Drogą wyjścia i wejścia jest Jezus – Ja jestem droga, i prawda, i żywot… (Jana 14:6). W moim przekonaniu już teraz odbywa się nad nami sąd, który jest dokładnie wytłumaczony na kartach tej strony (m.in. jako pouczenie i naprawianie). Na ile ten dzisiejszy tzw. sąd nad wierzącymi przejdziemy, by przemienione było nasze serce, to na tyle nie będziemy podlegali sądowi nad światem, który odbywać się będzie w czasie Tysiącletniego Królestwa Jezusa Chrystusa. Tak to rozumiem, bo nie sposób jest w dzisiejszych czasach dojść do takiej doskonałości, żeby mówić o tym, że żyje się całym sobą Królestwem Bożym. Przynajmniej tak to widzę u siebie. Dzisiaj potrzebne jest nam Boże Pocieszenie – Duch Prawdy, bo poznając prawdę w jej całej okazałości, nabywamy pocieszenia, bo prawda Boża pociesza i wzmacnia wiarę, podnosi na duchu i zachęca do coraz większego poznawania prawdy i doskonalenia oraz dojrzewania w Chrystusie. Jezus przyszedł dać świadectwo prawdzie o Królestwie Bożym (Jana 18:37), jest początkiem wszystkiego, co pochodzi od Boga (Kol. 1:18), a Jego obecność na ziemi przed śmiercią i zmartwychwstaniem, oraz do czasu przekazania władzy Bogu-Ojcu i samo dzieło Jezusa, ma wiele znaczeń, o których nie będę się rozpisywać. Wczytując się w Nowy Testament, Jezus głosił tzw. koniec świata, który tutaj jest stosownie opisany. Cieszę się, że mogę dziś z tego opisu korzystać. Wiele lat temu przyjęłam Jezusa do swego życia, ale dzisiaj widzę, jak wiele lat żyłam trochę jakby w mroku, nie znając ważnych znaczeń wielu rzeczy związanych ze zbawieniem i Bożym Królestwem. Niby należałam do Jego Świata, ale ogarniał mnie świat niejasności (a przynajmniej tylko częściowej jasności), bo wydawało mi się wiele rzeczy, na które dziś Bóg daje mi nowe spojrzenie, nowe serce, nowego ducha. Zawsze polecam za wzór naszego ?przejścia?, o którym wspomniał Andrzej, wyjście Izraelitów z Egiptu i etap pustyni, nie mówiąc już o zdobywaniu Ziemi Obiecanej. Tutaj przyrównuję etapy mojego chrześcijaństwa do tego właśnie przykładu i uważam, że jesteśmy na granicy między tym światem a Światem Bożym. Już jesteśmy częściowo oddzieleni od tego świata, duchowo (jeśli tylko duchem sprawy ciała umartwiamy), ale jeszcze musimy w nim funkcjonować, na jego zasadach (np. korzystać z medycyny, ucząc się różnych rzeczy w szkołach, pracując na różnych umowach, podlegając różnym obowiązkom społecznym i cywilnym, przechodzić różne doświadczenia itd.). A dowodem tego jest nasze jeszcze niedoskonałe życie i potykanie się w naszych pożądliwościach i grzechach, mniejszych i większych, związanych z naszym myśleniem i czynieniem. Czasem nawet nie zauważamy jak wiele jeszcze odzywa się w nas nasze stare ja. Mało bowiem zwracamy uwagi na to, czy faktycznie umieramy dla tego świata, czyli przestajemy żyć po światowemu, czy rzeczywiście pulsuje w nas nowe serce pełne nastawienia do wszystkiego tak, jak żył tutaj Jezus i Jego przyjaciele. Dziś bardziej widzę jak często mówimy, że żyje w nas Chrystus, ale tak naprawdę zdarza się, że nie chcemy porzucić wielu rzeczy w naszym życiu, które nie mają znamion Bożego charakteru, nie zostawiamy w swoim życiu wielu rzeczy ze starego życia. Jakże mówić tutaj o tym, że całkowicie przeszliśmy z ciemności do światłości? Dzisiaj jeszcze nie ma pełni Bożego Królestwa, jest jeszcze etap symbolicznego wschodu Słońca, a jak wiadomo słońca podczas jego wschodu nie widać jeszcze, tylko jego promienie. Ci, którzy przebudzani są w nocy, czy nad ranem, gdy jest jeszcze ciemnawo, otwierają oczy, dostrzegają i szykują się do Nowego Dnia (niektórzy nie śpią przez całą noc by nie przegapić wschodu Słońca) – i tak wygląda nasze duchowe wzbudzenie z martwych (Ef. 5:14). Tak samo Izraelici na pustyni żyli już Nową Ojczyzną, Ziemią Obiecaną, widzieli ją, ale jeszcze w niej nie byli. Podobnie sobie tłumaczę to, że w życiu chrześcijan teraz jest etap świadomości Boga w naszym życiu, poznawania Go i szykowania się do wejścia w pełnię Królestwa Chrystusa, który ostatecznie odda wszystko Bogu (1 Kor. 15:24). Pozdrawiam wszystkich, którzy pragną poznawać i pogłębiać wartości Królestwa Bożego (Ps. 42:2; Oz. 6:3; Jan 8:32).

Wykład na temat „końca świata” jest ciekawy i oparty na rzetelnych podstawach biblijnych,, jadnak nie wskazuje na „drogę wyjścia” ze świata, który ma być mocno osądzony..
Kto wyszedł ze świata nie jest już częścią tego świata i nie podlega już sądowi świata w Dniu Jahwe, w Dniu Pańskim. Kto zaś nie podlega sądowi przeszedł ze śmierci do Życia obecnie Tutaj i Teraz.. To jak mamy żyć jeśli pominąć Pocieszyciela Ducha Prawdy nie ma większego znaczenia.Jana 14;17. . Chrystus Jezus Nie głosi końca świata lecz Siebie Samego dla każdego z woli Ojca Jego.. Ten kto przyjął Jego i zna Jego już teraz przeszdł przez swój koniec świata żyjąc teraz z Nim w jego Królestwie światłości wyzwolony ze świata ciemności..
Koniec świata jest dziś bo Pan przychodzi też dziś w mocy swojego Królestwa Ducha do tego , który Go prosi : „Przyjdź Królestwo twoje” Teraz i Dziś.. Nie musimy czekać. Kolestwo Boże jest Teraz.i Dziś imożemy weń wejść. Bbrama jest otwarta i otwarte są drzwi i koniec świata wtedy jest ( dla tych co prześli) Dziś.
Pozdrawiam Andrzej