Przytoczone Psalmy nie opisują dnia sądu, lecz radość z powodu tego, że Bóg przychodzi aby osądzić ziemię i zakończyć niesprawiedliwość. Czym innym jest jednak radować się z powodu nadchodzącego sądu, a czym innym stwierdzić, że dzień sądu jest dniem radosnym i miłym.

Przychodzący sąd jest w Biblii przedstawiony jako wydarzenie przerażające i straszne, a jednak konieczne, gdyż konieczne jest aby sprawiedliwa kara dotknęła mieszkańców Ziemi. Sąd jest zatem czymś dobrym, ale też i przerażającym i strasznym.

Oczywiście ponieważ pragniemy ostatecznej sprawiedliwości i tryumfu Bożego, radować możemy się z powodu tego, że Bóg przychodzi aby osądzić Ziemię. Nie oznacza to jednak że sam akt sądu nie jest przerażający, albo że dni w których sąd się odbywa nie są przerażające. Zobacz jak w Biblii opisany jest sąd:

Jeremiasza 25, 29 Nie będziecie bez kary, bo ja miecz przywiodę na wszystkich mieszkańców ziemi, mów Pan zastępów.”-
30 A ty będziesz prorokował do nich wszystkie te słowa, i powiesz do nich: ”Pan z wysoka zaryczy, a z mieszkania swe go świętego głos swój podniesie, rycząc zaryczy nad ozdobą swoją; pobudka jak tłoczących zabrzmi przeciw wszystkim mieszkańcom ziemi.
31 Doszedł krzyk aż do krańców ziemi; bo Pan otwiera sąd nad narodami, on się rozprawia ze wszystkim ciałem, bezbożnych oddałem pod miecz, mówi Pan.
32 To mówi Pan zastępów: Oto udręczenie wyjdzie od narodu do narodu i wicher wielki powstanié od krańców ziemi.
33 I będą pobici Pańscy dnia owego od krańca ziemi aż do krańca jej; nie będą ich płakać ani zbierać ani grzebać; jak gnój na ziemi leżeć będą.”

Podkreślam: „ Doszedł krzyk aż do krańców ziemi; bo Pan otwiera sąd nad narodami”

Jak np. wygląda sąd nad Moabem:
Jeremiasza 48, 43 Strach i dół I sidło na ciebie, o mieszkańcu Moabu! mówi Pan.
44 Kto ucieknie przed strachem, wpadnie do dołu, a kto wylezie z dołu, pojmany będzie sidłem; bo przywiodę na Moab rok nawiedzenia ich, mówi Pan.
45 W cieniu Hesebonu stanęli uciekający z sidła; bo ogień wyszedł z Hesebonu, a płomień ze środka Seona, i pożre część Moabu i wierzch synów rozruchu.
46 Biada tobie, Moabie! zginąłeś, ludu Chamosa! bo zabrano synów twoich i córki twoje w niewolę.
47 I wrócę pojmane Moabu w ostateczne dni, mówi Pan.” Dotąd sądy nad Moabem.

Jak jeszcze opisuje sąd nad ziemią:

Iz 24, 5 A ziemia splugawiona jest od mieszkańców swoich, gdyż przestąpili zakon, odmienili prawo, złamali przymierze wieczne. 6 Dlatego przekleństwo pożre ziemię i będą grzeszyć mieszkańcy jej; dlatego będą szaleć uprawiający ją i mało ludzi zostanie.
(…)
17 Strach i dół i sidło nad tobą, który jesteś mieszkańcem ziemi. 18 I będzie: kto ucieknie przed głosem strachu, wpadnie w dół, a kto się wydostanie z dołu, będzie pojmany sidłem; bo się upusty z wysokości otworzyły i zatrzęsą się fundamenty ziemi.
19 Łamaniem połamie się ziemia, skruszeniem skruszy się ziemia.
20 Poruszeniem poruszy się ziemia jak pijany, i będzie porwana jak namiot jednonocny; i obciąży ją nieprawość jej, i upadnie, a nie powstanie więcej.
21 I będzie: w ów dzień nawiedzi Pan wojsko niebieskie na wysokości i królów ziemskich, którzy są na ziemi.
22 I będą zgromadzeni gromadą jak jeden snopek w dole, i będą tam zamknięci w ciemnicy, a po wielu dniach nawiedzeni będą.
23 I zasroma się księżyc i zawstydzi się słońce, gdy będzie królował Pan zastępów na górze Syjon i w Jeruzalem, a przed oczyma starców swoich uwielbiony będzie.

