Autor: Wiktor

Wiktor — Sat, 22 Mar 2014 11:40:40 +0000

Czy będzie to katolicki miesięcznik "Znak", historyk-religioznawca (Andrzej Tokarczyk, "Protestantyzm") czy izraelska "Encyklopedia judaizmu" - wszyscy zgadzają się, że idea nieśmiertelności duszy przeniknęła do wierzeń wczesnojudaistycznych i wczesnochrześcijańskich pod wpływem kontaktów z filozofią platońską i arystotelesowską. Wierni Żydzi czasów króla Dawida nie wierzyli w życie pozagrobowe, co ksiądz Józef Sadzik podkreśla w przedmowie do Księgi Psalmów (tłum. Miłosza), pisząc, że biblijny "szeol" jest po prostu mogiłą, grobem. Tę samą naukę znaleźć można później w Księdze Koheleta: "Żyjący bowiem wiedzą, że pomrą, podczas gdy umarli niczego już nie wiedzą [...] Każdą pracę, jaką napotka twa ręka, wykonaj według sił swoich, bowiem w szeolu, do którego zdążasz, nie ma już działania ani myślenia, ani poznania, ani mądrości". Do stanu śmierci (szeolu) trafiają tak dobrzy, jak i źli ludzie... Hiob woła do Boga w największych cierpieniach: "O gdybyś w Szeolu mnie schował, ukrył, aż gniew Twój przeminie, czas mi wyznaczył, kiedy mnie wspomnisz!". Okazuje się, że ta wiara w przebudzenie z nieświadomego snu śmierci obecna była również w czasach Nowego Testamentu. Gdy zmarł Łazarz, Jezus powiedział uczniom, że ich przyjaciel śpi. Na słowa swego Mistrza: "Brat twój zmartwychwstanie", Maria odpowiada: "Wiem, że powstanie z martwych przy zmartwychwstaniu w dniu ostatecznym". Co właściwie Biblia mówi o śmierci i na czym opiera się biblijna nadzieja naszego zbawienia? Zachęcam do bezstronnej lektury artykułu pt. Gdzie są umarli. Jak powiedział pewien współczesny filozof: "Dobra książka to nie taka, która myśli za ciebie, lecz taka, która skłania cię do myślenia. Pod tym względem żadna nie może się równać z Biblią".

Komentarze do: Piekło. Odrzucenie błędów średniowiecza

Autor: Wiktor