Armia Gedeona [„Wiersze Brzasku”, nr 36]

Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem,
Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem
I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą,
Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo.

Była łamana, ugniatana, wałkowana,
Uplastyczniana, by mogła być formowana.
Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie,
Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie.

Własne JA zdeptane być musi, jak ziemski pył,
Nim człowiek będzie gotowy, by z Panem żył.
Nieważny koszt – wszystko na ołtarzu złożone,
Pycha i samowola muszą być porzucone.

Spójrzmy! Czyż ten wspaniały wazon powstający,
Pełen wdzięku i piękna, wzrok przyciągający,
Nie był nędzną gliną? Tak, to niezwykła zmiana,
Sprawiona przez garncarza, cudowna przemiana.

Ni śladu ziemi, ni tworzywa śladu, gliny,
To pieca trawiące płomienie je wypaliły.
Garncarza talent zdumiewający – Jemu chwała,
W Jego rękach przemiana ta się dokonała.

Tak jest z duszami w rękach Boga spokojnymi,
Przed mocą Jego się nie opierającymi,
Które formowane, by skarb trzymać z ochotą,
Nędzna glina przemieniana w najczystsze złoto.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Przemiana [„Wiersze Brzasku”, nr 35]

Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem,
Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem
I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą,
Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo.

Była łamana, ugniatana, wałkowana,
Uplastyczniana, by mogła być formowana.
Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie,
Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie.

Własne JA zdeptane być musi, jak ziemski pył,
Nim człowiek będzie gotowy, by z Panem żył.
Nieważny koszt – wszystko na ołtarzu złożone,
Pycha i samowola muszą być porzucone.

Spójrzmy! Czyż ten wspaniały wazon powstający,
Pełen wdzięku i piękna, wzrok przyciągający,
Nie był nędzną gliną? Tak, to niezwykła zmiana,
Sprawiona przez garncarza, cudowna przemiana.

Ni śladu ziemi, ni tworzywa śladu, gliny,
To pieca trawiące płomienie je wypaliły.
Garncarza talent zdumiewający – Jemu chwała,
W Jego rękach przemiana ta się dokonała.

Tak jest z duszami w rękach Boga spokojnymi,
Przed mocą Jego się nie opierającymi,
Które formowane, by skarb trzymać z ochotą,
Nędzna glina przemieniana w najczystsze złoto.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Zupełne poświęcenie [„Wiersze Brzasku”, nr 34]

O, święty związku z Umysłem Wspaniałym!
Szczęście bez granic Ty tylko możesz dać.
Szczęśliwy, gdy Perłę znajdzie wytrwały,
Ginąc dla świata, dla Pana będzie trwać.

Tak więc, gdy zmarły me ludzkie nadzieje,
Stracony na zawsze dla innych prócz Ciebie.
Szczęśliwy nad śmiercią już nie boleję,
Znalazłszy życie u Pana w niebie.

Lekcji krzyża uczymy się z radością.
Śladami Pana staramy się kroczyć należycie.
Dla nas obecne sprawy nicością,
Niszcząc swoje ja znajdujemy życie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33]

Zmęczeni! I cóż z tego?
Czy wasz pomysł na życie to łoże wygodne,
Płatki róż i zefirki przyjemnie chłodne?
Dalejże, chodźcie, pracujcie póki się dziś nazywa.
Odwagi – powstańcie, idźcie swą drogą, ona was wzywa.

Samotni! I cóż z tego?
Niektórzy widocznie muszą samotni być,
Nie wszyscy mogą serce dać, by z drugim żyć.
Nie wszyscy mogą wzruszeń i rozczarowań wiele znieść.
Pracować można i samemu, trzeba tylko tego chcieć.

Ciemno! Tak! I cóż z tego?
Czy z powodu marzeń słońce nie zajdzie?
Gdy jest lęk o drogę, odwaga ją znajdzie.
Nauczcie się też wreszcie kroczyć wiarą, nie widzeniem,
A wasze kroki znajdą wtedy właściwe prowadzenie.