Ezechiela 4, 8 Oto ja przeciw tobie, i ja sam uczynię wpośrodku ciebie sądy przed oczyma narodów; a uczynię w tobie, czego nie uczyniłem i czemu podobnego czynić nie będę więcej, dla wszystkich obrzydłości twoich. Przeto ojcowie będą jeść synów wpośród ciebie, a synowie będą jeść ojców swych, i spełnię na tobie sądy i rozsypię wszystkie ostatki twoje na wszelki wiatr.

I tu mówi Bóg: „spełnię na tobie sądy w zapalczywości”:
Ez 5, 12 Trzecia część z ciebie morem pomrze i głodem wyginie wpośród ciebie, a trzecia część z ciebie od miecza polegnie wokoło ciebie; a trzecią część twoją na wszelki wiatr rozproszę, a miecza dobędę za nimi.
13 I wykonam zapalczywość moją, i uspokoję rozgniewanie moje na nich i ucieszę się; i poznają, że ja, Pan, mówiłem w żarliwości mojej, gdy wykonam rozgniewanie moje na nich.
14 I dam cię na spustoszenie i na hańbę narodom, które są dokoła ciebie przed obliczem każdego mijającego.
15 I będziesz hańbą i złorzeczeniem, przykładem i zdumieniem między narodami, które są dokoła ciebie, gdy spełnię na tobie sądy w zapalczywości i w rozgniewaniu i w łajaniu zawziętym
16 ja, Pan, powiedziałem gdy wypuszczę na nich złe strzały głodu, które będą śmiertelne, a które wypuszczę, aby was wytracić, i głód zbiorę na was, a połamię u was laskę chleba.
17 I puszczę na was głód i zwierzęta złe aż do wytracenia; a zarazy i krew przechodzić będą przez ciebie, i miecz przywiodę na cię. Ja, Pan, mówiłem.”

Ez 7, 8 Teraz z bliska wyleję gniew mój na cię, i wykonam zapalczywość moją na tobie, a osądzę cię według dróg twoich, i włożę na cię wszystkie złości twoje.
9 A nie przepuści oko moje ani się nie zlituję, ale drogi twoje włożę na cię i obrzydłości twe wpośród ciebie będą; a poznacie, żem ja Pan, który biję.

Iz 34, 3 Pobici ich będą wyrzuceni, a z trupów ich wyjdzie smród, od ich krwi rozpłyną się góry.
4 I spłynie wszystko wojsko niebieskie, a niebiosa będą zwinięte jak księga, i wszystko wojsko ich opadnie, jak opada liść z winnicy i z figi.
5 Albowiem upił się na niebie miecz mój; oto na Idumeę zstąpi i na lud pobicia mego na sąd.
6 Miecz Pański napełnił się krwią i utłuścił się od łoju, od krwi baranów i kozłów, od krwi tłustych baranów; bo ofiara Pańska w Bosra, a pobicie wielkie w ziemi Edom.
7 I zstąpią jednorożce z nimi i byki z mocarzami; upoi się ziemia krwią ich i piasek ich tukiem tłustych.
8 Bo dzień pomsty Pańskiej, rok odpłaty sądu za Syjon.

I tu też wyraźnie mówi:
Iz 66, 15 Bo oto Pan w ogniu przyjdzie, a jak wicher wozy jego, oddawać w zagniewaniu zapalczywość swoją, a łajanie swe w płomieniu ognia.
16 Bo ogniem Pan sądzić będzie i mieczem swym, wszelkie ciało, i namnożą się pobici od Pana.

„Ogniem” i „mieczem” „sądzić będzie” „I namnożą się pobici od Pana”

Ozeasza 4,4 Słuchajcie słowa Pańskiego, synowie Izraelowi, bo sąd Panu z mieszkańcami ziemi; albowiem nie ma prawdy i ·nie ma miłosierdzia i nie ma znajomości Boga na ziemi.
2 Złorzeczeństwo i kłamstwo, i mężobójstwo, i kradzież, i cudzołóstwo wylało z brzegów, a krew się krwi dotknęła.
3 Dlatego płakać będzie ziemia i omdleje każdy, kto mieszka na niej, ze zwierzem polnym i z ptactwem powietrznym, lecz i ryby morskie zbiorą się.

Więc ten „sąd Panu z mieszkańcami ziemi” sprawia że „płakać będzie ziemia i omdleje każdy, kto mieszka na niej”.

Także Nowy Testament nie przedstawia tego inaczej. Chrystus naucza:

Mt 24, 8. Ale to wszystko są początki boleści. 9. Tedy podadzą was w udręczenie i będą was zabijać, i będziecie nienawidzeni od wszystkich narodów dla imienia mego. 10. A wielu się zgorszy, i będą się wzajemnie wydawać, i jedni drugich nienawidzieć. 11. I wielu fałszywych proroków powstanie, i wielu zwiodą. 12. A iż się rozmnoży nieprawość, oziębnie miłość wielu. 13. A kto wytrwa aż do końca, ten będzie zbawiony.

