Doświadczenia getsemańskie Naszego Pana były punktem kulminacji,
Można by z tym polemizować czy jest w tym dużo racji.
Bliska rozmowa Jezusa z Ojcem i krwawy pot pojawił się na jego czole,
Był to dowód ogromnego wysiłku umysłowego na ziemskim padole.

Najbliżsi uczniowie którzy obrońcami Mistrza się zdali,
Opadli z sił i ze zmęczenia tak mocno że po prostu zaspali.
Duch ci jest ochoczy, ale ciało ze zmęczenia o sen woła,
Trzeba to pokonać, lecz mimo wysiłku tego dokonać nie zdoła.

Aresztowanie Jezusa a uczniowie rozbiegli się na strony,
Pasterz uderzony i każdy z trzody został rozproszony.
Długa droga krzyżowa ciężki krzyż i pomoc cyrenejczyka,
Nikt nie był w pobliżu – tak przecież z opisu wynika.

Garstka wiernych przy krzyżu i zawsze kochająca matka,
Odłożyła na bok strach wiernie stała przy synu do ostatka.
Gdzie te tłumy co tak niedawno chleb i ryby spożywały,
Tłumy tak liczne, które radośnie i z palmami króla witały…..

Pamięć ludzka jest krótka i często bardzo zawodna,
Podąża za teoria i osoba która jest w tym czasie modna.
My nie możemy cofnąć w czasie i przestrzeni moi mili,
Lecz może też jak oni takimi właśnie byśmy byli?!

Mamy jednak możliwość przenieść się tam naszymi myślami,
W naszych myślach, uczuciach serca nie będziemy sami.
Byli i są teraz tacy, którzy śmierć Pańską obchodzą i pamiętają,
W małych grupach w domach lub na intrenecie się spotkają.

Łamiąc chleb i pijąc z kielicha pokażemy ocenę i wiarę,
Wierząc, że to życie złożone za nas – to symbole stare.
Proste to symbole tak wymowne, że innych nie trzeba,
Kubek czerwonego wina i kawałek niekwaszonego chleba.

Siedem zwrotek wyszło, a to symbol znany doskonałości,
Wyrzućmy kwas i obchodzimy Pamiątkę w przaśnikach szczerości!

—
April 10, 2025 – Wladyslaw (Walter) Onyszko