Ciężko! Tak, lecz cóż z tego?
Czyż myślicie, że życie to czas wakacji
Bez lekcji, zobowiązań – czas miłych akcji?
Idźcie, wykonajcie zadanie – dla was śmierć lub zwycięstwo.
Musicie się uczyć – rozwijajcie cierpliwość i męstwo.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Boskie powołanie [„Wiersze Brzasku”, nr 32]

Dziś, jutro, nieustannie,
W noce ponure, bez gwiazd wysoko,
Nie pytaj: Daleko? Nie pytaj: Dokąd?
Radując się mimo bólu, który łamie,
Weź swój krzyż
I naśladuj Mnie!

Nie obiecuję bogactwa, beztroski,
Sławy, długich dni, uznania, przyjemności,
Gdyż mają więcej niż się wydaje próżności.
Jeśli więc możesz porzucić te sprawy dla Boskich,
Weź swój krzyż
I naśladuj Mnie!

Doskonały pokój obiecać ci mogę,
Ten słodki pokój, trwający w trudach dzielnie,
Wieczną miłość i życie trwające wiecznie,
I odpocznienie, gdy skończysz drogę,
Weź więc swój krzyż
I naśladuj Mnie!
Jarzmo Moje łatwe – włóż je.
Brzemię Moje lekkie – weź je.
Kto idzie za Mną otrzyma koronę.
Krzyż dziś niesiony decyduje o niej,
Weź więc swój krzyż
I naśladuj mnie!

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Cena naśladownictwa [„Wiersze Brzasku”, nr 31]

Łuk. 9: 23

Czy będziecie mymi uczniami? Rozważcie sami.
Czy stać was ból znosić i próby, moimi iść śladami?
Czy przyjemności chcecie rzucić, chwałę, sławę
I dla imienia mego chwały żyć, dla mojej sprawy?

Czy potraficie się odwrócić od uciech świata, jego mody?
Jak pielgrzym, jak przechodzień żyć, ponosić szkody?
W pogardzie mając skarby ziemi, żyć dla drugiego?
Czy potraficie iść za bezdomnym, drogami jego?

Czy potraficie w sercu swoim dla ludzi znaleźć przebaczenie?
Czy potraficie bez protestu swe znosić pohańbienie?
Czy potraficie prosić Boga, by pomógł temu przy pokucie,
Kto cieszył się z upadków waszych, nie dawał od nich uciec?

Gdy usłyszycie, że przyszedłem, czy każdy z was powstanie?
Czy w waszych oczach wnet rozbłyśnie waszego serca granie?
Czy potraficie wyjść naprzeciw, nie licząc się z kosztami,
Mimo iż do Mnie przyjść możecie, miotani mórz falami?

A gdy zawołam was, kochani, czy opuścicie znany
Swój dom rodzinny, przyjaciół kochanych?
Czy obietnicę pamiętając moją
Jesteście gotowi od nich z dala na śmierć swoją?

Tak, krzyż weźmiemy i z wiarą pójdziemy za Tobą.
Będziemy znosić, Twoi uczniowie, Twą hańbę srogą.
Błogosławiony Zbawco, odwagi nam daj, prosimy,
Że obiecaną miarę łaski dasz, głęboko Ci wierzymy.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Zapraszamy do obejrzenia zapisu z koncertu.

REALIZACJA: Jonatan Urban i „EWANGELIA ONLINE”

***

Pytania do Boga

Czy z Twojej tęsknoty
jesteśmy stworzeni?
Czy by kochać móc,
dałeś nam życie?

Bo cieszyć się chciałeś
nami i z nami
szlak czasu przemierzać
w zachwycie?

Z pragnienia bliskości
utkani jesteśmy?
Czy by dawać móc,
tchnąłeś w nas życie?