Wiec nie zapowiada „radosnych dni” lecz to że „podadzą was w udręczenie i będą was zabijać, i będziecie nienawidzeni od wszystkich narodów”. Zapowiada wielki ucisk mówiąc też dalej:

21. Albowiem na on czas będzie wielki ucisk, jaki nie był od początku świata aż dotąd, ani nie będzie. 22. A gdyby nie były skrócone one dni, żadne ciało nie byłoby zachowane: ale dla wybranych będą skrócone one dni.

Wspomina też ze wszyscy mieszkańcy ziemi będą lamentować gdy przyjdzie:

29. A natychmiast po utrapieniu onych dni słońce się zaćmi i księżyc nie da światłości swojej, a gwiazdy będą padać z nieba, i moce niebieskie poruszone będą. 30. A na on czas ukaże się znak Syna człowieczego na niebie: i wtedy będą narzekać wszystkie pokolenia ziemi i ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłokach niebieskich z mocą wielką i majestatem.

Także i Objawienie Jana nie przedstawia sądu Bożego miłych i łagodnych obrazach, ale maluje go strasznymi i przerażającymi obrazami. Mówiąc np. że ludzie z bólu będą żuć własne języki (1p 16, 10.) a z „kadzi gniewu Bożego” krwi będzie po uzdy koni (Ap 14, 19.)

Ap 16, 3. I wylał drugi Anioł czaszę swą na morze: i stała się krew jakoby umarłego, a każda dusza żywa zdechła w morzu. 4. I wylał trzeci Anioł czaszę swą na rzeki i źródła wód: i stała się krew. 5. I usłyszałem Anioła wód mówiącego: Sprawiedliwyś jest, Panie, któryś jest, i któryś był, Święty, który to osądził. 6. Gdyż krew świętych i proroków wylali, i dałeś im krew pić, bo godni są. 7. I usłyszałem ołtarz mówiący: Tak, Panie, Boże wszechmogący! prawdziwe i sprawiedliwe sądy twoje. 8. I wylał czwarty Anioł czaszę swą na słońce: i dano mu jest palić ludzi ogniem. 9. I upaleni byli ludzie upaleniem wielkiem i bluźnili imię Boga, który ma władzę nad temi plagami; a nie czynili pokuty, aby mu oddać chwałę.

Ap 18, 8. Dlatego w dzień jeden przyjdą plagi jej: śmierć i smutek i głód, i ogniem będzie spalona, gdyż mocny jest Bóg, który ją osądził. 9. I będą płakać i bić się będą nad nią królowie ziemscy

Także i anioł mówi by bać się Boga, bo przyszedł czas Jego sądu;
Ap 14 6. I ujrzałem drugiego Anioła, lecącego przez środek nieba, mającego ewangelję wieczną, aby ją opowiadać siedzącym na ziemi i wszelkiemu narodowi i pokoleniu i językowi i ludowi, 7. Mówiącego wielkim głosem: Bójcie się Pana i cześć mu dajcie, gdyż przyszłą godzina sądu jego

Zaprawdę możemy z radością i wytęsknieniem oczekiwać sądu Bożego, ale też musimy mieć świadomość, że wiąże się on z przeróżnymi uciskami które nam zapowiedziano, a także z wielkimi i strasznymi plagami które dotkną całą Ziemię.

W artykule napisano: „Naprawdę jest to szczęsny dzień; jest to bowiem dzień Pana i Chrystusa, dzień leczenia i zdrowia, dzień radości i zadowolenia, dzień zbawienia i wyzwolenia…”

Jest to zupełnie odwrócona do góry nogami nauka Biblii, bo w Biblii napisano:

Amosa 5, 18 Biada pożądającym dnia Pańskiego! Cóż wam po nim? Dzień ten Pański to ciemność, a nie światłość.
19 Jak gdyby uciekał mąż przed lwem, a zabiegł mu niedźwiedź; a wszedłszy do domu i podparł się ręką swą na ścianie, a ukąsiłby go wąż.
20 Czy nie ciemnością dzień Pański, a nie światłością; i mrok, a nie jasność w nim ?

