Na podstawie słów z Listu do Rzymian 8:22 rozważany był temat cierpienia, zła i śmierci obecnych na świecie. Dlaczego tak głęboko odczuwamy, że świat nie powinien wyglądać w ten sposób? Czy to pragnienie sprawiedliwości i życia bez cierpienia ma swoje źródło w Bożym planie?

Zapraszamy do wysłuchania tego skłaniającego do refleksji wykładu:

Punktem wyjścia wykładu są słowa apostoła Pawła z Listu do Rzymian: „Stworzenie z tęsknotą oczekuje objawienia synów Bożych” (Rzym. 8:19) oraz „Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd razem wzdycha i razem boleje” (Rzym. 8:22, UBG). Każdy człowiek doświadcza skutków grzechu – cierpienia, przemijania i śmierci – dlatego w głębi serca odczuwa, że świat nie powinien wyglądać w ten sposób. Człowiek został bowiem stworzony do życia, a nie do śmierci.

W wykładzie ukazano biblijną odpowiedź na pytanie o źródło zła. Upadek pierwszych ludzi sprawił, że grzech i śmierć przeniknęły całą ludzką rodzinę. Jak pisze apostoł Paweł: „Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć; i tak śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli” (Rzym. 5:12). Historia Edenu pokazuje, że owoc, który wydawał się dobry, przyniósł gorzkie konsekwencje dla całego rodzaju ludzkiego. Jednocześnie Bóg nie utracił kontroli nad swoim planem. Jego sprawiedliwość, miłość, mądrość i moc od początku współdziałają w realizacji zamierzenia, którego finał znał już na samym początku.

Jednym z ważnych tematów wykładu jest „lekcja przez doświadczenie”. Bóg dopuszcza cierpienie nie dlatego, że jest obojętny na los człowieka, lecz dlatego, że trwałe poznanie dobra i zła wymaga doświadczenia ich skutków. Dlatego bohaterowie wiary opisani w 11. rozdziale Listu do Hebrajczyków przechodzili liczne próby, a wierzący również dziś uczą się ufać Bogu zarówno w chwilach radości, jak i cierpienia. W tym świetle szczególnego znaczenia nabierają słowa z Rzymian 8:28: „Wiemy, że wszystko dopomaga ku dobremu tym, którzy miłują Boga, to jest tym, którzy według jego postanowienia są powołani.” Bóg zna ludzkie serca i wszystkie okoliczności, dlatego potrafi nawet trudne doświadczenia wykorzystać dla duchowego dobra swoich dzieci.

Rozważania prowadzą także do zrozumienia szczególnego powołania Kościoła w obecnym wieku. Jezus wyjaśniał, że do Niego przychodzą ci, których pociąga Ojciec (Jan 6:44), modlił się za swoich uczniów, a nie za światem (Jan 17), i otworzył dla nich „nową i żywą drogę” przez swoją ofiarę (Hebr. 10:19-20). Oznacza to, że obecny czas nie jest okresem nawrócenia całej ludzkości, lecz wybierania tych, którzy pragną poświęcić swoje życie Bogu, oczyszczać się z grzechu (2 Kor. 7:1) i wiernie podążać za Chrystusem, nawet jeśli stają się – jak pisał apostoł Paweł – „widowiskiem dla świata, aniołów i ludzi” oraz „omiecinami tego świata” (1 Kor. 4:9,13).

Wykład przypomina jednak, że Boży plan obejmuje znacznie więcej niż tylko obecne powołanie Kościoła. Bóg obiecał Abrahamowi: „W twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi” (1 Mojż. 22:17-18). Ofiara Jezusa została złożona za wszystkich ludzi (1 Tym. 2:4-6), a prorocy zapowiadają czas, gdy Bóg wyleje swego Ducha „na wszelkie ciało” (Joel 2:28-29). Choć dziś wielu ludzi pozostaje obojętnych wobec Ewangelii, a nawet wyśmiewa nadzieję zmartwychwstania (Dz. 17:32), Pismo Święte zapowiada przyszły wiek odnowienia, gdy ciemność ustąpi światłu, ludzie poznają Boga, a Jego błogosławieństwo dosięgnie wszystkich narodów.

Jest to wykład zachęcający do spojrzenia na obecny świat z perspektywy całego Bożego planu. Pokazuje, że cierpienie nie jest celem samym w sobie, lecz częścią wielkiej lekcji, która przygotowuje ludzkość do trwałego poznania dobra i zła oraz do przyjęcia błogosławieństw przyszłego Królestwa Bożego.