Bo działać nie chciałeś
Sam, tylko z nami
współtworzyć wieczność
w zachwycie?

(Łaziska, 20.03.2025)

— Anna Maria Wadas

W najbliższą sobotę, 27 grudnia o godz. 17:00 zapraszamy na wyjątkowy wieczór pieśni i poezji Anny Marii Wadas – chrześcijańskiej autorki, która poprzez słowo i muzykę dzieli się tym, co najgłębiej porusza jej serce.

Wydarzenie odbędzie się w Bydgoszczy przy ul. Zduny 10A (w głębi podwórza).

Czeka nas nastrojowy wieczór pełen refleksji, inspiracji i duchowego wzmocnienia. Wybierz się na Zduny i posłuchaj na żywo poezji i pieśni, które niosą przesłanie nadziei i pokoju w nie zawsze łatwej codzienności.

WSTĘP WOLNY! Zapraszamy! 🎶

Na spotkaniu będzie można nabyć najnowszy tomik wierszy Anny Marii Wadas pt. „Puls”.

***

Niecały rok temu wieczorek z Anią był bardzo udany. Tutaj można zobaczyć nagranie: https://www.youtube.com/watch?v=dGKGTP_2c8Y.

Jak pisze autorka na swoim profilu na Facebooku: „Już cieszę się na to wydarzenie ✒️🎶
Będzie mi ogromnie miło spotkać twarzą w twarz Bliskich mi z Bydgoszczy 😊 i równie miło, gdy okaże się, że znajdziecie czas, by posłuchać z daleka i chociaż w ten sposób pobyć z nami 😊
Dziękuję Wszystkim ❤ którzy na wiele sposobów dokładają swoje cegiełki do tego, żebym mogła dzielić się tym, co mi w duszy gra.
A gra mi… 🙌
Przyjdźcie, posłuchajcie… 🌙”

***

Każdego miejsca w duszy… [„Wiersze Brzasku”, nr 30]

Każdego miejsca w duszy strzeż,
Nie zostaw żadnej w niej słabości.
Weź każdą z zalet, łaski bierz
I nadaj im kształt całości.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Komu służyć będziecie? [„Wiersze Brzasku”, nr 29]

Jana 19:12,13

Przyjaciółmi cezara czy raczej Jezusa?
Oto jest ważne na dziś pytanie.
Przyjaciele cezara! Przyjaciele Jezusa!
Niech każdy bez zwłoki na swym miejscu stanie.
Kto ludzkie na względzie mieć będzie zakazy,
Przyjaźń cezara sobie zaskarbi.
Kto nakaz Ojca wypełnić się waży,
Pogardy zazna, żyć będzie w hańbie.

Przyjaciele cezara! Przyjaciele Jezusa!
Podnieście swe głowy, swój wybór pokażcie.
Nikt służyć dwóm panom nie zmusza
Ni wrogich sztandarów trzymać na maszcie.
Dla nas Jezus jest drogocenny,
Dla Niego każdy wszystko poświęci.
Uśmiech Jezusa jest bardziej cenny
Od pochwał świata, jego pamięci.

Wolni od cezara , przyjaciele Jezusa!
W szeregu stańcie, nic się nie bójcie!
Miłość najlepiej wzrasta w pokusach.
Pan jest już blisko, odważnie stójcie!
Idźcie wciąż dalej, wyznając to Imię,
Korony wijąc Jemu na skroń.
A ręce Jego niezłomne w czynie
Wzniesione po to, by zbawczą dać dłoń.

Byliśmy dotąd w mocy cezara,
Dziś przyjaźń nasza do Pana należy.
Czyż zadowoli nas przyjaźń rywala,
Gdy Oblubieniec w dalekiej rubieży?
Nie! Dzięki łasce Pana oddamy
Cezara sprawy, cezara troskom.
Dla Boga naszego natomiast mamy
Modlitwę, chwałę i cześć synowską.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku