Komentarze do: Biblijne święta – czy chrześcijanie powinni je obchodzić

Autor: Poszukujący

Poszukujący — Sun, 25 May 2025 06:40:05 +0000

W odpowiedzi do admin.

Dzień dobry,
Przypadkiem natrafiłem na Państwa blog i postanowiłem zapytać o Państwa zdanie na temat dwóch wersetów, które znajdują się w tekście:
– Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu (…) sabatu – a w interlinii „z powodu udziału z sabacie”
– w pierwszy dzień po sabacie – a w interlinii „w pierwszy sabat”.
Czy moglibyście Państwo się odnieść do kontekstu, który odnajdujemy w interlinii a nie w tłumaczeniach?

Autor: admin

admin — Mon, 16 Aug 2021 07:10:54 +0000

Jeśli zaś chodzi o niedziele to wtedy ukazywał się zmartwychwstały Pan i wtedy uczniowie spotykali się na nabożeństwach połączonych z łamaniem chleba (agapą). Jest to bardzo wyraźnie zaznaczone w ewangeliach i Dziejach Apostolskich. My jednak nie „czcimy” niedzieli, staramy się tylko tych pierwszych uczniów naśladować.

Autor: admin

admin — Mon, 16 Aug 2021 07:04:59 +0000

„Powodem, dla którego my chrześcijanie nie podlegamy żydowskiemu sabatowi jest to, że nigdy nie był nam dany i nigdy nie był częścią naturalnego prawa sprawiedliwości, zaszczepionego w sercu Adama i Ewy i przekazywanego dziedzicznie całej ludzkiej rodzinie. Razem z pozostałymi dziewięcioma prawami był on dany tylko Żydom (2 Moj. 34:28; 5 Moj. 4:13; 5:2,3). Gdy zwolennicy świętowania dnia siódmego upierają się, że jest on częścią moralnego prawa i jako taki obowiązuje wszystkich ludzi, odpowiadamy że cokolwiek w dziesięciu przykazaniach było prawem moralnym, nie było nim dlatego, że jest w dziesięciu przykazaniach, ale dlatego, że jest częścią prawa wypisanego na sercu Adama, a przykazanie dotyczące sabatu nie było dane Adamowi i dlatego nie obowiązuje wszystkich ludzi, lecz tylko Żydów, którym jedynie zostało udzielone. Nie jest ono częścią prawa moralnego, lecz prawa typicznego (Kol. 2:16,17; Gal. 4:9-11). A zatem chrześcijanie mu nie podlegają (Rzym. 14:5,6). Chrześcijanie z Żydów przez przyjście do Chrystusa są uwalniani od Mojżesza (Rzym. 7:1-7). To, że św. Paweł w Rzym. 7:1-7 miał na myśli Przymierze Zakonu, ześrodkowane w dziesięciu przykazaniach, jest oczywiste z wersetu 7, który przytacza dziesiąte przykazanie jako to zawarte w prawie, o którym mówi. Gal. 2-4 jest pełnym dowodem na to, że chrześcijanie nie znajdują się pod prawem dziesięciu przykazań, lecz w naturalny sposób podlegają moralnemu prawu wypisanemu na sercu Adama.”
– Paul S.L. Johnson (E11, s.361)

Autor: Todor

Todor — Fri, 13 Aug 2021 12:14:07 +0000

W odpowiedzi do Todor. Za święcenie szabatu, czy święcenie 1-go dnia tygodnia (Iz 58:13-14)?*

Autor: Todor

Todor — Fri, 13 Aug 2021 12:09:51 +0000

„Właściwym i wskazanym jest też spotykanie się naśladowców Jezusa społecznie, co uczniowie robili zwykle „w pierwszym dzień po sabacie” – w niedzielę – jako przypomnienie radosnego dnia zmartwychwstania Zbawiciela.”
Przepraszam, ale gdzie w Piśmie Świętym jest mowa o święceniu niedzieli przez uczniów Pana Jezusa poza może jedną wzmianką w Dziejach Apostolskich, kiedy to spotkanie Apostołów po prostu się przedłużyło? Bóg nam mówił, abyśmy święcili szabat, a nie pierwszy dzień tygodnia:
„Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy …, gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień sabatu i poświęcił go” Wj 20:8-11 (BW)
Pierwsi uczniowie, nawet ci z narodów pogańskich świętowali sobotę. Apostołowie nawet im radzili, aby udawali się do synagog, gdzie czytano Mojżesza: „Z dawien dawna bowiem w każdym mieście są ludzie, którzy co szabat czytają Mojżesza i wykładają go w synagogach». Dz 15:21 (BT). Świętowanie niedzieli rozpoczęło się dopiero po antyrzymskich powstaniach wywoływanych przez Żydów, przez co potem Imperium prześladowało ludzi przestrzegających sobotę, a że judaizm miał sobotę jako święty dzień i został wyjęty spod prawa, czyli mówiąc prościej zdelegalizowany na terenie Imperium, to chrześcijanie, gdyby świętowali sobotę, nawet nie identyfikując się z wyznawcami judaizmu, też byliby za to prześladowani, dlatego przenieśli święcenie na niedzielę, ponieważ nie chcieli być prześladowani z powodów, z którymi nie mieli nawet nic wspólnego. Owszem, przed prześladowaniami też czczono Pamiątkę zmartwychwstania, jednak wtedy dokonywało się tylko coś na miarę katolickiego przeistoczenia, czyli mówiąc prościej Wieczerza Pańska. Nie zapominano wtedy o szabacie i randze tego dnia i święcono go tak jak należy. Zresztą za co nam Pan Bóg obiecał błogosławieństwo? Za święcenie szabatu, czy święcenie 1-go dnia tygodnia (Iz 58:13-14). W ostateczności niedziela jako dzień święty została ustanowiona w IV w. n.e. przez cesarza Konstantyna, który chciał szybko nawrócić Imperium, to też przejął pogańskie tradycje, m.in. wspomniany Dies Solis. Czcząc niedzielę w praktyce uznajecie autorytet KRK, który ten dzień zmienił i proszę was: nie wspominajcie tu o judaizowaniu, bo jeżeli 2. przykazanie o zakazie czynienia bożków jest ważne, to przykazanie o szabacie też musi być ważne. Nie argumentujcie, że szabat jest ceremonialny, bo za jego łamanie kamienowano np. a za inne przestępstwa też, bo takim argumentem nieświadomie unieważniacie cały Dekalog (Śmierć za czczenie Baala, Śmierć za czczenie złotego cielca, śmierć za cudzołóstwo, nierząd, umyślne zabójstwo, za łamanie przykazania dot. czci ojca i matki, za składanie fałszywego świadectwa też itd.)