Wąska droga [„Wiersze Brzasku”, nr 38]

Mat. 7:14

O, Dobry Panie, droga tak ciemna,
Nic na niej prawie zobaczyć nie mogę.
Tak, dziecię, wiem – będę twym światłem.
Ja ci pomogę!

O, Drogi Panie, samotna ta droga
I nie wiem, gdzie są moi przyjaciele?
O, dziecię moje, pamiętaj, że inna ich droga,
Że dzieli mnie od nich tak wiele.

O, Drogi Mistrzu, wciąż tracę siły.
Już ledwo na swych nogach stoję.
Nie ufaj, dziecię, w swoje siły,
Pójdź , chwyć się ręki mojej.

Ja szedłem już kiedyś tą drogą,
Która w ciemności przed tobą się kryje.
Znam każdy jej skrawek i każdą trwogę.
Czy teraz z ufnością twe serce bije?

Tak, Panie, choć obca, samotna i ciemna
Ta droga okazać się może,
Ja będę silny, bo Ty będziesz ze mną,
Ty przewodnikiem i Ty pomożesz.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Oczyszczanie [„Wiersze Brzasku”, nr 37]

Mal. 3:3

Jak dobrze wiedzieć, że kto próbuje
Srebro, przy ogniu siedzi na straży
I ogniem próbkę swoją traktuje.
Gdy jednak zbyt mocno ogień się żarzy,
Mający zniszczyć domieszki zbędne,
Strawić też może metale bezcenne.

Dobrze pomyśleć, że On wie,
Ile to srebro jeszcze znieść może.
Czy podgrzać, czy też nie
I z ognia o jakiej wyjąć porze.
Gdy uzna, że gotowe wszystko,
To doprowadzi do połysku.

Błogosławieni, którzy wiedzą,
Że On nie rzuci grudki rudy,
Nim nie zobaczy, nie dowiedzie,
Że sukces wieńczy Jego trudy,
Że srebra tego blask wspaniały
Odbije obraz Jego chwały.

Lecz jakże wiele prochu ziemskiego,
Ciemnych reliktów złóż kopalnianych,
Oglądać musi oko Jego.
Jak długo trwać ma oczyszczanie,
Nim w srebrze znaleźć Mu się zdarzy
Pierwsze zarysy swojej twarzy.

O Panie, co przy tyglu siedzisz,
By Swą wypełnić obietnicę.
Gdy te działania okiem śledzisz,
Oczyszczasz to, co było niczym.
Niechaj Twe dzieło wieki lśni całe
I odzwierciedla Twe piękno wspaniałe.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku