mimo wszystko wracamy do I wojny światowej, do roku 1914. Gdy ona wybuchła to religijnymi przywódcy nie wiedzieli od kogo wojna i dopiero badacze Pisma Świętego odpowiedzi: wojna od Boga za pośrednictwem upadłych aniołów. Bo Bóg, który związał upadłych aniołów po potopie, udzielił im więcej swobody, a oni spowodowali konflikt pierwszej wojny światowej. Przecież taki mały incydent: zabicie następcy tronu Ferdynanda przez zamachowca spowodowało konflikt, który doprowadził do wojny światowej. Ile ofiar śmiertelnych, a ile narodów dotkniętych zostało konfliktem wojennym. Czyli: wojna od Boga, w tym czasie, gdy w Boskim programie Kościół był już popieczętowany, to mogą być przez demonów sprowokowani przywódcy ziemscy do konfliktu, i mogli rozpocząć I wojnę światową.

Z punktu Bożego ta praca głoszenia prawdy, której świat chciał chętnie w tym czasie słuchać. Ile to wysiłków jest robionych przez grupy od badaczy Pisma Świętego, aby głosić prawdę. W więzieniach, alkoholikom, publiczne zebrania… i prawie nie ma żadnego efektu. Natomiast jest taka radiostacja, która ma swój program poświęcony w całości dla głoszenia ewangelii. W Afganistanie, i przez 12 godzin bez przerwy ten program idzie, od godziny naszej 10:00 do 22:00. Co pół godziny zmienia się przemawiający przywódca do tysięcznych rzesz, do masy ludzi. Uzdrawiają, czynią cuda. Ten, co ma władzę uzdrawiania mówi: „Rozkazuję Ci w imieniu Jezusa, opuść tego brata/tę siostrę”. No i te tysięczne rzesze zebrane, a on kładzie rękę i mówił: rzuć te kule, rzuca. Podskocz, podskoczył. I wszyscy biją brawo. Alleluja! Cud. Tak, ja już dziesiątki takich scen widziałem. W różnych państwach, szatach: w Afryce, w Amerykańskiej łacińskiej, w Azji, na Syberii, w Rosji, na Ukrainie, w Niemczech, w Szwecji, w różnych państwach.

No i mają potężny wpływ. Pomijam już tego, kto ma tę moc czynienia cudów, uzdrawiania. Jednak też tak przemawiają, chwytają za serca te tysięczne rzesze tymi przemówieniami etycznymi, no i ludzie: narkomani zdrowieją, stają się chrześcijanami. Na podobieństwo jak u nas są zebrania świadectw, tak i tam występują: pół godziny i więcej, codziennie, w tym 12-godzinnym programie religijnych wystąpień. Byli uzależnieni, narkomani, jak Bóg ich dźwiga przez Jezusa Chrystusa, dziękują…

Prawda na czasie jest głęboka i trudna. A właśnie to: uzdrawianie, muzyka, granie, śpiewanie, klaskanie. To się podoba. To jest coś! Dlatego tak, jak prawda w tym czasie była bardzo chętnie słuchana – w obliczu I wojny światowej, to ta praca pokazana jest w kilku obrazach biblijnych. To jest: 1/ uderzenie Jordan przez Eliasza; 2/ pierwsza wojna Gedeona; 3/ pierwsza wypłata grosza pracownikom winnicy Pańskiej; 4/ wyznawanie grzechu nad głową kozła Azazela; 5/ wiązanie królów i szlachty okowami żelaznymi. To różne obrazy na tę pracę, która trwała 25 miesięcy. Brat Russell rozpoczął tę pracę specjalnym kazaniem 20 września 1914 r. Kazanie to było bardzo ciekawe, wszyscy byli ciekawi, co w tym kazaniu brat Russell powie. Dlaczego? Bo w tym czasie w Ameryce prezydentem był pan Wilson, religijny, uczciwy człowiek. I gdy wojna wybuchła to wyznaczył on niedzielę 4 października 1914 r. żeby wszyscy w Ameryce modlili się. Wszystkie wyznania, wszyscy wierni w domach modlitwy, błagania o to, aby wojnę Bóg ukrócił, aby przerwał. No i prezydent Wilson zwrócił się do brata Russella. Aby i on modlił się w tej intencji. I o dziwo, brat Russell powiedział prezydentowi Wilsonowi, że w tej intencji do Boga modlił się nie będzie.

Wszyscy modlą się o pokój, aby Bóg w łaskawości wielkiej przerwał wojnę, a tu brat Russell mówi, że on w tej intencji nie będzie się modlił i powiedział: ja wygłoszę specjalne kazanie. W tym kazaniu wyjaśnił dlaczego nie będzie się modlić. Dlatego było wielkie zainteresowanie. Co to będzie za kazanie? W tym kazaniu brat Russell dał odpowiedź, czemu nie będzie się modlił o pokój. Kopię tego kazania brat Russell rozesłał monarchom świata. Dostał monarcha rosyjski, austro-węgierski, niemiecki, włoski, angielski. Wszyscy monarchowie dostali od brata Russella kopię tego kazania i to tyle dni wcześniej, żeby – gdy będzie 20 września przemawiał – oni mogli już mieć kopię i śledzić przemówienie brata Russella. Brat Russell wygłosił to kazanie w niedzielę, a w ciągu czterech dni od poniedziałku, 4000 gazet na świecie opublikowało to kazanie brata Russella. To kazanie ma tytuł: „Armagieddon poprzedza Królestwo Boże”.

Na wstępie tego kazania brat Russell podaje tak: „Czcigodny prezydent Stanów Zjednoczonych Wilson zaapelował do społeczeństwa Ameryki, aby modlili się wszyscy o pokój w Europie. Do mnie się też zwrócił…” Dalej tłumaczył, że Bóg pozwolił na czasy pogan – długość 2520 lat. I ta dzierżawa pogan dobiegła końca – 20 września 1914 r. A brat Russell właśnie przemawia 20 września na ten temat. „Ustąpcie, władcy świata, bo jest nowy władca – Jezus wraz z kościołem”. Jeśli nie ustąpicie to zostaniecie wyrzuceni. Albo chcecie na to zawiadomienie dobrowolnie ustąpić, albo zostaniecie wyrzuceni. Jednak już w tym kazaniu brat Russell odpowiada: nie ustąpią. Czemu? Bo będą ufać papieżowi i milionom modlącym się. Bo będą ufać przywódcom protestanckim i ich milionom modlącym się. A ponadto mają armiom uzbrojoną po zęby to który ustąpi?

Uderzenie przez Eliasza płaszczem wód Jordanu to właśnie głoszona ta praca, przez 25 miesięcy, od 20 września 1914 do 3 listopada 1916. Brat Russell rozpoczął tę pracę, a brat Johnson zakończył – tę publiczną pracę głoszenia prawdy. Rezultat ogłoszenia tej prawdy: ludzie podzielili się na osoby konserwatywne i osoby radykalne. Przykładowo: braciszek jest radykałem. Żona brata jest konserwatystką. Przeważnie mężczyźni należą do radykałów. Bo razem z księżmi pili wódkę, grali w karty, papierosy palili, no to nie mogą być święci ci księża. To należymy do radykałów. Jednak kobiety w kościele: jak ksiądz pogłaska, czoło ucałuje, no to wniebowzięcie. Jak to tak, wystąpić przeciwko księżom?

Konserwatyści stale będą próbowali konserwować władzę kleru, arystokracji i królów. Ale to był podział tylko w rodzinach. To nie znaczy, że wszyscy mężczyźni radykałowie, a wszystkie kobiety konserwatystki. Bo przykładowo u nas w Polsce mamy Sierakowską, radykalna kobieta; ale mamy skostniałych, kościelnych mężczyzn, i to z lewicy – do Częstochowy na nabożeństwo, lewica. Czyli chociaż większością powinni być mężczyźni radykałami, a kobiety większością konserwatystkami, to jest odejście od tego standardu. Nie wszyscy mężczyźni to radykałowie i nie wszystkie kobiety – konserwatystki.

A dopiero druga część symbolicznego wiatru, druga wojna światowa, dopiero wtedy świat polityczny został podzielony na dwa przeciwstawne obozy władzy. Obóz konserwatywno-kapitalistyczny na czele z Ameryką i obóz radykalny na czele ze Związkiem Radzieckim. A jeden jeszcze ciekawy bardzo tekst ma swoje wypełnienie, ma, bo jeszcze się zupełnie nie dokonał, z Objawienia 16:18-19 – „I stały się głosy, gromy, błyskawice, stało się wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nigdy nie było, jako są ludzie na ziemi, trzęsienie ziemi takie wielkie i stało się ono wielkie na trzy części rozerwane i miasta narodów upadły i Babilon wielki przyszedł na pamięć przed obliczem Bożym, aby dał mu kielich zapalczywości gniewu swojego”.

Mamy tu miasto na trzy części rozerwane. To zwarte, jednolite miasto, królestwo szatana, jak było zorganizowane do jesieni roku 1914, w rezultacie II wojny światowej mamy podzielone na trzy części. Brat Russell podaje te trzy części w taki sposób: 1/ religia, 2/ rząd, 3/ kapitał. Natomiast brat Johnson, któremu Pan pozwolił poznać wiele typów Starego Testamentu na okres Epifanii (bo Epifania to symboliczna noc, w której księżyc świeci, a księżyc to symbol Starego Testamentu, więc nic dziwnego, że dostał wiele tych ciekawych rzeczy zrozumieć brat Johnson), jak on widział podział, w symbolice ST, tego miasta na trzy części? 1/ antytypowy Chazael, 2/ antytypowy Joram izraelski, Ochozjasz judzki i Jezabela, 3/ antytypowy Jehu.

Teraz wyjaśnimy, jakie znaczenia mają te symbole imion Starego Testamentu, obraz na podział świata na te trzy części tego miasta. A więc Chazael to jest totalitaryzm leninowsko-stalinowski – to był Chazael. Joram izraelski to kapitalistyczne rządy Europy. Ochozjasz judzki to kapitalistyczne rządy Ameryki. Jezabela jest to system papiesko-protestancki razem współdziający z tymi rządami Europy i Ameryki – system kościelny. To jest druga część. A Jehu, trzecia część, jest to świat pracy: robotnicy, chłopi, niezadowoleni, jako armia Pana, stanowią trzecią część.

Popatrzmy, o tej trzeciej części, bardzo w jasny sposób pisze apostoł Jakub. List Jakuba 5:1-5 – „Nuż teraz, bogacze! płaczcie, narzekając nad nędzami waszemi, które przyjdą. Bogactwo wasze zgniło, a szaty wasze mole zgryzły. Złoto wasze i srebro wasze pordzewiało, a rdza ich będzie na świadectwo przeciwko wam i pożre ciała wasze jako ogień; zgromadziliście skarb na ostatnie dni. Oto [popatrzmy wiersz 4, jak dobitnie to pokazuje], zapłata robotników, którzy żęli krainy wasze [czyje krainy? Obszarników, kapitalistów], od was zatrzymana woła, a wołania żeńców [krzywda świata pracy od kapitalistów] weszły do uszów Pana zastępów [do Boga].”

Czyli Bóg w sprawiedliwości widzi tę krzywdę, jaką wyrządzają kapitaliści, obszarnicy, światu pracy.

Wiersz 5: „Żyliście w rozkoszach [znów zwraca się do tych kapitalistów] na ziemi i bujaliście; wytuczyliście serca wasze jako na dzień zabijania ofiar.”

Jehu to właśnie ci pokrzywdzeni robotnicy i chłopi, pokrzywdzeni przez obszarników, kapitalistów i duchowieństwo. Poza nami już nie tylko druga wojna światowa, ale też upadek komunizmu. I tak, jak Pan przyłożył pieczęć na chronologię brata Russella, w postaci dwóch wojen światowych, że jest to symbolicznie tylko rozdzielona na dwie części, to teraz zauważmy jak Pan przyłożył pieczęć na wyjaśnienia tych głębokich symboli brata Johnsona.

W sprawozdaniu rocznym, w „Teraźniejszej Prawdzie” za rok 1946 i za rok 1948 (dwa bardzo ciekawe sprawozdania), radzę Wam, jak nie macie tych dwóch sprawozdań, to są tak ciekawe i ważne sprawy na obecne czasy: co już się wykonało i co ma się wykonać, to warto nie tylko przeczytać, ale w zborze przebadać. Te dwa sprawozdania roczne: rok 1946 i rok 1948. Tam brat Johnson podaje tak: Tak, jak hitleryzm podbijał kraj po kraju i wydawało się, że niedługo zapanuje nad całym światem… A potem brat Johnson dał obrazy biblijne: trzy porażki Hitlera i czwarta – śmiertelna.

I teraz przenosi brat Johnson przenosi w sprawozdaniu na rok 1948, że tak jak Hitler zwyciężał, a potem trzy porażki i czwarta śmiertelna. Tak też będzie z komunizmem, z Chazaelem komunistycznym. Będą trzy porażki komunizmu, a czwarta będzie śmiertelna. I teraz przyjrzyjmy się, czy nie wypełniły się te trzy porażki komunizmu, a czwarta śmiertelna? Tak, jak było z Hitlerem? Porażka 1956 r. – Węgry. Porażka 1968 r. – Czechy. Porażka 1979 r. – Afganistan. A dopiero czwarta, śmiertelna porażka, poczynając od Polski, gdy komunizm kapitulował, zgodził się wyjść na widownię „Solidarność” i na upadek komunizmu w Polsce, od Polski potem kraj po kraju, aż doszło do samego Związku Radzieckiego i w sierpniu 1991 r. trzy dni puczu w Moskwie i komunizm kona śmiercią naturalną. I też, brat Johnson podaje, że to się stanie bezkrwawo – upadek komunizmu. Więc tu jest dowód, że Pan oświecił umysł brata Johnsona już w sprawozdaniu roku 1948; że jakby na podobieństwo Hitlera, to zwyciężanie, podbijanie państwa po państwie, trzy klęski a czwarta śmiertelna, tak stanie się ze stalinizmem. I tak stało się: zwyciężał, trzy klęski – Węgry, Czechy, Afganistan i czwarta, od Polski, a doszła do samej Rosji, Moskwy, w sierpniu 1991 r., trzy dni puczu w Moskwie i komunizm upadł śmiercią naturalną.

Żaden papież tego nie przewidział. Wybitni profesorowie najwyższych uniwersytetów świata. Ani politycy. To, co Pan dał tę mądrość bratu Johnsonowi, gdzie dał mu zrobić symbolizm biblijny, a zadziwiająco stało się to na naszych oczach. A jaki obraz biblijny, drodzy, że komunizm miał upaść w rewolucji bezkrwawo?

2 Księga Królewska 13:22-24 – „A Hazael, król Syryjski [totalitaryzm leninowsko-stalinowski], trapił lud Izraelski po wszystkie dni Joachazowe [a więc, jeżeli Chazael – król syryjski, jest to totalitaryzm leninowsko-stalinowski, no to któż jest Izrael? Sąsiad kiedyś i obecnie. Izrael – sąsiad Syrii. Więc jeżeli w Syrii, w Chazaelu, pokazany jest obóz totalitarny, stalinowsko-leninowski, to Izrael to są kraje chrześcijańskie. Cywilizowana Europa – Izrael. „I trapił Chazael lud izraelski” – czyli nie tylko nominalne chrześcijaństwo stalinizm prześladował. No, aresztowani księża, biskupi, po więzieniach, kler bułgarski, także w Polsce, Wyszyński aresztowany, a ilu wysłanych braci: na Syberię, świadków Jehowy, zielonoświątkowców, baptystów, badaczy Pisma Świętego; po więzieniach w czasie stalinowskim. Czyli trapił Chazael lud Boży – Izraela – nie tylko nominalnego, ale i prawdziwy lud Boży]. Ale ulitowawszy się ich Pan [kogo? Swego ludu! Ten Boży lud modlił się na Syberii, w zesłaniach, w łagrach syberyjskich, w więzieniach stalinowskich, dzieci Boże modliły się do Boga: Boże, czy już wszyscy zginiemy przez stalinizm? Ale „ulitował się Pan ich”], zmiłował się nad nimi, i nawrócił się ku nim dla przymierza swego z Abrahamem, z Izaakiem, i z Jakóbem; i nie chciał ich wytracić [przez stalinizm, doszczętnie], ani ich odrzucił od oblicza swego, aż do tego czasu.”

Lud Boży przetrwał. Owszem, wielu umierało – w tajdze syberyjskiej; bo przecież trzeba wziąć pod uwagę, kiedy najwięcej zostało ich aresztowanych, zima rok 1940-1941, mrozy sięgały do 60 stopni. Śniegi po 2-3 metry wysokości, na Syberii i tam zostali zrzuceni z małymi dziećmi, ze starcami, tysiące, tysiące, tysiące rodzin: świadków Jehowy, baptystów, zielonoświątkowców, i niektóre rodziny badaczy Pisma Świętego. Słabsi umierali, nie mogli znieść tych warunków. Słabe wyżywienie, nędzne odzienie; ale silniejsze organizmy przeżyły. Bóg okazał swe miłosierdzie, nie odwrócił swego oblicza od swego ludu.

A co stało się z Chazaelem? Wiersz 24: „I umarł Hazael, król Syryjski [nie wojna, śmiercią naturalną. Czyli totalitaryzm leninowsko-stalinowski skonał śmiercią naturalną, 70 lat rządzenia od rewolucji październikowej 1917 r., na 70 rocznicą mieli wielkie święto w Moskwie, zjechali się pierwsi sekretarze partii komunistycznych, politrucy, prezydenci, premierzy, ministrowie spraw zagranicznych, wojskowych, i tydzień czasu świętowali w Moskwie. Wydawało się, że komunizm zwyciężył cały świat. Pan pozwolił, żeby jeszcze mieli to „piękne” święto. Święto się skończyło i przyszła agonia śmierci; śmiercią naturalną skonał Chazael], a królował Benadad, syn jego, miasto niego.

Ale co ciekawe? Popatrzcie: „umarł Chazael, król Syryjski, a królował Benadad, syn jego, miasto niego”. A on, Chazael, zadusił Benadada. Czyli poprzedni król, przez Chazaelem, miał na imię Benadad. I on był chory. I gdy posłał chory król Benadad Chazaela, swego sługę, bo wtenczas był tylko sługą, do Elizeusza, mówi: zapytaj się Elizeusza, męża Bożego – czyli miał szacunek chory syryjski król Benadad do Elizeusza – mówi: zapytaj się w imieniu moim czy ja wyzdrowieje z tej choroby? (mamy to opisane w 2 Królewskiej 8)

A jak odpowiedział wtenczas Elizeusz Chazaelowi. Mówi tak: Powiedz królowi, mógłby żyć, ale ukazał mi Pan, że umrze. I wtenczas tak przejmująco spoglądał Elizeusz w twarz, w oczy Chazaelowi. A Chazael mówi: A czemu mój pan tak na mnie przejmująco patrzy? A odpowiedział Elizeusz: Bo mi pokazał Pan, że Ty będziesz królem na miejsce chorego Benadada. I popatrzmy, co mu zapowiadał, co on miał złego robić – to jest bardzo ciekawe, więc odczytamy sobie, 2 Królewska 8:7-15. Co Bóg proroczo zapowiada, co miał stalinizm dokonać, jakie zbrodnie?

„Potem przyszedł Elizeusz do Damaszku [stolicy Syrii], a Benadad, król Syryjski, chorował. I powiedziano mu, mówiąc: Przyszedł tu mąż Boży [Syria – obóz radykalny, a Elizeusz kogo przedstawia? To Wielka Kompania pod przewodnictwem Rutherforda; tak jak Eliasz – Maluczkie Stadko – był pod przewodnictwem brata Russella, ale po śmierci brata Russella płaszcz z Eliasza spadł na Elizeusza i Elizeusz występował jako prorok Pański do Izraela. Czyli Towarzystwo pod zwierzchnictwem Rutherforda po śmierci brata Russella ma działalność do publiczności, chodzą po domach, (mówią: wy wygodni jesteście, na zebraniu się zbieracie, pośpiewacie sobie, pobadacie, posłuchacie i na tym koniec, a my po domach! Bombardujemy system papieski! Głosimy, literaturę rozdajemy! To jest prawdą. Temu nie można zaprzeczyć. Dlatego Elizeusz przyszedł do Damaszku, czyli WK w działaniu pod zwierzchnictwem Rutherforda przyszła). A Benadad, król Syryjski, chorował – kto właśnie ten obraz wypełnia – choroba króla Benadada i kto to był ten Benadad? Rewolucja lutowo-marcowa 1917 r. obaliła cara. Rewolucja wiosenna 1917 r. dała wolność więźniom politycznym, doprowadziła do zwolnienia z więzień, dała ziemie chłopom; to była ogromna zmiana. Rosja carska, silny totalitaryzm, razem z cerkwią prawosławną. Zamach stanu, obalenie cara, danie wolności ludziom, ziemi chłopstwu. Ale to było chore, krótkotrwałe. Przyszła rewolucja październikowa i zawiesiła te reformy. Tego chorego Benadada, te swobody, wolności, zadusiła totalitarna rewolucja leninowsko-stalinowska. Chazael zadusił chorego swego króla. Co powiedział totalitaryzm leninowsko-stalinowski? Ziemia chłopom, ale w kołchozie chłopie będziesz robił. A wolność? To na Syberii. Tam… Zawieziony i nie ani stróżować, pilnować, żadnych więzień, nigdzie nie uciekniesz, będziesz przywiązany do kawałka chleba i będziesz pracował, budował kolej transsyberyjską, koniec…]. I rzekł król do Hazaela [sługi króla]: Weźmij w rękę swą upominek, a idź przeciwko mężowi Bożemu, i pytaj się Pana przezeń, mówiąc: Wstanęli z tej choroby? [Czy wyzdrowieje? Czy naprawdę powiedzie się nam ta rewolucja, którą dokonaliśmy z caratem? Czy nasza władza umocni się w całym imperium Rosji carskiej?] Przetoż szedł Hazael przeciwko niemu [Elizeuszowi], a wziąwszy upominek w rękę swą, i ze wszystkich dóbr Damaskich brzemion na czterdzieści wielbłądów. I przyszedł, a stanął przed nim, mówiąc: Syn twój Benadad, król Syryjski, posłał mię do ciebie, mówiąc: Wstanęli z tej choroby? I odpowiedział mu Elizeusz: Idź, powiedz mu: Wprawdziebyści mógł żyć; wszakże okazał mi Pan, że pewnie umrzesz. Wtem pokazał mu, i stawił twarz swoję smutną, i płakał mąż Boży. Któremu rzekł Hazael: Czemuż pan mój płacze? I odpowiedział: Iż wiem, co uczynisz złego synom Izraelskim [czyli chrześcijaństwu, a szczególnie dzieciom Bożym, prawdziwym dzieciom Bożym]. Twierdze ich popalisz ogniem, a młodzieńce ich mieczem pomordujesz, i dzieci ich poroztrącasz, i brzemienne ich porozcinasz [to powiedział Elizeusz, co będzie robił Chazael]. Tedy rzekł Hazael: Co? Izali sługa twój pies, żeby miał czynić tak wielką rzecz? [dzieci mordować, brzemienne rozcinać, miasta palić] I odpowiedział Elizeusz: Okazał mi Pan, że ty będziesz królem nad Syrią [że będziecie mieli silną władzę, totalitarną]. I odszedł od Elizeusza, a przyszedł do pana swego [chorego króla Benadada], który rzekł do niego: Cóż ci powiedział Elizeusz? A on rzekł: Powiedział mi, żebyś pewnie mógł żyć [całkiem odwrotnie powiedział. Czemu tak postąpił Chazael? Czemu zmienił odpowiedź Elizeusza? Bo popatrzcie, co zrobił na następny dzień ze swoim królem]. A nazajutrz wziął Hazael kołdrę i zamaczał ją w wodzie, i rozciągnął na twarzy jego. I umarł (Benadad), a Hazael królował miasto niego.”

Bóg wiedział, że normalnie król mógłby jeszcze chorować kilka lat, ale być dalej królem. Bóg jednak znał podłość charakteru Chazaelu, że Chazael nie będzie czekał, aż Benadad wyzionie ducha po latach chorowania. On chciał przyśpieszyć to, zadusić. I dlatego, gdy Elizeusz powiedział: Okazał mi Pan, że pewnie umrze, to on inaczej powiedział: Pokazał mi Pan, że żyć będziesz, a na drugi dzień go zadusić.

I teraz na miejsce Chazaela przyszedł jego syn, który też miał na imię Benadad. Zobaczmy jaki jest troskliwy, jak kieruje sytuacją Bóg, bo ten Benadad chory co umarł, to właśnie te reformy w roku 1917 na wiosnę w Rosji: wolność, swoboda, ziemia chłopstwu. A co stało się na miejsce Chazaela, na miejsce totalitaryzmu? Własność, pierestrojka, demokracja! Wielka rzecz stała się w Rosji. Proszę bardzo.

To, co zadusili dyktatorzy, to gdy śmiercią naturalną totalitaryzm skonał (Pan doprowadził do skonania), a na miejsce przyszedł nowy Benadad, głasnost, pierestrojka. Czyli tu jest pieczęć Boża na wyjaśnieniach brata Johnsona, tak jak pieczęć Boża na chronologię brata Russella to I wojna światowa, tak pieczęć Boża na wyjaśnienia brata Johnsona to skonanie komunizmu śmiercią naturalną, co brat Johnson podał na obrazach biblijnych. Tu jest dowód, że narzędzia Pańskie, którymi Pan się posługiwał, tak brat Russell i skorygowana chronologia przez brata Johnsona – bo chodzi o jeden rok, o jeden rok za krótka chronologia brata Russella. Tzn. czasy pogan, gdy podał rok 606 p.n.e. do jesieni 1914 r. to mamy 2519 lat, a nie 2520, bo dodać 606+1914 to 1520, to dlaczego jeden rok za krótka? Tak, bo 606 jesień p.n.e. to jest 605 lat pełnych i 3 miesiące, a jesień 1914 r. to jest pełnych 1913 lat i 9 miesięcy. Gdy dodamy 605 lat i 3 miesiące + 1913 lat i 9 miesięcy to mamy 2519, a nie 1520 lat. Więc w roku 1904 brat Johnson zwrócił uwagę bratu Russellowi: Bracie Russell, czasy pogan obliczyłeś o jeden rok za krótko. Mają 2519 lat, a nie 2520. Ale na przykładzie Jezusa Pana, to brat Russell dobrze wyliczył. Chrzest Pana – jesień rok 29 naszego obecnego kalendarza, a jesień 29 to było 28 lat i 9 miesięcy. To wobec tego narodził się w 2 roku p.n.e., aby miał 30 lat. 2 rok p.n.e. – narodzenie Jezusa – jesień, czyli 1 rok + 3 miesiące. No i teraz 1 rok + 3 miesiące + 28 lat i 9 miesięcy = pełnych 30 lat. Natomiast czasy pogan, dekret Cyrusa, o jeden rok wyliczył za krótko.

Dlatego brat Johnson w liście 7 czerwca 1914 r., jest to obszerne opracowanie, które brat Johnson wysłał bratu Russellowi w liście. Ten list jest zawarty w TP nr 255-256. To skorygowanie o jeden rok. Brat Johnson przesuwa: zamiast 454 p.n.e. dekret o odbudowie murów Jeruzalemu to jest 455 p.n.e., powrót Żydów – dekret Cyrusa – nie 536 p.n.e., ale 537 p.n.e., upadek, detronizacja Sedekiasza nie 606 p.n.e., ale 607 p.n.e.

Czyli wszystkie ogniwa chronologiczne, które trzeba liczyć p.n.e. / n.e. trzeba liczyć z ułamkami, by obliczyć zupełną liczbę lat.

Tak ujrzeliśmy dowód pieczęci Bożej na chronologię brata Russella na punkcie I-II wojny światowej – wiatru, a w wypadku brata Johnsona co miało się stać z końcem totalitaryzmu stalinowskiego. Śmiercią naturalną miał skonać. Wielkie zwycięstwa, trzy porażki i czwarta śmiertelna – tak stało się z hitleryzmem i tak stało się ze stalinizmem.

Mamy jednak jeszcze inne ciekawe sprawy, bo jeżeli Pan załatwił sam sprawę z Chazaelem, śmiercią naturalną Chazael skonał, to natomiast w obrazach brat Johnson podaje co się stanie z obozem kapitalistycznym-kościelnym. Jehu, Pański pomazaniec, ich obali. Tak, jak literalnie, było pomazanie Jehu na urząd króla, a w obrazie biblijnym w Nowym Testamencie jest połączenie tego symbolizmu – Obj. 17:12 – czyli Księga Objawienia ma bardzo wiele połączenia z obrazami proroczymi Starego Testamentu. „A dziesięć rogów, któreś widział [już wiemy, co te 10 rogów symbolizuje, 10 grup językowych narodów Europy] jest 10 królów, którzy królestwa jeszcze nie wzięli, ale wezmą moc jako królowie na jedną godzinę z bestią.” Jest tu zły przekład gdański, „wezmą moc”. Wszystkie nowe przekłady, Biblia Tysiąclecia, Nowy Przekład Warszawski, mówią: „wezmą autorytet”, „wezmą władzę” na jedną godzinę, a nie „moc”. Ale na jedną godzinę. Jak długo ta godzina trwała? Kiedy, jakim wydarzeniem się rozpoczęła? Kiedy i jakim wydarzeniem się skończyła? To jest bardzo ważne.

Godzina współdziałania bestii-papiestwa z dziesięcioma grupami językowymi narodów Europy. Na jedną godzinę mieli tylko współpracować. Gdy czasy pogan się skończyły jesienią w roku 1914, no to te wydarzenia mają swoje miejsce już w Epifanii. Paruzja to 12-godzinny dzień pracy w winnicy Pańskiej. A ten 12-godzinny dzień pracy w winnicy Pańskiej to był 40-letni okres Paruzji. Podzielić 40 lat na 12 godzin to jedna godzina z 40 lat to są 3 lata i 4 miesiące. To jeżeli dzienna pora pracy w winnicy Pańskiej, 12 godzin, daje nam 40 lat, to nocna pora 12 godzin, to 40-letni okres Epifanii. I gdy podobnie podzielimy 40 lat – noc epifaniczną – na 12 godzin, to też jedna godzina tej samej długości 3 lata i 4 miesiące.

Czyli Bóg pozwolił w Epifanii na fałszywy, oszukany autorytet, rzekomo w imieniu Boga, który papiestwo zawierało z narodami, gdy te zawierały konkordaty z papiestwem. Kiedy więc ta godzina się rozpoczęła, trwająca 3 lata i 4 miesiące? Z najważniejszym krajem, zawarcie konkordatu, z Włochami. 11 lutego 1929 r. – powtarzam – 11 lutego 1929 r.

Zawarty konkordat Mussolini-faszysta z papiestwem. Cóż ten konkordat stanowił? Mussolini uznał Watykan jako państwo kościelne. Papież zrzekł się pretensji do wielkich obszarów, jakie miał we Włoszech, tysiące, tysiące hektarów. Papiestwo zrzekło się, straciło wcześniej te terytoria, a teraz nie rościło sobie już pretensji do nich. Papież, bo Rzym włoski gwarantuje: damy odszkodowanie za te ziemie. Damy odszkodowanie papiestwu. Księża będą mieli pensje, emerytury.

Radość, połączenie, Mussolini z papieżem – zgoda! Rząd włoski z budżetu daje odszkodowanie za stracone ziemie papieskie dla Włoszech. Pensja dla księży i emerytura. Papież będzie błogosławił włoskie działa do walki w Abisynii. Specjalna linia kolejowa, aby dojeżdżać do Watykanu. Specjalny pociąg, prezent od Mussoliniego dla papieża. Papieżu, ojcze święty, będziesz korzystał z tego pociągu, lokomotywa ze złota. Specjalne wagony dla dostojników itd.

To stało się, ten konkordat, porozumienie, podpisany 11 lutego 1929 r. Skoro godzina trwa 3 lata i 4 miesiące, no to do tej daty 11.02.1929 dodajmy 3 lata i 4 miesiące, i mamy 11 czerwca 1932 r. Czym skończyła się ta godzina, 11.06.1932? Pomazaniem Jehu. Czyli zignorowanie tego papieskiego autorytetu przez Jehu. Jehu nie uznaje więcej Jorama izraelskiego być królem. Jehu miał dokonać rewolucję, obalić Jorama, króla swego, Jezabelę, Ochozjasza – jego sprzymierzeńca, króla judzkiego.

Jehu został pomazany, ale pomazanie było w tajemnicy. Popatrzmy, co Biblia mówi o pomazaniu Jehu. 2 Księga Królewska 9:1-10 –

„A Elizeusz prorok zawołał jednego z synów prorockich, i rzekł mu: Przepasz biodra twoje, a weźmij tę bańkę olejku w rękę twą, a idź do Ramot Galaadskiego. A gdy tam przyjdziesz, ujrzysz tam Jehu, syna Jozafatowego, syna Namsy, a wszedłszy tam, odwiedziesz go z pośrodku braci jego, i wprowadzisz go do gmachu najskrytszego. A wziąwszy bańkę olejku, wylejesz na głowę jego, i rzeczesz: Tak mówi Pan: Pomazałem cię za króla nad Izraelem. A otworzywszy drzwi ucieczesz, i nie zabawisz się tam. Tedy odszedł on młodzieniec, sługa prorocki, do Ramot Galaadskiego. A gdy przyszedł, oto hetmani wojsk siedzieli. I rzekł: Hetmanie! mam nieco z tobą mówić. (Tam było kilkunastu hetmanów, ale zauważmy, że odzywa się Jehu, ambitny Jehu) I rzekł Jehu: Z którymże ze wszystkich nas? I odpowiedział: Z tobą, hetmanie! [właśnie z tobą, Jehu… Więc Jehu opuszcza tych innych dowódców wojska i idzie w komnatę inną, gdzie prowadzi go sługa prorocki] Tedy wstawszy wszedł do gmachu, a on wylał olejek na głowę jego, i rzekł mu: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Pomazałem cię za króla nad ludem Pańskim, nad Izraelem [już Joram król odrzucony jako syn Achaba, te 10 rogów, które współdziałały z Jezabelą na jedną godzinę, obalam ich, nie uznaje ich dłużej. Ale teraz mówi co ten pomazany Jehu ma dokonać, popatrzmy co mówi wiersz 7]. I wytracisz dom Achaba, pana twego [Achaba już nie było, skonał na bitwie, Achab nam przedstawia autokrację, a ostatni autokrata – car Mikołaj II, skonał, na wojnie z Syryjczykami jeden żołnierz strzelając przez przypadek trafił Achaba, króla izraelskiego, a ten to był Napoleon, który dał cios autokracji we Francji. A skonanie to śmierć cara Mikołaja II. Na miejsce Achaba przyszedł jego syn, pierwszy był Ochozjasz izraelski, krótkie panowanie, ale gdy już potem była Europa w Lidze Narodów, a teraz w ONZ, panuje już Joram izraelski czyli kapitalistyczna Europa, Joram izraelski. „Wytracisz dom Achaba”, czyli króla]; albowiem pomszczę się krwi sług moich proroków, i krwi wszystkich sług Pańskich, z ręki Jezabeli [Achab, małżonek Jezabeli, i pod wpływem Jezabeli dokonało się, zamordował Nabota; bo Nabot nie kłaniał się Jezabeli. A miał winnicę przy pałacu królewskim. Jezabela nie mogła znosić, że ona przyjeżdża, królowa, a tu Nabot nie kłania się jej. Więc fałszywe oskarżenia, zamordowanie Nabota i odebranie winnicy. Dlatego mówi tu: pomszczę się krwi wszystkich sług Pańskich z ręki Jezabeli]. A tak zginie wszystek dom Achabowy; i wykorzenię z domu Achabowego aż do najmniejszego szczenięcia [nawet psy w ich królestwie mają być ubite], i więźnia, i opuszczonego w Izraelu. I uczynię domowi Achabowemu, jako domowi Jeroboama, syna Nabatowego, i jako domowi Baazy, syna Achyjaszowego. Jezabelę też zjedzą psy na polu Jezreelskim, a nie będzie, ktoby ją pogrzebał. To rzekłszy otworzył drzwi, i uciekł.”

Czyli sama sprawa pomazania to była tajemna. Tak jak byśmy powiedzieli, brat Johnson podał nam: godzina trwała 3 lata i 4 miesiące, skończyła się 11.06.1932 r., no ale kto był świadkiem tego pomazania? Zrobił to syn prorocki. A syn prorocki/sługa prorocki to świadkowie Jehowy chodzący po domach. To nikt z Epifanii nie brał udziału w tym pomazaniu. No i teraz pytanie czy brat Johnson podał odpowiednią datę, że pomazanie Jehu, tych rewolucjonistów, jako armię Pana, aby dokonali rewolucji, że to stało się 11.06.1932 r.?

Jaka teraz pieczęć, że ta godzina była prawdziwie przez brata Johnsona podana, że ona trwała 3 lata i 4 miesiące? O, tu jest bardzo ciekawa sprawa. Idziemy do Objawienia 18. Przedtem czytaliśmy Objawienie 17:12-14 o tej godzinie współdziałania bestii razem z królami ziemi, a teraz Objawienie 18:6 – „Oddajcież mu [komu? Babilonowi], jako i on oddawał wam [komu? ludowi Bożemu], a w dwójnasób oddajcie mu według uczynków jego [gdy już wiemy, że godzina trwała 3 lata i 4 miesiące to dwójnasób to jest dwa razy po 3 lata i 4 miesiące, a to oznacza 6 lat i 8 miesięcy, ale to mało, a teraz dalej]; w kubku, który wam nalewał, nalejcie mu w dwójnasób. [w tekście grecki liczba mnoga/podwójna „w dwójnasoby”, a więc 6 lat i 8 miesięcy razy dwa, co daje nam 13 lat i 4 miesiące]”

Powtarzam: dwójnasób to dwa razy tyle co godzina. Godzina ma 3 lata i 4 miesiące. Dwójnasób to więc 6 lat i 8 miesięcy. A podwojenie dwójnasób, jeżeli dwójnasób ma 6 lat i 8 miesięcy, to dwa razy 6 lat i 8 miesięcy, to daje nam 13 lat i 4 miesiące.

Dodajmy:

6 lat i 8 miesięcy (dwójnasób) + 13 lat i 4 miesięcy (podwojenie dwójnasobu)

Mamy: pełnych 20 lat

Od początku godziny 11.02.1929 20 lat dobiegło końca 11.02.1949 r.

Co teraz się dzieje? Pańska akceptacja, Pańska pieczęć właściwości wyliczenia brata Johnsona godziny jako 3 lata i 4 miesiące. Bo 11.02.1949 r., w tym czasie papież Pius XII wróg komunistów, a zbliżają się wybory parlamentarne we Włoszech, a komuniści partia we Włoszech była bardzo silna, groziło zwycięstwo komunistów w wyborach. Papież bał się takiego niebezpieczeństwa i zaapelował, żeby nikt z katolików nie głosował w wyborach na partię komunistyczną.

Co robią w odwet komuniści za ten apel papieski? 11.02.1949 r. zorganizowano manifestację komunistek-kobiet na siedzibę papieską, na Watykan. Straż papieska alarmuje papieża: Ojcze święty, niebezpieczeństwo! Horda komunistów maszeruje na Watykan. Papież szybko za telefon i dzwoni do premiera Włoch, powołuje się na porozumieniem z Włochami, że w razie niebezpieczeństwa dla papieża, rząd włoski zobowiązuje się dać wojsko, policję i ochronę papieżowi. Grozi rewolucja komunistyczna. To stało się 11.02.1949 r.

Czyli wypełniło się. Pan mówi: Bracie Johnson, dałem Ci poznać, że godzina oznacza 3 lata i 4 miesiące, bo dwójnasób tej godziny i podwojenie dwójnasobu dało pełnych 20 lat co do dnia: 11.02.1949 r. – manifestacja pozafiguralnego Jehu, na Watykan, na siedzibę papieską. I od tej daty, aresztowania właśnie: Wyszyńskiego w Polsce, innych dostojników kościelnych na Węgrzech, w Czechosłowacji. Dowód: żyjemy w Armagieddonie, w rewolucji, w stadium planowania, od 11.02.1949 r.

W rewolucji, w Armagieddonie, ale w stadium planowania. Bo dopiero, gdy Jehu pomazany, to on zorganizował swoich zwolenników, wozy wojenne i jedzie do stolicy, gdzie był ranny król. Król wysłał trzech posłów na spotkanie. Król wysyła posła na spotkanie tych wozów jadących. Kto to jedzie? Jak dojechał pierwszy poseł pyta: czy ty jedziesz pokojowo? A Jehu: a co tobie do pokoju? Siadaj ze mną i jedź z nami. No to słudzy zawiadamiają króla: poseł wyjechał, ale się nie wraca. No to król szybko wysyła drugiego posła. To wszystko 2 Królewska 9. Drugi poseł dojechał do wozów Jehu i Jehu mówi do drugiego posła: siadaj na wozy i jedź ze mną, żeby król nie dowiedział się kto jedzie. Ale gdy było już dość blisko i król wysyła trzeciego posła, było dość blisko i stróż mówi: królu, ja widzę, że to jedzie Jehu, bo on brawurowo jeździł.

No dopiero wtenczas król wyjeżdża na spotkanie Jehu. I spotkali się na polu Nabota izraelskiego i król zapytał Jehu: czy ty jedziesz pokojowo, dowódco wojska mego? A wtenczas Jehu odpowiedział królowi, mówiąc: Królu! Czy może być pokój, gdy twoja matka Jezabela cudzołoży? I gdy czaruje? Dopiero król zrozumiał, że Jehu przyjechał jako rewolucjonista. I wtenczas odwraca się Joram, król izraelski do Ochozjasza, króla judzkiego i mówi: Zdrada, Ochozjaszu! No właśnie, tego się wkrótce doczekały, gdy Europa zawoła do Ameryki. Bo Joram izraelski to Europa kapitalistyczna. Ochozjasz judzki – Ameryka kapitalistyczna. Europa zawoła do Ameryki: Ameryko, zdrada, nic ci nie pomożemy, nie ma kolacji wojennej, zostaniesz sama na placu boju. To się wkrótce wypełni. „Zdrada, Ochozjaszu!”. Ameryko, jesteś sama. Jehu przygotował rewolucję – masy robotnicze Europy. Włochy bardzo z początku popierały Busha i chciały wysłać swoje wojska, ale manifestacja w Rzymie we Włoszech 3 miliony robotników włoskich wyszło na ulice i Berlusconi struchlał i powiedział tak: nawet lotniska swego nie pozwolę, nie udzielę Amerykanom do bombardowania Iraku, nawet lotniska. Tak się zląkł.

Trzy miliony robotników wyszło na ulice Rzymu. Czyli jest silna armia Pana we Włoszech. Bo od Włoch rozpocznie się rewolucja. Czyli Pan dał sygnał, a więc i teraz Al Kaida zapowiada, po Hiszpanii kolejka: Japonia, Włochy, Wielka Brytania, Australia. A o Polsce jeszcze nie mówili. A Polska już ma strach. Jeszcze nie wymienili, bo wcześniej wymienili. A więc choć już teraz pod tym względem tylko te cztery kraje po Hiszpanii są wymienione, a Polska już ma lęk. Pozafiguralny Jehu, pomazaniec Pański, skończy z drugą częścią tego miasta. Bo z Chazaelem sam Pan zrobił porządek, bezkrwawą rewolucją z komunizmem zrobił Pan, ale z kapitalizmem Europy, Ameryki i z kościelnictwem papiesko-protestanckim to Pan się posłuży Jehu, światem pracy. I w nagrodę dla Jehu, popatrzmy, co Pan mu uczynił. 2 Królewska 10:30 – „Wtedy rzekł Pan do Jehu: ponieważeś się pilnie starał, abyś uczynił co dobrego jest w oczach moich, według wszystkiego, co jest w sercu moim, uczyniłeś domowi Achabowemu, synowie twoi aż do czwartego pokolenia siedzieć będą na stolicy izraelskiej.” Czyli w nagrody Jehu, że dokonałeś rewolucji zgodnie z moim poleceniem, synowie twoi będą królami aż do czwartego pokolenia.

Tu by się wydawało to rządy Jehu, że choćby tylko po 15 lat jedno pokolenie, to cztery pokolenia to 60 lat. Brat Johnson wyjaśnia. Te 4 pokolenia to cztery formy rządów socjalistycznych, a nie długość lat. To może trwać tylko kilka lat, nawet nie kilkanaście. Kilka lat to jest mniej niż 10 lat rządów Jehu w tych czterech potomkach. Cztery formy rządów socjalistycznych. Przykładowo niech w Polsce zwycięży Lepper. Teraz jest ciekawa sprawa, bo tam pozbawiają go immunitetu poselskiego w Sejmie. No ale Lepper zależy od społeczeństwa, bo społeczeństwo często naprzeciwko temu co tam w Sejmie. No nie zdaje egzaminu, to trzeba będzie jakiegoś innego, jakąś inną formę socjalizmu wprowadzić. To się nie uda, to jakąś trzecią formę socjalizmu wprowadzić. Czyli pomiędzy rewolucją a anarchią, w tych kilku latach, będą cztery formy rządów socjalistycznych w nagrodę za to, że dokonano rewolucji i obalenia rządów kapitalizmu i kościelnictwa. Ale z kim będzie Jehu rządził?

Po linii religijnej. Duży Babilon, papiestwo i protestantyzm upadnie. No to z kim Jehu, socjaliści, robotnicy będą rządzić po linii religijnej? Popatrzmy z kim. Wiersz 15 w tym rozdziale. „Potem odjechał stamtąd [Jehu], trafił Jonadaba, syna Rechabowego, idącego przeciwko sobie, a pozdrowił go i rzekł do niego: Jestże serce twoje szczere, jako serce moje z sercem twojem? I odpowiedział mu Jonadab: Jest. A jest? rzekł Jehu, dajże mi rękę twoję. Tedy mu dał rękę swą; i kazał mu wsiąść do siebie na wóz.”

No i razem jechali. Kogo przedstawia Jonadab? Sędzia Rutherford wyjaśnił poprawnie, że Jonadabowie to są świadkowie Jehowy, „drugie owce”. Bardzo dobrze wyjaśnił. Tylko Jehu nie „ostatek”, tylko rewolucjoniści. Czyli świadkowie Jehowy, Jonadab, wsiądą na wóz Jehu. Będą współdziałać świadkowie Jehowy po linii religijnej, a Jehu – socjaliści – po linii politycznej. Na tych parę lat współrządzenie. Świadkowie Jehowy – Jonadab, razem z socjalistami. I kto obali Jehu? Anarchiści.

Trzecia część tego wielkiego miasta. Pierwszą część Pan obalił Chazaela rewolucją bezkrwawą. Druga część – kapitalizm i kościelnictwo będzie obalone przez rewolucjonistów Jehu – armię Pańską. A trzecia część – Jehu, będą obaleni przez anarchistów. I koniec anarchii będzie nad Żydami w Palestynie, kres królestwa szatana.

Do tego wydarzenia 11.09.2001 r., zburzenie dwóch wież amerykańskich Nowego Jorku, symbol kapitalizmu Ameryki, świat mówił, że od tej daty świat się zmieni. Cały świat. Nie badacze Pisma Świętego, to świat to mówi. Od 11.09.2001 r. weszliśmy w etap walki z terroryzmem. Benadad, jego armia, walka z nimi. Od 11.09.2001 r. Dlatego, czy to się nie przyczyni jako przygotowanie Ameryki do rewolucji? Bo Europa jest gotowa do rewolucji, tylko Amerykę trzeba przygotować, bo jest to potęga militarna. Choć rząd amerykański zadłużony w bankach, to jednak przeważnie amerykańskich, prywatnych bankach. A więc, tak trzeba, czyli ta wojna, kto teraz w wyborach zwycięży amerykańskich Bush czy Gore, znak zapytania, bo to od Pana zależy, który teraz dalej będzie potrzebniejszy. Który się będzie nadawał to Pan jak przedtem choć Gore miał więcej głosów niż Bush, Bush wybrany. Tak i teraz, jeżeli Pan będzie widziany, że jeszcze potrzebny jest Bush, to on wygra. A jak Pan będzie widział, że już ma iść w odstawkę, no to konkurent wygra.

Czyli od Pana zależą wydarzenia w tych ważnych sprawach dziejących się na świecie. Tak, drodzy, rozważyliśmy Boską pieczęć na chronologię „wiernego sługi” Brata Russella i na zapowiedzi prorocze brata Johnsona. Czyli nawet jednego roku nie możemy dodać do tej skorygowanej chronologii brata Russella lub odjąć, bo dwanaście dowodów, cośmy dali potwierdzają wszystkie równoległości. Także wszelkie kombinacje tych wszystkich nowych chronologii odpadają. Prawdziwość chronologii brata Russella skorygowanej przez brata Johnsona nawet jeden rok dodać lub odjąć już nie będą pasowały te różne równoległości, które podaliśmy w 12 dowodach w naszym temacie o chronologii.

Naprawdę, drodzy, jesteśmy bardzo wdzięczni Ojcu niebiańskiemu za tak ważne i silne dowody potwierdzające chronologię „wiernego sługi” brata Russella i wyliczenia brata Johnsona, co się stało z komunizmem, godzina, dwójnasób i podwojenie dwójnasobu to naprawdę przedziwne rzeczy w naszych oczach. Obyśmy stali nieporuszeni.

Jedna ważna przestroga. Księga Ezechiela 9. To na koniec dla nas ku rozwadze. Wiersze od 1 do 11:

„1 Potem zawołał [Pan], gdziem ja słyszał, głosem wielkim, mówiąc: Hetmani, nastąpcie na to miasto, mając każdy broń swoję ku zabijaniu w ręce swej.

2 A oto sześć mężów przyszło drogą ku brami wyższej, która patrzy na północy, i miał każdy broń swoję ku wytraceniu w ręce swej; ale mąż jeden był w pośród nich odziany szatą lnianą, a kałamarz pisarski przy biodrach jego; i przyszedłszy stanęli u ołtarza miedzianego.

3 A chwała Boga Izraelskiego zstąpiła była z Cherubina, na którym była, do progu domu, i zawołała na męża onego odzianego szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz pisarski.

4 I rzekł Pan do niego: Przejdź przez pośrodek miasta, przez pośrodek Jeruzalemu, a uczyń znak na czołach mężów, którzy wzdychają i narzekają nad wszystkiemi obrzydliwościami, które się dzieją w pośród niego.

5 A onym rzekł [tym sześciu z bronią ku zabijaniu], gdziem ja słyszał: Idźcie po mieście za nim [za tym mężem w szacie lnianem]; a zabijajcie; niech nie folguje oko wasze, ani się zmiłujcie.

6 Starca, młodzieńca, i pannę, i maluczkich, i niewiasty wybijcie do szczętu; ale do żadnego męża, na którymby był znak, nie przystępujcie, od świątnicy mojej poczniecie [od nowych stworzeń, spłodzonych z ducha]. A tak poczęli od onych mężów starszych, którzy byli przed domem Pańskim;

7 (Bo im był rzekł: Splugawcie ten dom, a napełnijcie sieni pobitymi [dziedziniec, pozafiguralni Lewici]; idźcież.) A wyszedłszy zabijali w mieście [obóz, świat. Nowe stworzenia mają być zabijane, usprawiedliwieni Lewici mają być zabijani i nominalne chrześcijaństwo w mieście jest zabijane przez tych sześciu mężów z bronią ku zabijaniu].

8 A gdy ich pozabijali, a jam pozostał, tedym padł na oblicze moje, i zawołałem a rzekłem: Ach panujący Panie! izali ty wytracisz wszystek ostatek Izraelski, wylewając popędliwość swoją na Jeruzalem?

9 I rzekł do mnie: Nieprawość domu Izraelskiego i Judzkiego nader jest bardzo wielka, i napełniona jest ziemia krwią, a miasto pełne jest przewrotności; bo mówili: Pan tę ziemię opuścił, a Pan nie widzi nas.

10 Przetoż i Ja [Bóg Jehowa] toż uczynię, nie sfolguje oko moje, ani się zmiłuję, drogę ich na głowę ich obrócę.

11 A oto mąż on odziany szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz, oznajmił to mówiąc: Uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał.”

Kogóż symbolizuje mąż w szacie lnianej, któremu Bóg polecił: zrób znak na czołach wszystkich wzdychających? Ten mąż w szacie lnianej, a siódmy anioł z pieczęcią Boga żywego w Obj. 7 to lud Boży na czele z bratem Russellem. Jest on tu szczególnie podkreślony, bo po pierwsze był opasany pasem i miał kałamarz przy biodrach [pas – sługa, brat Russell szczególnie jest podkreślony jako wódz tego męża; kałamarz – symbol literatury, 6 tomów, „Strażnice” i „Książka pytań” brata Russella, atrament – prawda zawarta w tych dziełach, jakie Pan dał przez wiernego sługę]. Idź, uczyń znak – jak w Obj. 7 – pieczętowane na czołach, tak tutaj znak atramentu na czołach. Członkowie Kościoła Chrystusowego, ale też inne klasy i dziś poświęceni, wszyscy z ludu Bożego, mamy mieć znak atramentu na czole. Czyli opanowaną prawdę zawartą w sześciu tomach, w „Strażnicach” i w „Książce pytań”. A dopiero na fundamencie tej prawdy paruzyjnej dopiero będziemy zrozumiewali piękność, wspaniałość prawdy epifanicznej. A kto będzie miał taki znak na czole, to do tego mówi: „nie przystępujcie”, do tych sześciu mężach.

A kto to są teraz tych sześciu mężów z bronią ku zabijaniu? Do których Pan mówi: idźcie za mężem w szacie lnianej i zabijajcie. Mieli wybić wszystkich. Maluczkie niemowlęta, bez różnicy. Tych sześciu mężów z bronią ku zabijaniu to 6 grup przesiewaczy. 5 grup przesiewaczy w Paruzji za brata Russella. A szósta grupa w Epifanii, aż do upadku królestwa szatana.

5 mężów z bronią ku zabijaniu w Paruzji za brata Russella, wodzowie tych przesiewań:

1 – Barbour, przeciwko okupowi

2 – Paton, na punkcie niewiary w Boski planowania

3 – von Zech, na punkcie wprowadzania kombinacji, dodawania metod babilońskich, papieskich do ludu Bożego, słudzy płatni, tytułowani, pensje dla starszych, ewangelistów, pielgrzymów, coś pięknego, wspaniałego jak księża w systemie nominalnym

4 – żona brata Russella, Maria Russell, aby siostry miały równe prawa w zborze, aby siostry mogły być mówcami, by miały wykłady w zborze, by mogły przemawiać na konwencji, wprowadzić reformę, czemu tylko mają być mówcy bracia, a siostry nie, a przecież niektóre siostry są zdolniejsze niż bracia… to znaczy, jak gdyby Bóg się pomylił, że przez Jezusa Pana wybrał mężczyzn na 12 apostołów. Marii dał największą ocenę, gdy wylała perfumy na głowę i nogi Pana. A oni wszyscy mówili, że źle uczyniła. Nie tylko Judasz. A Pan rzekł: nie róbcie jej krzywdy, to co ona zrobiła, to dla mnie zrobiła, na wieczną pamiątkę to będzie czytane. Daleko było wtedy apostołom do wartości uczuć i serca Marii. Oni dopiero po wielu latach dorośli na wyższy poziom, apostołowie. A mimo to Jezus nie wybrał jej apostołem. Tak jak siostrę Martę, która tak wspaniałą gościnę urządzała Panu i apostołom w swoim domu. Bo słabsza jest płeć żeńska. Przez Ewę wprowadził pierwsze nieszczęście, a tutaj przez żonę brata Russella wprowadził nieszczęście. Kler do dziś dnia mówi: wódz wasz wielki Russell, a co żona mówi o nim? Choć sąd oddalił oskarżenie, ale kler posługuje się tym, co był wniesione do sądu w oskarżeniu, a nie jaka był rozprawa sądowa.

5 – trzech wodzów: Williamson, McPhail, Henninges. Williamson – prywatny sekretarz brata Russella, zwany złotoustym. Bracia często dawali więcej uznania Williamsonowi niż bratu Russellowi za jego wykłady. Braci głaskał… Gdy czasami brat Russell pod włos. Aby schlebiać i zdobywać zwolenników. No i dlatego zasugerował Williamson bratu Russellowi: zdaj władzę w moje ręce, bracia cię opuszczają. Brat Russell nie miał nic do oddania, bo urząd dał mu Pan. Jak brat Russell odmówił to rzucił oszczerstwo, że brat Russellowi z sekretarką w gabinecie uprawiał nierząd. Było to rozpowszechnione w domu biblijnym: brat Russell cudzołożnik, z sekretarką w gabinecie. Jednak jeden z braci, który bardzo cenił brata Russella mówi: bracie Russell, czy wiesz jaka wieść o tobie? A co takiego? Że żyjesz w nierządzie z sekretarką w gabinecie. To brat Russell zwołuje specjalne zebranie interesowe i pyta tego brata: od kogo wiesz? I tak, aż doszło do Williamsona. Nie miał już na kogo zwalić tej winy. Powiedz więc: kiedy to było? O jakiej godzinie? Z którą sekretarką? Zawołamy tę siostrę. No i teraz jak tyś to widział? Ano, przez dziurkę od klucza to widziałem. Aha, dobrze. No i co widziałeś? Że ty siedziałeś z jednej strony biurka, a ona z drugiej strony biurka, ty dyktowałeś, a ona pisała na maszynie. W ten dzień wyłączyli Willliamsona, „złote usta”, a brat Russell okazał się niewinny. Natomiast McPhail to najzdolniejszy pielgrzym poza bratem Russellem i bratem Johnsonem. I upadł na punkcie Nowego Przymierza. Ale wcześniej brat Russell sam podał, że kościół się rozwija w Wieku Ewangelii pod Przymierzem Nowym. Dopiero brat Johnson sprostował bratu Russellowi: bracie Russell, Przymierze Nowe jest dla świata, a nie dla nas – dla kościoła. Dopiero gdy brat Johnson sprostował bratu Russellowi ten pogląd, wtedy brat Russell to przebadał i sprostował to w nowym wydaniu VI tomu i w artykułach w „Strażnicy”. Kościół rozwija się pod przymierzem ofiary, przymierzem Sary a nie pod nowym przymierzem, którym jest tysiąclecie dla świat. McPhail jednak nie odstąpił. Nie, kościół rozwija się pod przymierzem nowym. I trzeci wódz przesiewania piątego, Henninges. Pielgrzym i przedstawiciel brata Russella w Australii.

Czyli pięciu mężów z bronią ku zabijaniu było za brata Russella, pięć przesiewań, a szósty mąż z bronią ku zabijaniu trwa przez całą Epifanię, poczynając od Rutherforda przez innych, jak obecnie Rice’a, i innych co będą kombinować chronologiczne argumenty na innych punktach. I ktokolwiek nie będzie miał znaku atramentu na czole, nie będzie opanowanej miał prawdy na czasie, będzie pobity przez spekulantów. To jest przestroga, abyśmy nie byli pobici. Abyśmy nie byli pobici, musimy mieć znak atramentu na czole. Badać prawdę, studiować, analizować podstawy biblijne, tak aby mieć podstawę, bo czasami: „bo tak powiedział brat Russella”, „bo tak powiedział brat Johnson”, „bo tak powiedział brat Woźnicki”. Nie… Czy mówi tak Biblia?

Pan dozwolił na pomyłkę brata Russella, na pomyłkę brata Johnsona, oni się do swoich pomyłek przyznali, to było trudne dla nich, ale mieli tę moralną odwagę przyznać się do pomyłki. Próba jednak dla braci, aby na ślepo, bezkrytycznie nie przyjmowali poglądów w literaturze. Abyśmy byli jak 300 Gedeonitów, co brali wodę na rękę, usuwali jakąkolwiek nieczystość i dopiero wtedy chłeptali jak pies, rozpuszczając wodę ze śliną, by stała się zdrowa i korzystana. A tych 9700 pili wprost, bo byli spragnieni picia wody. Przestrzega brat Russell i brat Johnson: nie przyjmujcie dlatego, że my tak mówimy, tylko stwierdzajcie, badajcie dowodami biblijnymi. Jeżeli teksty biblijne potwierdzają tę naukę, to jest to nauka Pańska. To jest ten znak atramentu na czole. Gdy będziemy tak badać prawdę, krytycznie badać, popierać dowodami biblijnymi, to będziemy uformowani, ugruntowani, silni w prawdzie i ta dziesiąta struna harfy Bożej – chronologia – nie pęknie i będziemy mogli grać na hafie dziesięciostrunnej. Żaden zbór w Polsce nie ma tyle materiału o chronologii, co wy dostaliście. A ponadto, już przetłumaczone jest z ukraińskiego obszerne opracowanie materiału przeze mnie na punkcie chronologii i poprawki, tylko teraz przepisać, i to wszystko trzeba będzie rozpowszechniać w Polsce, by bracia stali silni i nieporuszeni.

Chwała Ojcu Niebiańskiego i naszemu Panu, że dba o swój lud, abyśmy stali silni i nieporuszeni w prawdzie na czasie. Aby żadna spekulacja, kombinacja tego szóstego męża z bronią ku zabijaniu nie dosięgła nas. Bo będziemy mieć znak atramentu na czole, jeśli prawdę paruzyjno-epifaniczną będziemy badać. Cóż ten mąż w szacie lnianej powiedział? „Uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. I brat Russell, gdy umierał, w pociągu zażądał od brata Sturgeona togi rzymskiej, togi włoskiej. Brat Sturgeon był zmieszany. Nie jest krawcem, nie ma maszyny do szycia. Bracie Russell, skąd ja ci wezmę togę włoską? I brat Russell mówi: nie wiesz jak to zrobić? A on: nie, bracie. A brat Russell mówi: to pomóż mi wstać, bo był bardzo słabiutki, bo następnego dnia zmarł. Pomógł mu wstać i mówi mu: weź dwa czyste prześcieradła. Przyłóż mi z przodu i z tyłu. Pospinaj spinkami po ramionach i pod pachami. A gdy mu to uczynił, wzniósł wzrok ku niebiosom – brat Russell – i zdał raport Panu: „Uczyniłem, jakoś mi rozkazał”, pod moim kierownictwem Kościół został skompletowany – 144 tysiące popieczętowane.

Następni słudzy jakimi Pan się posługuje i posługiwać się będzie aż do upadku królestwa szatana. Abakuk – stróż na baszcie – przedstawia wszystkich sług, poczynając od Millera, przez brata Russella (specjalnie, na tablicy napisał rzetelnie…, jak mówi Abakuk 2:2), a wiele wyliczeń i pomocniczych materiałów dał nam Pan przez brata Johnsona i z piramidy od braci Edgarów, co brat Johnson wyjaśniał ich wyliczenia. Stójmy więc nieporuszeni w życiu poświęconym, abyśmy byli naprawdę godni miana dzieci Bożych. Byli godni zwycięstwa i chwały Królestwa. A tego zwycięstwa i chwały Królestwa życzę Wam Wszystkim, jak również sobie i na tym kończę.

Wspominać jest miło, ale pytanie czy to, czego z Biblii nauczał Pastor Russell realizuje się jakoś w naszym życiu, w życiu Badaczy Pisma Świętego. Co zostawił nam pastor Russell? Co w tym wszystkim jest najważniejsze? Dla brata Russella był to Jezus – krzyż Jezusa Chrystusa – odkupienie. A drugą podstawą było pójście za Panem Jezusem drogą wiary i poświęcenia. Oto nieco informacji na temat jego życia i nauczania:

_______
***

Slajdy z prezentacji do przejrzenia: 

Treść wykładu: 

Slajd 1

Slajd 1: Witam serdecznie, ta prezentacja była przedstawiona po raz pierwszy w roku 2016, na spotkaniu z okazji setnej rocznicy śmierci Charlesa Taze’a Russella. Nagranie z tamtego spotkania nie było najlepsze, więc postanowiłem przedstawić ją jeszcze raz w formie komputerowej. „Charles Taze Russell – wspomnienie i nasze dziedzictwo”. Wspominać jest miło, ale pytanie czy to, czego z Biblii nauczał Pastor Russell realizuje się jakoś w naszym życiu, w życiu Badaczy Pisma Świętego. Co zostawił nam pastor Russell. Co w tym wszystkim jest najważniejsze? Dla brata Russella był to Jezus – krzyż Jezusa Chrystusa – odkupienie. A drugą podstawą było pójście za Panem Jezusem drogą wiary i poświęcenia.

Slajd 2

Slajd 2: Zwracam się dziś do Poszukiwaczy Prawdy. Brat Russell czasem porównywał takich poszukiwaczy Prawdy do zbieraczy kwiatów. On sam był takim zbieraczem kwiatów, szukał ich w Biblii, splatał z nich wianuszki, które przekazywał drugim. W pierwszym numerze wydawanej przez siebie „Strażnicy”, w roku 1879, napisał:

„Prawda, jak skromny, mały kwiatek w zdziczałym ogrodzie życia, jest otoczona i niemalże zaduszona przez wybujały wzrost chwastów błędu. Jeśli chcesz ją znaleźć, to musisz cały czas się rozglądać. Jeśli chcesz zobaczyć jej piękno, musisz odgarnąć na bok chwasty błędu i ciernie fanatyzmu. Aby ją posiąść, musisz schylić się, by ją uchwycić. Nie zadowalaj się jednym kwiatem prawdy. Gdyby jeden miał wystarczyć, to nie istniałoby ich tak wiele. Zawsze zbieraj i szukaj.”

Gdyby pójść dalej myślą tego artykułu to czytamy tam: „Spleć je wszystke jak girlandę”, albo jak „wianuszek” kwiatów.

Slajd 3

Slajd 3: Na slajdzie mamy rodziców Charlesa. Joseph Russell, tata brata Charlesa był jego wieloletnim wsparcie, bratem w Chrystusie i przyjacielem. Jeśli chodzi o mamę, Elizę Ann Russell to zmarła ona, gdy Charles miał 9 lat. Miała w tym 29 lat. Zanim umarła, była między nimi rozmowa, w której mama powiedziała mu, że kiedy miał około 7 lat, oddała go Panu, że w modlitwie mówiła do Boga, aby jej syn był pod opatrznością Boską stał się sługą ewangelii. Było to jej największe pragnienie serca. Odnotowałem, że rodzice Charlesa w roku 1845 wyemigrowali do Ameryki ze Szkocji i Irlandii. To szkocko-irlandzkie wychowanie było dość surowe, a jednocześnie bardzo religijne, bardzo związane z Bogiem i szacunkiem dla Boga. Brat Russell wspomina, że pięć razy został w swoim dzieciństwie ukarany i że każde to ukaranie pamiętał. Kiedy pewnego razu mama ukarała go za to, że w jakiejś sprawie konfabulował, opowiadał nieprawdę, to odczytała mu z Objawienia 21:8, że wszyscy kłamcy znajdą się tam, gdzie ogień i siarka i powiedział mu:  ‹‹Charles, nie chciałabym, żebyś miał udział z tymi w jeziorze gorejącym ogniem i siarką, a moim obowiązkiem jako twej matki jest ukarać cię i muszę to zrobić. Nie chcę cię bić, ale muszę to uczynić dla twojego dobra. Taka jest nauka Słowa Pańskiego o tym, co cię czeka, jeśli wyrośniesz na kłamcę i staniesz się złym człowiekiem››.”

Brat Russell powiedział, że może gdyby mama poznała później czystszą ewangelię, to używałaby innych wersetów, ale cenił sobie to, że jej pragnieniem było wychować go na dobrego człowieka.

Slajd 4

Slajd 4: Tutaj mamy po prawej stronie brata Russella, a obok jego braciszek – Thomas, który niestety zmarł w wieku 5 lat. W ogóle było pięcioro dzieci, z czego tylko dwójka doczekała dorosłości. Nie była to też rzadkość w tamtych czasach, niestety tak się często zdarzało. Najdłużej z tego rodzeństwa przeżyła siostra Marget, która przeżyła 90 lat i dożyła roku 1940.

Slajd 5

Slajd 5: Jako młody chłopak brat Russell pisywał na chodnikach wersety zachęcające do nawrócenia, można powiedzieć, że był prekursorem dla dzisiejszych twórców graffiti. Pisał na tych ścianach mądre rzeczy. Jego pragnieniem było, żeby z mocy piekła wyzwolić jak najwięcejd dusz. Poza tym był bardzo zaradny i już jako 12-latek zaczął pomagać ojcu w sklepie galanteryjnym. Sklep nazywał się „Sklep Starego Kwakra”. Brat Russell spisywał umowy handlowe dla klientów i trzy lata zajęło aż z ojcem rozbudowali tę firmę do sieci sklepów. Wkrótce tak naprawdę Charles tą siecią zarządzał. Miał wielkie zdolności i łatwo przychodziło mu zarządzanie: finansami, przedsiębiorstwem, co później bardzo mu się przydało.

Slajd 6

Slajd 6: W wieku 16 lat Charles próbował nawrócić swojego przyjaciela, ale okazało się, że to ten inteligentny kolega zmusił Charlesa do myślenia. Ten kolega zapytał go: „Czy wierzysz, że Bóg jest mądry, miłosierny, sprawiedliwy?”. Brat Russell: „Oczywiście, że wierzę”. A on pyta: „No to jak wytłumaczysz, że taki Bóg mógłby nieodwołalnie przeznaczyć ogromną większość ludzkości na takie męki?”. Russell powiedział, że nie wie i zaczął myślę, że nie jest w stanie obronić tego wyznania wiary, które reprzentuje. Tutaj zaczęły się pytania, co tak naprawdę jest prawdą. Russell pobiegł do pastora swojego zboru i spytał: „Gdzie jest miłość, jeśli Bóg miałby męczyć ludzi w piekle po wieczność?”. Było nawet specjalne spotkanie, gdzie bracia z tego zboru zaczęli wyjaśniać mu z Biblii różne wersety o tym, że tak będzie, że ludzie będą męczeni w piekle. Zaczęli mu przytaczać „męczenie we dnie i w nocy”, Bogacz i Łazarz, klasa kozłów i tak dalej, i to doprowadziło do tego, że Russell odnotował: „Ta Biblia nie jest od mego Boga, bo mój Bóg jest Bogiem miłości.”

Slajd 7

Slajd 7: Tutaj zaczął się poważny problem światopoglądowy. Postanowienie Russella było dobre: „nigdy nie uwierzę w coś sprzecznego z Boskim charakterem” – a rozumiał, że ten charakter to miłość, sprawiedliwość, mądrość i moc. I ten młody człowiek nie był jakimś współczesnym ateistą. Nie był człowiekiem bez wiary, ale zaczął wątpić i sceptycznie patrzeć na doktryny, których go nauczano. Było w nim religijne myślenie i postanowił szukać prawdy na własną rękę. Nie widzę go w tym zborze, w tym co mówią pastorzy, ale będę go szukał. Mamy tutaj różne religie, którym się przyglądał. Ostatecznie nie znalazł w nich tego, czego szukał. Nie uznał, że w którejś z nich byłaby prawda. Napisał też takie słowa: „Religie pogańskie są mniej racjonalne w pewnych aspektach, chociaż mniej diabelskie niż nasze własne wyznania.”

Slajd 8

Slajd 8: Charles Taze Russell nei stracił nadziei. Dalej wierzył w Boga miłości, ale bez religii. Na pewno powoli stawało się jednak zniechęcające, bo trudno jest człowiekowi być samemu. Trudno też zostać bez podstawy, bez gruntu, na którym można się oprzeć, a on stracił ten grunt, który miał wcześniej. Pewnego razu, gdy 18-letni Charles szedł przez miasto ulicą, usłyszał pieśń, jakiś chrześcijański śpiew. A że był ciekawy, chciał poznać, co gdzie się kryje, więc po prostu poszedł tam. Trzeba było zejść w dół, była to taka piwniczna salka i tam w małym zborze składającym się z kilku osób przemawiał Jonas Wendell. Brat Russell wmówi: „Ten wykład nie był w pełni jasny, ale był wystarczający, żeby odnowić we mnie tę tlącą się wiarę w natchnienie Biblii”. Wendell radzi Russellowi: „ODRZUĆ TŁUMACZENIA WSZYSTKICH WYZNAŃ, WEŹ BIBLIĘ I SPRAWDŹ SAM, CO ONA MÓWI.” I brat Russell potem napisze: „Pierwszą myślą, którą uznałem z Biblii za prawdę były słowa Jezusa: „Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej i ze wszystkiej myśli twojej … Będziesz miłował bliźniego twego, jak siebie samego.” Russell uznał: jeżeli to jest w Biblii to trzeba dalej patrzeć na Biblię, ale już w nowy sposób.

Slajd 9

Slajd 9: Mamy tu zdjęcie Pisma Świętego, które należało do brata Russella. Russell pełen entuzjazmu, razem ze swoim ojcem, razem z jeszcze kilkoma osobami, wspólnie zaczęli spotykać się i większą część swojego czasu przeznaczać na Biblię. Był tam brat Jones, który prawnikiem tego biznesu odzieżowego, który prowadzili. Był tam pan Conley. Chcieli oni, żeby Biblia sama siebie tłumaczyła. Mieli otwarte konkordancje i szukali np. wszystkich wystąpień słowa: ‚szeol’. Co to jest? Wszystkich wystąpień słowa: ‚hades’. Jakie jest znaczenie tych słów, ale tak naprawdę w Biblii, a nie to, co mówią kościelne creda.

Slajd 10

Slajd 10: Na tym zdjęciu jest już raczej starszy brat Russell. Stoi oni tutaj po lewej stronie, bardziej w środku. Modli się i przemawia podczas chrztu w roku 1914. A dokładnie 40 lat wcześniej sam został ochrzczony w podobny sposób, przez zanurzenie w wodzie. Razem z nim chrzest przyjął wtedy jego tata Joseph i jego siostra Margaret. Wszyscy zdecydowali się, że okażą swoje poświęcenie przez zanurzenie w wodzie, bo zrozumieli, że swoje życie chcą w pełni oddać służbie ewangelii. Rok 1874.

Slajd 11

Slajd 11: W ciągu kilku lat badacze Biblii doszli do takich wniosków:

• że człowiek upadł z doskonałości w grzech
• że zapłatą za grzech jest śmierć, a nie wieczne męki
• że umarli są nieświadomi („śpią” oczekując zmartwychwstania)
• że Okup Jezusa jest gwarancją zbawienia od śmierci „adamowej” nie tylko dla wybranych, ale dla wszystkich ludzi w Królestwie. Śmierć Adamowa czyli wynikająca z upadku Adama, to, że ten upadek przyniósł na wszystkich ludzi śmierć, potępienie
• kolejna myśl, że fizyczny świat jest wieczny (tak jak Biblia mówi: „Ziemia stoi na wieki”, a zniszczony będzie symboliczny świat – porządek rzeczy, władze, instytucje, a ten ogień będzie to ogień rewolucji i anarchii
• dalej, że Druga obecność Chrystusa, której w sumie wielu się bało, bo wielu, gdy o tym rozmyślało, to mówili: „nawet jeżeli my byśmy jakoś przetrwali, no to nasze rodziny cóż, spalone razem z ziemią, koniec wszystkiego, koniec naszych relacji, znajomości”, a brat Russell i badacze Biblii mówią: druga obecność ma na celu naprawę, odnowienie ludzkości, oczyszczenie tych warg, które były brudne i które mówiły złe rzeczy, aby wszyscy ludzie poznali prawdę i cieszyli się słowem Bożym
• dalej, doszli do wniosku, że są dwie cześci tego Królestwa, niebiańska i ziemska. Że to niebo nie jest dla wszystkich, a tylko dla szczególnych wiernych, wybranych. Że nagrodą dla tych, którzy będą wierni w przyszłości, pod rządami Jezusa, po tysiącleciu, będzie życie na ziemi i też będzie to szczęście, też piękna oferta i w zasadzie człowiek był stworzony tutaj na ziemi po to, żeby zamieszkiwać ziemię
• i spojrzeli też na karę dla szatana za to, co uczynił, na karę dla grzeszników, którzy nie będą chcieli się reformować i stwierdzili, że nie będzie to wieczne męki. To nie będzie tak, że Bóg który stworzył Lucyfera, który stworzył tego, który później sprzeniewierzył się nie mógłby też zakończyć jego zaistnienia. Bóg ma moc to zrobić i jest to na pewno o wiele lepsza informacja niż to, żeby gdzieś tam w jakimś ogniu demony znęcały się nad duszami niewiernych.

Slajd 12

Slajd 12: Z tymi poglądami i gorącą wiarą 25-letni Russell w roku 1877 sprzedał sieć sklepów. Dostaje za to 300 tysięcy dolarów. Ktoś wyliczał, że na dzisiaj może to być równowartość około 10 milionów dolarów. Przeznaczył to wszystko na głoszenie biblijnej prawdy. Możemy sobie pomyśleć, że na dzisiaj takie 10 mln dolarów to nie jest mała kwota. Tu zaczyna się współpraca z Barbourem, przy czym oni rozeszli dosyć szybko w tej pracy, z powodu odkupienia, z powodu innych jeszcze zagadnień, ale brat Barbour podał wtedy jedną ważną rzecz: żeby brat Russell zwrócił uwagę na chronologię biblijną, na to, że powrót Pana Jezusa rzeczywiście można dostrzec w Biblii: kiedy będzie miał on miejsce. Wspólnie uważali, że ten pogląd będzie niewidzialny dla ludzkiego oka, a widzialny tylko dla oczu zrozumienia. Potem Barbour odszedł od tej nauki. W każdym razie w roku 1879 pojawił się nowy dwutygodnik, a to jest pierwsza strona pierwszego numeru „Strażnicy Syjońskiej i Zwiastuna obecności Chrystusa”. Mniej więcej w tym czasie tak wyglądał brat Russell. Miał 27 lat. Tę „Strażnicę” brat Russell wydawał aż do swojej śmierci. Poza tym kilka podręczników biblijnych, bestseller „Boski plan wieków” i też ważna rzecz – książeczka – „Co Pismo Swięte mówi o piekle?” – już za jego życia 3 miliony egzemplarzy tej ulotki rozeszło się po świecie.

Slajd 13

Slajd 13: Tu na slajdzie mamy zaproszenie na jeden z wykładów publicznych. „Do piekła i z powrotem – kto tam jest? Nadzieja, że wielu stamtąd wróci”. Powiedzmy jednak nie o tym roku 1906, a o pierwszych dwóch latach pracy – 1879-1880. Tylko przez te dwa lata załozono około 30 zborów badaczy Pisma Świętego. Regularnie jeździł do nich Pastor Russell. Kiedy przyjeżdżał miał zaplanowany cały dzień od rana do wieczora. Tam było po prostu skupienie na sprawach Bożych biblijnych, zawsze był wykład, odpowiedzi na pytania i intensywne studia biblijne w tym zgromadzeniem. Brat Russell uważał, że wielką korzyść dają spotkania w bardzo małych grupach. Napisał: „Zgromadzajcie się we własnym domu ze swą rodziną lub nawet z kilkoma zainteresowanymi osobami. Wspólnie czytajcie, studiujcie, śpiewajcie i módlcie się, a gdzie dwóch albo trzech spotyka się w imieniu Jezus, tam będzie wśród was Pan – wasz nauczyciel”. Tu już brat Russell podkreśla, kto jest nauczycielem dla badaczy Pisma Świętego. Nasz Pan ma być nauczycielem tych społeczności. Nie miało to mieć nic wspólnego z tworzeniem organizacji, nad którą brat Russell miałby panować. Brat Russell szanował wolność społeczności, wolność jednostki, w odpowiedzi na pytanie powiedział: „Nigdy nie będzie źle z twej strony, gdy będziesz postępował według twego sumienia, nawet gdyby później okazało się to niewłaściwym. Dobrze uczynisz, gdy za wszelką cenę będziesz się starał postępować tak, jak ci sumienie dyktuje. Bóg nie poczyta nikomu za grzech, jeżeli postąpił tak, jak umiał najlepiej.” Bardzo treściwa myśl, która nie zwalnia nas z jeszcze jednej rzeczy – żeby w Biblii sprawdzać co to moje sumienie powinno mi mówić, jak powinno ono zostać uregulowane. To właśnie radził brat Russell, nie narzucał braciom jakichkolwiek ciężarów, ale mówił: sprawdzajcie w Biblii, co Bóg do was przemawia, bo to On kiedyś będzie was rozliczał z tego, czy słuchaliście Słowa Bożego do was skierowanego.

Slajd 14

Slajd 14: 1878 rok. Podczas dwóch niedziel rozdano 50 000 egzemplarzy tej właśnie książeczki pt. „Pokarm dla myślących chrześcijan”. To taki jakby zalążek 1 tomu „Wykładów” – Boskiego planu wieków – lecz napisany z trochę inne perspektywy. Bardziej był to atak na różne wyznania wiary. Bardzo zbijający naukę o piekle, naukę o trójcy. Były tam mocne treści. Ciekawostka jest taka, że ta akcja rozdania tych broszurek nie była zorganizowana za pieniądze Russella. Przyszedł człowiek zupełnie obcy tej grupie i powiedział: „Podoba mi się to i chce, żeby tak było”. O tym człowieku nic więcej już nie wiadomo. Przyszedl, zostawił pieniądze, powiedział: „chciałbym, żeby tak było” i poszedł. Boska opatrzność jest najlepsza.

Slajd 15: Jak przemawiał pastor Russell? Zobaczmy krótki film, na który to widać.

Slajd 16

Slajd 16: Jak widać pastor Russell był wspaniałym mówcą. Był spokojny i elegancki w gestykulacji. Zauważali to dziennikarze. Czasopismo „New York American” napisało o nim 10 października 1910: „Potężnym, a mimo to urzekającym głosem napełniał wielką salę koncertową. Niekonwencjonalny duchowny przemawiał tak, że każde jego słowo słyszalne było dla wszystkich słuchaczy. Jego głos brzmiał bardzo przyjemnie dla uszu, a elegancka gestykulacja prędko skupiała na sobie wszystkie oczy i już za kilka chwil jego dobitnie wszechstronna wiedza w zakresie omawianego tematu wymownie apelowała do ich umysłów.”

To co najważniejsze w tych kazań, to była ich treść, a nie forma. Są to głębokie kazania, nieraz bardzo skomplikowane, ale bardzo ciekawe. Mamy po polsku książkę pt. „Kazania pastora Russella”. Kazania mówione z pamięci i wersety odczytywane z Biblii tylko dla umocnienia słuchaczy.

Slajd 17

Slajd 17: Jedną z najważniejszych nauk pastora Russella był powrót łaski Bożej do Izraela. Nawet biografię brata Russella historyk David Horowitz zatytułował: „C.T. Russell – wczesny amerykański chrześcijański syjonista”. Niespodzianka, że akurat tak zostanie nazwany. Ale te prorocze słowa podawane przez Russella były zaskoczeniem nawet dla samych Żydów. Bo on do nich zwracał się, że Królestwo Boże na ziemi zacznie się od was, zacznie się od Izraela i od wzbudzenia świętych Starego Testamentu – proroków, sędziów. Jak widzimy, to proroctwo się wypełnia, jeden z ważnych momentów to rok 1948 – powrót Izraela na mapy świata, ogłoszenie niepodległości państwa Izrael. Wcześniej powrót Żydów do ojczyzny po dwóch tysiącach lat diaspory. Znana jest też seria 12 artykułów Russella na ten temat pt. „Wybrany lud Boży”, gdzie znów zwraca się do Żydów. Też kiedy był w Europie to kilka razy przemawiał specjalnie do Żydów. Np. w Londynie w Royal Albert Hall przemawiał do około 5000 Żydów.

