Badanie Biblii to nie tylko poznawanie jej doktryn, proroctw i typów, ale też przyglądanie się własnemu zachowaniu w świetle jak nauk.

Udostępniamy fragment artykułu pt. Podobieństwo Chrystusowe. Po raz pierwszy w języku polskim pojawił się on w czasopiśmie „Teraźniejsza Prawda”, nr 35, z roku 1928. Zachowaliśmy go w oryginalnym tłumaczeniu:

Jest jeszcze inny sposób badania, który może być łatwo przeoczony, nawet przez tych, którzy wiernie badają Słowo Boże.

To badanie, do którego się teraz odnosimy, powinno postępować od chwili, gdy się obudzimy, aż do czasu, gdy idziemy na spoczynek.

Ustawicznie powinniśmy zastanawiać się i badać jak używać to co już wiemy względem Boga, względem Biblii, względem Jego woli, względem naszych obowiązków, względem nas i innych, względem Złotej reguły itd. Innymi słowy, każdy Chrześcijanin powinien każdego dnia, każdej godziny i każdego czasu badać więcej i więcej, jak odłożyć gniew, złość, nienawiść, zazdrość, spory, obmowy, i wszystkie inne uczynki upadłego ciała i szatana; i z taką samą wytrwałością powinien pilnie badać jak przyoblec się w owoce i gracje Ducha Świętego cichości, grzeczności, cierpliwości, nieskwapliwości, braterskiej miłości.

Wszystko co znajduje się w Biblii, wszystko co się względem niej uczymy, wszystkie lekcje dane nam z Boskich Opatrzności i wszystkie korzyści, które otrzymujemy z społeczności z braćmi, są tylko przygotowaniem do wielkiego badania życia abyśmy mogli jak najlepiej wykonać wolę Bożą w naszych myślach, słowach i uczynkach.

Kładziemy dlatego szczególny nacisk na ten gatunek badania, ponieważ widzimy, iż wielu z ludu Bożego nie rozumieją jasno tej sprawy. Tacy myślą, że ich duchowy stan zależy jedynie od tego jak wiele godzin mogą spędzić w badaniu Biblii. W ten sposób chwytają się tylko części Prawdy.

Wielkie błogosławieństwa przychodzą do nas z naszych wysiłków zastosowania w naszych życiach tych zasad, których już nauczyliśmy się z Biblii.

To badanie nie wymaga, ażebyśmy zawsze mieli nasze Biblie w rękach, lecz ażebyśmy zawsze mieli te rzeczy w naszej pamięci, które żeśmy zbadali ze Słowa Bożego, ażebyśmy mogli je praktycznie zastosować w sprawach życia, w naszych myślach, słowach i uczynkach ku Bogu, naszym braciom, ludziom i nam samym.