Izajasz 13,5 Przychodzą z dalekiej ziemi,
od granic nieboskłonu,
Pan i narzędzia Jego gniewu,
aby spustoszyć całą ziemię.
6 Zawyjcie, bo bliski jest dzień Pański,
nadchodzi jako klęska z rąk Wszechmocnego.
7 Dlatego wszystkie ręce opadają,
topnieją wszystkie serca ludzkie.
8 [Oni] truchleją…
ogarniają ich męki i boleści,
wiją się z bólu jak ta, która rodzi;
jeden na drugiego patrzy z osłupieniem,
oblicza ich są w płomieniach.
9 Oto dzień Pański nadchodzi okrutny,
najwyższe wzburzenie i straszny gniew,
żeby ziemię uczynić pustkowiem
i wygładzić z niej grzeszników.
10 Bo gwiazdy niebieskie i Orion
nie będą jaśniały swym światłem,
słońce się zaćmi od samego wschodu,
i swoim blaskiem księżyc nie zaświeci.
11 Ukarzę Ja świat za jego zło
i niegodziwców za ich grzechy.
Położę kres pysze zuchwałych
i dumę okrutników poniżę.
12 Uczynię człowieka rzadszym niż najczystsze złoto,
i śmiertelnika – droższym niż złoto z Ofiru.

Rozumiemy, że to wszystko musi się stać. Pragniemy by nastała sprawiedliwość Boża na Ziemi. Wymaga to jednak strasznych i przerażających rzeczy. Także i ucisków które nam zapowiada w czasach ostatecznych:

Ap 13, 15. I dano jej, aby dała ducha obrazowi bestji tak, żeby obraz bestji nawet mówił i żeby sprawiła aby wszyscy, którzy się nie pokłonią obrazowi bestji, byli zabici. 16. I czyni, żeby wszyscy, mali i wielcy, bogaci i ubodzy, wolni i niewolnicy położyli sobie cechę na prawej ręce swojej, albo na czołach swoich. 17. A żeby nikt nie mógł kupować ani sprzedawać, jeno ten, który ma za cechę imię bestji, albo liczbę jej imienia.
(…)
14, 9. A trzeci za nim szedł Anioł, mówiąc głosem wielkim: Jeśli kto pokłoni się bestji i obrazowi jej i weźmie cechę na swe czoło, albo na rękę swoją, 10. I on pić będzie z wina gniewu Bożego, które zmieszane jest ze szczerym winem w kubku gniewu jego, i męczony będzie ogniem i siarką przed oczyma Aniołów świętych i przed oczyma Baranka. 11. A dym męki ich występuje na wieki wieków i nie mają odpoczynku we dnie i w nocy ci, co kłaniali się bestji i obrazowi jej, i wszyscy, co biorą cechę imienia jej. 12. Tu jest cierpliwość świętych, którzy chowają przykazania Boże i wiarę Jezusową. 13. I usłyszałem głos z nieba, mówiący: Napisz: Błogosławieni umarli, którzy umierają w Panu. Odtąd, zaprawdę mówi Duch, aby odpoczęli od prac swoich, albowiem uczynki ich idą za nimi.

Z dniem sądu wiążą się zatem straszne rzeczy. W tym ciężkie dla wiernych Bogu. Tak ciężkie, że umówi aż: „Błogosławieni umarli, którzy umierają w Panu”, lepiej było im bowiem umrzeć niż ulec przymusowi czynionemu przez bestię.

Ap 2, 10. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec żywota.

Flp 2, 12. A przeto, umiłowani moi, skoro zawsze byliście posłuszni, zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem nie tylko w mojej obecności, lecz jeszcze bardziej teraz, gdy mnie nie ma.

Piotr pisze:
1 P 4, Jeżeli zaś [cierpi] jako chrześcijanin, niech się nie wstydzi, ale niech wychwala Boga w tym imieniu! 17 Czas bowiem, aby sąd się rozpoczął od domu Bożego. Jeżeli zaś najpierw od nas, to jaki będzie koniec tych, którzy nie są posłuszni Ewangelii Bożej? 18 A jeżeli sprawiedliwy z trudem dojdzie do zbawienia, gdzie znajdzie się bezbożny i grzesznik?

Więc nawet dla Zboru Bożego sąd to bolesne oczyszczenie!

Słusznie zatem artykuł zauważa, że dzień sądu to dzień: „pełnego tryumfu Boga i wszystkiego tego, co się z Nim wiąże”.

Ale droga do tego tryumfu jest ciernista:

– To nie „dzień zdrowia” (jak twierdzi art.), ale chirurgiczna amputacja zła (Mt 13:40-42).

– Nie „radosny dzień”, ale przejście przez ogień (1 Kor 3:13).

– Radość jest owocem sądu, nie jego istotą (Ps 126:5-6).

Wylanie strasznego gniewu Bożego i przerażające wydarzenia, są konieczne w procesie oczyszczenia świata, którego z niecierpliwością oczekujemy.