Slajd 18

Slajd 18: W Nowym Jorku w żydowskiej gazecie przed spotkaniem w Hipodromie, gdzie pastor Russell mówił do Żydów, opublikowano takie dwa rysunki. Na pierwszym jest taki sędziwy Żyd-tułacz, zasmucony i zniechęcony – taki jak Żydzi w tym czasie. Zydzi, którzy nie widzieli w tym czasie w ich losie jako narodu. A już takie historie, że w Palestynie odrodzi się państwo Izrael, było to dla nich zbyt cudowne, by mogło być rzeczywistością. A na drugim rysunku pojawia się człowiek z brodą – brat Russell – który ma w ręku zwój Tory i z tej właśnie Tory, z Tanachu, ze Starego Testamentu, przemawia do Żydów z ich własnych proroctw i mówi: „Spójrzcie na to, proroctwa dla Was i o Was są ciągle aktualne”. One są skierowane do Was. Dla nich to był szok, bo chrześcijańscy duchowni starali się raczej nawracać Żydów, mówili, że muszą przyjąć Jezusa i przyjść do takiego czy innego kościoła. A brat Russell w tych wszystkich kazaniach do Żydów posługiwał się wyłącznie Torą i Prorokami, a na Mesjasza wskazywał w sposób bardzo delikatny, raczej tylko zachęcający do myślenia niż narzucający cokolwiek Żydom. Russell uważał, że nadzieją Izraela jest narodowe nawrócenie i że dokona tego sam Bóg, a my mamy tylko świadczyć na ten temat.

Slajd 19

Slajd 19: W tej książce „„C.T. Russell – wczesny amerykański chrześcijański syjonista” David Horowitz pisze:

„Zmarły pastor (Russell) (…) wyprzedził Teodora Herzla w przynaglaniu Żydów z całego świata, aby ponownie ustanowili swoje starożytne państwo w Palestynie (…) przepowiedział powrót narodu żydowskiego do Palestyny (…) już w 1889 r. zanim świat żydowski usłyszał o Herzlu i syjonizmie. Pastor Russell opublikował książkę: Nadszedł Czas, w której przedstawił proroctwa zaznaczające ważną zmianę dla wybranego ludu Bożego – Izraela.”

A co tutaj robi ten polityk? Premier Izraela, Benjamin Netanjahu. On też wypowiedział się o bracie Russellu i to co dostrzegł jest bardzo ciekawe:

Cytat z Benjamina Netanjahu: „Dawid Horowitz w sposób otwarty przedstawił wierzenia i osiągnięcia Ch. T. Russella. Uznanie tak ważnej roli pastora Russella jako wczesnego chrześcijańskiego obrońcy syjonizmu jest bardzo spóźnione. Pan Horowitz wykonał godną podziwu usługę przywracając do publicznej wiadomości historię tego wybitnego chrześcijańskiego syjonisty.”

Slajd 20

Slajd 20: Przechodzimy dalej: podróż pastora Russella dookoła świata. Lata 1911-1912. Jest film na ten temat, można go sobie obejrzeć, wiele zdjęć i ciekawych historii można się dowiedzieć o tej podróży. Jeszcze siedmiu współpracowników podróżowało razem z nim. Powodów było sporo. Chcieli się przyjrzeć jak działają misje chrześcijańskie na świecie, czy przynoszą efekty i jakie efekty? Chcieli zobaczyć czy poszczególne miejsca swiata potrzebują restytucji, jaka jest sytuacja na świecie. Do tego była to szansa, by powiedzieć coś na temat czasów odnowy i Królestwa Bożego na ziemi. Pastor Russell był wtedy powszechnie znanym na świecie człowiekiem i jego podróż stała się tematem relacji prasowych. Prasa pisała o jego kolejnych wizytach w różnych miejscach, a wszędzie głosił on nadchodzące czasy odnowy.

Slajd 21

Slajd 21: Trasa podróży wiodła przez Hawaje, Japonię, Koreę, Chiny, Filipiny, Singapur, Indie, Egipt, Grecję, Włochy, Francję i Anglię. W tej podróży nie był w Polsce, ale był w Polsce wcześniej – w Warszawie, w Krakowie i wtedy też w Polsce – we Lwowie, który był wtedy miastem w Polsce.

Slajd 22

Slajd 22: Szczególną uwagę brat Russell zwrócił na Indie, bo tam, kiedy przyjechali w roku 1911, to już było 16 zborów, które regularnie przeprowadzały badania Pisma Świętego. Pewne osoby, które wyemigrowały do Ameryki potem wróciły z tą Prawdą. W największym spotkaniu z bratem Russellem uczestniczyło tam 800 osób. Cała ta podróż trwała 4 miesiące i pozostawiła za soba 40 nowych zborów.

Slajd 23

Slajd 23: Tutaj pastor Russell przemawia w obozie dla trędowatych na Cejlonie, czyli na Sri Lance.

Slajd 24

Slajd 24: Tutaj mamy go z ważnymi osobistościami w Hongkongu.

Slajd 25

Slajd 25: Brat Russell interesował się Wielką Piramidą i pisał o niej, np. w dodatku do książki „Przyjdź Królestwo Twoje”. Tutaj mamy rok 1912 i zdjęcie z Gizy, gdzie brat Morton Edgar oprowadzał brata Russella po Wielkiej Piramidzie. Morton i John Edgar byli największymi badaczami Piramidy w tamtym czasie.

Slajd 26

Slajd 26: Tutaj zwiedzali Partenon w Atenach, rok 1912. Ciekawostka jest taka, że brat Russell przemawiał w Koryncie i w Atenach i zawsze w kazaniach odnosił się do miejsca, w którym akurat był. Wykorzystywał sytuację do tego, by zwiastować ewangelię. Wzorował się w tym na Panu Jezusie, bo Pan Jezus gdziekolwiek był to stawał i patrzył, do czego można nawiązać, a to różne rodzaje gleby, a to polne kwiaty, a to bawiące się dziecko.

Slajd 27

Slajd 27: Ta podróż brata Russella nadała rozmachu jego pracy w gazetach. Tam gdzie był, tam też rozmawiał z dziennikarzami czy dałoby się przedrukowywać jego kazania dalej. To własnie po tej podróży bardzo wzrosło zainteresowanie kazaniami i aż 2000 gazet na świecie publikowało je. Dawało to łącznie ponad 15 milionów czytelników. Z taką siłą docierało do ludzi poselstwo ewangelii Królestwa.

Slajd 28

Slajd 28: Tu na slajdzie mamy plakat promujący film „Fotodrama Stworzenia – jak zharmonizować naukę, historię i Biblię?”. Premierowy pokaz tego filmu trwał 8 godzin. Z przerwami. A pomimo to obejrzało go 5000 widzów. Za chwilę obejrzymy fragment tego filmu. Dzisiaj ta technologia nie robi już takiego wrażenia, chociaż jest tu użyty nawet pewien efekt specjalny, jak to zobaczymy. Stworzenie tego dzieła kosztowało 300 tysięcy dolarów, czyli tyle ile brat Russell pierwotnie wpłacił na pracę ewangelii. Brat Russell napisał później: „Bóg łaskawie zasłonił nasze oczy w zakresie ilości pracy związanej z Fotodramą. Gdybyśmy na początku byli świadomi, ile czasu, pieniędzy i cierpliwości będzie potrzebne, nigdy nie rozpoczęlibyśmy tego dzieła.” [Ale dalej mówi:] „Ale wcześniej nie wiedzieliśmy również o wielkim sukcesie Fotodramy, ponieważ dzięki niej prawie 8 milionów ludzi w USA i Kanadzie usłyszało chwalebne posłanie Boskiego Słowa (cenne posłanie, którego nigdy nie zapomną), a kolejne setki tysięcy w innych krajach słyszą „cudowne słowa życia” w swoim własnym języku.”

Jak pisze Rusell: „Wyjątkowość Fotodramy zdawała się przynosić korzyść pewnej grupie ludzi, których wiara niemal umarła, którzy zaczynali wątpić w Biblię i wszystko związane z przyszłością. Niektórzy z nich napisali do nas piękne i patetyczne listy, wyrażając uznanie i dziękczynienie Bogu”.

Slajd 29: No i teraz, żeby za dużo nie mówić, chciałbym pokazać fragment „Fotodramy Stworzenia” zatytułowany „Jezus w Getsemane”. Może tylko dodam jedno słowo komentarza. Najczęściej kojarzymy „Fotodramę” ze slajdami, że były to zdjęcia i głos komentarza w tle, który omawiał daną ilustrację. Jednak nie jest to tylko to. W „Fotodramie” brali też udział aktorzy, były sceny z aktorami i to było to pionierskie rozwiązanie. Pierwszy raz w historii kinematografii połączono kolorowy ruchowy obraz i dźwięk.

Taki scen w „Fotodramie stworzenia” było kilka. W tej mieliśmy np. ten efekt ukazania się anioła na kamieniu w ogrodzie Getsemane. Oczywiście ta kopia, którą oglądaliśmy, wiele straciła ze swojej dawnej świetności.

Slajd 30

Slajd 30: Oczywiście dziś „Fotodrama” nie robi na nas zbytniego wrażenia od strony wizualnej. W chwili premiery było to jednak dzieło przełomowe także technicznie. Odczytam: „Był to pierwszy film zawierający ruchomy obraz i kolorowe przezrocza zsynchronizowane z muzyką i głosem”. Nie pierwszy film religijny, ale w ogóle pierwszy tego typu film w historii kinematografii i uczą się o tym nawet studenci zajmujący się historią kinematografii. Po premierze mówiono, że pastor Russell pojawiający się na ekranie filmu wygląda na bardziej prawdziwego niż na żywo.

Slajd 31

Slajd 31: Żeby sobie uzmysłowić jak nowoczesne było to rozwiązanie, czyli „Fotodrama tworzenia”, to zobaczmy inne metody jakimi posługiwali się wtedy bracia i siostry. Tutaj mamy brata, który zawiesił wykresu wieków na swoim wozie.

Slajd 32

Slajd 32: Tutaj mamy Tomobil (więcej w Straży 1/2008) czyli walizka ze składanymi kółkami do transportu literatury. Bywał też nazywany wózkiem brata Cole’a, bo brat Cole pierwszy sobie taki tomobil skonstruował.

Slajd 33

Slajd 33: Wiele można by mówić o pracy brata Russella także w związku z ogłaszaniem znaczenia roku 1914 i końca czasów pogan. Zarówno brat Russell, jak i pielgrzymi, nieustannie podróżowali głosząc słowo Boże. Jako przykład można podawać brata Johnsona, który w najbardziej aktywnym momencie pracy przez 15 miesięcy dał 259 wykładów publicznych, a więc średnio 4 do 5 wykładów publicznych tygodniowo! Można się tylko domyślać, ile to kosztowało energii i wysiłku, bo aż trudno w to uwierzyć. Dzień w dzień mówili Słowo Boże, było na pewno wiele pytań, do tego zwykłe wykłady do zborów w danych miejscowościach. To było coś niewykłego jak bardzo ci bracia spalali swoje siły i swoje życie w służbie Panu.

Slajd 34

Slajd 34: No i podsumowanie czyli trochę takich statystyk, co brat Russell zrobił w swoim życiu. Nie da się tego wymienić i dlatego te kropki na dole, ale pokrótce:

• sześć niezrównanych książek na temat Biblii
• ich łączny nakład za jego życia to ponad 10 mln egzemplarzy, a ile jest dzisiaj nikt tak naprawdę nie wie, np. kopie w internecie – ile osoby je przeczytały? Nie wiemy
• Dodatkowo opublikował ponad 200 traktatów i setki artykułów – i teraz pytanie: kiedy on je pisał? Przecież były tu informacje, jak wiele miał zadań
• Nadzorował tłumaczenie książek na 19 języków i tłumaczenie czasopism na 35 języków
• Odbywał wielkie trasy z wykładami mówionymi dwa razy dziennie, łącznie przez 5 godzin
• Zarządzał domem „Betel” (czyli taką taką centralą pracy wydawniczej w tym czasie), a dom ten zatrudniał od 125 do 175 pracowników
• Przygotował Fotodramę stworzenia i osobiście wybrał wszystkie użyte w niej slajdy, a przynajmniej aprobował te slajdy
• …………………………..

Slajd 35

Slajd 35: Tu brat Russell przy pracy w swoim biurze w Brooklynie, rok 1910. Widać, ze sporo jest tam Biblii, słowników i różnych opracowań naukowych.

Slajd 36

Slajd 36: Tutaj przemawia na konwecji w Shasta Springs. Jest to nad jakimiś wodospadami.

Slajd 37

Slajd 37: A tu jedne z ostatnich słów, jakie brat Russell powiedział w wykładzie do braci. Brzmiały one: „Czyż nie jest to piękna myśl – zachowajcie Ducha między sobą. Miejcie zupełne zaufanie w Bogu, a On poprowadzi wszystko dobrze. Nie przyszliśmy do Prawdy przez żadne ludzkie piękne słowa, lecz przez Słowo Boże. Jesteśmy pewni, że Pan wszystko dobrze uczyni. Zatem ze wszystkimi: do widzenia!” Brat Russell zmarł 31 października 1916 roku, w rocznice ogłoszenia przez Marcin Lutra jego „95 tez”. Ta data złączyła w ten sposób te dwa wydarzenia.

Slajd 38

Slajd 38: Gdyby przyjrzeć się naukom br. Russella to okaże się, że zgadzają się one z głównymi naukami reformatorów. Wszystkie one mają też wspólne źródło: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Zobaczmy tylko niektóre:

• Usprawiedliwienie jest z łaski Bożej jedynie przez wiarę w zasługę krwi Jezusa Chrystusa ( była to główna nauka Marcina Lutra, ale czy nie jest to nasza nauka? Też jest, bo tego się trzymamy)
• Wieczerza Pańska jest symbolem przyswajania sobie przez wiarę zasługi Jezusa (czyli nie coś w rodzaju eucharystii, ale prawdziwa Pamiątka i prawdziwy symbol oznaczający codzienne spożywanie przez wiary tego, co zrobił dla nas Jezus. Głosił to Ulrich Zwingli, ale my znamy to z 6 tomu „Wykładów Pisma Świętego” brata Russella)
• Biblia jako źródło wiary chrześcijańskiej jest jedyną podstawą jedności ludu Bożego (głosił to Thomas Campbell, ale brat Russell uczył tego samego)
• Biblijne czasy i chwile pozwalają na ustalenie proroczej chronologii aż do ustanowienia Królestwa (o tym mówił brat William Miller, ale tego też nauczał brat Russell)
• Jest jeden Bóg, który jest miłością (Michał Servet, który za głoszenie tego został spalony na stosie)
• Prawdziwą religią jest najwyższa miłość do Boga i miłość do bliźniego jak siebie samego (tu można napisać: Jezus Chrystusa i tak samo w każym tym podpunkcie, ale George Fox był tym, który szczególnie bronił tej myśli, kiedy chrześcijaństwo stało się bardzo skostniałe.)
• No i myśl Roberta Browne’a, że każdy zbór jest pod Chrystusem niezależny od wszelkiej zewnętrznie kontroli religijnej. Też bardzo ważna i też myśl brata Russella, którą wiele razy podkreślał.

No i teraz, czy są to nauki brata Russella? Tak i nie. Czy to są nauki tych reformatorów? Też tak i nie. Bo są to po prostu nauki Biblii, które oni wszyscy w Biblii zauważali. To jest też nasze dziedzictwo. Nie są to nasze nauki i tylko nasze, ale są to nauki Biblii, które powinniśmy dokładnie sprawdzać, analizować, zgłębiać, bo one mówią o naszym Panu, mówią o Bogu, mówią o Zbawieniu, a jeśli będziemy jeszcze wprowadzać te nauki w życie, to będzie to też nasze zbawienie i nasze Królestwo.

Slajd 39

Slajd 39: Takie szczególne nauki brata Russella dotyczyły powrotu Jezusa.

Po pierwsze – że celem tego powrotu jest błogosławienie wszystkich narodów ziemi: czasy odnowienia wszystkich rzeczy, a nie zniszczenie ziemi i zniszczenie ludzkości
Po drugie – że sposób powrotu Jezusa jest niewidzialny, możliwy do poznania przez obserwację znaków czasu, oczami zrozumienia, na początku paruzji tylko przez oczy wiary jego wiernych sług
Po trzecie – że czas powrotu Jezusa już nadszedł i że po krótkotrwałym czasie ucisku, Armagedonu, anarchii, nastanie pokój świata

Ponadto uczył:
– że śmierć jest stanem nieświadomego snu (tutaj znowu moglibyśmy podać serie artykułów Stetsona i Storrsa i wielu reformatorów, którzy pomogli mu zrozumieć te myśli), a nadzieją człowieka jest zmartwychwstanie na mocy okupu i ten okup został przez Pana Jezusa dany za wszystkich ludzi
– że Bóg ma plan zbawienia ludzkości, który konsekwentnie realizuje

Slajd 40

Slajd 40: Co jeszcze warto podkreślić? Na pewno to, że Pastor Russell nie założył organizacji Świadków Jehowy. Jest mu to czasem przypisywane. Jest nawet zrobiona tablica w miejscowości Allegheny, tam gdzie mieszkał, która sugeruje, że był twórcą tej organizacji. Nie jest to prawdą. W przeciwieństwie do nauk tej grupy, brat Russell nauczał: „Strzeż się organizacji. Jest zupełnie niepotrzebna. Nie potrzebujesz żadnych reguł oprócz reguł biblijnych. Nie usiłuj wiązać cudzych sumień i nie pozwól, by inni wiązali twoje. Tak wierz i tak bądź posłuszny jak obecnie rozumiesz Słowo Boże. I nadal wzrastaj w łasce, poznaniu i miłości dzień po dniu.”

