Nie zapomniałam

Nie zapomniałam tego, o Boże
Że gdy zawiodą bliscy, pomożesz.
Pomożesz przetrwać wichry i burze.
Dłoń Twa wszechmocna, Boże, coś w górze.

I nie dasz mi się pogrążyć w chmurze.
Uciszysz wichry, rozgonisz burze.
Nie jest tak czuła dla dzieci matka
Jako Ty, Boże i do ostatka

Opieka Twoja otacza wiernie
Tych co Cię proszą i miłosiernie
Otaczasz murem Twej Opatrzności
Dla ich niedoli pełen litości.

Choć nieraz smutek serce przenika,
Wiem, że ten smutek od przeciwnika.
Doświadczasz Boże, serce i nerki
A potem zbawiasz z wszelkiej rozterki.

Wszak to o jutro me niepokoje.
Mówisz; ma dosyć dzień troski swojej.
Ty co o lilie czynisz staranie
I o mnie małej pamiętasz, Panie.

4.07.08.


– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
powrót do spisu treści

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *