Odpowiedź – Dla nas paruzja (czyli „obecność”) to jest cały okres panowania Jezusa, Jego tysiącletnie królowanie. Nie mówimy więc, że BYŁA, ale że jest, że TRWA i że w swoim pierwszym etapie ma charakter niewidzialny, nierozpoznany przez większość ludzi.

Jezus po zmartwychwstaniu jest istotą duchową (1 Kor 15:45; 1 Piotra 3:18), i Jego powtórna obecność nie musi oznaczać, że będzie widoczny cieleśnie – fizycznym wzrokiem. W Ewangelii wg Mateusza 24:37-39 Jezus sam porównał swoją paruzję (obecność, a nie przyjście – większość przekładów nie dostrzega w tym różnicy) do dni Noego – ludzie „nie poznali” / „nie spostrzegli się” aż przyszła powódź. Podobnie dzisiaj – obecność Chrystusa trwa zanim świat ją rozpozna, a pozna ją w pełni dopiero na koniec wielkiego ucisku.

Zdajemy sobie sprawę, że podobne poglądy przyjęli też Świadkowie Jehowy, ale nasza interpretacja i podstawy są inne – przede wszystkim jest to dokładne studiowanie Biblii na temat paruzji, co każdy może zrobić.

Zachęcamy np. do głębszego zapoznania się z tym tematem przy pomocy wykładu pt. „Dzień powrotu Jezusa”:

(tutaj w wersji z notatkami)
https://badaczebiblii.pl/dzien-powrotu-jezusa/

CT Russell dokładnie omawia sposób powrotu Jezusa w drugim tomie swoich „Wykładów Pisma Świętego” (pt. „Nadszedł czas”). Chętnych prosimy o podanie namiarów na najbliższych paczkomat InPost oraz swoich danych (nr telefonu + adres e-mail), a z przyjemnością wyślemy Wam bezpłatnie tę książkę oraz tom 1. – „Boski plan wieków”. Dane do wysyłki podesłać możecie używając formularza kontaktowego.

Mt 24:37-39 BT5 „A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem [gr. parousia – obecność] Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem [gr. parousia – obecność] Syna Człowieczego.”

Łk 17:26-27 BT5 „Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: (27) jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wygubił wszystkich.”

Dni Noego są w Słowie Bożym zestawione z dnia Syna Człowieczego. Chodzi o obecność Jezusa czyli Jego paruzję i choć każdą obecność poprzedza przyjście, to jednak słowo 'przyjście’ w tych fragmentach zawężałoby ich znaczenie.

Tutaj chodzi o cały czas budowania arki i głoszenia Prawdy przez Noego otaczającemu go światu. Były oczywiście różne podejścia do tej sprawy, tak jak różne są podejścia świata, wierzących i wierzących w teraźniejszej prawdzie, którzy w „głębszej mowie proroczej poszukują swojego wzmocnienia”.

Jest wiele wersetów opisujących ten czas: 2 Piotra 3:4-9, 2 do Tymoteusza 3:1-5.

Dz 1:9 BT5 „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu.”

Opis mówi, że Pan został podniesiony, a obłok zabrał go od oczu uczniów, został wzięty w obłoku.

W Księdze Królewskiej 18 opisaną mamy historię Eliasza i króla Achaba, a także suszę i nadchodzący deszcz, który ogłosił wcześniej Eliasz. Sługa miał iść i wracać siedem razy, a dopiero za siódmym razem widać było mały obłok. Można to zestawić z listami naszego Pana do siedmiu zborów – 7 okresów rozwoju prawdziwego Kościoła. Dopiero 7 zbór – Laodycea – w czasie żniwa doczekał się małego początku.

Oczywiście, gdy myślimy o dniach Noego, to nie tyle patrzmy na sąsiadów – świat, ale patrzmy na samych siebie. Co robił Noe w dniach Noego? Musiał znaleźć i wybrać pierwsze drzewo, musiał zdecydować jakiej użyje siekiery, musiał ściąć pierwsze drzewo i popracować nad nim, potem kolejne i kolejne. Zanim Noe wszedł do arki, wprowadził tam wszystkie zwierzęta, zebrał żywność, przygotował arkę. A gdy już wszedł z całym dobytkiem i rodziną minął jeszcze tydzień nim deszcz zaczął padać.

Działalność naszego Pana i wiernych we wtórej obecności jest podobna do działalności Noego przed i w czasie potopu. Wszystko to napisano ku naszej nauce.

Będą pojawiać się różne próby, szczególnie na dwóch punktach:

– wierności

– cierpliwości

2Tm 3:1 BT5 „A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne.”

Osbserwujemy zbliżanie się kościołów i świata ekonomii pod patronatem papiestwa, wielu braciom brakuje iwary – i w Noego (w stworzenie i w potop), i w Paruzję Pana Jezusa. Obyśmy mieli dość siły, by umacniać wiarę swoją i tych, którzy są wokół nas.

Poza wewnętrzną odnową, okres ten ma też według katechizmu zwrócić uwagę wierzących na to, że wciąż oczekujemy na powtórne przyjście Jezusa, czyli jego drugi adwent lub paruzję.

Razem ze Sławkiem z „Rozmów o Biblii” stwierdziliśmy, że o tym drugim adwencie czy paruzji Jezusa raczej się nie mówi, więc może warto nagrać o tym rozmowę. Zastanawiamy się m.in. nad tym: dlaczego Jezus ma przyjść ponownie, co będzie robił w swoim drugim adwencie i jaki będzie to miało wpływ na losy świata –

Temat został szerzej omówiony w wykładzie pt. „CEL DRUGIEGO PRZYJŚCIA JEZUSA”.