„Jego przebaczenie jest niezmienne. Niektórzy ludzie przebaczają na chwilę, a potem są niezadowoleni, urażeni i obrażeni z powodu zła, jakie już przebaczyli. Nie tak jest z Jehową: On przebacza na zawsze. Nie pamięta przebaczonych grzechów ani nikczemności. Nasze życie po przebaczeniu staje się dla Niego nową księgą, na stronach której nie widać żadnych niedoskonałości ani błędów. Nie karci nas za grzechy z przeszłości. Nie przypomina nam o nich. Traktuje nas tak, jak gdyby nigdy nie miały one miejsca. Nie zachowuje ich, by wykorzystać je na naszą niekorzyść. Nawet tych, którzy po poświęceniu się Mu opuszczają Go, nie obciąża grzechami, które im przebaczył, lecz tylko tymi, które bez pokuty miłują i uprawiają później. Przebacza łaskawie. Przebaczanie sprawia Mu przyjemność. Jego serce napełnia się radością z przebaczania. Największą radością w niebie z powodu jednego pokutującego grzesznika lub jednego błądzącego dziecka Bożego, które ponownie zwraca się do Pana ? jest radość, jaką przeżywa własne serce Boga. Sprawia, że ten, który choćby częściowo przebaczył, odczuwa radość, jaką odczuwa Bóg z przebaczania innym. Podczas gdy Bóg odwraca się od niepokutujących, w kierunku pokutujących zwraca Swe oblicze promieniujące łaskawością, która jest nie do opisania i wszechogarniająca. I wreszcie, Jego przebaczenie jest kosztowne ? kosztowne dla Niego Samego oraz dla Jego Syna. To nie jest tak, że przebaczanie nic Boga nie kosztuje. By móc przebaczać, dokonał największej ofiary, do jakiej zdolny był tylko On, Ten Nieskończony ? by móc przebaczać, oddał najbardziej umiłowaną rzecz: Swego jednorodzonego i umiłowanego Syna, i to nie za przyjaciół, lecz za wrogów. Pójdźmy, wychwalajmy Go za Jego łaskę przebaczenia! Kłaniajmy się przed Nim, czcijmy i chwalmy Go, który jest jedynym tak bezgranicznie dobrym, że zasługuje na więcej niż są w stanie Mu dać Jego stworzenia, nawet te najlepsze! Pismo święte podaje nam liczne świadectwa na temat przebaczania grzechów przez Boga”