Brat Russell wierzył, że prawdziwym ludem Bożym są ci, którzy decydują się iść za Jezusem, a o przyjęciu ich poświęcenia przez Boga nie decyduje czy są w tej grupie czy w tamtej grupie, w tym czy tamtym wyznaniu, ale to czy są oni wierni w sercu i w swojej decyzji, że idą za Jezusem. Brat Russell mówił: „Bóg nie czyni mnie odpowiedzialnym za was ani was odpowiedzialnymi za mnie, lecz każdy powinien starać się wychwalać Ojca jak tylko potrafi najlepiej.”

W tym miejscu kończę. Niech będą wielkie dzięki Bogu za wspaniałe nauki, które podał przez wiernego sługę, brata Russella i za wielki przykład jego poświęcenia i oddania.

Z zapisów ewangelicznych wiemy, że w czasie narodzenia Pana Jezusa pasterze przebywali jeszcze w polu wraz ze swymi stadami, i tam też zostali powiadomieni przez Aniołów o tym, że narodził się Mesjasz. Miesiąc grudzień w Palestynie jest miesiącem zimowym; jest to czas deszczów i burz. Pasterze nie mogliby więc w tym czasie przebywać jeszcze w polu ? natomiast w początku października, który jest końcem sezonu letniego, było to możliwe. (obraz – Anton Robert Leinweber)

Tradycyjnie mówi się, że Jezus Chrystus urodził się 25 grudnia. Jak jednak wypowiada się w tej kwestii historia i Biblia? Którego miesiąca i w którym roku przyszedł na świat Zbawiciel?

Już za kilka dni wielu chrześcijan będzie świętować narodziny Jezusa Chrystusa – wielką radość, która będzie udziałem całego ludu (Łukasza 2:10). „Boże Narodzenie”, święto na pamiątkę narodzin Zbawiciela, obchodzone jest w wielu krajach 25 grudnia. Tradycyjnie przyjmuje się, że wydarzenie to miało miejsce w 1 roku przed naszą erą. Dlatego właśnie zamiennie wobec „naszej ery” używa się zwrotu „Roku Pańskiego” (łac. Anno Domini, np. AD 2013).

Obecnie dla historyków i badaczy Biblii jest już jasne, że w rzeczywistości data ta jest niewłaściwa. Świadectwo Słowa Bożego powiązane z nauką wskazuje, że Jezus Chrystus urodził się około 1 października 2 roku p.n.e. (Polecamy także także artykuł o tym, w jaki sposób naukowcy wykorzystują zjawisko zaćmienia księżyca oraz Biblię przy obliczaniu daty śmierci Jezusa)

Kiedy urodził się Jezus

Pismo Święte nie podaje dokładnej daty narodzin Chrystusa, ani początku jego misji. Mówi natomiast dokładnie o początku działalności tego, który zapowiadał przyjście Jezusa Chrystusa – Jana Chrzciciela – Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni – Łukasza 3:1-2.

Misja Jana Chrzciciela rozpoczęła się w piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza. Historia podaje nam, że Tyberiusz rozpoczął swoje panowanie 19 sierpnia 14 r. n.e. Piętnasty rok jego panowania przypada na 29 r. n.e. Jan Chrzciciel miał wówczas 30 lat, bo wtedy według Zakonu stał się pełnoletni – zdolny do specjalnej służby Bogu.

„Od tego, który ma trzydzieści lat i wyżej, i aż do tego, co ma pięćdziesiąt lat, którzy będąc sposobnymi do tej pracy, mogliby odprawować posługę w namiocie zgromadzenia” – 4 Mojżeszowa 4:3. Potwierdza to również fakt, że Pan Jezus rozpoczął swoją misję również mając trzydzieści lat. „A Jezus poczynał być jakoby w trzydziestu latach, będąc (jako mniemano) synem Józefa, syna Helego” – Łukasza 3:23.

Potwierdzeń dla daty około 1 października 2 r. p.n.e. dostarcza również astronomia. Ciekawe są m.in. badania Jerzego Rafalskiego, pracownika planetarium w Toruniu (kliknij obrazek, aby dowiedzieć się więcej)

Słowo Boże podaje, że Jezus Chrystus był młodszy od Jana Chrzciciela o sześć miesięcy: „Także Elżbieta, krewna twoja, mimo swej starości, poczęła jeszcze syna i ta, która uchodzi za bezpłodną jest w szóstym miesiącu” – Łukasza 1:36.

Tak więc i Jezus Chrystus swoją misję rozpoczął sześć miesięcy po Janie Chrzcicielu, mając lat trzydzieści. Odliczając od roku 29 n.e. trzydzieści lat, otrzymamy rok 2 p.n.e. jako rok narodzin Jezusa Chrystusa.

Znamy dokładnie dzień śmierci Naszego Pana; był to piątek – 14 nisan. Piątek wypadał 14 nisan, jak wskazują tablice astronomiczne w roku 30 lub 33 n.e. Zgodnie z opisami ewangelistów misja Jezusa na pewno była dłuższa niż okres jednego roku, co wyklucza rok 30 jako rok Jego śmierci.

Rok 33 najbardziej odpowiada jako rok śmierci Jezusa, gdyż wówczas jego misja, zgodnie z proroctwem Daniela, trwała trzy i pół roku. „Wszakże zmocni przymierze wielom ich w tygodniu ostatnim; a w połowie onego tygodnia uczyni koniec ofierze palonej i ofierze śniednej, a przez wojsko obrzydliwe pustoszyciel przyjdzie, i aż do skończenia naznaczonego wyleje się spustoszenie na tego, który ma być spustoszony” – Daniela 9:27. W proroctwie tym stosuje się podaną przez Boga miarę: „dzień za rok” (Ezechiela 4:6).

Odliczając trzydzieści trzy i pół roku od 14 nisan (marca/kwietnia) 33 r. n.e. (daty śmierci Jezusa), otrzymamy datę narodzin Jezusa na przełomie września i października 2 r. p.n.e.

Podejście do świąt Narodzenia Pańskiego

Nasze podejście do świąt związanych z narodzinami Jezusa dobrze wyraża autor „Codziennej niebiańskiej manny” (oto jego komentarz do wersetu na dzień 25 grudnia):

Nie możemy zgodzić się, że jest to właściwy dzień obchodzenia urodzin naszego drogiego Zbawiciela, lecz musimy jednoznacznie stwierdzić, że narodzenie to miało miejsce około 1 października (Wykłady Pisma Świętego, Tom II, str. 55-63). Skoro jednak Pan nie wyraził pragnienia, byśmy obchodzili Jego narodziny, nie ma znaczenia, w jakim dniu to tak ważne dla wszystkich wydarzenie jest obchodzone. W tym tak powszechnie świętowanym dniu możemy przyłączyć się do tych wszystkich, których serce pała miłością i oceną dla Boga i Zbawiciela. Zwyczaj wzajemnego obdarowywania się w tym czasie drobnymi upominkami wydaje się być szczególnie stosowny. Bóg jest Dawcą wszelkiego dobrego i doskonałego daru. Bóg stale udziela, a my stale od Niego otrzymujemy. Wśród wszystkich Jego darów największą wartość ma dla nas jednak Dar Jego Syna, by stał się naszym Odkupicielem.

Łączymy się ze wszystkimi, którzy chcą skorzystać z ostatnich dni grudnia, aby spojrzeć na Zbawiciela i oddać mu cześć. Jak wspaniały był początek Jego misji, której ostatecznym celem było złożenie okupu za wszystkich. Jak wielkie dzieło rozpocznie, gdy przybliży się na ziemi Jego Królestwo!

Więcej na temat daty narodzin Jezusa Chrystusa oraz zbliżającego się Królestwa Bożego (Mateusza 6:10) dowiesz się z książki Charlesa Taze Russella pt. Nadszedł czas.

***

Interesujący wykład na temat narodzin Pana Jezusa – Syn nam jest dany! –

5 sierpnia 1944 roku prawie tysiąc Japończyków podjęło wspólną próbę ucieczki z australijskiego obozu jenieckiego Cowra. Ucieczka udała się 378 jeńcom, w czasie próby ucieczki zginęło 231 Japończyków i czterech australijskich strażników, a 108 Japończyków i 4 Australijczyków zostało rannych. Z 378 uciekinierów 334 zostało schwytanych w ciągu następnych 9 dni, a 44 popełniło samobójstwo. Źródła podające ten fakt oceniają, że była to jedna z największych ucieczek w historii.

My w dzisiejszej lekcji zachcemy zastanowić się nad historią ucieczki absolutnie największej w historii prawdopodobnie całego wszechświata, przez wielu traktowanej jako legenda, przez wielu ignorowanej a nawet wyszydzanej, historii ucieczki około 2 milionów ludzi. W czasie tej ucieczki nie zginął nikt.

UCIECZKA Z EGIPTU

Pomijamy w naszych rozważaniach bardzo dobrze znane fakty, które doprowadziły do wydarzeń, które staną się tematem naszych wspólnych rozważań.

Należy podkreślić, że na początku te dramatyczne wydarzenia miały charakter nie ucieczki, a raczej wygnania.

Jeszcze tej nocy faraon wezwał Mojżesza i Aarona: Wstawajcie! — wykrzyknął. — Wychodźcie spośród mego ludu! Wychodźcie wy i synowie Izraela! Idźcie, służcie PANU, jak tego chcieliście. Zabierzcie też, jak chcieliście, wasze owce i bydło! Idźcie! Lecz pobłogosławcie też mnie. W tym czasie Egipcjanie przynaglali lud do wyjścia! Wychodźcie stąd — wołali — bo jeszcze wszyscy pomrzemy!

[Przekład Literacki, 2Moj. 12:31-33]

Podróż zaczęła się w Ramses … Nazajutrz, gdy minęła Pascha, Izraelici wyszli pewni siebie na oczach wszystkich Egipcjan.

Egipcjanie byli w tym czasie zajęci grzebaniem swych pierworodnych, których pozabijał PAN. …..

[Przekład Literacki, 4 Mój. 33:3,4]

Izrael wyruszył. Szli z Ramses do Sukkot w liczbie około sześciuset tysięcy pieszych mężczyzn, z wyłączeniem dzieci. Szło z nimi również mnóstwo mieszanej ludności, owce oraz bydło — dobytek bardzo wielki.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 12:37,38]

Szacunki i obliczenia pochodzące z różnych źródeł podają, że liczba osób, które opuściły Egipt wynosiła około 2 milionów. Aby uzmysłowić sobie z jak ogromną rzeszą ludzi mamy do czynienia możemy powiedzieć że ludność Łotwy wynosi około 1,9 miliona osób. Aby jeszcze bardziej ogarnąć swą wyobraźnią ten temat możemy wyobrazić sobie że była to ilość ludzi odpowiadająca mieszkańcom aglomeracji śląskiej.

… zastęp za zastępem, PAN wyprowadził synów Izraela z Egiptu.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 12:51]

… synowie Izraela wyszli z ziemi Egiptu w bojowym szyku.

[Uwspółcześniona Biblia Gdańska, 2 Mój.  13:18]

„Jest .. powiedziane, że wyszli „uszykowani”, czyli w szyku bojowym … prawdopodobnie w kilku systematycznych szeregach. Wszyscy widocznie podlegali rozkazom dowódców poszczególnych pokoleń, czyli „starszych ludu”.”

Watch Tower R-2919 (1901 r.)

Na przeciętny ludzki rozum wydawało by się, że z Sukkot Bóg poprowadzi swój lud najkrótszą i najprostszą drogą do Kanaanu, tj wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego. Tam przebiegał szlak handlowy prowadzący z kopalń miedzi, złota i drogich kamieni. Jednak droga ta prowadziła przez ziemię Filistynów, którzy z pewnością nie zgodzili by się dobrowolnie na przejście tak dużej liczby ludzi. Trzeba by podjąć walkę.

Gdy faraon wypuścił lud, Bóg nie prowadził ludu drogą do ziemi filistyńskiej, choć ta była bliższa. To dlatego — jak powiedział Bóg — aby lud nie żałował, kiedy przyjdzie mu stanąć do bitwy, i nie zawrócił do Egiptu.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 13:17]

Skierował więc Bóg swój lud na drogę pustynną wiodącą ku Morzu Czerwonemu, …

[Przekład Literacki, 2 Mój. 13:17]

Po wyruszeniu z Sukkot, Izraelici rozłożyli się obozem w Etam, na skraju pustyni.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 13:20]

„Trzy drogi prowadziły z Egiptu w kierunku Palestyny….

Jedna z owych dróg wiodła przez kraj Filistynów, więc przejście tą drogą, dla tak wielkiej rzeszy Izraelitów byłoby zabronionym. Druga droga wiodła przez piaskową pustynię, byłaby więc w zupełności nieprzystępną, bo nie dostarczałaby koniecznych potrzeb życiowych – wody, pożywienia, itd. Trzecia droga była tą, którą Izraelici obrali; wiodła ona przez dziki górzysty teren Synaicki, gdzie mogli napotkać pastwiska.”

W.T. R-5277-1913 r.

PAN szedł przed nimi za dnia w słupie obłoku, aby prowadzić ich w drodze, a nocą szedł w słupie ognia, aby im świecić, tak by mogli iść dniem i nocą. Za dnia zatem wciąż był na czele ludu słup obłoku, w nocy natomiast słup ognia. [Przekład Literacki, 2 Mój. 13:21,22]

 Kiedy lud znalazł się w Etam, bardzo blisko granicy Egiptu wydawało się że wyjście z kraju ich wielowiekowej niewoli jest już bardzo blisko. Już niewiele brakowałoby tą granicę przekroczyć i pójść w kierunku Kanaan.

I wtedy Bóg wydaje bardzo dziwne i wydaje się nielogiczne polecenie Mojżeszowi:

Przekaż Izraelitom, aby zawrócili i rozłożyli się obozem koło Pi-Hachirot, między Migdol a morzem, naprzeciw Baal-Sefon. Obozujcie naprzeciw niego, nad brzegiem. [Przekład Literacki, 2 Mój. 14:2]

Bóg wyjaśnił Mojżeszowi, dlaczego kazał wpierw zajść ludowi aż do Etam a potem się wrócić i pójść do Pi-Hachirot. Podróż Izraela była pilnie monitorowana przez obserwatorów Faraona. Ten manewr jak gdyby pójścia za daleko, tuż obok granicy, a następnie niezrozumiałe cofnięcie się i wejście na nadbrzeżną plażę stanowiącą pułapkę bez wyjścia miało doprowadzić do przekonania, że Izrael jest zmęczony podróżą i zaczyna błądzić.

Faraon pomyśli o was: Pobłądzili w tej ziemi. Zamknęła się za nimi pustynia.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 14:3]

„Faraon zauważył, że Izraelici, chociaż otrzymali sposobność opuszczenia Egiptu, podróżowali wokoło, jakby niezdecydowani, którą drogą iść dalej. Doszedł więc do konkluzji, że zapewne są zmęczeni swą nowo uzyskaną wolnością i podróżą, zatem łatwo będzie zabrać ich z powrotem.”

W.T. R-5277-1913 r.

Kiedy królowi Egiptu doniesiono o ucieczce ludu, zarówno on sam, faraon, jak i jego dworzanie żałowali, że tak się stało: Co my najlepszego zrobiliśmy, uwalniając Izraelitów z niewoli?! I faraon kazał zaprząc swój rydwan. Wziął ze sobą ludzi. Stanął na czele sześciuset doborowych rydwanów i pozostałych wozów wojennych Egiptu, z dowódcami na każdym. PAN natomiast zatwardził serce faraona, króla Egiptu, tak że rozpoczął pościg za Izraelem. A gdy Izraelici wychodzili z Egiptu, byli dość pewni siebie. Egipcjanie ścigali ich zatem. Ruszyły za nimi wszystkie konne rydwany faraona, jego jeźdźcy i cała armia. Dogonili ich obozujących nad morzem, koło Pi-Hachirot naprzeciw Baal-Sefon.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 14:5-9]

W tym momencie sytuacja Izraela zmieniła się diametralnie. Oni z wygnanych zamienili się w ściganych a ich działania zmieniły się z wyjścia z Egiptu w ucieczkę.

A gdy faraon zbliżał się, Izraelici podnieśli wzrok i zobaczyli Egipcjan. Ciągnęli zatem za nimi! …

[Przekład Literacki, 2 Mój. 14:10]

Trudno określić czy Egipcjanie nadciągnęli od strony strażnicy Migdol, czy wtargnęli na plażę od strony kanionu górskiego, którym przyszli Izraelici. Logika nakazuje przyjąć, że wchodziła w grę ta druga opcja, bo ona powodowała, że uciekinierzy znaleźli się w matni bez wyjścia. Migdol udaremniał ucieczkę w jedną stronę, morze blokowało odmienny kierunek a ostatnią drogę ucieczki zablokowała armia rydwanów Faraona. Na ludzkie siły i sposób myślenia sytuacja była bez wyjścia. Totalny pat.

… Ludzie byli przerażeni! Zaczęli wołać do PANA. Zwrócili się też do Mojżesza: Czy dlatego, że w Egipcie nie było grobów, wyciągnąłeś nas tu, abyśmy zginęli na pustyni?! Co ty nam zrobiłeś, wyprowadzając nas z Egiptu?! Czy już w Egipcie nie powiedzieliśmy ci wyraźnie: Daj nam spokój! Będziemy służyli Egipcjanom. Wolimy to niż śmierć na pustyni.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 14:10-12]

„Izraelici, którzy przez lata ciężkiej niewoli przywykli obawiać się swych egipskich panów, usłyszeli o pogoni i zaczęli rozpaczliwie wołać do Mojżesza..

 Watch Tower R-2919 (1901 r.)

Możemy próbować sobie wyobrazić stan przerażenia tych ludzi zamkniętych w matni. Strach jest jedną z najsilniejszych emocji nie tylko człowieka ale i innych żywych istot. Możemy być pełni uznania dla postawy Mojżesza jaką zajął on w obliczu tego bezmiaru paniki. Uprzedzony wcześniej przez Boga o mających nastąpić wydarzeniach, teraz miał okazję by wykazać wiarę w to co wcześniej ujawnił mu Bóg.

 Uczynię upartym serce faraona, i urządzi pościg za wami. Wtedy okażę potęgę moją nad faraonem i nad całym jego wojskiem. Poznają wówczas Egipcjanie, że Ja jestem Jahwe”. …

[Biblia Tysiąclecia II, 2 Mój. 14:4]

Mojżesz zatem nie był zaskoczony widokiem Egipcjan. Jego wyzwaniem było zapanować nad trwogą i przerażeniem milionowych rzesz.

Nie bójcie się! — odpowiedział Mojżesz. — Wytrwajcie! Zobaczycie ratunek PANA! On zapewni wam go jeszcze dziś! Tych Egipcjan, których dzisiaj widzicie, nie będziecie już więcej oglądali — na wieki! PAN będzie walczył za was! Wy — milczcie! PAN z kolei polecił Mojżeszowi: Przestań już wołać do Mnie. Każ synom Izraela ruszać! [Przekład Literacki, 2 Mój. 14:13-15]

W tym czasie anioł Boży, który szedł dotychczas przed obozem Izraela, przesunął się i zdążał za nimi. Również słup obłoku, który dotąd był na przedzie, zajął tyły i umiejscowił się między obozem Egipcjan a obozem Izraela. Obłok ten pogrążał obóz Egipcjan w ciemności, w obozie Izraela natomiast rozświetlał mrok. Dzięki temu obie grupy nie zbliżyły się do siebie przez całą noc.

[Przekład Literacki, 2 Mój. 14:19,20]

„Mglisty słup albo mrok dostarczający światła Izraelitom w nocy, gdy zaś Egipcjanom był ciemnością, określony jest, jakoby był aniołem Pańskim, albo jakoby anioł był w nim. ….

Nie robi różnicy, czy Pismo Święte wyraża się o użytych siłach, jakoby były aniołami Bożymi, czy też w znaczeniu, że anioł Pański rozporządzał pewnymi siłami, które działały; skutek byłby ten sam w każdym wypadku. Boska potęga byłaby jednakowo zamanifestowana, czy działałaby wprost, przez elementy naturalne, czy też za pośrednictwem duchowej istoty, rozkazującej siłom naturalnym w imieniu i mocy Jehowy…”

W.T. R-5277-1913 r.

A Mojżesz wyciągnął rękę nad morze. Pan zaś sprowadził gwałtowny wiatr wschodni wiejący przez całą noc i cofnął morze, i zamienił w suchy ląd. Wody się rozstąpiły. A synowie izraelscy szli środkiem morza po suchym gruncie, wody zaś były im jakby murem po ich prawej i lewej stronie.

[Biblia Warszawska, 2 Mój.  14:21,22]

Cud nie koniecznie musi być pogwałceniem prawa naturalnego. Zadziwiające, niezwykłe wydarzenie wskazujące na wdanie się Boskiej mocy w sprawy ludzkie, byłoby cudem, choćby to nawet było według praw naturalnych. Bóg rzadko kiedy dokonuje cudów; tylko w wypadkach, gdzie zachodzi tego konieczność….

W międzyczasie zaczął wiać silny wiatr północny i stopniowo wody zaczęły ustępować w kierunku południowym, odkrywając brzegi piaskowego wału, po którym Izraelici przeszli na drugą stronę morza.

….W opisie tym nie ma nic takiego, co zachwiałoby naszą wiarę. Raport rządu Stanów Zjednoczonych podaje, że poziom wody jeziora Erie, w okolicy Toledo, różni się czasami do 15 stóp, z powodu zmiany wiatrów, i to bez żadnego specjalnego huraganu. Sprawą, która mogła osłabiać naszą wiarę w przeszłości, było orzeczenie, że wody stały jako mur po obu stronach Izraelitów, gdy oni przechodzili przez morze. Lecz słowo mur w obszernym znaczeniu przedstawia też barykadę; tak jak można by powiedzieć, że Stany Zjednoczone mają ochronny mur Atlantyku z jednej strony, a mur Pacyfiku z drugiej.

W.T. R-5277-1913 r.

„..owej nocy, silny ten wicher dął nad północną częścią Morza Czerwonego w taki sposób, że wody zostały zepchnięte ku południowej części morza na tyle, że obnażony został podmorski wał piaskowy znacznej szerokości, dostarczając przejścia dla wielkiej rzeszy ludu.”

Watch Tower R-2919 (1901 r.)

Zespół naukowców wyliczył jaka siła wiatru musiała powstać, by utworzyć na mieliźnie podwodnej przejście o szerokości mniej więcej 800m. Doszli oni do wniosku iż do tego celu wystarczająca była siła wiatru wiejącego z prędkością około 100 km/h. Obliczyli także, że czas potrzebny do przejścia takiej liczby ludzi, biorąc pod uwagę średnie rozmiary ludzkiego ciała, minimalną odległość między ludźmi w trakcie chodzenia, oraz średnią prędkość chodzenia wynosiłby około 6 godzin i 50 minut.

Egipcjanie puścili się za nimi. Weszli w środek morza — wszystkie konie faraona, jego rydwany i jeźdźcy. Wtem, między drugą a szóstą rano, PAN — w słupie ognia i obłoku — spojrzał w dół na oddziały Egipcjan i wywołał wśród nich zamieszanie. Sprawił, że rydwany potraciły koła, tak że ich załogi poruszały się z trudem, a z piersi Egipcjan wydarł się krzyk: Uciekajmy przed Izraelem! PAN walczy za nich z Egipcjanami! PAN tymczasem polecił Mojżeszowi: Unieś rękę nad morze! Niech fale pochłoną Egipcjan, ich rydwany i jeźdźców! Mojżesz uniósł rękę nad morze. Już świtało. Masy wód zaczęły zwalać się na dawne miejsce. Egipcjanie biegli na wprost fal! Tak wtrącił PAN Egipcjan w środek morza. Powracające wody okryły rydwany i jeźdźców wojska faraona. Weszli oni w środek morza za Izraelem — i nie ocalał nikt.

 [Przekład Literacki, 2 Mój.  14:23-28]

„Otoczeni mgłą Egipcjanie szli za nimi, prawdopodobnie nie zdając sobie sprawy z tego, że przechodzą lądem miejsce zwykle pokryte wodą.

W miarę ich posuwania się na wilgotnym piasku, Egipcjanie doświadczali coraz większych trudności. Koła ich wozów zaczęły lgnąć, konie zwalniać, później opierały się zupełnie, koła wozów łamały się itd., aż Egipcjanie zaczęli poważnie zastanawiać się nad tą sprawą i orzekli, w obrazowym języku ówczesnym, że Bóg spojrzał na nich złośliwym okiem ze słupa obłokowego. Prawdopodobnie okazały się pewne manifestacje, błyskawice itp. Postanowili więc powrócić i zaniechać dalszej pogoni.” W.T. R-5277-1913 r.

W tym to dniu PAN wybawił Izraela z mocy Egipcjan. Ludzie widzieli martwych żołnierzy faraona rozrzuconych na brzegu morza. Izrael widział, z jak potężną mocą PAN wystąpił przeciw Egipcjanom. Wzbudziło to w ludziach bojaźń wobec PANA — lud uwierzył w PANA oraz w Mojżesza, Jego sługę.

[Przekład Literacki, Wj 14:30-31]

(Polecamy ciekawy artykuł na temat ucieczki z Egiptu z punktu widzenia archeologii: Odkrycia na dnie Morza Czerwonego: miejsce przejścia odnalezione)

Możemy wyciągnąć cenne lekcje z tego opisu wyzwolenia uciekinierów izraelskich:

„Mojżesz .. wołał do Pana za ludem. Pańska odpowiedź na modlitwę Mojżesza jest nader znamienna, a duchowy Izrael może wziąć z tego lekcję dla siebie: „I rzekł Pan do Mojżesza: Cóż wołasz do mnie? Mów do synów izraelskich, aby ciągnęli” – 2 Mojż. 14:15. Jest czas modlitwy i jest także czas działania, aby tym sposobem współdziałać z Bogiem w Jego odpowiedzi na naszą modlitwę. Gdy w słusznym u Boga czasie modlitwy nasze są wysłuchane, możemy to zauważyć i wtedy naszą rzeczą jest okazać wiarę i postępować naprzód. Za dużo jest takich Izraelitów duchowych, którzy po usłyszeniu Pańskiego poselstwa, zamiast iść naprzód w posłuszeństwie, ustają i proszą Boga o jakieś specjalne poselstwo, którego nie mają inni. Tacy, będąc słabymi w wierze, znajdują się w niebezpieczeństwie stracenia nawet tego, co już otrzymali: „bez wiary nie można podobać się Bogu”, a posłuszeństwo jest tylko zademonstrowaniem wiary.

..Inna myśl, jaką wyciągnąć możemy z tego opisu, to nieograniczona potęga Boga, który obiecał, że tym, co są Jego i poddają się przewodnictwu Pana – onego pozafiguralnego Mojżesza – wszystkie rzeczy będą pomagać ku dobremu. Mamy nauczyć się, że nic nie jest za trudne lub zbyt cudowne dla naszego Boga. On może wszystkiego dokonać, a w proporcji do pomnażania się naszej wiary i radości, będziemy dochodzić do coraz zupełniejszego ugruntowania naszej wiary, a także do zupełnego zapewnienia zwycięstwa; albowiem „to jest zwycięstwo, które zwycięża świat, wiara nasza”.

Watch Tower R-2919 (1901 r.)

Jak Bóg zarządził sprawy Izraela zanim oni wiedzieli cokolwiek o swoich trudnościach i zanim zauważyli, że byli ze wszystkich stron otoczeni, podobnie Ten Sam Bóg przewidział wszystkie trudności nasze poczynił zarządzenia ku naszemu ulżeniu i wybawieniu, a jedynie czeka, abyśmy zrozumieli naszą sytuację i wołali do Niego z wiarą. ,,Pierwej niż zawołają, Ja się ozwę”. Jeszcze jedna myśl jest, że czasami dochodzimy do końca wszelkich ludzkich możliwości. Wtedy dopiero a nie prędzej, powinniśmy stosować do siebie słowa “Stójcie a patrzajcie na wybawienie Pańskie” – 2 Moj. 14:13.

W.T. R-5277-1913 r.

Tetzel i sprzedaż odpustów

Handel odpustami, od dawna praktykowany, opierał się głównie na założeniu, że Chrystus i święci podczas swego życia na ziemi zrobili więcej dobrego, niż było im potrzeba do zbawienia. Nadmiar mógł zatem służyć innym do otrzymania życia wiecznego, a papież miał władzę udzielania łaski ze skarbca świętych. Ponieważ odpust otrzymywało się za pieniądze, więc tak uzyskane odpuszczenie kar za grzechy dalekie było od uczucia prawdziwej pokuty i żalu.

Zobacz też: Święto Reformacji – Charles Taze Russell

Wśród sprzedawców odpustów wyróżniał się dominikanin Tetzel, który w szczególnie jarmarczny sposób sprzedawał listy odpustowe. Głosił, że czerwony krzyż odpustowy z herbem papieża więcej znaczy niż krzyż Golgoty, że pokuta i żal za grzechy są niepotrzebne tym, którzy kupili listy odpustowe: „Skoro pieniądz w szkatule zadzwoni, duszę z czyśćca do nieba wygoni”.

O czym zaś mówiły tezy Marcina Lutra?

Teza 1: Gdy Pan i Mistrz nasz Jezus Chrystus rzecze: ?pokutujcie?, to chce, aby całe życie wiernych było nieustanną pokutą.
Teza 36: Każdy chrześcijanin, który za grzechy żałuje prawdziwie, ma i bez listu odpustowego zupełne odpuszczenie kary i winy.
Teza 43: Należy pouczać chrześcijan, że ten, kto daje ubogiemu albo wspiera potrzebującego, lepiej czyni, niż gdyby kupował odpusty.
Teza 45: Należy pouczyć chrześcijan , iż ten, co widzi ubogiego i mimo to kupuje odpust, ten nie odpust papieża nabywa, ale gniew boży ściąga na siebie.
Teza 46: Należy pouczyć chrześcijan, iż oni, gdy nie są zbyt bogaci, powinni zatrzymać to co potrzebne dla ich domu, a nie wyrzucać na próżno na odpusty (?).
Teza 62: Istotny, prawdziwy skarb kościoła to święta ewangelia chwały i łaski Bożej.
Teza 82: Dlaczego jednak papież nie uwalnia wszystkich dusz z czyśćca z przyczyny najświętszej miłości i najwyższej potrzeby dusz, co byłoby rzeczą najsprawiedliwszą , gdy tymczasem nieskończoną ilość dusz uwolnił (on) dla podłej monety, złożonej na budowę bazyliki ? a więc rzeczy małej wagi.
Teza 86: Dlaczego również nie buduje papież bazyliki św. Piotra raczej za własne niż za pieniądze biednych chrześcijan, wszakże jego majątek jest znaczniejszy od dóbr jakiegokolwiek bogatego Krassusa.

Czy to początek reformacji?

Oczywiście, że nie był to początek ruchów reformatorskich w chrześcijaństwie. Dość wymienić nazwiska Waldo, Abelarda, Wiklifa czy Husa. Od Lutra się nie zaczęło i na Lutrze się nie skończyło… ale mnich z Wittenbergi, jego tezy, a szczególnie nauka o usprawiedliwieniu jedynie przez wiarę w zasługę Chrystusa na zawsze pozostaną w pamięci ludzi, którzy tylko dzięki świętej krwi Pana Jezusa, będą mogli otrzymać w przyszłości wzbudzenie z grobów i pełne radości czasy naprawy.

• 95 tez Marcina Lutra
• Życie i główne nauki Marcina Lutra
• Historia Kościoła Chrześcijańskiego

Piosenka o Marcinie Lutrze

Pozostawiamy naszych Czytelników z piosenką Jacka Kaczmarskiego, pt. „Marcin Luter”.

Poprzedzamy ją interesującym komentarzem, znalezionym na pewnym blogu internetowym: „Upłynęły już 492 lata [pisane w 2009 r.] od daty umownego początku Reformacji. Postanowiłem uczcić tę rocznicę mało chyba znaną piosenką Jacka Kaczmarskiego, w genialny sposób zilustrowaną przez kogoś scenami z filmu Erica Tilla. Przy całym szacunku dla artysty, jego talentu i niezależności, należy jednak poprzedzić tekst czymś w rodzaju sprostowania. Otóż nauka chrześcijaństwa to nie tylko ?bezmiar winy i kary surowość?. Nie sposób właściwie jej zrozumieć bez prawdy, na którą kładł nacisk Luter, a którą dziś akceptują w zasadzie wszystkie Kościoły: mianowicie, że od ludzkiej grzeszności silniejsza jest Boża łaska, która przez wiarę odpuszcza winy każdemu, kto przyjmie Chrystusa [dodalibyśmy: zarówno obecnie, jak i w przyszłości – red. badaczebiblii.pl]. Zrozumiał to chyba i sam poeta, który na łożu śmierci zdecydował się przyjąć chrzest”.

Film – Luter